Cinsiyet Rolü Sosyalleşme
Cinsiyet rolü sosyalleşmesi, insanların kültürlerine göre her cinsiyete uygun görülen değerleri, tutumları, motivasyonları ve davranışları öğrendikleri yaşam boyu süren bir süreçtir. Her toplumda olduğu gibi bizim toplumumuzda da kadın ve erkek farklı şekilde sosyalleşir. Ayrıca her kültür cinsiyet rollerini farklı şekilde tanımlar. Bu süreç çocuklukla sınırlı olmayıp ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık boyunca devam eder.
Çocuklukta Sosyalleşme
Bebek doğmadan önce bile cinsiyeti bir spekülasyon konusudur ve doğumdan itibaren oluşturacağı farklı cinsiyet-rol ilişkileri şimdiden kararlaştırılmaktadır. Maccoby ve Jacklin (1975) bu fenomeni tanıdık bir kültürel ortam olan müzikal kullanarak tanımlar.
[1940’ların] Carousel müzikalinden bir sahne (biraz karikatürize edilmiş biçimde) ebeveynlerin kızları yerine erkek çocukları yetiştirmekle ilgili bazı duygularını özetler. Genç bir adam baba olacağını keşfeder. Nasıl bir oğlu olmasını beklediğini anlatıyor.
Çocuk bir ağaç kadar uzun ve sert olacak ve kimse ona patronluk taslamaya cesaret edemeyecek; Annesinin ona görgü kurallarını öğretmesinde bir sakınca yoktur, ama annesi onu bir hanım evladı yapmamalıdır. Güreşte iyi olacak ve sığır güdebilecek, nehir teknesi çalıştırabilecek, sivri uçlar sürebilecek, vb. O zaman baba adayı, çocuğun bir kız olabileceğini bir başlangıçla fark eder.
Müzik yumuşak bir temaya dönüşür. Saçında kurdeleler olacak; tatlı ve minyon olacak (tıpkı annesi gibi); ve talipler onun etrafında akın edecek. Bekleyen baba, kızların olması gerekenin yarısı kadar parlak olacağıyla övündüğünde, duygusallıktan komik bir rahatlama için sunulan biraz uyumsuz bir not var; ama sonra ana temaya geri döner: kadın korunmalı ve onu, evlenmek için doğru türde bir erkekle tanışacağı bir ortamda büyütmek için yeterli parayı bulmalıdır.
Ebeveynler, kız ve erkek çocukların nasıl oldukları, nasıl davranmaları gerektiği ve sonraki yaşamlarında nasıl olmaları gerektiğine dair zihinlerinde imgeler taşırlar. Ebeveynler, kız ve erkek çocuklara en başından beri farklı tepkiler verir. Kızlar erkeklerden daha fazla okşanırken, erkekler daha çok itilip kakılır ve kabadayılık edilir. Anneler kızlarıyla daha çok konuşur ve babalar oğulları ile daha çok iletişim kurar.
Bu farklılıklar diğer sosyalleşme aracıları kardeşler, akranlar, eğitim sistemleri ve kitle iletişim araçları tarafından pekiştirilir. Yaşamın ilk iki ya da üç yılında, temel cinsiyet kimliği erkeklik ya da kadınlık duygusu, ebeveynlerin, bebeklerinin doğumda erkek ya da kadın cinsiyetine atanmasının doğru olduğuna dair inancının bir sonucu olarak kurulur.
Sosyalleşme süreci
Sosyalleşme Nedir
Yetişkinlerde sosyalleşme sorunu
Sosyalleşme problemi
Çocuğun sosyalleşmesi için ne yapmalı
Okulun sosyalleşmeye etkisi
Sosyalleşmeye 5 örnek
İlk sosyalleşme kurumu
SOSYOLOJİDEKİ TARTIŞMALAR
Cinsiyet Kimliği Değiştirilebilir mi?
1963 yılında iki sağlıklı ikiz erkek çocuğu dünyaya geldi. Yedi ay sonra, David Reimer adlı ikiz, başarısız bir sünnette tüm penisini kaybetti. Onarılamaz yaralanmanın bir sonucu olarak, ailesi onu Baltimore’daki ünlü Johns Hopkins Hastanesinde seks araştırmaları uzmanına götürdü.
Orada, Dr. John Money, ebeveynleri oğullarının cerrahi olarak cinsiyet değiştirmesine izin vermeye ikna etti. Süreç, genital cerrahiyi ve ardından metamorfozu tamamlamak için 12 yıllık bir sosyal, zihinsel ve hormonal terapi programını içeriyordu.
Vaka tıbbi literatürde niteliksiz bir başarı olarak rapor edildi. 1973’te Time dergisi, vakanın “geleneksel eril ve dişil davranış kalıplarının değiştirilebileceğine dair güçlü destek sağladığını bildirdi. Aynı zamanda, psikolojik olduğu kadar anatomik de olan büyük cinsiyet farklılıklarının, gebe kalma sırasında genler tarafından değişmez bir şekilde belirlendiği teorisine de şüphe düşürüyor.
20 yıl boyunca bu vaka çok sayıda sosyoloji, psikoloji ve insan cinselliği ders kitaplarında yer aldı. Bu konulardaki araştırmacılar, vakayı cinsiyetin büyük ölçüde sosyalleşmenin bir ürünü olduğunun ve müdahale yeterince erken gerçekleşirse bir çocuğun doğduğu cinsiyetten farklı bir cinsiyette yetiştirilebileceğinin kanıtı olarak kullandılar.
Money’nin belirttiği gibi, “cinsiyet kimliği kapısı doğumda açıktır. En azından bir yıldan fazla bir süre açık kalır.” Vaka aynı zamanda belirsiz cinsel organları olan bebeklere nasıl davranılacağına dair bir model olarak hizmet etti. Pek çok biyolojik erkek, kendilerini kıza dönüştüren ameliyatlara sahipti ve pek çok kız çocuğu, onları erkek yapan prosedürlere sahipti.
Bu dönemde tek muhalif ses Kansas Üniversitesi’nde genç bir yüksek lisans öğrencisi olan Milton Diamond’dı. Diamond, John Money’nin çocuklarda psikoseksüel tarafsızlık teorisine inanmak için herhangi bir neden olduğuna ikna olmamıştı. Konuyla ilgili bir makale yayınladı ve ardından Money ile temasa geçti ve onunla ortak bir çalışma yapmayı teklif etti. Saygın bir araştırmacı olan Money, bilinmeyen Elmas’a dikkat etmek için hiçbir neden görmedi.
Money’nin cinsiyetin sosyalleşmenin bir ürünü olduğu görüşüne, 1980’lerin başında, Oklahoma Üniversitesi ve Johns Hopkins Üniversitesi’nde öğretim üyesi olan Dr. William G. Reiner’in karşılaştığı bir vakayla karşı çıkıldı. Kız değil erkek olduğunu söyleyen 14 yaşında bir “kız” hastası vardı. Doğumda, çocuğun belirsiz cinsel organları vardı. Çocuğun bir testis vardı, ancak içeride kısmen dişiydi. Ailesi onu dişi yetiştirmişti.
Ergenlikte, bir testis, daha erkeksi görünmesi için yeterli erkek hormonu üretmeye başladı. Bu noktada erkek olduğu konusunda ısrar etmeye başladı. Çocuk, Dr. Reiner’ın anne babasını erkek olduğuna ikna etmesini ve uygun bir penise sahip olması için onu ameliyat etmesini istedi. Dr. Reiner’in yardımıyla, ebeveynler bunun doğru hareket tarzı olduğuna ve çocuğun ameliyat edilip iyi bir şekilde ayarlandığına karar verdiler.
İnterseks bebeklerin çoğu için sorun, genetik kızların cenin gelişiminin kritik bir aşamasında testosterona maruz kaldıkları için erkek gibi görünebilmeleridir. Dişilere benzeyen genetik erkek çocuklar, uteroda yeterince testosteron alamadılar.
Şimdi, Diamond’ın haklı olduğu ve Money’nin ne yazık ki yanlış yönlendirildiği görülüyor. Cinsiyetin sosyalleşme ve ameliyat yoluyla değiştirilebileceği görüşü kesinlikle yanlış görünüyor. Daha fazla araştırmadan sonra, ikiz David’in asla kız olmaya alışmadığı ortaya çıktı. Bir kadına dönüşmeyi kararlı bir şekilde reddetti ve 12 yaşında kendisine verilen östrojen haplarını almayı bıraktı.
David ayrıca doktorların onu tamamen bir kadın olması gerektiğine ikna etmeye çalıştığı ek bir ameliyat geçirmeyi de reddetti. 14 yaşında, kötü durumuna sempati duyan başka doktorlar buldu. Çift mastektomi ve falloplasti geçirdi ve erkek hormonları rejimine başladı.
İlk teşhisin ve ameliyatın yapıldığı Johns Hopkins Üniversitesi’ne bir daha dönmeyi reddetti. David’in erkek cinsiyet kimliğine dönüşünden sonra, tavırlarının, davranışlarının ve bedeninin bir kez daha birleştiğini hissetti. 25 yaşında David, kendisinden birkaç yaş büyük bir kadınla evlendi ve çocuklarını evlat edindi. Erken yaşta öldü.
Bu cinsiyet değiştiren ameliyatları erken yaşlarda yaptıran insanların çoğu zorluklar yaşamıştır. Destek grupları oluşturdular ve bazıları süreci tersine çevirmek için ameliyat oldu. Ekim 1998’de Amerikan Pediatri Akademisi, Diamond’ı prestijli yıllık toplantısında konuşması için davet etti.
Doktorlar artık John Money’nin cinsiyet kimliği konusundaki görüşlerini reddediyor ve artık belirsiz cinsel organları olan bebeklere 25 yıl önce yaptıkları gibi davranmıyorlar.
Bütün bunlar, insanların doğumda cinsiyetten bağımsız olmadığı ve erkek ya da kadın olmaya yatkın oldukları yönündeki mevcut görüşe işaret ediyor. Cinsiyet, başlangıçta hayal edilenden daha karmaşıktır.
