Çevrimiçi İşlemler
1990’lar ilerledikçe, elektronik ticaret internetin kitle iletişim araçları tarafından kabul edilmesiyle tanımlandı. Hem yerleşik hem de yeni olan büyük ve küçük işletmeler, geleneksel mal ve hizmetlerin yanı sıra yazılım gibi yeni mülkiyet biçimleriyle ticaret yapmaya başladı. Reklamverenler ve doğrudan pazarlamacılar, reklam yapmak ve ticari işlemleri kolaylaştırmak için Web’i kullanımlarını artırdı.
İşletmeler ve tüketiciler, çevrimiçi işlemlerin insan etkileşimi yoluyla gerçekleştirilen işlemlerden daha hızlı, daha ucuz ve daha uygun olabileceğini keşfettiler. Anketler, ABD İnternet kullanıcılarının yüzde 20’sinden fazlasının Web üzerinden alışveriş yaptığını gösteriyor. İnternetteki düşük değerli satın alımların neredeyse yarısı kişisel ve özel kullanım içindir.
İnternet, aşağıdakiler de dahil olmak üzere işletmeler için çekici olan çeşitli özelliklere sahiptir:
• aracıları ortadan kaldırarak ve stok maliyetlerini düşürerek maliyetleri düşürme;
• iyileştirilmiş teslim süresi;
• potansiyel müşterilerle diyaloglar ve bire bir ilişkiler kurmak
• doğrudan geri bildirim alma ve bu tür yanıtlara göre ürünleri uyarlama,
• Web sitelerine dünyanın her yerinden erişilebildiği için geniş, küresel kitlelere ulaşmak;
• çevrimiçi reklamcılığın belirli bölge veya ülkelerdeki popülasyonları, istenen demografik özelliklere sahip kullanıcıları ve özel ilgi alanları olan kişileri hedeflemesi;
• belirli bir sitenin görüntülenme sayısını, siteye verilen yanıtları ve görüntüleyenlerin belirli demografik özelliklerini ölçmek.
Bu nedenlerden dolayı İnternet, iş dünyası tarafından giderek daha fazla kullanılmaktadır. Tüketiciler ve işletmeler interneti ne kadar çok kullanırsa, o işletmenin uluslararası alanda o kadar rekabetçi olması gerekir.
Birleşmelerin arkasındaki bir diğer itici güç de uluslararası rekabettir. Teknolojik gelişmelerin bir sonucu olarak, işletmelerin pazarlarının ulusal, bölgesel veya yerel değil uluslararası olduğunu fark etme olasılığı daha yüksektir.
İnternetten alışveriş yapanlar, çevrimiçi satın almayı yerel bir tedarikçiye gitmek kadar kolay bulduklarından, dünyanın herhangi bir yerinde bulunan bir rakip artık daha büyük bir tehdittir. Yerel rakipleri izlemek ve yenmek artık yeterli değil, onları dünya çapında yenmelisiniz. Uluslararası rakipler edinmek, onları yenmenin bir yoludur.
Ayrıca, uluslararası düzeyde rekabet edebilmek için işletmelerin daha fazla kaynağa ihtiyacı vardır. Bu yetenek varlık ve para gerektirir. Satışlar ve gelir, rekabetçi savaşı finanse etmek için yeterli değildir. Satışlar, satılan ürün ve hizmetleri üretmek için varlıklar gerektirir.
En iyi online muhasebe programı
Online muhasebe Programı
Bilsoft Online
Kolay bi müşteri hizmetleri
Ücretsiz on Muhasebe Programı
ücretsiz ön muhasebe programı indir – gezginler
Bilsoft Online Muhasebe
Ve varlıklar para gerektirir. Şirketlerin ilk aşamalarında, yatırımcılar ve borç verenler bu ihtiyacı karşılayabilir. Bununla birlikte, varlıklara ve paraya duyulan ihtiyaç arttıkça, birleşmeler ve satın almalar daha olası kaynaklar haline gelir.
Diğer şirketler için, birleşme ve satın almaların ardındaki itici güç, ekonomik bir ölçek ekonomisi ilkesidir. Örneğin, benzer ürünleri benzer satış kanalları aracılığıyla dağıtan iki şirket, her iki ürün setini satan aynı personele sahip olarak birleşik satış güçlerini önemli ölçüde azaltabileceklerini görebilirler. Personel sayısında benzer tasarruflar diğer departmanlarda da sağlanabilir.
Birleşme eğiliminin dile getirilmeyen bir başka nedeni daha pragmatik. Amerika Birleşik Devletleri’nde hükümet bu eğilime müdahale etmedi.
Şu örnekleri göz önünde bulundurun:
• Yirminci yüzyılın başında, ABD hükümeti Rockefeller’ın petrol holdingini böldü. 1999 yılında ikisi, Mobil ve Exxon birleşti.
• Otuz yıl önce, Federe Büyük Mağazalar Bullock’s’u satın almaya çalıştığında, federal hükümet ile satın alma işlemine devam etmemeyi kabul eden bir muvafakat kararı imzalamak zorunda kaldı. Birkaç yıl önce Bullock’s ve bir dizi başka şirketi satın aldı.
Birçok üst düzey yönetici, şu an kendilerine bir fırsat olduğunun ve fırsat penceresinin hiç olmadığı kadar geniş olduğunun farkındadır.
Anlaşmaların boyut olarak büyümeye devam etmesi de muhtemeldir. Bir dereceye kadar bu, üst düzey yöneticilerin 1 milyar dolarlık, 10 milyar dolarlık ve 100 milyar dolarlık anlaşmalara alışmasını yansıtıyor.
Başkalarının bunları yaptığını gördükten sonra, kendi şirketleri için üstlenmeye daha istekli olurlar. Benzer şekilde, bankacılar ve yatırımcılar, büyük anlaşmalardan bıkmasalar bile, daha fazla alışıyorlar ve onları finanse etmeye daha istekli hale geliyorlar. Bu gözlemin doğrulanmasında, yukarıda açıklanan satın almalar örneklerdir.
Bir önceki bölümde birleşme ve satın almaların yeni yüzyılda da önemini koruyacağını gördük. Hepsi başarılı olmayacak. Çeşitli araştırmalarda görülebileceği gibi, birleşmelerin başarısı başarılıdan çok az değişikliğe ve zorunlu olarak başarılı olmamaya kadar değişmektedir.
Sonuçlar ölçüme ve çalışılan döneme bağlıydı. İlk olarak, iyi haber. Daha sonra iflas eden veya tasfiye edilen birleşen şirketlerin sayısı olarak ölçüldüğünde, 1980’lerde veya 1990’larda birkaç birleşme başarısız oldu.
Daha spesifik olarak, çalışmalar şunları buldu:
• Birleşen firmalar, özellikle birleşen firmaların çakışan işlere sahip olduğu durumlarda, varlık üretkenliğini ve nakit akışını sektör ortalamalarının oldukça üzerinde geliştirir.
• Çakışan işlere sahip firmaları içeren dostane işlemlerde önemli kazançlar mevcuttur. Ancak, düşmanca devralmaların bekleyebileceği en iyi şey, özellikle ilgisiz işleri olan firmalar arasında, başa baş başa çıkmaktı.
• Satın alanların toplam yüzde 60’ı, satın almayanların net gelirinden önemli ölçüde daha fazla net gelir üretti.
• 1980’lerdeki anlaşmaların yüzde 37’sinde hissedar getirileri sektör ortalamalarını aşarken, 1990’larda yüzde 52’si sektör ortalamalarını aştı.
İkincisi, ortalama haberler. Kısa vadeli olarak (genellikle üç ay veya daha az) satın alan şirketlerin hisse senedi fiyatları yaklaşık olarak aynı kalırken, hedef şirketlerin hisse senedi fiyatları yükselir.
En azından hedef şirket hisseleri, mevcut hissedarları hisselerini satmaya teşvik etmek için ödenmesi gereken primden yararlanır. Ek olarak, bir şirketin hedef için yaptığı teklif, diğer teklif sahiplerini cezbedecek ve ayrılan hissedarlar rekabetten faydalanacaktır.
Ancak ortalama çarpık, anlaşmadan ayrılanlar yararlanıyor ve kalanlar yararlanamıyor. Sadece birleşen veya devralınan şirkette hala yer alanların menfaatini düşünürseniz, çok az kazanç vardır.
