Faaliyet Esnek Bütçeleme
Faaliyet çıktısı değişiklikleri olarak faaliyet maliyetlerindeki değişiklikleri belirleme yeteneği, yöneticilerin faaliyet iyileştirmelerini daha dikkatli bir şekilde planlamasını ve izlemesini sağlar. Faaliyet esnek bütçeleme, faaliyet çıktısı değiştikçe faaliyet maliyetlerinin ne olacağının tahminidir. Bir faaliyet çerçevesindeki varyans analizi, geleneksel bütçe performans raporlamasının iyileştirilmesini mümkün kılar. Aynı zamanda faaliyetleri yönetme yeteneğini de geliştirir.
İşlevsel tabanlı bir yaklaşımda, fiili faaliyet düzeyi için bütçelenen maliyetler, tek bir birim tabanlı etkenin (ürün birimleri veya doğrudan çalışma saatleri) tüm maliyetleri yönlendirdiği varsayılarak elde edilir. Üretilen birimlerin veya direkt işçilik saatlerinin bir fonksiyonu olarak her bir maliyet kalemi için bir maliyet formülü geliştirilmiştir.
Doğrudan çalışma saatlerine dayalı işlevsel tabanlı esnek bir bütçe sunar. Bununla birlikte, maliyetler birden fazla sürücüye göre değişiyorsa ve sürücüler doğrudan çalışma saatleriyle yüksek oranda ilişkili değilse, o zaman tahmin edilen maliyetler yanıltıcı olabilir.
Çözüm, elbette, birden fazla sürücü için esnek bütçe formülleri oluşturmaktır. Maliyet tahmin prosedürleri (yüksek-düşük yöntemi, en küçük kareler yöntemi vb.), her bir faaliyet için maliyet formüllerini tahmin etmek ve doğrulamak için kullanılabilir. Prensip olarak, her faaliyet için değişken maliyet bileşeni, ihtiyaç duyulduğunda elde edilen kaynaklara (esnek kaynaklar) karşılık gelmelidir ve sabit maliyet bileşeni, kullanım öncesinde elde edilen kaynaklara (taahhüt edilen kaynaklar) karşılık gelmelidir.
Bu çok formüllü yaklaşım, yöneticilerin, faaliyet çıktısı ölçüsüyle ölçüldüğü üzere, farklı faaliyet kullanım seviyeleri için maliyetlerin ne olması gerektiğini daha doğru bir şekilde tahmin etmelerini sağlar. Bu maliyetler daha sonra bütçe performansının değerlendirilmesine yardımcı olmak için gerçek maliyetlerle karşılaştırılabilir.
Bir etkinlik esnek bütçesini gösterir. Doğrudan malzeme ve doğrudan işçilik için bütçelenen tutarların rapor edilenlerle aynı olduğuna dikkat edin; aynı aktivite çıktı ölçüsünü kullanırlar. Diğer kalemler için bütçelenen tutarlar, faaliyet çıktı ölçümleri farklı olduğu için geleneksel tutarlardan önemli ölçüde farklıdır.
Her sürücü için ilk aktivite seviyesinin gerçek aktivite kullanım seviyelerine karşılık geldiğini varsayın. Gerçek aktivite kullanım seviyeleri için bütçelenen maliyetleri fiili maliyetlerle karşılaştırır. Bir öğe hedefte ve diğer altı öğe karışık. Net sonuç, 21.500 $ ‘lık olumlu bir varyanstır.
Performans raporu, fiili faaliyet düzeyi için toplam bütçelenmiş maliyetleri, her bir faaliyet için toplam fiili maliyetlerle karşılaştırır. Fiili sabit faaliyet maliyetlerini bütçelenmiş sabit faaliyet maliyetleriyle ve fiili değişken faaliyet maliyetlerini bütçelenmiş değişken maliyetlerle karşılaştırmak da mümkündür.
Örneğin, fiili sabit denetim maliyetlerinin (yıl ortası maaş ayarlaması nedeniyle, beklenenden daha uygun bir sendika anlaşmasını yansıtan) 82.000 $ olduğunu ve fiili değişken denetim maliyetlerinin 43.500 $ olduğunu varsayalım.
Her bir varyansı sabit ve değişken bileşenlere ayırmak, planlanan ve gerçekleşen harcamalardaki varyasyonun kaynağı hakkında daha fazla bilgi sağlar. Faaliyet bütçeleri, kapasite kullanımı hakkında da değerli bilgiler sağlar.
Faaliyet Kapasite Yönetimi
Etkinlik kapasitesi, bir etkinliğin gerçekleştirilebilme sayısıdır. Aktivite sürücüleri, aktivite kapasitesini ölçer. Örneğin, faaliyet olarak bitmiş ürünleri denetlemeyi düşünün. Partinin genel kalitesini belirlemek için her partiden bir numune alınır. Denetim faaliyetine yönelik talep, gerekli faaliyet kapasitesinin miktarını belirler.
Örneğin, denetlenen parti sayısının faaliyet çıktısını ölçtüğünü varsayalım. Şimdi, 60 partinin üretilmesi planlandığını varsayalım. Daha sonra gerekli kapasite 60 partidir. Son olarak, tek bir denetçinin yılda 20 partiyi denetleyebileceğini varsayalım.
Bu nedenle gerekli kapasiteyi sağlamak için üç müfettiş görevlendirilmelidir. Her müfettişe 40.000 ABD Doları maaş ödenirse, faaliyet kapasitesinin bütçelenen maliyeti 120.000 ABD Dolarıdır. Bu, kullanım öncesinde elde edilen kaynakların (emek) maliyetidir. Bütçelenen etkinlik oranı, parti başına 2.000 ABD Dolarıdır (120.000 ABD Doları/60 ABD Doları).
Faaliyet kapasitesi ve maliyetiyle ilgili birkaç soru var. İlk olarak, aktivite kapasitesi ne olmalıdır? Bu sorunun cevabı, mümkün olan iyileştirme miktarını ölçme yeteneği sağlar. İkincisi, edinilen kapasitenin gerçekte ne kadarı kullanıldı? Bu sorunun yanıtı, üretken olmayan bir maliyeti ve aynı zamanda kapasite azaltma ve maliyet tasarrufu fırsatını işaret ediyor.
Döner Sermaye bütçe muhasebe YÖNETMELİĞİ
Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe YÖNETMELİĞİ mevzuat
Merkezi Yönetim Muhasebe Yönetmeliği
Belediyelerde ek bütçe nasıl yapılır
Bütçe ve muhasebe YÖNETMELİĞİ
Genel Yönetim Muhasebe Yönetmeliği 2022
mahalli idareler bütçe ve muhasebe yönetmeliğinin 37. maddesi
Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği Ekleri
Kapasite Varyansları
İki kapasite farkının hesaplanmasını gösterir: aktivite hacmi farkı ve kullanılmayan kapasite farkıdır. Aktivite hacmi farkı, elde edilen fiili aktivite seviyesi (pratik kapasite, AQ) ile kullanılması gereken katma değerli standart aktivite miktarı (SQ) arasındaki farktır. Teftişin bir etkinlik-tabanlı yönetim sistemi ile ilişkili uygulama konularını tartışmayın.
katma değerli aktivite, SQ – 0 katma değerli standarttır. Bu çerçevedeki hacim farkının faydalı bir ekonomik yorumu vardır: bu, denetim faaliyetinin katma değeri olmayan maliyetidir. Faaliyetlerin analizi ve yönetimi yoluyla mümkün olan iyileştirme miktarını ölçer (bu örnekte 120.000$).
Ancak, söz konusu faaliyetin arzı (denetimler) bloklar halinde (bir seferde bir müfettiş) temin edilmesi gerektiğinden, faaliyete yönelik mevcut talebin (fiili kullanım) ölçülmesi de önemlidir.
Arz, talebi yeterince büyük miktarda aştığında, yönetim sağlanan faaliyetin miktarını azaltmak için harekete geçebilir. Bu nedenle, kullanılmayan kapasite farkı, aktivite kullanılabilirliği (AQ) ve aktivite kullanımı (AU) arasındaki fark, yönetime sağlanması gereken önemli bilgilerdir.
Amaç, kullanılmayan kapasite varyansı hacim varyansına eşit olana kadar aktivite talebini azaltmaktır. Neden? Niye? Çünkü hacim farkı, katma değeri olmayan bir maliyettir ve kullanılmayan faaliyet farkı, bu katma değeri olmayan maliyetin azaltılmasında kaydedilen ilerlemeyi ölçer.
Kullanılmayan kapasite farkının hesaplanması da gösterilmektedir. Kullanılmayan kapasitenin 40.000 ABD Doları değerinde 20 parti olduğuna dikkat edin. Bu kullanılmayan kapasitenin, yönetimin belirli ürün partilerini denetleme ihtiyacını azaltan bir kalite iyileştirme programıyla meşgul olması nedeniyle var olduğunu varsayın.
Denetim kaynaklarının temini ile bunların kullanımı arasındaki bu fark, gelecekteki harcama planlarını etkilemelidir (katma değeri olmayan bir faaliyetin azaltılması olumlu olarak etiketlenir).
Örneğin, denetim kaynaklarının arzının kullanımından daha fazla olduğunu biliyoruz. Ayrıca, kalite iyileştirme programı nedeniyle, bu farkın devam etmesini ve hatta daha da artmasını bekleyebiliriz (nihai hedef, denetim faaliyetinin maliyetini sıfıra indirmektir).
Yönetim şimdi, yarattığı kullanılmayan kapasiteden yararlanmaya istekli olmalıdır. Esasen, aktivite kullanılabilirliği azaltılabilir; böylece muayene için yapılan harcamalar azaltılabilir. Bir yönetici bu sonucu elde etmek için çeşitli seçenekler kullanabilir.
Denetim talebi 20 parti azaldığından, şirketin yalnızca iki tam zamanlı denetçiye ihtiyacı var. Fazladan müfettiş, kaynakların yetersiz olduğu bir faaliyete kalıcı olarak yeniden atanabilir. Yeniden atama mümkün değilse, şirket fazladan müfettişi işten çıkarmalıdır.
Bu örnek, aktivite kapasite yönetiminin önemli bir özelliğini göstermektedir. Aktivite iyileştirmesi kullanılmayan kapasite yaratabilir, ancak yöneticiler potansiyel kâr artışını elde etmek için gereksiz kaynaklara yapılan kaynak harcamalarını azaltmak için zorlu kararlar almaya istekli ve yetenekli olmalıdır. Kaynak harcamalarını azaltarak veya kaynakları daha fazla gelir elde edecek diğer faaliyetlere aktararak kârlar artırılabilir.
