Birikmiş Kârların Maliyeti ve Yeni Sermaye
Vergiler nedeniyle, dağıtılmamış kârların maliyeti, yeni öz sermaye maliyetinden daha düşüktür. Dağıtılmamış kazançların maliyeti, hissedarların fonların temettü olarak derhal alınması ve elde tutulmaları arasında kayıtsız kalmaları için birikmiş kazançların yeniden yatırımda kazanması gereken getiridir. Sıfır işlem maliyetini varsayıyoruz.
Birikmiş kazançların maliyetini hesaplamak için, eğer yeniden yatırım r’nin kurumlar vergisi sonrası getirisinde (1 + r) bir değere yol açarsa, tüm hasılatın gerçekleşeceği varsayımı altında hissedarların servetindeki değişimi inceliyoruz. yatırımcıya daha sonra normal gelir olarak vergilendirilir. Bir zaman diliminden sonra hissedarların servetindeki vergi sonrası değişiklik olacaktır.
Temettü ödemesi hemen yapılacaksa ve tp oranında normal gelir vergileri ödendikten sonra, kalan fonlar, kişisel vergiden sonra rp kazançlı eşdeğer riske sahip başka bir teminata yeniden yatırıldıysa, hissedarların servetindeki net değişiklik, temettü ödendi.
Birikmiş kazançların maliyetini, r, firmanın, hissedarların temettü ve elde tutma arasındaki ilgisizliği için yeniden yatırılan fonlardan kazanması gereken getiri oranı olarak tanımlayın. İki alternatif altında, fonların dolar başına hissedar servetindeki vergi sonrası değişimi eşitleyelim.
r’yi çözerek, r = rp olduğunu buluruz. Bu sonucun zaman periyodu sayısından bağımsız olduğu gösterilebilir. Firma, hissedarların aynı riskle vergi sonrası kazanabileceği getiri ile aynı getiriyi elde edebiliyorsa, hissedarlar firmanın temettü ödemesi ile fonları yeniden yatırıma yatırması arasında kayıtsız kalacaklardır – bu, dağıtılmamış kârların maliyetinin tanımıdır.
Eğer yeni sermaye elde ediliyorsa, yatırımcının elinde 1$’a sahip olmak ile r’si kazanacak ve vergi sonrası r(1−tp) bugünkü değeri r olan r temettü ödeyen bir firmaya yatırım yapmak arasında bir seçim hakkı vardır. Birikmiş karlarla birlikte, özsermayenin maliyeti rp idi. Yeni sermayenin elde edilmesiyle, özsermayenin maliyeti şimdi rp’ye yükseldi.
1−tp Hissedarların öz sermayesinin maliyetinin, firmanın kârları alıkoymasına, r = rp veya yeni sermaye elde etmesine, r = rp , (1−tp ) bağlı olduğu gerçeğini belirledikten sonra, sermaye kazançları vergilerini ve yatırımcının elde tutma veya satma kararı. Bu faktörler aynı zamanda öz sermaye maliyetini de etkileyecektir. Dolayısıyla öz sermaye maliyeti, kolayca belirlenebilen bir rakam olmaktan çok, vergi kanununun ve yatırımcıların kararlarının bir fonksiyonudur.
Yukarıda sunulan çözüm yaklaşık bir çözümdür, çünkü şirketler tipik olarak temettü öder ve aynı anda kazanç elde eder. Spesifik durumlara uygulanabilir ölçümler elde etmek için daha karmaşık modellerin kullanılması gerekecektir. Bununla birlikte, yukarıdaki denklem, hissedarların öz sermaye fonlarının maliyetinin, sermayenin kaynağına ve aynı zamanda firmanın temettü politikasına bağlı olduğu gerçeğini göstermektedir.
Temettüler: Müşteri Etkisi
Teori, sıfır vergili yatırımcıların yüksek temettü getirili hisse senetlerini tercih edeceğini, yüksek vergili yatırımcıların ise yüksek büyüme oranlı hisse senetlerini tercih edeceğini söylüyor. Bu, temettü politikasının bir şirketin hissesine sahip olacak yatırımcı türlerini (müşteri) etkileyeceği anlamına gelir.
Maliyet artış fonu kaldırıldı
Maddi DURAN varlık değer artışı muhasebe kaydı
522 Maddi Duran Varlık Yeniden değerleme Artışları hesabı
MADDİ DURAN Varlık yeniden değerleme 2022
Net defter değeri hesaplama
Maddi duran Varlıklar yeniden DEĞERLEME örnekleri
Değer artış kazancı hesaplama
Duran varlıkları finanse etmek için başvurulan vadesi 1 yıldan uzun olan kaynak
Temettü Nedenleri
Bir firmanın temettü ödemesi için birkaç iyi neden vardır. Bunlardan bazıları önceki bölümlerdeki modellerde gösterilmiştir.
Bu nedenler şunları içerir:
1. Firma, kârlı bir şekilde yeniden yatırılabileceğinden daha fazla dahili nakit üretir.
2. Temettüler yatırımcılara istikrarlı bir “gelir” sağlar (temettülerin ödeneceğini varsayarak plan yapabilirler).
3. Internal Revenue Service, gereksiz yere dağıtılmamış kazançları cezalandırır.
4. Hisse senedi satan bir yatırımcıyla ilişkili işlem maliyetleri, yatırımcının nakit gelire ihtiyacı varsa temettüsüz maliyetli hale getirir.
5. Temettülerdeki değişiklikler yatırımcılara bilgi verir.
6. Yasal listeler (tröstler için uygun menkul kıymetler) temettü ödemelerinin kaydını gerektirir.
7.Bazı yatırımcılar sıfır vergi öder ve bu gruba ertelenmiş gelir vergilerinde herhangi bir avantaj sağlamaz.
8. Bir firma halihazırda temettü ödüyorsa, bazı hissedarlara zarar vermeden bunu durdurmak zordur.
9. Temettülerin ödenmemesi “yağmacıları” teşvik edebilir.
10. Riskli geleceği (yüksek derecede belirsizliği yansıtan) büyük ölçüde iskonto eden bir piyasa, mevcut temettü ödemelerine gelecekteki temettü ödemelerinden daha fazla değer verecektir.
Temettülere karşı birincil argümanlar, dağıtılmamış kârların yeni bir ihraçla karşılaştırıldığında dalgalanma maliyetlerinden tasarruf ettiği ve temettü ödemesinin hissedarın alınan nakit miktarı üzerinden olağan oranlarda vergilendirilmesine neden olduğudur. Bazı yatırımcılar vergileri ertelemeyi tercih ettiğinden, bunu yapmanın bir yolu firmanın kazançlarını elinde tutmasını ve yeniden yatırım yapmasını sağlamaktır. Ayrıca, temettü geliri yerine sermaye kazancı elde etmede vergi avantajı olabilir.
Nakit temettülere ek olarak, ayrıca:
1. Hisse senedi temettüleri (her hissedara, elde tutulanlarla orantılı olarak daha fazla hisse verilir).
2. Hisse geri alımları (kendi seçtikleri bir hissedar grubuna nakit dağıtımı).
3. Tasfiye temettüleri (bu, sermayenin iadesini içerebilir).
Hisse senedi temettüleri aslında temettü değildir; daha ziyade mülkiyet tanımındaki bir değişikliği (hisse sayısında bir değişikliği) temsil ederler. Bir şirket tarafından hisse geri alımı, vergi sonuçları açısından nakit temettüden farklıdır ve nakit tüm hissedarlara eşit olarak dağıtılmaz (sadece hisse senetlerini satan hissedarlara gider).
Hisselerin Geri Alınması
Son yirmi yılda, büyük ABD şirketleri kendi adi hisselerinin önemli miktarlarını giderek daha fazla geri satın aldı. Bununla birlikte, bu gelişmenin nedenleri ve hisse değerleme teorisi ve kamu politikası üzerindeki etkileri, çok sayıda ve çoğu zaman çelişkili yorumlara konu olmuştur. Bu bölüm, hisse değerleme sorunlarıyla ilgili oldukça kesin sonuçlara götüren hisse geri satın alma ekonomisinin bir analizini sunar.
Hisselerin geri satın alınması, tüm kanunlara göre yasal değildir; ancak yasal olduğu ülkelerde hissedarlar için çeşitli kazanç fırsatları sunar.
Pek çok durumda, motivasyon tamamen meşru olacaktır (nakit dağıtımını kimin aldığına ilişkin arzu edilen sonuçlarla birlikte, firmanın boyutunu küçültme arzusu), ancak bir grubun bu cihazı avantaj elde etmek için kullanması da mümkündür. Yatırımcı halkın geri kalanı için mevcut olmayan bilgiler. Hisselerin geri alımı nadir değildir ve mevzuattaki değişiklikler hariç, gelecekte hızlanması muhtemeldir.
