Esnek Bütçe HazırlamaEsnek bütçe, orijinal bütçeyle aynı satış fiyatını ve maliyet varsayımlarını kullanır. Değişken ve sabit maliyetler kategori değiştirmez. Değişken tutarlar, gelir tablosu durumunda satış birimleri olan fiili faaliyet düzeyi kullanılarak yeniden hesaplanır. Her bir esnek bütçe kalemi ayrı ayrı ele alınacaktır.SatışOrijinal bütçe, 17.000 Kamyonetin her birinin 15 dolardan satılacağını varsaydı. Esnek bütçeyi hazırlamak için, birimler 17.500 kamyon olarak değişecek ve fiili satış seviyesi ile satış fiyatı aynı kalacak. 262.500 Dolar, 17.500 kamyon çarpı kamyon başına 15 Dolardır. Şu anda var olan varyans, yalnızca fiyattan kaynaklanmaktadır. Varyansın olumsuz olduğu göz önüne alındığında, yönetim kamyonların 15 $ bütçeli satış fiyatının altında bir fiyata satıldığını biliyor.Satılan malın maliyetiBütçelenmiş gelir tablosundaki maliyet verilerini kullanarak, bir kamyonu üretmenin beklenen toplam maliyeti 11,25 dolardı. 196.875 $' lık satılan malların esnek bütçe maliyeti, satılan 17.500 kamyonun pikap başına 11.25 $' dır. Varyansın olmaması, toplam maliyetlerin (malzemeler, işçilik ve genel giderler) planlananla aynı olduğunu gösterir.Satış giderleriSatış giderleri için orijinal bütçe, değişken ve sabit giderleri içeriyordu. Esnek bütçe tutarını belirlemek için iki değişken maliyetin güncellenmesi gerekir. Satış komisyonları için yeni bütçe 10.500 $ (262.500 $ satış çarpı %4) ve teslimat gideri için yeni bütçe 1.750 $'dır (17.500 adet çarpı %10). Bunlar, 24.750 $' lık esnek bütçe tutarını elde etmek için 12.500 $' lık sabit maliyetlere eklenir.Genel Yönetim GiderleriBu esnek bütçe, orijinal bütçeden (statik bütçe) farklı değildir, çünkü yalnızca tanım gereği faaliyet seviyesi değiştiğinde değişmeyen sabit maliyetlerden oluşur.Gelir vergileriGelir vergileri, gelir vergisi öncesi gelirin %40'ı olarak bütçelenir. Gelir vergisi öncesi gelir için esnek bütçe 20.625 $ ve bu bakiyenin %40'ı 8.250 $'dır. Fiili giderler daha düşüktür çünkü gelir vergisi öncesi gelir daha düşüktür. Gerçek vergi oranı da %40'tır.Net gelirToplam net gelir, gelir tablosundaki her satırın tutarı değiştikçe değişir. Bu örnekteki net varyans, temel olarak daha düşük gelirlerden kaynaklanmaktadır.Esnek bir bütçe hazırlarken unutulmaması gereken önemli nokta, orijinal bütçe hazırlanırken bir miktar, maliyet veya gelir değişkense, bu tutarın hala değişken olduğu ve esnek bir bütçe hazırlanırken yeniden hesaplanması gerekeceğidir. Ancak, maliyet sabit bir maliyet olarak tanımlanmışsa, esnek bütçe hazırlanırken bütçelenen miktarda herhangi bir değişiklik yapılmaz. Sabit giderlerde farklılıklar olabilir, ancak bunlar ilgili aralıktaki faaliyet değişiklikleri ile ilgili değildir.Bütçe raporları, yalnızca uygun bilgileri içeriyorsa, bir yöneticinin etkinliğini değerlendirmek için yararlı bir araç olabilir. Bütçe raporları hazırlanırken yöneticinin kontrol edebileceği kalemlerin rapora dahil edilmesi önemlidir.Bir yönetici sadece bir departmanın maliyetlerinden sorumluysa, şirketin tüm üretim maliyetlerini veya net gelirini dahil etmek, yöneticinin performansının adil bir şekilde değerlendirilmesiyle sonuçlanmayacaktır. Ancak yönetici, İcra Kurulu Başkanı ise, performansın değerlendirilmesinde gelir tablosunun tamamı kullanılmalıdır.Yıllık bütçe hazırlama Excel
Yıllık bütçe planı örneği
Bütçe planlama örneği
Otel bütçe örneği Excel
Şirket bütçe örneği
İşletme bütçesi Nedir
Yatırım bütçesi örneği
Yatırım bütçesi NedirStandart MaliyetlerBütçeler hazırlanırken, maliyetler genellikle iki düzeyde hesaplanır; gelir tablosunun hazırlanabilmesi için toplam dolar cinsinden ve birim başına maliyet. Birim maliyete standart maliyet denir. Standart bir maliyet de geliştirilebilir ve bir bütçe hazırlanmasa bile fiyatlandırma kararları ve maliyet kontrolü için kullanılabilir.Pickup Trucks Company gibi bir imalat şirketinde standart bir maliyet, doğrudan malzemeler, doğrudan işçilik ve genel giderler için birim başına maliyetlerden oluşur. Birim başına maliyetler ayrıca, birim başına beklenen malzeme miktarı ve maliyeti, doğrudan işçilik için beklenen saat sayısı ve saat başına maliyet ve beklenen toplam genel giderler ve bu maliyetleri her bir birime atamak için bir yöntem olarak ayrılabilir.Beklenen malzeme miktarı içerisinde, standart miktar belirlenirken atık veya bozulma göz önünde bulundurulmalıdır. Örneğin, bir sandalye gibi bir ürün malzeme gerektiriyorsa, koltuğun şekli ve kumaşı genellikle tam olarak aynı olmadığından, sandalye için gerekenden daha fazla malzeme sipariş edilmelidir.Sandalye bu özel kumaşla üretildiği için önlenemeyen malzeme artıklarına atık denir. Malzemenin tamamının maliyeti standart maliyet olarak kullanılır çünkü atığın başka bir kullanımı yoktur.Benzer şekilde, çalışma saatleri dikkate alındığında, bakım veya çalıştırma nedeniyle üretimden kaynaklanan duruş ve mola süresi, bir ürünün yapılması için gereken saat sayısına dahil edilmelidir. Standartlar oluşturulduktan sonra, standartlardan fiili maliyet sapmalarının nedenlerini analiz etmek ve belirlemek için kullanılırlar.Varyanslar, bir ürünü imal etmek için kullanılan malzeme veya saat miktarında veya malzeme veya işçilik maliyetinde olabilir. Genel giderler normalde bazı temellere göre uygulandığından, genel giderleri dağıtmak için kullanılan dolarlardan oluşan toplam genel gider havuzu veya faaliyet düzeyi (örneğin, doğrudan işçilik dolarları veya saatleri) planlanandan farklı olduğu için genel giderlerdeki farklılıklar ortaya çıkar.Bütçelerin hazırlanmasında standart maliyetler kullanıldıktan sonra, uygun önlemin alınabilmesi için varyansın nicelikten mi yoksa fiyattan mı kaynaklandığı hakkında yönetime bilgi sağlamak için varyans analizi kullanılabilir.Maliyet farkı analizinin nasıl çalıştığını göstermek için, spor salonlarında beyzbol oynamak için bir dizi yumuşak taban yapan bir şirket olan Bases, Inc.'in fabrika müdürü olduğunuzu varsayalım. Bütçe, yılda 150.000 set baz üretileceğini varsayar.Önceden belirlenmiş 1,30 $'lık genel gider oranı, üretilen her bir baz setine tahsis edilen 0,65 $'lık ek yük ile sonuçlanacaktır. (Belirlenen saat başına 0,5 doğrudan çalışma saati çarpı saat başına 1,30 ABD Doları kullanılarak hesaplanır.)Varyans Analizi1.175 $'lık olumsuz aylık varyansı anlamak için, bileşen parçalarına göre analiz edilmelidir: doğrudan malzeme sapmaları, doğrudan işçilik sapmaları ve genel gider sapmaları. Bu varyansların her biri ayrıca bir fiyat (oran) varyansı ve bir miktar (kullanım veya verimlilik) varyansına bölünebilir.Doğrudan malzeme farkları, doğrudan işçilik farkları ve değişken genel gider farkları için kullanılabilecek genel bir şablon, varyansları hesaplamak için temel olarak fiili, esnek bütçe ve standart olmak üzere üç tutar kullanır.Fiili maliyetler esnek bütçe maliyetlerinden daha azsa, fiyat farkı olumludur. Esnek bütçe maliyetleri standart maliyetlerden düşükse miktar farkı uygundur. Fiili maliyetler standart maliyetlerden düşükse, toplam varyans olumludur.
Kiralamaların Aktifleştirilmesinin Sonuçları
Firma, sermaye kiralama muhasebesi uygulamış gibi faaliyet kiralamalarını düzeltme süreci, American Airlines, Continental, Delta, Northwest, Southwest ve United için 2001 ve 2000 yıllarında gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar yer almaktadır. Bu sergi, bildirilen sayılarla ve düzeltilmiş sayılarla hesaplanan çeşitli mali oranları bildirir.
Görüldüğü gibi, cari oran her durumda azalmaktadır. Bu anlaşılabilir bir durumdur çünkü dönen varlıklar her şirket için sabit kalırken, ek kiralama yükümlülüğünün bir sonucu olarak kısa vadeli yükümlülükler artar.
Varlıkların getirisi genellikle çok az değişiklik gösterir. Öz sermaye getirisi, Southwest’te olduğu gibi bazen küçük değişiklikler gösterir, ancak 2001’de American Airlines’ta olduğu gibi diğer zamanlarda daha büyük değişiklikler gösterir. İlginç bir şekilde, 2000’deki Continental gibi bazı düzeltilmiş özsermaye getirisi değerleri artışlar gösterir. Bu artış, öz sermaye oldukça küçük bir sayıya düşürülür.
Borç/özsermaye oranları genellikle artışlar gösterir, ancak bazı değerler anlamlı değildir. Örneğin, Kuzeybatı panelini gözlemleyin. Analitik düzeltmeler tamamlandıktan sonra öz sermaye negatife döner. Bu gerçekleştiğinde, oran anlamlı bir değer almaz.
Bu kitabın amaçları göz önüne alındığında, son oran belki de en açıklayıcı olanıdır. Her durumda, borç/toplam sermaye (veya toplam varlıklar) oranı yükselir. Southwest, hem rapor edilen hem de düzeltilen rakamlara göre en düşük borç/toplam varlıklara sahiptir. Ancak Kuzeybatı, her iki sayı grubunda da en yüksek borca/toplam varlıklara sahiptir. Northwest’in değerleri başlangıçta çok yüksek olsa da, düzeltilen değerler açık bir şekilde havayolunun teknik olarak iflas ettiğini gösteriyor.
Borç/toplam sermaye oranındaki değişikliklerin yüzde 10 ila 15 puan arasında değiştiğini de görebiliriz (finansal yapısında halihazırda inanılmaz derecede yüksek miktarda borca sahip olan Northwest hariç). Bununla birlikte, analitik ayarlamaları kullanarak, gerçek ekonomik tabloyu ortaya çıkardık ve efsaneyi keşfettik. Çok fazla çalışma olsa da, bu analitik ayarlamalar gerçekte neler olup bittiğini algılamada faydalı oluyor.
United Airlines 9 Aralık 2002’de şirket iflasını ilan etti. Oranlar bize nedenini anlatıyor—United’ın öz sermayesi çok az ve yanlış yöne gidiyor, hatta 11 Eylül’den önce bile düzeltilmiş borç-toplam sermaye oranı, özsermayenin sadece öz sermayeyi oluşturduğunu gösteriyor. Firmanın mali yapısının yüzde 1’idir.
United menajerleri başvuru yaptığında, gerçek eşitlik muhtemelen negatifti. US Airways 119 Ağustos’ta iflas başvurusunda bulundu; o da borçla doluydu. Bu arada, sektördeki geri kalan firmaların çoğu, örneğin işçilerden ücret artışlarını ertelemelerini isteyerek işlerini yeniden yapılandırmaya çalışıyor.
Kira yükümlülükleri önemlidir. Borç, yatırımcılar ve alacaklılar için önemli olduğu için, ticari işletmelerin birçok yöneticisi gerçeği eksik bildirmek için planlara girişmiştir. FASB, kiralama muhasebesi ile uğraşmaya çalıştı, ancak yaratıcı muhasebe için birçok fırsat bıraktı.
Hak kiralaması Nedir
TFRS 16
Finansal Kiralama Nedir
Finansal kiralama ile faaliyet kiralaması arasındaki fark
Faaliyet kiralaması örnek
Leasing Nedir
Finansal Kiralama muhasebe kaydı
KGK
İyi haber şu ki, yöneticiler dipnotlarda gerçeği bildirirse, yatırımcılar ve alacaklılar ve onların aracıları finansal tabloları daha doğru ve daha açıklayıcı bir dizi rakama dönüştürebilir. Bunu yapmak bir dizi varsayımda bulunmayı gerektirir ve açıkçası biraz çalışma gerektirir, ancak düzeltilmiş veriler genellikle buna değer.
Faaliyet kiralaması muhasebesinin kullanılması, yöneticilere firmalarının mali yapısının yüzde 10 ila 15 oranında eksik gösterilmesini “kazandırır”.
Yatırımcıların, alacaklıların ve analistlerinin bu gerçeği çözebilecekleri düşünüldüğünde, yatırım camiasının, bildirilen rakamları gerçeğe dönüştürmek için gerekli maliyetler ve çözülmeye yardımcı olacak bir şeylerin eksik olabileceği riskleri için havayolu endüstrisinden ücret alması muhtemel görünüyor.
Uygun şekilde, yatırımcılar ve alacaklılar finansal raporlama riski için bir prim alırlar. Sermaye maliyeti yükselir ve hisse senedi fiyatları ve tahvil fiyatları düşer.
13 Sayılı Beyannamesi’nin ruhuyla buluşmak ve sadece yasanın yıpranmış mektubu değil, çok ferahlatıcı olacaktır. Kira muhasebesi ile oyun oynamayı bırakmak isteyen yöneticiler var mı? Onlara yardım etmeye istekli herhangi bir direktör, genel danışman ve denetçi var mı?
Emeklilik Muhasebesi ile Borç Nasıl Gizlenir?
Emeklilik, çalışanlara, şirket için belirli bir asgari süre boyunca çalışırlarsa, emeklilik yıllarında nakit ödeme alacaklarına dair verilen sözleri içerir. Bu nedenle, emekli maaşları çalışanlar için ek tazminat olarak hizmet eder. Ancak aynı zamanda ticari işletme, finansal tablo kullanıcılarının firmayı doğru ve doğru bir şekilde analiz edip etmeyeceklerini anlamaları gereken finansal taahhütlere girer.
Emeklilik muhasebesi, finansal muhasebenin uzmanlaşması en zor bölümlerinden biri olduğu için kredi alır. Kurumsal finansal raporları inceleyerek ve bu kalemlerin ne kadar büyük olabileceğini fark ederek önemini açıkça görebiliriz. Kritik hale gelen şey, netleştirmeye izin verilmediğinde emeklilik yükümlülüklerinin ne kadar büyük olabileceğini anlamaktır.
Ek olarak, Mali Muhasebe Standartları Kurulu (FASB), muhasebe sürecine, gelir tablosunu bozan yersiz bir düzeltme getirmiştir; uygun analiz, bu öğelerin yumuşatılmasını gerektirir. Muhtemelen, FASB bu uzlaşmaları, bazı itirazcıları emeklilik alanında doğru haberciliğe karşı pasifleştirmek için uygulamaya koydu.
Yıllar boyunca, emeklilik yükümlülüklerinin çoğu bilançolarda görünmedi. FASB durumu iyileştirmeye çalıştı, çünkü bazı firmalar bu emeklilik planlarına milyonlarca hatta milyarlarca dolar taahhüt ediyordu ve FASB doğru bir şekilde bu tutarların mali tablolarda görünmesi gerektiğine inanıyordu.
Emeklilik muhasebesi 1985 yılında, FASB’nin 87 ve 88 No’lu Beyannameleri yayınlamasıyla sahneye çıktı. Her ikisinin altındaki fikir, işverenin çalışanlarına olan borcunu bugünkü değer cinsinden bildirmesi ve varlıkların gerçeğe uygun değerini bildirmesi gerektiğidir. emeklilik planında yer almaktadır. Diğer şeylerin yanı sıra, bu iki öğenin görüntülenmesi, okuyucuların emeklilik planının gereğinden fazla mı yoksa yetersiz mi finanse edildiğini ve ne kadar olduğunu anlamalarına olanak tanır.
87 No’lu beyan, şirketin emeklilik planını nasıl muhasebeleştirdiği ile ilgilidir ve ben bu beyanın temelleri üzerinde yoğunlaşacağım. 88 No’lu FASB Beyanı, önemli olmasına rağmen bu bölümde tartışmayacağım emeklilik planlarının azaltılması ve sonlandırılmasını ele almaktadır. Bu ifadeler, önceki muhasebe kurallarında önemli iyileştirmeler olsa da, hala büyük boşluklar içermektedir.
