Faktoring Alacak Hesapları
Bazı sektörlerde satıcılar müşterilerine çok cömert kredi koşulları sunarlar. Örneğin mobilya perakendecileri bazen satıştan altı ay sonrasına kadar herhangi bir ödeme talep etmemektedir. Bu firmalar daha hızlı nakit elde etmek için alacaklarını satmaktadır (faktör). Çoğu durumda, alacaklar, tahsilat maliyeti, nakitin gecikmeli alınması ve tahsil edilemeyen olası hesaplar için bir ücret talep eden bir finans kuruluşuna faktoring edilir.
Örnek vermek gerekirse, bir mobilya mağazasının daha önce 1.500$’lık bir kredi satışı yaptığını varsayalım. Alacak daha sonra 1.300 ABD Doları için faktoring edilirse, nakit 1.300 ABD Doları artacak, alacak hesapları 1.500 ABD Doları azalacak ve 200 ABD Doları gider oluşacaktır.
Tahsil Edilemeyen Hesaplar
Daha önce belirtildiği gibi, gelir, kredili satış yapıldığı anda muhasebeleştirilir. Geliri tanımak, bir firmanın varlıklarını ve net gelirini artırır. Ancak, bazı alacakların nihayetinde tahsil edilemeyeceğinin kanıtlanabileceği göz önüne alındığında, varlıklar ve net gelir abartılmış olabilir.
Yıl Sonu Düzenlemesi
Bu olasılığı önlemek için, firmalar alacaklarının bir kısmının muhtemelen tahsil edilmeyeceğini kabul etmek için yılsonu düzeltmeleri yaparlar. Firmaların, hangi hesapların tahsil edilemeyeceğinin kanıtlanacağını bilmeleri pek mümkün olmadığından, düzeltme miktarı bir tahmindir.
Örnek vermek gerekirse, 31 Aralık 2000’de, ilk faaliyet yılının sonunda Box Company’nin 100.000$’lık yıl sonu alacak bakiyesinin 2.400$’ının tahsil edilemeyeceğini tahmin ettiğini varsayalım.
Bunun genel bir tahmin olduğunu ve Box’ın şu anda hangi müşterilerin yükümlülüklerini yerine getirmeyeceğini belirleyemediğini unutmayın. Bu nedenle, düzeltme alacak hesaplarını doğrudan azaltmaz. Bunun yerine, tahsil edilemeyen hesaplar için bir eksi (kontra) varlık kullanılır.
Eşleştirme ilkesine uygun olarak bir gider de kaydedilir. Satış yaratmanın bir maliyeti, nihai olarak tahsil edilemez olduğu kanıtlanacak alacaklardır. Bu maliyet (tahmin edilmesi gerekse bile) söz konusu alacakları doğuran satış hasılatından indirilmelidir. Analiz aşağıdadır.
Alacak hesaplarındaki bakiyeler ile tahsil edilemeyen hesaplar karşılığı arasındaki net fark, bilançodaki toplam varlıklara dahil edilen net alacaklardır.
İptaller
Bir firma daha sonra belirli bir müşterinin ödeme yapmayacağını belirlediğinde, o müşterinin hesabı silinir. Bu, alacak hesaplarındaki bakiyeleri ve tahsil edilemeyen hesaplar ödeneğini azaltarak yapılır.
Box Company örneğiyle devam edersek, Box’ın 11 Şubat 2001’de 450$ borcu olan bir müşterinin iflas ettiğini ve tahsilat yapma olasılığının çok düşük olduğunu öğrendiğini varsayalım. Alacak hesaplarındaki ve ödenek hesaplarındaki bakiyeler her biri 450 dolar azaltılacaktır.
Alacak hesaplarındaki bakiye ve eşlik eden kontra varlık azaldığı için, silme işleminin toplam varlıklar veya giderler üzerinde bir etkisi yoktur. Bu doğrudur, çünkü varlık azaltımı ve gideri daha önce kaydedilmiştir. Box’ın net alacağı, silme işleminden önce ve sonra 97.600 dolardır.
Tahsil edilemeyen alacaklar KKEG
Tahsil edilemeyen alacaklar Muhasebe kaydı
128 hesap
Tahsil edilemeyen alacakların gider yazılması muhasebe kaydı
Şüpheli alacağın tahsilinin imkansız hale gelmesi
Şüpheli Alacaklar Hesabı
Şüpheli Ticari Alacaklar gider yazılması
ŞÜPHELİ TİCARİ Alacaklar Hesabı
Tahmin Yöntemleri
Firmalar tahsil edilemeyen hesaplar için yılsonu düzeltmesini çeşitli şekillerde tahmin edebilirler. Bir yaklaşım, yaşlanma yöntemidir. En basit haliyle, yaşlandırma yöntemi yılsonu alacakları bakiyesini iki kategoride sınıflandırır: (1) cari ve (2) vadesi geçmiş.
Örneğin, bir firmanın satış koşullarının 2/10, net 30 olduğunu varsayalım. Bu, tüm hesapların satıştan sonraki 30 gün içinde vadesinin geldiğini gösterir. Bilanço tarihinde 30 gün veya daha az süredir ödenmemiş hesaplar cari olarak sınıflandırılır, kalanlar ise vadesi geçmiş olarak sınıflandırılır.
Firmanın geçmiş deneyimine, endüstri normlarına ve mevcut trendlere dayanarak firma, her kategorinin toplanmayacak yüzdesini tahmin eder. Bu, en çok yargı gerektiren adımdır. Ayrıca, daha eski hesaplar daha büyük olasılıkla toplanmayacaktır. tahsil edilemediğinde, vadesi geçmiş kategorisinde mevcut kategoriden daha yüksek tahsil edilemeyenler yüzdesi vardır. Tahsil edilemeyen hesaplar için ödeneği tahmin etmek için bu yüzdeler her kategorinin bakiyesi ile çarpılır.
Alacak Hesaplarının Analizi
Alacak hesaplarının analizi iki konuyu içerir: alacak hesaplarının nispi büyüklüğü ve tahsil edilemeyen hesaplar için ödeneğin yeterliliği. OB’nin mali tabloları bu konuları göstermek için kullanılır. OB’nin alacakları hakkında bazı temel bilgileri içerir.
Alacak Hesaplarının Büyüklüğü
Alacak hesapları iskonto süresi sona erdikten sonra getiri sağlamadığından, firmalar bu varlığa yatırımlarını sınırlamalıdır. Alacak hesaplarının büyüklüğü genellikle kredili satışların miktarına göre değerlendirilir. Bu uygun görünmektedir çünkü kredili satışlar alacak hesaplarına yol açmaktadır. Çoğu firma kredi satışlarını ayrı olarak açıklamaz, bu nedenle genellikle net satışlar kullanılır. Doğrudan bir analiz, brüt alacak hesaplarını satışlara böler.
OB’nin eğilimi olumlu değil. Satışların 1996’dan 1997’ye düşmesine rağmen, alacak hesaplarındaki bakiyenin fiilen arttığına dikkat edin. Olumsuz eğilim, alacak hesaplarının daha az etkin yönetiminden kaynaklansa da, bunun nedeni değişen bir satış modeli de olabilir. 1997’de, OB yıl sonuna yakın satışlarının nispeten daha büyük bir kısmını gerçekleştirmiş olsaydı, yılsonu alacak hesaplarında bir artış görmeyi beklerdik.
Alternatif bir analiz, bir alacağın tahsil edilmesi için geçen ortalama sürenin hesaplanmasını içerir. Bu, tahsilat süresi olarak bilinir. İki adımda hesaplanır. İlk olarak, günlük ortalama satışları hesaplayın.
Başka bir giyim üreticisi olan Hartmarx Corporation ve bir kontrast noktası olarak, bir gıda mağazası olan Albertson’s ile OB oranlarının bir karşılaştırmasını içerir. OB’nin satış yüzdesi olarak alacak hesapları ve tahsilat süresi, Hartmarx’ınkinin yaklaşık üçte biri kadardır.
En az dört yorum mümkündür: (1) OB, alacaklarını hızlı bir şekilde tahsil etme ve bu varlığa yaptığı yatırımı en aza indirme konusunda Hartmarx’tan çok daha iyi durumda; (2) OB’nin yıl içindeki satış modeli, Hartmarx’ınkinden önemli ölçüde farklıdır (yani, OB yıl sonunda Hartmarx’tan önemli ölçüde daha az satış yapar); (3) OB, müşterilerini ya güçlü baskı ya da yüksek indirimler yoluyla hızlı ödeme yapmaya teşvik ediyor; veya (4) OB alacak hesabını Hartmarx’tan daha fazla hesaba katar.
Ayrıca, gıda mağazalarının kredili satışlarının doğası gereği, gıda mağazalarının giyim üreticilerine göre çok daha kısa bir tahsilat süresine sahip olduğunu unutmayın. Kredili satışların çoğu büyük bankalarda müşterilerin kredi kartları ile yapılmakta ve gıda mağazaları bu alacakları bankalardan çok hızlı bir şekilde tahsil edebilmektedir. Bazı kredili satışlar işletmelere (restoran ve catering şirketleri gibi) yapılır, ancak bu müşteriler makul bir süre içinde çekle ödeme yaparlar.
