Finans ve Muhasebe Hedefleri
Kurumsal hedefler
Bir şirketin adi hisse senedini satın alma motivasyonu, başka bir yerde elde edilebilecek olandan daha büyük bir riske göre düzeltilmiş getiri elde etme beklentisidir. Bir şirketin yöneticileri, şirketin işlerini, yatırımcıların orijinal sermayesini ve sermayelerinden gerekli getiriyi iade etme beklentisiyle tutarlı bir şekilde yönetme sorumluluğuna sahiptir.
Adi hissedarlar artık sahiplerdir ve ancak daha kıdemli menkul kıymetlerdeki (borç ve imtiyazlı hisse senedi) yatırımcıların sözleşmeye dayalı taleplerini aldıktan sonra bir getiri elde ederler. Firmanın amacının, ortak hissedarlarının servet pozisyonunu maksimize etmek olduğunu varsayacağız.
Hissedarlar, yatırımlarının riski ile tutarlı olarak yatırımlarından net kazanç elde etme beklentisiyle bir şirkete yatırım yaparlar. Bir şirketin yöneticileri ve yönetim kurulu, şirketin işlerini hissedarların çıkarlarına uygun bir şekilde yönetme sorumluluğuna sahiptir.
Bu nedenle, yönetimin birincil hedeflerinden biri, hissedarların servetini maksimize etmek olmalıdır. Şirketlerin başka hedefleri olsa da (sosyal sorumluluklarını yerine getirmek veya çalışanlarına adil davranmak gibi), biz dikkatimizi daha dar kurumsal hedef olan hissedarların servetini maksimize etmeye odaklayacağız.
Ancak bu dar tanım bile yanlış anlaşılmaya ve çatışmaya yol açmaya meyillidir. Bir grup hissedarın bir finansal kararı tercih ederken diğer bir grup hissedarın başka bir kararı tercih edeceği durumların ortaya çıkması çok muhtemeldir.
Örneğin, bir işletmenin yönetim tarafından arzu edilen bir yatırımı üstlendiği, ancak yatırımın ani etkisinin bugünkü kazançları ve adi hisse senedi fiyatını aşağı çekeceği bir durum hayal edin.
Gelecekte, piyasa yatırımın arzu edilir olduğunu anlayabilir ve o zaman hisse senedi fiyatı artan değeri yansıtacaktır. Ancak yakın gelecekte hisselerini satmayı bekleyen hissedarlar yatırımın reddedilmesini, uzun vadeli hisse senedi sahipleri ise yatırımın üstlenilmesini tercih edeceklerdir.
“Kar maksimizasyonu” gibi bir ifade, kârlar geleneksel olarak hesaplandığından ve hissedarların yatırıma bağlı sermayesinin maliyetini etkin bir şekilde yansıtmadığından, firmanın uygun hedefini yeterince tanımlamaz. Toplam satışlar veya ürün pazarının payı da kurumsal hedeflerin yetersiz normatif tanımlarıdır, ancak bu hedefler karlar üzerindeki olumlu etkileriyle hissedarların servet pozisyonlarının maksimize edilmesine de yol açabilir.
Bir şirketin yöneticileri, hissedarlar adına hareket ettiğinden, yöneticiler (ve yönetim kurulu) ile hissedarlar arasında güvene dayalı bir ilişki vardır. Risk sermayesinin tedarikçileri olan hissedarlar, servet pozisyonlarının bir kısmını firma yönetimine emanet etmişlerdir.
Bu nedenle, firmanın başarısı ve yönetimin kararlarının uygunluğu, bu güvene dayalı sorumluluğun ne kadar iyi karşılandığı açısından değerlendirilmelidir. Muhasebe raporları (en iyi ihtimalle) yönetimin bu hedefi ne kadar iyi karşıladığını ölçer.
Yönetim Finansmanı
Yönetim finansmanı çalışması, bir firmanın finansal kararlarıyla ilgilidir (sermaye elde etmek için piyasaların yapısının incelenmesinden farklı olarak). Firmanın kararlarını üç temel türe ayırıyoruz:
1.Yatırım kararları veya daha genel olarak, farklı varlık veya faaliyet türleri arasındaki tahsisat.
2. Borç ve adi hisse senedi veya diğer menkul kıymetlerin uygun karışımında sermaye elde edilmesi.
3. Temettü veya dağıtım kararı (sermayenin kullanılması karşılığında adi hisse senedi yatırımcılarına fonların geri verilmesi).
Tüm bu kararları analiz etmenin analitik yöntemlerinin olduğunu bulacağız. Bazı durumlarda doğru ve yanlış kararlar konusunda oldukça kesin yargılara varabiliriz; diğerlerinde, yalnızca ilgili nicel ve nitel hususları belirleyebiliriz.
Muhasebe performans hedefleri örnekleri
Muhasebe departmanı hedefleri
Yönetim iddiaları nelerdir
İş organizasyonları sürekli olarak kaynak taahhütlerinin beklenen faydalar açısından değerli olup olmadığına karar verme sorunuyla karşı karşıya kalmaktadır. Harcama yapıldıktan sonra faydaların makul bir şekilde kısa sürede tahakkuk etmesi muhtemel ise ve hem harcama hem de faydalar dolar olarak ölçülebiliyorsa, böyle bir sorunun çözümü nispeten basittir.
Beklenen faydaların birkaç yıl içinde tahakkuk etmesi muhtemel ise, çözüm daha karmaşıktır. Gelecekte makul ölçüde uzun bir süre boyunca gerçekleşmesi beklenen faydaları gerçekleştirme umuduyla yapılan kaynak taahhütlerine atıfta bulunmak için yatırım terimini kullanacağız.
Sermaye bütçelemesi, yeni ve daha karlı yatırım teklifleri aramayı, yatırımı kabul etmenin sonuçlarını tahmin etmek için mühendislik ve pazarlama hususlarını araştırmayı ve her bir yatırım teklifinin kâr potansiyelini belirlemek için ekonomik analizler yapmayı içeren çok yönlü bir faaliyettir.
Finans Yöneticileri
Finans yöneticileri (finansal başkan yardımcıları, kontrolörler, saymanlar vb.) bir şirkette alınan çok çeşitli kararlardan sorumludur. Bilançoda görünen hesaplar, bir finans yöneticisinin görevlerini tanımlamak için kullanılabilir.
Varlık tarafında, dönen varlıkların (nakit yönetimi, kısa vadeli menkul kıymetlere yatırım ve bir kredi politikasının belirlenmesi ve yönetilmesi) ve uzun vadeli varlıkların (yani, şirketi taahhüt eden sermaye bütçeleme kararlarının alınması) yönetimi vardır.
Bilançonun özkaynak (yükümlülükler ve özsermaye) tarafına kayarken, finans yöneticisi en iyi finansal yapı (borç, imtiyazlı hisse senedi veya adi hisse senedinin göreli kullanımını belirleme) ve özellikleri hakkında tavsiyelerde bulunmaktan sorumludur. Firmanın menkul kıymetlerini ve ardından alınan kararları uygulamak gerekir.
Bu yazımızda açıklanan kararlar, bir bilançodaki bir veya daha fazla hesabı içeren kararlarla ilgili olabilir. Bu kitap, kesinlikle doğru seçimlerin yapılamayacağı sık sık görülse de, doğru karar verme olasılığının nasıl artırılacağına dair öneriler sunacaktır.
Yönetilebilir büyüklükteki problemleri incelemek için genellikle belirli bir kararın diğer kararları etkilemediğini varsayacağız. Bu naif varsayım, kararların karşılıklı ilişkileri nedeniyle geçerli olmayabilir, ancak anlayış kazanmamızı sağlar. Bu anlayışa ulaşıldıktan sonra, karmaşıklıklar tanıtılabilir. Koşmayı denemeden önce yürümeyi öğreneceğiz.
Zaman, Risk ve Risk-Getiri Dengesi
Finansı ilginç ve karmaşık bir konu haline getiren iki temel faktör zaman ve risk unsurlarıdır. Bugünkü kararlar çoğu zaman gelecekteki birçok zaman dilimi için nakit akışını etkilediğinden ve eylemlerimizin sonuçlarından emin olmadığımız için, sistematik bir şekilde risk ve zaman değerini dikkate alan karar kurallarını formüle etmek zorundayız.
Bu iki sorun, ekonomik faaliyet dünyasında karşılaşılabilecek herhangi bir sorun kadar entelektüel açıdan zorlayıcıdır.
Sıklıkla, belirsizliğin varlığı, karar vericinin daha az getiri ve daha az risk ya da daha fazla getiri ve daha fazla risk arasında değiş tokuşlar içeren alternatiflerle karşı karşıya kalması anlamına gelir. Finans araştırmasının büyük bir kısmı, bu tür bir risk-getiri takas seçimine nasıl yaklaşılacağını öğrenmekle ilgilidir.
