Kar Hedefleri
Şu soruyu düşünün: 424.000 $’lık vergi öncesi kar elde etmek için More-Power ne kadar satış geliri üretmelidir? (Bu soru, birim bazında daha önce sorduğumuz soruya benzer, ancak soru doğrudan satış geliri açısından ifade edilmiştir.) Bu soruyu yanıtlamak için katkı payı yaklaşımını kullanarak, hedeflenen faaliyet gelirine 424.000 ABD doları ekleyin. 800.000 $ sabit maliyet ve katkı payı oranına bölün.
More-Power, 424.000$’lık bir kar hedefine ulaşmak için 3.060.000$’a eşit gelir elde etmelidir. Başabaş 2.000.000$ olduğundan, başabaş noktasının üzerinde 1.060.000$’lık (3.060.000$ – 2.000.000$) ek satışlar kazanılmalıdır.
Katkı payı oranının, başa baş üzerindeki gelirlerle çarpılmasının 424.000$ (0.40 – 1.060.000$) kâr sağladığına dikkat edin. Başa baş üzerinde, katkı payı oranı bir kar oranıdır; bu nedenle, her bir satış dolarının kâra atanabilir oranını temsil eder. Bu örnekte, başabaş noktasının üzerinde kazanılan her satış doları, karı 0,40 dolar artırır.
Genel olarak, sabit maliyetlerin değişmediğini varsayarsak, katkı payı oranı, satış gelirindeki bir değişikliğin kar etkisini bulmak için kullanılabilir.
Gelirdeki bir değişiklikten kârdaki toplam değişikliği elde etmek için, katkı payı oranını satışlardaki değişiklikle çarpmanız yeterlidir. Örneğin, satış geliri 3.060.000 ABD Doları yerine 3.000.000 ABD Doları ise, beklenen kar nasıl etkilenecektir? Satış gelirinde 60.000$’lık bir düşüş, karda 24.000$’lık (0.40 – 60.000$) bir düşüşe neden olacaktır.
İki Yaklaşımın Karşılaştırılması
Tek ürün ayarı için, birim yanıtlarındaki başabaş noktasını bir satış geliri yanıtına dönüştürmek, yalnızca birim satış fiyatını satılan birimlerle çarpma meselesidir. O zaman neden satış-gelir yaklaşımı için ayrı bir formülle uğraşasınız ki?
Tek ürün ayarı için, hiçbir yaklaşımın diğerine göre gerçek bir avantajı yoktur. Her ikisi de hemen hemen aynı düzeyde kavramsal ve hesaplama zorluğu sunar.
Ancak, çok ürünlü bir ortamda, CVP analizi daha karmaşıktır ve satış-gelir yaklaşımı önemli ölçüde daha kolaydır. Bu yaklaşım, esasen tek ürün ortamında bulunan aynı hesaplama gerekliliklerini korurken, satılan birim yaklaşımı daha zor hale gelir. CVP analizinin kavramsal karmaşıklığı birden fazla ürünle artsa da, işlem oldukça basittir.
Çoklu Ürün Analizi
More-Power Company, iki model zımpara makinesi sunmaya karar verdi: 40 dolara satılan normal bir zımpara makinesi ve 60 dolara satılan, dar köşelere ve oyuklara sığacak çeşitli matkap benzeri uçlara sahip bir mini zımpara makinesi. Pazarlama departmanı, önümüzdeki yıl 75.000 normal zımpara makinesi ve 30.000 mini zımpara makinesinin satılabileceğine inanıyor. Kontrolör, satış tahminine dayalı olarak aşağıdaki tahmini gelir tablosunu hazırlamıştır.
Kontrolörün doğrudan sabit giderleri ortak sabit giderlerden ayırdığını unutmayın. Doğrudan sabit giderler, her bir bölüme izlenebilen ve bölüm olmasaydı kaçınılacak olan sabit maliyetlerdir. Ortak sabit giderler, bölümlere göre izlenemeyen ve bölümlerden biri ortadan kaldırılsa bile kalacak olan sabit maliyetlerdir.
Birimlerde Başa Baş Noktası
More-Power’ın sahibi, yeni bir ürün grubu ekleme konusunda biraz endişeli ve başa baş için her modelden kaç tane satılması gerektiğini bilmek istiyor. Bu soruyu cevaplama sorumluluğu size verilseydi, nasıl cevap verirdiniz?
Olası bir yanıt, daha önce geliştirdiğimiz ve sabit maliyetlerin katkı payına bölündüğü denklemi kullanmaktır. Bununla birlikte, bu denklem bazı acil problemler sunar. Tek ürün analizi için geliştirilmiştir. İki ürün için iki birim katkı payı vardır. Normal zımpara makinesinin birim başına katkı payı 16 $ (40 $ – 24 $) ve mini zımpara makinesinin katkı payı 30 $ (60 $ – 30 $) vardır.
Olası bir çözüm, analizi her ürün hattına ayrı ayrı uygulamaktır. Gelir, ürün marjı olarak tanımlandığında bireysel başabaş noktaları elde etmek mümkündür. Normal zımpara makinesi için başabaş noktası aşağıdaki gibidir.
Muhasebe performans hedefleri örnekleri
Hedef maliyet Nedir
Net kar nasıl bulunur
Kar ve Zarar Nasıl yönetilecek
Bilanço kar zarar hesaplama
Yıl sonu kar zarar hesaplaması
Kar Zarar hesaplama muhasebe
Kar Zarar Tablosu
Bu nedenle, başa baş bir ürün marjı elde etmek için 15.625 normal zımpara makinesi ve 15.000 mini zımpara makinesi satılmalıdır. Ancak başa baş ürün marjı yalnızca doğrudan sabit maliyetleri kapsar; ortak sabit maliyetler karşılanmaya devam etmektedir. Bu sayıda zımpara makinesinin satılması, genel sabit maliyetlere eşit bir kayıpla sonuçlanacaktır. Firmanın bir bütün olarak başa baş noktası henüz belirlenmedi. Bir şekilde, ortak sabit maliyetler analize dahil edilmelidir.
Bir başabaş noktası hesaplamadan önce her bir ürün hattına ortak sabit maliyetleri tahsis etmek bu zorluğu çözebilir. Bu yaklaşımdaki sorun, ortak sabit maliyetlerin tahsisinin keyfi olmasıdır. Bu nedenle, anlamlı bir başa baş hacmi kolayca belirgin değildir.
Diğer bir olası çözüm, çoklu ürün problemini tek ürün problemine dönüştürmektir. Bu yapılabilirse, tek ürün CVP metodolojisinin tamamı doğrudan uygulanabilir. Bu dönüşümün anahtarı, pazarlanan ürünlerin birim cinsinden beklenen satış karışımını belirlemektir.
Satış Karışımı
Satış karması, bir firma tarafından satılan ürünlerin göreli bileşimidir. Satış karması, satılan birimlerle veya gelir oranıyla ölçülebilir. Örneğin, More-Power 75.000 normal zımpara makinesi ve 30.000 mini zımpara makinesi satmayı planlıyorsa, birimlerdeki satış karışımı 75.000:30.000’dir.
Genellikle, satış karışımı mümkün olan en küçük tam sayılara indirgenir. Böylece, 75.000:30,000 göreli karışım, 75:30’a ve ayrıca 5:2’ye düşürülebilir. Yani satılan her beş normal zımpara makinesi için iki mini zımpara makinesi satılmaktadır.
Alternatif olarak, satış karışımı, her bir ürün tarafından sağlanan toplam gelirin yüzdesi ile temsil edilebilir. Bu durumda, normal zımpara geliri 3.000.000 $ (40 – 75.000 $) ve mini zımpara geliri 1.800.000 $ (60 – 30.000 $) olur. Normal zımpara, toplam gelirin yüzde 62,5’ini, mini zımpara ise kalan yüzde 37,5’ini oluşturuyor. İki satış karışımı farklıymış gibi görünebilir.
Birimlerdeki satış karışımı 5:2’dir; yani satılan her beş zımpara makinesinin yaklaşık yüzde 71’i normal zımpara makinesi ve yaklaşık yüzde 29’u mini zımpara makinesidir. Ancak, normal zımpara makineleri için gelire dayalı satış karışımı yüzde 62,5’tir. Gerçekten hiçbir fark yok.
Gelirdeki satış karması, satış karmasını birim olarak alır ve fiyata göre ağırlıklandırır. Bu nedenle, satılan zımpara makinelerinin temel oranı 5:2 olarak kalsa da, fiyat hesaba katıldığında daha düşük fiyatlı normal zımpara makineleri daha az ağırlıklıdır. Geri kalan tartışmada, birim olarak ifade edilen satış karışımını kullanacağız.
Başabaş hacmini tanımlamak için bir dizi farklı satış karışımı kullanılabilir. Örneğin, 2:1’lik bir satış karışımı 41.935 normal zımpara makinesi ve 20.968 mini zımpara makinesinin başabaş noktasını tanımlayacaktır. Bu karışımın ürettiği toplam katkı payı 1.300.000$’dır.
Benzer şekilde, 28.261 normal zımpara makinesi ve 28.261 mini zımpara makinesi satılırsa (1:1 satış karışımına karşılık gelir), toplam katkı marjı da 1.300.0006 $ [(16 – 28.261 $ – (30 – 28.261 $)] olur. Toplam sabit maliyetler 1.300.000 $ olduğundan, her iki satış karışımı da başa baş noktaları tanımlar. Neyse ki, her satış karışımının dikkate alınması gerekmez.
More-Power gerçekten 2:1 veya 1:1’lik bir satış karması bekleyebilir mi? Satılan her iki normal zımpara makinesi için More-Power bir mini zımpara makinesi satmayı bekliyor mu? Veya her normal zımpara makinesi için, More-Power gerçekten bir mini zımpara makinesi satabilir mi?
More-Power’ın pazarlama çalışmasına göre, 5:2’lik bir satış karışımı beklenebilir. Bu kullanılması gereken orandır; diğerleri göz ardı edilebilir. CVP analizi için geçerli olması beklenen satış karması kullanılmalıdır.
