Faiz Oranı Varsayımı
Şirket emeklilik hesaplamalarını yaparken, öngörülen fayda yükümlülüğünün faiz oranı ve plan varlıklarının beklenen getirisi hakkında bir miktar tahmin yapmalıdır. Öngörülen fayda yükümlülüğünün faiz oranı, üçüncü bir tarafın emeklilik borcunu ödemek için şirketten talep edeceği oran olmalıdır.
Başka bir deyişle, ticari işletme emeklilik borcunu devralması için başka bir işletmeye ödeme yapacaksa, bu sözleşmeye dahil edilecek faiz oranı, firmanın emeklilik giderini hesaplarken kullanması gereken faiz oranıdır. Bu uzlaşma, bir sigorta şirketinden bir yıllık ödeme sözleşmesi satın alınarak gerçekleştirilebilir. Plan varlıklarının beklenen getirisi, uzun vadeli faiz, temettüler ve sermaye kazancı getirisi olmalıdır.
Yatırımcılar, alacaklılar ve finansal analistler, yöneticilerin bu oranları “hazırlamak” için teşvikleri olduğu gerçeğini kavrarlar. Yöneticiler, öngörülen fayda yükümlülüğünün faiz oranını abartırlarsa daha iyi görünürler, çünkü daha düşük faiz oranları, daha yüksek öngörülen fayda yükümlülükleri ile sonuçlanırken, daha yüksek faiz oranları, daha düşük yükümlülükler ile sonuçlanır. Emeklilik borçlarını gizlemek için yöneticiler daha yüksek faiz oranlarını seçebilirler.
Bu maskeli balo genellikle yöneticilere bir maliyet getirir; yani, daha yüksek oran nedeniyle genellikle daha yüksek faiz giderleri rapor ederler. Ancak bu yüksek oran, daha düşük öngörülen fayda yükümlülüğü ile çarpılır, bu nedenle faiz maliyeti daha düşük veya daha yüksek olabilir. Emeklilik planının ilk yıllarında faiz oranı daha düşük olma eğilimindedir, ancak sonraki yıllarda oldukça yüksek olabilir. Ancak yöneticiler o zamana kadar emekli olabilirler.
Yöneticiler ayrıca plan varlıklarından beklenen getiri ile oynayabilir. Bu durumda, net bir şekilde, bilançoda gösterilen tahakkuk eden emeklilik yükümlülüğünü azaltan ve net emeklilik maliyetini azaltan daha yüksek oranları tercih ederler. Bu teşvikler nedeniyle, yatırımcılar ve alacaklılar ve acenteleri, bir ticari işletme tarafından yapılan faiz oranı varsayımlarını araştırmalıdır.
Mali tablo kullanıcıları, yöneticilerin hesapladığı faiz oranını beğenmezlerse, basit bir düzeltme formüle edebilirler. Emeklilik nakit akışlarının sabit olduğunu ve bir süreklilik oluşturduğunu, yani nakit akışlarının sonsuza kadar gittiğini varsayalım. Emekli maaşlarının aslında uzun bir süreyi, diyelim 40 ila 50 yılı kapsadığı düşünülürse, bu varsayım çok fazla hataya yol açmaz.
Belirtildiği gibi, bir sürekliliğin bugünkü değeri, faiz oranına bölünen nakit akışıdır. Bu bağlamda, öngörülen fayda yükümlülüğünün değeri, yıllık gelirin bugünkü değeridir.
Ekstre kullanıcıları, raporlanan tahmini fayda yükümlülüğünü alabilir ve varsayılan nakit akışlarına ulaşmak için varsayılan faiz oranıyla çarpabilir, ardından bu varsayılan yıllık nakit akışını alabilir ve uygun olduğunu düşündükleri faiz oranına bölebilir. Cevap, uygun öngörülen fayda yükümlülüğüdür.
Örnek olarak, General Mills’in bildirildiği üzere emekli maaşlarını yeniden ele alalım. 2002’de General Mills’in yüzde 7,5’lik bir indirim oranı altında 2,1 milyar dolarlık bir öngörülen fayda yükümlülüğü vardı.
Daha uygun bir oranın yüzde 6 olduğunu düşünen biri varsayalım. Daha sonra, zımni yıllık nakit akışı, 157.5 milyon $ için .075 ile çarpılan 2.1 milyar $ olarak hesaplanacak ve daha sonra, 2.6 milyar $’lık bir öngörülen fayda yükümlülüğü elde etmek için bu kira .06’ya bölünecektir.
Bu kadar basit bir varsayımın yükümlülükleri nasıl 500 milyon dolar artırdığına dikkat edin. Dolayısıyla bu varsayımlar, bir firmanın ekonomik refahının uygun bir analizi için kritik öneme sahiptir. Plan varlıkları ve OPEB’ler için benzer hesaplamalar yapılabilir.
Yıl içinde satılan sabit kıymetin amortismanı
Yıl içinde alınan demirbaşın amortisman hesabı
Aralık ayında alınan demirbaş amortismanı
amortisman nedir
Geçici vergi döneminde amortisman muhasebe kaydı
Amortisman muhasebe kaydı Örnekleri
amortisman oranları
Geçici vergi dönemlerinde amortisman uygulaması
Netleştirme ve Amortismanların Ortadan Kaldırılması
Açıklandığı gibi, öngörülen fayda yükümlülüğünü ve emeklilik planı varlıklarını netleştirmek uygun değildir ve önceki hizmet maliyetini emeklilik maliyetine ve öngörülen fayda yükümlülüğüne dahil etmemek aptalcadır. Şimdi daha doğru bilançoyu keşfetmek için iki analitik düzeltme yapacağız.
İlk ayarlama, öngörülen fayda yükümlülüğünü ve emeklilik varlıklarını ortadan kaldırır. Emeklilik varlıkları bilançonun aktifler bölümünde, emeklilik borçları ise bilançonun pasifler bölümünde yer almaktadır. Peşin ödenen emeklilik bedeli/tahakkuk eden emeklilik bedeli bu iki hesap arasındaki farka eşit olduğu için bilanço dengede kalacaktır.
İkinci düzeltme, tüm muhasebeleştirilmemiş önceki hizmet maliyetini ve diğer muhasebeleştirilmemiş kalemleri hem emeklilik giderine hem de öngörülen fayda yükümlülüğüne koyar. Gelirler ve giderler geçmiş yıl karlarına aktarıldığından, onları oraya koyacağız. Bu tanınmayan kalemlerin bazılarının tanınmayan emeklilik kazançları olabileceğini, dolayısıyla bu ayarlamanın bazı kuruluşların borç seviyelerini azaltabileceğini unutmayın.
Örnek olarak yine General Mills’i kullanacağız ve süreci raporlayacağız. 10K’dan varlıkları, maddi varlıkları (varlıklar eksi maddi olmayan varlıklar), borçları, öz sermayeleri (azınlık payı dahil) ve maddi öz sermayeleri (özkaynaklar eksi maddi olmayan varlıklar) elde ederiz. Panel A, rapor edilen bu sayıları ortaya koyar ve General Mills’in mali yapısının dört göstergesini hesaplar. (2002’deki varlıklar, General Mills’in yıl içinde yaptığı satın almalar nedeniyle 2001’dekinden çok daha büyük.)
Panel B, tanınmayan kalemler, plan varlıkları ve öngörülen fayda yükümlülükleri için gerekli düzeltmeler için gereken üç sayıyı verir. Bu miktarlar hem emekli maaşları hem de OPEB’ler için geçerlidir. Daha sonra panel B’deki bu kalemleri kullanarak panel A’da raporlanan sayıları düzeltiriz. Raporlanan varlıklara plan varlıkları ekleriz ve muhasebeleştirilmeyen kalemleri özkaynaktan çıkarırız.
Bilançonun dengelenmesi gerektiğinden, düzeltilmiş borçları düzeltilmiş varlıklar eksi düzeltilmiş özkaynaklar olarak hesaplıyoruz. Alternatif olarak, düzeltilmiş yükümlülükler, rapor edilen borçlar eksi tahakkuk eden emeklilik maliyetleri (sergide gösterilmemiştir) artı öngörülen fayda yükümlülüğü artı muhasebeleştirilmemiş kalemlerin toplamına eşittir.
Panel C, sonraki oranlarla birlikte ortaya çıkan hesapları gösterir. Tüm borç oranlarının bozulduğuna ve böylece gizli borçların etkilerinin ortaya çıktığına dikkat edin. Örneğin, borç-varlık oranı 2002’de 0,77’den 0,81’e ve 2001’de 0,99’dan 1,02’ye yükselir.
Bu analitik ayarlamaların sonuçlarını rastgele bir şirket örneğine gösterir. Conseco gibi bazı şirketler çok az değişiklik gösteriyor. Nicor ve AK Steel gibi bazı şirketler, oranlarda büyük değişiklikler yaşıyor. Washington Post gibi birkaç şirketin borç oranları iyileşiyor.
Bu analitik ayarlamalar, bir ticari girişimin mali yapısını daha iyi değerlendirmenin bir yolu olarak hizmet eder. Emeklilik varlığının ve emeklilik yükümlülüğünün netleştirilmesi ve finansal tablolarda yer almayan kalemlerin muhasebeleştirilmesi şirket performansının anlaşılmasında önemli adımlardır.
