Kar Hedefleri
Başabaş noktası faydalı bir bilgi olsa da, çoğu firma sıfırdan fazla işletme geliri elde etmek ister. CVP analizi, belirli bir hedeflenen geliri elde etmek için kaç birimin satılması gerektiğini belirlemenin bir yolunu sunar.
Hedeflenen faaliyet geliri, dolar tutarı (ör. 20.000 ABD Doları) veya satış gelirinin yüzdesi (ör. gelirin yüzde 15’i) olarak ifade edilebilir. Hem faaliyet geliri yaklaşımı hem de katkı payı yaklaşımı, hedeflenen gelire izin verecek şekilde kolayca ayarlanabilir.
Hedeflenen Gelir
More-Power Company’nin 424.000 $’lık işletme geliri elde etmek istediğini varsayalım. Bu sonucu elde etmek için kaç zımpara satılmalıdır? Faaliyet geliri yaklaşımını kullanarak aşağıdaki denklemi oluştururuz.
Bu birim sayısını kontrol etmenin başka bir yolu da başabaş noktasını kullanmaktır. Az önce gösterildiği gibi, More-Power, 424.000 $ kar elde etmek için 76.500 zımpara makinesi veya 50.000 adetlik başabaş hacminden 26.500 fazla satmalıdır.
Zımpara başına katkı payı 16$’dır. Başabaş noktasının üzerindeki 26.500 zımpara makinesi ile 16$’ı çarpmak, 424.000$ (16-26.500$) kar üretir.
Bu sonuç, başabaş noktasının üzerindeki her birim için birim başına katkı payının birim başına kâra eşdeğer olduğunu göstermektedir. Başabaş noktası zaten hesaplandığından, 424.000 $ işletme geliri elde etmek için satılacak zımpara makinesi sayısı, birim katkı marjını hedef kâra bölerek ve ortaya çıkan miktarı başabaş hacme ekleyerek hesaplanabilirdi.
Genel olarak, sabit maliyetlerin aynı kaldığı varsayılarak, satılan birim sayısındaki değişikliğin bir firmanın karı üzerindeki etkisi, birim katkı payının satılan birimlerdeki değişiklikle çarpılmasıyla değerlendirilebilir.
Örneğin, 76.500 yerine 80.000 zımpara satılırsa, ne kadar daha fazla kar elde edilir? Satılan birimlerdeki değişiklik 3.500 zımpara artışıdır ve birim katkı marjı 16$’dır. Böylece, kar 56.000 $ (16 – 3.500 $) artacaktır.
Satış Gelirinin Yüzdesi Olarak Hedeflenen Gelir
More-Power Company’nin satış gelirinin yüzde 15’ine eşit bir kar elde etmek için satılması gereken zımpara makinesi sayısını bilmek istediğini varsayalım. Satış geliri, satılan miktar ile satış fiyatının çarpımıdır. Böylece hedeflenen faaliyet geliri, satış fiyatı çarpı miktarın yüzde 15’idir. Faaliyet geliri yaklaşımını kullanarak (bu durumda daha basittir), aşağıdakileri elde ederiz.
80.000 zımpara makinesi hacmi, satış gelirinin yüzde 15’ine eşit bir kâr sağlıyor mu? 80.000 zımpara makinesi için toplam gelir 3.2 milyon $’dır (40 – 80.000 $). Kâr, resmi bir gelir tablosu hazırlamadan hesaplanabilir.
Başabaş noktasının üzerinde, birim başına katkı payının birim başına kâr olduğunu unutmayın. Başabaş hacmi 50.000 zımpara makinesidir. 80.000 zımpara satılırsa, başabaş noktasının üzerinde 30.000 (80.000 – 50.000) zımpara satılır. Dolayısıyla vergi öncesi kâr, satışların yüzde 15’i (480.000$/3.200.000$) olan 480.000$ (16-30.000$)’dir.
Karşılık ayırma muhasebe kaydı
129 hesap nasıl çalışır
128 hesap nasıl çalışır
Tahsili imkansız hale gelen alacaklar muhasebe kaydı
Tahsil edilemeyen alacakların gider yazılması 2022
Şüpheli Alacaklar muhasebe kaydı
Tahsil EDİLEMEYEN alacaklar KKEG
Şüpheli alacak Nedir
Vergi Sonrası Kar Hedefleri
Başabaş noktası hesaplanırken gelir vergilerinin hiçbir rolü yoktur. Bunun nedeni, sıfır gelir üzerinden ödenen vergilerin sıfır olmasıdır. Bununla birlikte, şirketin belirli bir net gelir elde etmek için kaç birim satacağını bilmesi gerektiğinde, bazı ek değerlendirmelere ihtiyaç vardır.
Net gelirin, gelir vergileri sonrası faaliyet geliri olduğunu ve hedeflenen gelir rakamımızın vergi öncesi terimlerle ifade edildiğini hatırlayın. Sonuç olarak, gelir hedefi net gelir olarak ifade edildiğinde, faaliyet geliri elde etmek için gelir vergilerini geri eklemeliyiz. Bu nedenle, her iki yaklaşımı da kullanmak için, vergi sonrası kar hedefi, önce vergi öncesi kar hedefine dönüştürülmelidir.
Satış Dolarında Başa Baş Noktası
Bazı durumlarda, CVP analizini kullanırken, yöneticiler satış etkinliğinin ölçüsü olarak satılan birimler yerine satış gelirini kullanmayı tercih edebilirler. Satılan birim ölçüsü, birim satış fiyatının satılan birimlerle çarpılmasıyla bir satış geliri ölçüsüne dönüştürülebilir. Örneğin, More-Power Company için başabaş noktası 50.000 zımpara makinesi olarak hesaplandı.
Her zımpara makinesinin satış fiyatı 40$ olduğundan, satış gelirindeki başabaş hacmi 2.000.000$’dır (40-50.000$). Satılan birimlerde ifade edilen herhangi bir cevap, kolaylıkla satış gelirinde ifade edilene dönüştürülebilir, ancak cevap, satış-gelir durumu için ayrı bir formül geliştirerek daha doğrudan hesaplanabilir.
Bu durumda önemli değişken satış dolarıdır, dolayısıyla hem gelir hem de değişken maliyetler birim yerine dolar olarak ifade edilmelidir. Satış geliri her zaman dolar olarak ifade edildiğinden, bu değişkeni ölçmek sorun değil. Değişken maliyetlere daha yakından bakalım ve bunların satış doları cinsinden nasıl ifade edilebileceğini görelim.
Satış dolarındaki başabaş noktasını hesaplamak için, değişken maliyetler, satılan birim başına bir miktar yerine satışların yüzdesi olarak tanımlanır. Satış gelirinin değişken maliyet ve katkı payına bölünmesini gösterir. Bu sergide fiyat 10$ ve değişken maliyet 6$’dır. Tabii ki, geri kalan 4$’lık katkı payıdır (10$ – 6$).
Satılan 10 birime odaklanıldığında, toplam değişken maliyetler 60 dolardır (6 – 10 birim satıldı). Alternatif olarak, satılan her birim 10 ABD Doları gelir elde ettiğinden, kazanılan her 10 ABD Doları için, 6 ABD Doları değişken maliyete maruz kalındığını veya eşdeğer olarak, kazanılan her bir ABD Doları gelirinin yüzde 60’ının değişken maliyete (6 ABD Doları / 6 ABD Doları) atfedilebilir olduğunu söyleyebiliriz. 10 $). Bu nedenle, satış gelirine odaklanarak, 100$’lık (0.60 – 100$) gelirler için toplam değişken maliyetlerin 60$ olmasını bekleriz.
Değişken maliyeti satış doları cinsinden ifade ederken, değişken maliyet oranını hesapladık. Değişken maliyetleri karşılamak için kullanılması gereken her satış dolarının oranıdır. Değişken maliyet oranı, toplam veri veya birim veri kullanılarak hesaplanabilir. Tabii ki, değişken maliyetler karşılandıktan sonra kalan satış dolarının yüzdesi katkı payı oranıdır.
Katkı payı oranı, sabit maliyetleri karşılamak ve kâr sağlamak için mevcut her satış dolarının oranıdır. Değişken maliyet oranı satışların yüzde 60’ı ise, katkı payı satışların kalan yüzde 40’ı olmalıdır. Değişken maliyet oranının tamamlayıcısının katkı payı oranı olması mantıklıdır.
Ne de olsa, değişken maliyetler karşılandıktan sonra kalan satış dolarının oranı, katkı payı bileşeni olmalıdır. Değişken maliyet oranı toplam veya birim rakamlar kullanılarak hesaplanabileceği gibi, katkı payı oranı da (bizim sergimizde yüzde 40) bu iki yolla hesaplanabilir.
Yani, toplam katkı payı toplam satışlara (40$/100$) bölünebilir veya birim katkı payının fiyata bölünmesi (4$/10$) kullanılabilir. Doğal olarak, değişken maliyet oranı biliniyorsa, katkı payı oranını (1 – 0,60 – 0,40) vermek için birden çıkarılabilir.
Sabit maliyetler bunun neresinde? Katkı payı, değişken maliyetler karşılandıktan sonra kalan gelir olduğundan, sabit maliyetleri karşılamak ve kâra katkıda bulunmak için mevcut gelir olmalıdır. Sabit maliyetlerin kâr üzerindeki etkisini göstermek için aynı fiyat ve değişken maliyet verilerini kullanır.
