Doğrudan AlıntılarDenklem, alıntıların benimseyenlere, doğrudan alıntıların yenilikçilere ve dolaylı alıntıların taklitçilere karşılık geldiği sonsuz pazarda yeniliklerin yayılması için Bass denkleminden başka bir şey değildir. Bass modeliyle bağlantı ara sıra değildir, çünkü her makale, fikir pazarına girişi alıntı sayısıyla ölçülen yeni bir üründür.Denklem, zaman gecikmesinin 1/γ ̃ olduğu ve qj /γ ̃'nin birinci dereceden otoregresif parametre olduğu, atıf dinamiğinin birinci dereceden otoregresif modelidir. Tüm geçmiş alıntılara eşit ağırlık verenin aksine, son alıntılara daha fazla ağırlık verir.Ölçümler büyük γ ̃ verdiğinden, bilimsel yayınların atıf dinamiklerinin daha gerçekçi bir tanımını sağlar. Benzer modeller önerildi ve Facebook kurulum kararlarının dinamiklerinin de kümülatif popülerlikten ziyade son zamanlara yönelik önyargılı olduğunu gösterdi.Denklemler aynı yıl yayınlanan makalelerin atıf dinamiklerini nitel olarak benzerdir ve yalnızca makalenin uygunluğu ηj tarafından belirlenen ölçekte farklılık gösterirken, farklı disiplinlerdeki makaleler için atıf dinamikleri R0 tarafından belirlenen ölçeğe göre farklılık gösterir.Tüm makalelerin atıf yörüngesi, yayın sayısındaki farklı büyüme oranları nedeniyle farklı disiplinler arasında biraz farklılık gösteren B(t) faktörü tarafından belirlenir.Bunu takip eden atıf dinamiğini analiz etmek için A ̃(t) yaşlanma fonksiyonuna A0e−δt üssü ile kabaca yaklaşırız, orada yerine koyarız ve geliriz.Daha sonra göstereceğimiz gibi, çoğu makale için γ ̃ −qj > 0 ve γ ̃ −qj >> δ. Denklemler 3.30 ve 3.31, bir j makalesinin atıf dinamiklerinin, yavaş olan e−δt ve hızlı olan e−(γ̃ −qj )t olmak üzere iki üstelin etkileşimi tarafından yönetildiğini gösterir.∼ 1/(γ ̃ − qj ) süreli geçici bir dönemden sonra, dolaylı alıntılar doğrudan alıntıları izler, öyle ki genel alıntı oranı doğrudan alıntılar tarafından yönetilir.Dolaylı alıntılar, doğrudan alıntıların temettüleri olarak görünür, sonrakilerin her biri ∼ qj dolaylı alıntı getirir. Uzun zaman sınırında, toplam alıntı sayısı γ ̃−qj−δ doygunluğa yaklaşır.γ ̃ − qj < 0'ın tersi durumda, kontrolden çıkma davranışını tahmin edin. Bu durumda bir makalenin atıf alma oranı zaman içinde hızlanmakta ve uzun zaman sınırında katlanarak artmaktadır.Bireysel Makalelerin Atıf DinamikleriÖzet Geliştirilen atıf dinamikleri modeli, eskime işlevi, eskime işlevi ve makalenin uygunluğu gibi ampirik işlevleri ve parametreleri belirlemek için ölçümlerle karşılaştırılır. Yaşlanma fonksiyonunun evrensel olduğunu, yani aynı yıl içinde yayınlanan bir alandaki tüm makaleler için aynı olduğunu bulduk.Bununla birlikte, eskime işlevi, önceki alıntıların sayısına bağlıdır. Bu beklenmedik bulgu, bizi atıf dinamiklerinin ağ yönüne daha yakından odaklanmaya ve sadece atıf ağındaki her makalenin en yakın komşularını değil, aynı zamanda bir sonraki en yakın komşularını da dikkate almaya sevk etti.Güncellenen model, bir makalenin atıf dinamikleri ile komşuları (ağ sınıflandırması) arasındaki korelasyonları hesaba katar. Geliştirilen atıf dinamiği modeli birkaç ampirik fonksiyon ve parametre içermektedir. Bu bölümün amacı bunları ölçmektir. Ayrıca modelimiz çeşitli varsayımlar içermektedir. Bu varsayımların doğrulanması söz konusudur.Geliştirilen model, j makalesinin atıf dinamiğinin uygunluk ηj, eskime işlevi A ̃(t) ve eskime işlevi T(t) tarafından belirlendiğini belirtir.Doğrudan alıntı nasıl yapılır APA
Doğrudan alıntı Nasıl yapılır
Dolaylı alıntı örneği
Doğrudan alıntı örnekleri
Dolaylı ve doğrudan alıntı
Doğrudan alıntı Nedir
Makale içindeki alıntıdan alıntı yapma
APA alıntı yapmaÖlçümlerimizi organize etmek için, A ̃ (t ) ve T (t ) fonksiyonlarının aynı yıl yayınlanan tüm makaleler için aynı olduğu ve referans analizinden bulunanlara eşit olduğu varsayımından yola çıktık. Ölçümleri yaptıktan sonra, bu varsayımı yeniden değerlendireceğiz.A ̃(t), T (t) ve ηj'yi belirlemenin basit yolu, bağımsız makalelerin alıntı dinamiklerini ölçmek, doğrudan ve dolaylı alıntılar arasında ayrım yapmak ve ηj'yi bir uydurma parametresi ve A ̃(t),T(t)'yi aşağıdaki gibi kullanarak dinamiklerini ayarlamaktır. uydurma fonksiyonları.Böyle bir yaklaşımı gösterir. 25 yılda 100 alıntı toplayan bir Fizik makalesi için doğrudan ve dolaylı alıntıların dinamiklerini gösterir. Düzgün bir alıntı gidişatına sahip bu kadar iyi alıntılanmış bir makale için, uydurma prosedürü çalışmalıdır. Ancak, uzun süre içinde 10-50 alıntı toplayan sıradan makaleler için, bu tür makalelerin alıntı yörüngeleri çok gürültülü olduğundan, uydurma prosedürü iyi çalışmaz.Gürültüyü en aza indirmek için, benzer makale gruplarının ortalama atıf dinamiklerini dikkate aldık, yani aynı araştırma alanına ait, aynı yıl içinde yayınlanan ve uzun süre içinde aynı sayıda Kj∞ atıf alan makaleler. . Burada j indeksi, tek bir kağıt yerine bir grup kağıt anlamına gelir.Örtük varsayımımız, her gruptaki makalelerin aynı uygunluğa sahip olduğu ve alıntı yörüngelerinin aynı A ̃(t) ve T (t ) işlevleri tarafından yönetildiği idi. Bu nedenle, böyle bir gruptaki makalelerin ortalama atıf oranı, yani belirli bir uygunluk değerine sahip bir makalenin olasılıksal atıf oranına iyi bir vekildir.Kdir(t)'nin zamana bağımlılığını gösterir, kümülatif bir ortalama j sayısı 25 yılda sırasıyla 10, 20, 30 ve 100 alıntı toplayan dört Fizik makalesi grubu için doğrudan alıntılar. Farklı gruplar için K d i r (t ) yörüngeleri niteliksel olarak benzerdir ve ölçeklendirmeden sonra hepsi tek bir eğri üzerine çöker.A ̃(t)'nin verildiği yerde Farklı uygunluğa sahip makaleler için doğrudan alıntı yörüngelerinin çöküşü, alıntılar için yaşlanma fonksiyonunun A ̃(t) uygunluğa bağlı olmadığı anlamına gelir. Buna göre, bu fonksiyon referanslar için eskitme fonksiyonu ile ilgilidir.Dolaylı AtıflarGrafikler K i ndir (t ), gösterilen makalelerin j grubu için kümülatif dolaylı alıntı sayısı. Bu yörüngeleri Kindir(t) = t kj(τ)dτ ilişkisini kullanarak yerleştirdik.m(t − τ) 1984'te yayınlanan tüm Fizik makalelerinin ortalama alıntı sayısı ve Tj (t ) = T0j e−γj (t −τ ) referans çalışmalarımızda bulunan eskime fonksiyonudur. Uyum parametreleri γj ve T0j idi.Uydurma prosedürü, beklendiği gibi, tüm makale grupları için aynı zaman sabitini γ = 1,2 yr-1 verdi ve referans çalışmalarımızda bulunana eşitti. Ancak, T0j'nin her grup için farklı olması bizi şaşırttı. Bu, T0j'nin atıf sayısının uzun süreli sınırına, Kj∞ bağlı olduğu anlamına gelir.Bu beklenmedik T0(K) bağımlılığı, modelimizin eksik olduğunu gösterir. Olağan şüpheliler, makalenin atıf dinamikleri ile atıf ağındaki komşuları arasındaki korelasyonlardır (ağ dilinde bunlara derece-derece korelasyonları veya sınıflandırma denir). Gerçekten de, bir makalenin atıf dinamiğini en yakın komşularının atıf dinamikleriyle birleştirir.
Komedi Türünün Vurgusu
JD’nin The Mall’ının (1674) birleştirici ilkesi, kadınların maruz kaldığı şiddet, kölelik ve aşağılamanın tasviridir ve Shadwell’in haksız yere ihmal ettiği The Woman Captain (1679)’da zalim yaşlı bir koca olan Gripe, birdenbire tiranlığını sürdüren geleneksel hiyerarşiler dağıldı: orduya etkilendiğine inandırıldı, kendisini aslında karısı kılık değiştirmiş bir subayın emrinde bulur.
Burada kadınların ikincil konumu açıkça bir gelenek meselesidir: kadın kahraman bir çavuşa bir kadının yankılanan yeminlerde maço bir ustalık kazanmasını nasıl sağlayabileceğini sorduğunda, ona bunun yalnızca bir uygulama meselesi olduğu söylenir.
Kadınların aşağılığına olan inancın reddedilmesinin, hizmetkarların efendilere göre doğal olarak daha aşağıda olduğuna dair Komite için temel olan inancın reddedilmesiyle ilişkili olması da dikkate değerdir: Bir asker olarak Gripe, yalnızca karısının astı değil, aynı zamanda hizmetçisine eşit ve paralel komploda (bir grup çapkın beyefendinin zincirlerinden kurtulmuş cinsel fatihler değil, fahişelerin köleleri ve dupeleri olduğu ortaya çıkar) eski bir aile hizmetçisi, yeni varisin zinaya başlama emrini, yeni varisin zinaya başlama emrini sert bir şekilde reddeder. itibarının altındadır.
Yukarıda belirtildiği gibi, yeni oyunların üretimi 1680’lerin ortalarında keskin bir şekilde düştü ve Restorasyon dramasının sonraki aşamasının dikkate değer bir özelliği, önemli bir dramatik biçim olarak trajedinin fiilen çöküşüydü. Pek çok yeni trajedi üretildi, ancak yalnızca ikisi Dryden’ın Don Sebastian (1689) ve Southerne’in Oroonoko (1695)- gerçekten önemli. Komedide, rastgele cinsel ilişki tasviri daha tekdüze bir şekilde elverişsiz hale gelir.
Dönemin en ırkçı komedilerinden biri olan Congreve’nin The Old Bachelour’u (1693) bile, fetihlerini tamamlama zahmetine katlanamayacak kadar yalnızca kadınları fethetmekle ilgilenen bir karakteri tasvir ederek saplantılı cinsel arayışın boşluğuna işaret eder; ve Mirabell’in cinsel maceraları The Way of the World’ün başlangıcında sona ermiş olsa da, eski metresi Bayan Fainall’ın mutsuz evliliği, dikkatimizi, kolay giden çapkınlığın insani sonuçlarına odaklar; Düşmüş kadının hiçbir şeyden şüphelenmeyen bir dupe ile evlendirildiği, hileli bir çizgi roman. Shadwell’in The Squire of Alsatia (1688) ve Henry Higden’in The Wary Widdow (1693) gibi daha az bilinen bazı oyunları, baştan çıkarılan ve reddedilen kadının kötü durumuna daha da fazla vurgu yapar.
Wycherley ve Etherege insan doğasının sosyal ve anti-sosyal boyutları arasındaki gerilimi tasvir edip kabul ederken, sonraki komedi yazarları ya daha az hoşgörülü ya da daha yapıcıdır. Southerne’in The Wives’ Excuse (1691) ve The Maid’s Last Prayer (1693)’de kamusal yaşamın yavan riayetleri özel benliği yok eder, öyle ki çiftleşme bile boş bir toplumsal ritüel haline gelir.
Komedi türünde üç birlik kuralına uyulur mu
Komedi türünün Özellikleri
Karakter Komedisi örnekleri
Dram Nedir
Komedya Nedir
Komedi Nedir Edebiyat
Entrika komedisi Örnekleri
Trajedi Özellikleri
Toplumsal ve kişisel varoluşun ritüelleşmiş boşluğa indirgenmesi, efendi-hizmetçi ilişkisinin bir başka alt üst oluşuyla örneklenir: The Wives’ Excuse’un açılış sahnesine modaya uygun toplum değil, onu destekleyen, işverenlerini teatral bir biçimde taklit eden hizmetçiler hakimdir ve entrikalarını tartışın, böylece asillerin uğraşları başlangıçta hizmetkarlarının malı olarak görünerek değersizleşir.
Buna karşılık Congreve, toplum yapılarının hiçbir şekilde onu oluşturan bireylerin doğalarını ifade etmediğini veya yansıtmadığını kabul ederken, bireysel yaşam için kabul edilebilir bir şekilde düzenlenmiş bir çerçeve sağlayan sistemlerin yaratılmasıyla daha çok ilgilenir.
The Way of the World’deki ünlü şart sahnesinde, Mirabell ve Millamant, bireyin evlilik kurumu içinde ayrılığını ve bütünlüğünü garanti eden sözleşmeye dayalı düzenlemeler önermektedir ve daha resmi bir sözleşme türü (müllüğünün Mirabell’e devri) mümkün kılmaktadır. Bayan Fainall’ın açgözlü ve aşağılık bir kocayla biraz barış ve güvenlik içinde yaşaması, ancak evliliği hem insani hem de yasal bir birlikteliğe dönüştüremez.
Her iki düzenleme de bireyin kuruma öylece çekilemeyeceğini kabul eder: Sözgelimi, Kate’in kendi kimliğini belirleyen hiyerarşik bir doğal ve toplumsal düzen içinde en sonunda asimile olduğu The Hırçınlığın Kızı’ndan belirgin bir fark vardır.
Congreve’de de toplumsal düzenin yeniden tanımlanması efendi-hizmetçi ilişkisinin yeniden tanımlanmasına yol açar. Love for Love’da (1695), Sir Sampson Legend, hizmetçi Jeremy’nin bir beyefendiyle aynı doğal yapıya ve iştaha sahip olduğunu keşfetmesinden gülünç bir kavrayışsızlık içinde irkilir; yine de Jeremy, bir beyefendiyle aynı beden ve duyulara sahip olmasının yanı sıra, Cambridge’deki hizmeti sırasında, Sir Sampson’ın bir denizci olarak hayatı boyunca en sevdiği oğlundan daha fazla zekâ ve sözel beceri edindi, bu da onu hiçbir şeyi tarif edemez hale getirdi.
Sınıf yapıları hiçbir şekilde saldırıya uğramaz, ancak temelleri doğal olmaktan ziyade pragmatiktir: eşler gibi hizmetçiler de rollerini belirleyen kurum tarafından tam olarak tanımlanmamıştır. Dilin koşulu, toplumsal düzenin kolay ve kesin bir yansıması da değildir, çünkü dilin ve toplumsal konumun edinilmesi burada tamamen ayrı neden-sonuç süreçleri tarafından belirlenir.
Bununla birlikte, 1690’ların diğer oyun yazarları, birey ile içinde yaşadığı toplumun değerleri ve dili arasında daha yakın, ancak yine de bazen kusurlu bir ilişki olduğunu varsayarlar. Etherege ve önde gelen çağdaşları, insanın, toplumun biçimleri ve söylemi içinde yer alması gerekmeyen arzuları olduğunu kabul etmişti, ancak Vanbrugh için iki alan arasındaki ahlaki ilişki daha karmaşıktır.
Amanda ve Lady Brute gibi kötü muamele gören eşlerin kötü durumu, zina cazibesini sempatik ve ikna edici bir ışık altında sunar, ancak Vanbrugh bunun ahlaki ve pratik açıdan savunulamazlığını bir çözüm olarak da açıkça ortaya koyar.
Vanbrugh, Lady Brute’un yasaklı olanla flört etmesi, onu daha önce hor gördüğü karakterlerin gücüne karşı savunmasız hale getiriyor ve üzerine bulaştırmak ve kendi yaşam tarzının belirtileriyle işaretlemek için döndüğünde Vanbrugh, ahlaki açıdan tiksindirici kaçma girişimleri, kaçınılmaz ve ironik bir şekilde aralarındaki ahlaki mesafeyi azaltır.
