İmalat Dışı Firmalar İçin Birim Maliyetlerin Önemi
Hizmet ve kar amacı gütmeyen firmalar da birim maliyet bilgilerine ihtiyaç duyar. Kavramsal olarak, firmaların bir imalat firması olsun ya da olmasın, maliyetleri biriktirme ve atama şekli aynıdır. Hizmet firması öncelikle sağlanan hizmet “birimini” tanımlamalıdır. Bir oto tamirhanesinde, servis birimi, bireysel bir müşterinin arabasında gerçekleştirilen iş olacaktır.
Her araba, gereken iş açısından farklı olduğundan (örneğin, bir yağ değişimine karşı bir şanzıman revizyonu), maliyetler her bir işe ayrı ayrı atanmalıdır.
Bir hastane, hasta, hasta günü ve prosedür tipine göre (örneğin, röntgen, tam kan sayımı testi) maliyetleri biriktirir. Bir devlet kurumu da sağlanan hizmeti tanımlamalıdır. Örneğin, şehir yönetimi ev çöplerinin toplanmasını sağlayabilir ve maliyeti kamyonla veya ev başına toplayarak hesaplayabilir.
Hizmet firmaları, maliyet verilerini imalat firmalarının yaptığı gibi kullanır. Karlılığı, yeni hizmetlerin sunulmasının fizibilitesini vb. belirlemek için maliyetleri kullanırlar. Bununla birlikte, hizmet firmaları fiziksel ürünler üretmedikleri için, yarı mamul ve bitmiş ürün stoklarını değerlendirmeye ihtiyaç duymazlar. Elbette erzakları olabilir ve erzak envanteri basitçe tarihi maliyetle değerlenir.
Kâr amacı gütmeyen firmalar, hizmetlerini maliyet etkin bir şekilde sunduklarından emin olmak için maliyetleri izlemelidir. Devlet kurumlarının, vergi mükelleflerine fonları akıllıca kullanma konusunda güvene dayalı bir sorumluluğu vardır. Bu, maliyetlerin doğru bir şekilde muhasebeleştirilmesini gerektirir.
Birim Maliyet Bilgisinin Üretilmesi
Birim maliyet bilgisi üretmek için hem maliyet ölçümü hem de maliyet ataması gereklidir. Halihazırda iki tür maliyet ölçüm sistemini ele aldık, fiili maliyetleme ve normal maliyetleme. Daha zamanında bilgi sağladığı için normal maliyetlemenin tercih edildiğini gördük.
Kısaca, iş emri maliyetlendirmesinin maliyet atama yöntemini ele alacağız. Ancak öncelikle birim başına maliyetlerin belirlenmesine daha yakından bakmak gerekir.
Doğrudan malzemeler ve doğrudan işçilik maliyetleri, basitçe üretim birimlerine kadar izlenir. Kullanılan malzeme ve emek miktarı ile üretim düzeyi arasında açık bir ilişki vardır. Fiili maliyetler kullanılabilir, çünkü malzemelerin ve emeğin gerçek maliyeti herhangi bir zamanda oldukça iyi bilinir.
Genel giderler, bütçelenen genel gider maliyetlerine ve bütçelenen sürücü miktarına dayalı olarak önceden belirlenmiş bir oran kullanılarak uygulanır. İki düşünce ortaya çıkıyor. Bunlardan biri, aktivite tabanının veya sürücünün seçimidir. Diğeri aktivite seviyesidir.
Üretim faaliyetinin birçok farklı ölçüsü vardır. Genel giderlerin atanmasında, genel gider tüketimiyle ilişkilendirilen bir faaliyet tabanının seçilmesi önemlidir. Bu, bireysel ürünlerin genel giderlerin doğru bir şekilde atanmasını sağlayacaktır. Geleneksel bir maliyetlendirme sisteminde, birim düzeyinde bir sürücü kullanılır.
Ünite düzeyinde yaygın olarak kullanılan beş sürücü şunlardır:
1. Üretilen birimler
2. Direkt çalışma saatleri
3. Doğrudan emek dolar
4. Makine saatleri
5. Doğrudan malzeme doları veya maliyeti
Üretim faaliyetinin en belirgin ölçüsü çıktıdır. Sadece bir ürün varsa, o ürünü üretmek için genel giderler açıkça ortaya çıkar. Tek ürünlü bir ortamda, dönemin genel giderleri doğrudan dönemin çıktısına göre izlenebilir.
Açıkçası, bu durumda üretilen birimler neden-sonuç kriterini karşılar. Ancak çoğu firma birden fazla ürün üretmektedir. Farklı ürünler tipik olarak farklı miktarlarda ek yük tükettiğinden, bu atama yöntemi yanlıştır.
Birim maliyet HESAPLAMA
Birim maliyet Nedir
Birim maliyet örnekleri
İnşaat birim maliyet hesaplama
2022 Birim maliyet
Birim maliyet HESAPLAMA Excel
Birim maliyet HESAPLAMA Programı
Birim maliyet hesaplama maliyet Muhasebesi
Örneğin Kraft’ta bir fabrika, her biri kişisel uygulama paketlerinden 32 onsluk kavanozlara kadar çeşitli boyutlarda salata sosu, ketçap ve hatmi kreması üretiyor. Bunun gibi çok ürünlü bir ortamda, genel gider maliyetleri birden fazla ürün için ortaktır ve farklı ürünler, farklı oranlarda genel giderleri tüketebilir.
Bu metinde alınan pozisyon, genel giderlerin tayininin mümkün olduğunca yakın bir neden-sonuç ilişkisini takip etmesi gerektiğidir. Genel gider tüketimine neden olan faktörleri belirlemek için çaba gösterilmelidir. Bir kez tanımlandıktan sonra, bu nedensel faktörler veya faaliyet sürücüleri, ürünlere ek yük atamak için kullanılmalıdır.
Torna kullanan ürünler için makine saatlerinin farklı makine süresini ve dolayısıyla makine maliyeti tüketimini yansıttığını iddia etmek mantıklı görünüyor. Üretilen birimler, mutlaka makine süresini veya makine maliyetinin tüketimini yansıtmaz; bu nedenle, makine saatlerinin daha iyi bir etkinlik sürücüsü olduğu ve bu genel maliyeti atamak için kullanılması gerektiği tartışılabilir.
Bu örnekte gösterildiği gibi, bir firma birden fazla ürüne sahip olduğunda, ürün birimleri dışındaki faaliyet ölçümlerine ihtiyaç duyulur. Daha önce listelenen son dört ölçünün (doğrudan işçilik saatleri, doğrudan işçilik dolar, makine saatleri ve doğrudan malzeme dolar veya maliyeti) tümü birden çok ürün ayarları için kullanışlıdır. Gerçek genel gider tüketimiyle ne kadar iyi ilişki kurduklarına bağlı olarak, bazıları diğerlerinden daha faydalı olabilir. Daha sonra tartışacağımız gibi, birden fazla oran kullanmak bile uygun olabilir.
Etkinlik Seviyesini Seçme
Artık hangi aktivite ölçüsünü kullanacağımızı belirlediğimize göre, gelecek yıl için geçerli olan aktivite kullanım seviyesini tahmin etmemiz gerekiyor. Herhangi bir makul aktivite seviyesi seçilebilse de, önde gelen iki adaydan beklenen gerçek aktivite ve normal aktivitedir. Beklenen faaliyet seviyesi, basitçe firmanın gelecek yıl için ulaşmayı beklediği üretim seviyesidir. Normal aktivite seviyesi, bir firmanın uzun vadede deneyimlediği ortalama aktivite kullanımıdır (normal hacim bir yıldan fazla bir süre için hesaplanır).
Örneğin, Paulos Manufacturing’in gelecek yıl 18.000 birim üretmeyi beklediğini ve yıl için genel giderleri 216.000 $ olarak bütçelediğini varsayalım. Paulos Manufacturing tarafından son dört yılda üretilen birimlerin yanı sıra gelecek yıl için beklenen üretime ilişkin verileri verir. Beklenen fiili kapasite kullanılırsa, Paulos Manufacturing, önceden belirlenmiş 12$ (216.000$/18.000$) oranında bir genel gider uygulayacaktır.
Ancak, normal kapasite kullanılıyorsa, önceden belirlenmiş genel gider denkleminin paydası, son dört yıllık faaliyetin ortalaması veya 20.000 birimdir [(22.000 17.000 21.000 20.000)/4]. Ardından, gelecek yıl için kullanılacak önceden belirlenmiş genel gider oranı 10,80 ABD Doları (216.000 ABD Doları/20.000 ABD Doları) olur.
