ETKİLİ YAZIMBir e-Öğrenim ortamı geliştirmek karmaşık, zaman alan bir iştir. Bu çalışma ve beraberindeki süreç boyunca size rehberlik etmek için tasarlanmıştır.E-Öğrenim Ortamları için E-etkili Yazma, hem genç hem de yaşlı yetişkinlerin eğitmenlerini desteklemek için yazılmıştır. Bir yüksek öğretim bağlamında çalıştığım için, yönergelerimin ve örneklerimin çoğu oradaki deneyimlerimi yansıtacaktır. Ancak, tavsiyelerimin çoğu eğitim, sürekli mesleki eğitim veya yaygın öğrenme ortamlarına eşit şekilde uygulanabilir.Bu çalışma üç hedef kitleyi düşünerek yazılmıştır:1. Bir kaynağın, etkinliğin, kursun veya programın tasarımı ve sunumu hakkında karar vermek için e-Öğrenim seçeneklerini araştıran eğitmen. Sıklıkla bu e-Öğrenim bileşenlerini birbirinin yerine kullanırım. Bazen bunlara eğitim veya öğrenme nesneleri diyoruz.
2. Bu bileşenlerden birini yüz yüze sunumdan (F2F) hibrit veya tamamen çevrimiçi sunum formatına dönüştürmeye hazır olan eğitmen.
3. Halihazırda bir e-Öğrenim bileşenini yeniden amaçlamış olan, ancak sonucun etkili bir şekilde tasarlandığından emin olmak isteyen eğitmen. Bu kitaptaki tavsiyeler, kursunuzu değerlendirmenize ve belki de gözden geçirmenize yardımcı olacaktır.Ek bilgiler, örnekler, uygulama etkinlikleri, araçlar ve kaynaklar içerir. Araçlar, e-Öğrenim bileşenlerinizi geliştirirken referans olarak kullanabileceğiniz kontrol listelerini, çizelgeleri, tasarım yönergelerini ve diğer kaynakları içerir.Lütfen çalışmanızı desteklemek için sayfaları kaldırmaktan çekinmeyin. Örneğin, çeşitli kontrol listelerini büyüttüm ve bunları masamın arkasındaki duvara bantladım, böylece bir referansa ihtiyacım olduğunda klavyemden başımı kaldırabiliyorum.Bu kitap, kullanıcı merkezli tasarım ve öğrenme tasarımında araştırma ve uygulamayı bütünleştirir ve öğretim veya eğitim teknolojisi dışındaki alanlardaki uzmanlar (başka bir deyişle, Biyoloji veya İngilizce veya Hemşirelik), bir öğrenme tasarımı ders kitabı olarak değil.Bu kitabı kullanmak için teknik becerilere sahip olmanız gerekmez. Mevcut araştırmalara dayalı olmakla birlikte, öğretim teknolojisi alanı hakkında bilgi edinmek, öğretim tasarımcısı veya Web geliştiricisi olmak istediğinizi varsaymayan doğrudan bir dille düzenlenmiş ve yazılmıştır. Ancak, yalnızca birkaç fikri dahil etmek kursunuzu daha erişilebilir ve etkili hale getirecektir.Bu kitabın organizasyonu, planlama ve geliştirmeden biçimlendirici değerlendirmeye kadar olan geliştirme sürecini yansıtır ve öğretim üyelerinin veya geliştiricilerin yol boyunca karşılaşabilecekleri eğilimleri ve sorunları tanımlar. Öğretim üyelerinin kurs geliştirme yolculuklarının hikayesi, tasarım yönergelerini göstermektedir.Kitap, kullanıcı merkezli tasarım yönergelerine ve tasarım teorisi ve pratiğinin öğrenilmesine dayanmaktadır. Uluslararası öğrenme kitlelerini desteklemeye artan vurgu ve giderek artan çeşitlilikteki yerel nüfusla birlikte erişilebilirlik bir endişe kaynağıdır. Erişilebilirlik yönergeleri cinsiyet, yaş, dil, kültür, coğrafya, teknolojiye erişim, hareketlilik, algısal ve bilişsel zorluklar, sosyoekonomik durum ve diğerleriyle ilgili farklı öğrenme ihtiyaçlarını yansıtır.Eğitmenlerin, kurslarının etkili öğrenme deneyimleri sağlayıp sağlamadığını bilmesi gerekir. Geniş tanımlı olarak kullanılabilirlik, bu çerçevenin önemli bir bileşenidir. Biçimlendirici değerlendirme veya kullanılabilirlik testi, kurs geliştirmede önemli bir adımdır. Bu çalışma, gerçek hayattan örneklerle gösterilen, kullanılabilirlik yöntemleri ve araçları hakkında eksiksiz bir bölüm içermektedir.Güzel yazı yazma Çalışmaları
Etkili yazı Yazma Teknikleri
Güzel yazı yazma teknikleri pdf
Yazma yöntem ve teknikleri
Edebi yazı Yazma Teknikleri
Yazı güzelleştirme
Güzel yazı yazabilmenin kesin şartları
Güzel yazı yazmakÖğrenme nesnelerinin küresel depoları, uyarlanabilir ve yeniden kullanılabilir dijital kaynakların mevcudiyetini desteklemektedir. Ortaya çıkan bu gelişmeyle, fakülte, dik bir öğrenme eğrisi boyunca yeni becerilerin geliştirilmesini gerektiren, kendi teknolojik açıdan gelişmiş kaynaklarını yaratma gibi pahalı ve zaman alıcı bir görevden kurtulur. Bu çalışma, öğrenme nesnelerinin ne olduğu, nerede bulunacağı ve nasıl kullanılacağı hakkında arka plan bilgisi sağlar.E-Öğrenim Ortamları için E-etkili Yazma, içeriğin dayandığı kullanıcı merkezli tasarım ilkelerini modellemek için tasarlanmıştır. Böylece, sayfa tasarımı parçalama, kenar çubuklarının kullanımı ve çoklu başlıklar gibi ilkeleri yansıtır. Okunabilirlik seviyesi 8-10 arasında değişmektedir. Ders örneklerinin yanı sıra e-Öğrenime dahil olan öğretim üyelerinin yansımaları da verilmektedir.Çalışma ayrıca aktif öğrenme ilkelerine dayanmaktadır ve her bölüm, hedef kitleniz, içeriğiniz ve tasarımınız hakkındaki varsayımlarınızı ve anlayışınızı zorlamak için gömülü sorular içerir. Bu, kendi dersinizde kullanabileceğiniz bir strateji olan derinlemesine düşünmeye teşvik eden bilişsel bir stratejidir.Öğrenen Organizasyonlar İçin Eğilimler ve ZorluklarBu girişin geri kalanı, öğrenen organizasyonların öğrenme ve öğrenenler ile ilgili kararlar aldığı sosyal ve politik bağlamları araştırır ve ilgili planlama faktörlerini tanımlar. Örneğin, değişen demografik yapı ve küreselleşme gibi geleneksel eğitim ve öğretim sunumunun önündeki güçlükleri kısaca sunuyorum. Öğrencilerin öğrenmesini geliştirmek için Web'i kullanan tamamen Web tabanlı kurslar ile yüz yüze kurslar arasındaki farklar tanıtılır.İçinde çevrimiçi ortamların benzersiz doğasını öğrenecek ve en iyi tasarım uygulamalarını keşfedeceksiniz. Bu, e-Yazı sürecindeki ilk adımdır.Bu liste, bu bölümdeki pek çok yabancı terimi içermektedir. Sözlükte tanımlanmıştır. Terimler aynı zamanda, kendi kelimelerinizle veya not örnekleri, referanslar ve kaynaklarla bunları tanımlamak için yeterli alanla birlikte, beraberindeki bir kontrol listesi olarak listelenmiştir.İlerlemenizi PlanlayınÇalışmada bu bölümdeki fikirler için bir kavram rehberi sunulmaktadır. cevaplanması gereken soruları yazmanız için ek alandır.Bölümün sonunda, ek bilgiye ihtiyacınız olup olmadığını belirlemek için soru listenizi kontrol edin. Kavram kılavuzu, okuyucuların öğrenmeyi geliştirmek için bilgileri düzenlemesine yardımcı olan gelişmiş bir düzenleyici örneğidir. Kursunuzda etkili olabilecek başka bir bilişsel stratejidir. Sorular ve Hedefler'e kendi bilgilerinizi veya öğrenme ihtiyaçlarınızı kaydedin. Öğrenen organizasyonlardaki eğilimler ve zorluklar hakkında sorularınız varsa, bunları buraya kaydedin. Bu üçüncü bir bilişsel stratejidir.Bu bölümün sonunda, cevabını bulamadığınız soruların kaynaklarını bulmak için bir eylem planı geliştirmek üzere bu listeye geri dönün. Çalışma boyunca çalışırken yanınızda bir hedef veya bir soru 'taşımanız' gerekebilir.Ayrıca yapılması gerekenleri, görevi kimin yapması gerektiğini ve görevin ne zaman tamamlanması gerektiğini kaydetmeniz için sağlanmıştır.
Etkili Söylemler
En etkili olan, “Şölen Evi ve Yas Evi Tanımlandı” başlıklı çalışmasında Sterne, ölümle ilgili yaygın din adamlarının söyleminin, yalnızca “bir çatlak için” uygun olan “anlamsız bir aziz gezginliği” olduğunu savundu.
Aynı zamanda, ızdırap üzerine belirli bir tür düşünmenin, “dünyanın acelesi ve telaşı”na karşı yararlı bir panzehir olduğunu öne sürdü. Bilgelere ara sıra “eşcinsel sahnesinden” uzaklaşmalarının ve “yas evi”ne girmelerinin tavsiye edileceğini öne sürdü.
Ne bir korku ne de ağıt yurdu olan Sterne’nin “yas evi”, gündelik hayatın olağan felaketleri tarafından böyle yapılmıştır. Şunlarla doluydu: aptal bir çocuğun ölümünün yasını tutan yaşlı ana-babalar; açlıktan kıvranan erdemli bir aile; tek oğlunun yasını tutan bir dul.
Sterne’nin Tristram Shandy’deki Le Fever hikayesinde zaten keşfetmeye başladığı, ancak A Duygusal Yolculuk’ta tuhaf bir şekilde geliştiremediği bu tür acıklı sahneler, tüm “hafifliği ve dağılmayı” kontrol etti, tüm “dağınık düşünceler”i eve çağırdı ve bizi yaptı. kardeşlerimize karşı daha anlayışlı. Bu durumlarda, bir adam “dalgın”, “yumuşak” ve “hassas” hale getirildi; o, “duyuyla ve erdem sevgisiyle dövüldü”.
Takip eden yıllarda, birçok vaaz, hitap ve etik deneme, Sterne’nin orijinal içgörüsünün izlerini taşıyordu. Özellikle, 18. yüzyılda The Spectator’a yapılan satışlarda ikinci olan Hugh Blair’in Vaazları, ölüm üzerine belirli bir bakış açısının toplumsal önemini ayrıntılarıyla ele aldı. Blair, okuyucularına sürekli olarak “Yas Evi’nden elde edilecek Yararlar Üzerine” tavsiyesinde bulundu.
Özellikle genç dinleyicilerini “gündelik yaşamın sıkıntılarını: tek başına bir kulübenin, ölen ebeveynin ve ağlayan öksüzün” düşünmeye alıştırmaya teşvik etti.
Yas evine gönüllü olarak girerek: onun uyandırdığı duygulara teslim olarak ve gözyaşlarımızı acı çekenlerinkiyle karıştırarak, yaşamın doğasının en yüksek süslerinden biri olan o insani duyarlılığı kazanacağız. Uygun bir şekilde “Ölüm Üzerine” başlıklı bir vaazda Blair, okuyucularına “insanlığın ışıltısı” ile kalbi ısıtan o “cenaze melankolisi”nin tadına varmalarını tavsiye etti.
Sterne ve Blair’in vaazları etkili olmasa da hiçbir şey değildi ve Kalvinist ya da gotik yas evinin aksine duygusal olan, on sekizinci yüzyılın ikinci yarısında ahlak öğreten edebiyatın temelini oluşturdu.
The Theory of Moral Sentiments’ın son baskısında Smith, okuyucularına “ölen arkadaşlarımızın melankolik ve sevgi dolu bir hatırasını” tavsiye etti.
Popüler bir Londra vaizi, English Review’un editörü ve Henry Mackenzie’nin yakın arkadaşı olan Rahip John Logan, “yürekte kederin sesine” ayarlanmış bir tel olduğunu öne sürdü; keder izlenimleri, tam da tüm sempatik duyguların ortaya çıktığı “erdemli duyarlılığı” doğurdu.
Genç Kadınlara Vaazları (1766) yüzyılın ikinci yarısında seçkin kadın ahlak eğitiminin temelini oluşturan James Fordyce, hassas genç okuyucularına yas evine katılmalarını tavsiye etti, çünkü “erdemli üzüntüye katılan” bir duygu vardı.
Söylem nedir
Söylem nedir örnek
Söylem ÇÖZÜMLEMESİ nedir
Söylem nedir sosyoloji
Söylem analizi nedir
Nitel araştırma Yöntemleri söylem analizi
Meta söylem Nedir
Söylem Türleri nelerdir
Vicesimus Knox, John Bennett, John Drysdale, Thomas Somerville ve Samuel Charters gibi İngiliz vaizler ve ahlakçılar, ölüm ve acının duygusal olarak yeniden değerlendirilmesini daha da geliştirdiler. Adam Smith’in yakınlarından Drysdale, “Acıların”, “kalplerimizi, diğer yaratıklara karşı sevecen bir sempati ve şefkatle yumuşatma eğiliminde olduğunu” öne sürdü.
Üzüntü sahneleri kalbi insanlaştırır’, diye yineledi Smith’in favori vaizlerinden biri olan melankolik Samuel Charters ve ‘kalp saf ciddi bir hayırsever çerçeveye dönüştürülür’.
Blair’in dönüşümlü olarak “yumuşak melankoli” ve “sempatinin hassas melankolisi” olarak adlandırdığı şeyin etik ve dini olarak benimsenmesi, duygusal hareketin açıkça didaktik karakterini aydınlatır.
Bu didaktiklik aynı zamanda en iyi duygusal roman ve denemelerin de özelliğiydi. Brooke, Harry Clinton’ın karısı Matty’nin ölümü gibi bölümlerde “kederdeki zevkin” eğitici-etik özelliklerini araştırdı.
Ancak Harry Clinton’ın aklı, duygularının keskinliği tarafından tamamen gasp edilir ve geçici olarak aklı karışır. Ayrıca, karısının cesedine yönelik tutumu, dikkati etik mesajdan uzaklaştıran belirgin bir nekrofilik niteliğe sahiptir.
Ölüme karşı uygun duygusal tepkiyi en dikkatli şekilde ortaya çıkaran bölümleri oluşturmak Henry Mackenzie’ye bırakıldı. Mackenzie, “Hüzün sahnelerinden elde edilecek avantajlar” başlıklı bir denemede, Sterne ve Blair’i izleyerek “yas evine gitmenin” bazen uygun olduğunu öne sürdü.
Örneğin, erdemli bir genç hanımın ölümünün gerçek ya da hayali olarak düşünülmesi, erdeme yol açan “sempatik bir zevk” doğurdu. Böyle melankolik bir hoşgörünün, keşiş dininin “ölümün başı”ndan ve “kemiklerinden” çok uzak olduğunu öne sürdü.
Mackenzie, “toplumsal sevgi ve sosyal sempatinin sıcaklığı” ile karakterize edilen “kalp zayıflığı ve insanlığın görevlerini hissedecektir” diye devam etti. Mezardaki tabutun son dinlenmesine uygun yanıt “korku” değil “acıma”ydı.
Mackenzie, “kişisel ve ev içi sıkıntı” hayali sahnelerinin kalbi büyütmek için gücünü vurguladı. Ayrıca, bu tür temsillerin en etkili olacağı koşulları belirledi. Ölüm döşeği sahneleri “acımanın basitliğinin ötesinde karmaşık” olmamalı, günlük hayatın içinde bulunduğu trajedilere sıkı sıkıya odaklanılmalıydı.
Dikkat dağıtan tüm ayrıntılar ortadan kaldırılacaktı; Seyirci sempatisine ne zaman müdahale etseler, “şiirsel adalet” gibi klasik kavramlar da öyleydi. Kahramanın, kederin akışını engelleyebilecek bu “rekabet” veya “kıskançlığı” uyandırmamak için yeterince nazik, alçakgönüllü ve erdemli olması gerekiyordu.
Yazarın sözleri, çoğunlukla aldatma ve kafa karışıklığı araçları, okuyucunun tepkileri gibi minimumda tutulmalıydı. Gözyaşlarının dili, akıcı erdem, yazarın yeteneğinin doğru bir şekilde kabul edilmesiydi.
Anlatı planı bile ‘duyguları yok etmemek’ için küçültülecekti. Mackenzie, bir romantizmden ziyade “küçük maceraların resitalleri” olarak gururla tanımladığı Duygu Adamı’nda mükemmel ürünü elde ettiğine inanıyordu.
Ne The Man of Feeling ne de Mackenzie’nin diğer romanlarından hiçbiri, duyguyu akılla çelişmedi. Ne de bazılarının öne sürdüğü gibi, kendi iyiliği için pathos’a kapılmadılar.
Bunun yerine, talihsizlikleri ve ölümleri seyirci sempatisini uyandırabilecek gerçek ve sempatik karakterlerin günlük yaşamdaki gelişimini aydınlatmaya çalıştılar. Kasıtlı olarak parça parça olan The Man of Feeling’in her bölümü, ahlaki gerçek ve duygunun sergilendiği yalıtılmış ve özünde özel bir sahneyi resmetti.
