Menkul Kıymet Kuralları
Çoğunlukla, borç hesaplamaları menkul kıymetler yasalarına tabi değildir. Bununla birlikte, menkul kıymetler yasalarının geçerli olabileceği beş durum vardır.
1934 tarihli Menkul Kıymetler Borsası Kanunu’nun ilk örneği ve buna bağlı olarak çıkarılan kurallar, bir borcun yeniden yapılandırılmasında ihale teklifleri de dahil olmak üzere ihale tekliflerini düzenler. Kurallar, ihale teklifleri için bildirim ve bekleme süresi gerektirir. Bununla birlikte, Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu (SEC), aşağıdaki durumlarda Kural 14e-1 kapsamındaki yirmi günlük süre sınırlarından feragat etmeye istekli olmuştur:
• tüm sahipler tarafından kullanılabilir;
• sahiplerine teklif vermeleri için makul bir süre verir;
• şartlarla ilgili ayrıntıları içerir;
• başka bir ihale teklifine cevap niteliğinde değildir.
İkinci olarak, borç sahiplerinden tröst sözleşmeleri kapsamında taahhütlerden feragat etmelerini isteyen talepler, Menkul Kıymetler Borsası Yasasının (a) konusu olabilir. Bu bölüm, teminat, borç veya sermaye olsun, Kanun’un 12. Bölümü uyarınca kaydedilen her türlü menkul kıymet için vekillerin ve yazılı izinlerin istenmesini düzenler. Borç senedinin kaydedilmemesi durumunda vekâlet kuralları uygulanmaz.
Üçüncüsü, Menkul Kıymetler Borsası Yasasının genel dolandırıcılıkla mücadele hükümleri geçerlidir. Bu bölümler, herhangi bir talepte önemli bilgilerin açıklanmasını gerektirir.
Dördüncüsü, borçlunun kayıtlı menkul kıymetleri varsa ve SEC’e yıllık ve üç aylık raporlar veriyorsa, her raporda neyi açıklayacağını düşünmelidir. Çoğu şirket, gerekli olan son ana kadar herhangi bir açıklama yapmak konusunda isteksizdir. Bazen koşulların iyileşmesini umarlar.
Diğer zamanlarda, ihtiyaç duyulana kadar kötü haberler vererek tedarikçileri, müşterileri, yatırımcıları ve borç verenleri korkutmak istemezler. Form 8-K9 kullanılarak yıllık veya üç aylık raporlar arasındaki ara raporlar yalnızca iflas veya kayyımlık için gerekli olduğundan, çoğu yönetici bir sonraki planlanmış rapora kadar beklemek için bu hükme güvenir.
Beşincisi, eğer kendi kendine ihale teklifi bir takas teklifi ise, herhangi bir yeni enstrüman 1933 tarihli Menkul Kıymetler Yasası uyarınca kaydedilmelidir. Bununla birlikte, aşağıdakiler için muafiyetler mevcuttur:
• menkul kıymetin aynı ihraççı tarafından teklif edilmesi ve ihale edilmesi;
• yalnızca mevcut menkul kıymet sahiplerine teklifler;
• hamillerden yalnızca mevcut menkul kıymetleri teklif etmeleri isteniyor;
• İhale teklifini isteyenlere herhangi bir tazminat ödenmediği durumlar.
Tanzimat
İflas Kanunu kapsamındaki yeniden yapılanmaların üç soruya cevap vermesi amaçlanmaktadır:
1. Şirket yeniden canlandırılabilir mi?
2. Canlanmayı gerçekleştirmek için ne gerekiyor?
3. Yatırımcılar ve borç verenler ne gerekiyorsa kabul edecekler mi?
İronik bir şekilde, sorular finansal olsa da yasal bir bağlamda çözülür ve bir iş başarısı elde etmeye çalışır.
Her üç soruya da “evet” verilemezse, işletme İflas Kanunu’na göre tasfiye edilir. Tasfiye genellikle en az tercih edilen çözümdür, çünkü şerefiyenin değeri, vergi kayıpları, icra sözleşmeleri ve çalışanlar kaybedilecektir. Sonuç olarak, alacaklılar daha az alıyor. Altında tasfiye yapılması gerekiyorsa, en büyük getiriyi elde etmek için yavaş ve düzenli yapılmalıdır. Bu genellikle mümkün değildir.
Menkul Kıymetler Konu Anlatımı
Kıymetli evraklar ve menkul kıymetler MEGEP
Menkul kıymetler Örnekleri
Menkul kıymetler Nelerdir
Menkul kıymet Nedir
MENKUL KIYMETLER Muhasebe kodu
Menkul kıymetler muhasebe kaydı
Kıymetli Evraklar ve Menkul Kıymetler Soruları
Aşamalar
Yeniden yapılanma genellikle bir borçlunun dilekçe vermesiyle başlar. Dilekçe, aşağıda tartışıldığı gibi, şirket “olağan rotasında” iş yapmaya devam ederken otomatik bir durdurma oluşturur. Varsayım, sahip olunan borçlu veya DIP olarak adlandırılan mevcut yönetimin yerinde kalması gerektiğidir.
Alacaklılar, DIP’nin işi yürütme biçimine itiraz ederse, mahkeme borçlunun işini araştırmak ve izlemek için bir müfettiş atayacaktır. Aşırı durumlarda, mahkeme DIP’yi bir iflas mütevellisi (TİB) ile değiştirebilir.
Otomatik beklemenin verdiği nefes alma alanı ile DIP veya TİB, kaybeden bölümleri satabilir, personel azaltabilir, giderleri kısabilir ve borçluyu karlı hale getirmek için başka adımlar atabilir. Durumu daha iyi kontrol ettikten sonra, DIP veya TİB, ana alacaklıları ile bir yeniden yapılandırma planı müzakere etmeye başlar.
Planı DİP veya TİB ile müzakere etmek üzere asıl alacaklıları temsil eden bir alacaklılar komitesi atanır. Plan, borçlunun her bir alacaklı sınıfına ne kadar ödemeyi teklif ettiğini açıklayacaktır. Bu genellikle belirli bir süre boyunca iddialarının bir yüzdesi olarak ifade edilir.
Ayrıntılı bir açıklama ile birlikte plan, talepte bulunan tüm alacaklılara dağıtılacaktır. Muhalif alacaklılar, en az şirketin İflas Kanunu uyarınca tasfiye edilmesi durumunda alacakları kadar almalıdır.
Plan, alacaklıların sayıca basit çoğunluğu ve oy kullananların borç miktarının üçte ikisi tarafından onaylanmalıdır. Ayrıca hissedarların üçte ikisi tarafından onaylanmalıdır. Bu koşullar karşılanırsa, iflas mahkemesi planı onaylayacaktır.
Planı onaylayan teminatlı, teminatsız veya hakkaniyetli bir sınıf için gerekli sayıda oy alınmasa bile mahkeme planı onaylayabilir. Bunu yapmadan önce, rıza göstermeyen sınıfın plan tarafından “bozulmayacağını” veya planın teminatlı, teminatsız ve hakkaniyetli sınıfların her biri için “adil ve hakkaniyete uygun” olduğunu bulmalıdır.
Kararına varırken, iflas mahkemesi mutlak rüçhan kuralını uygulayacaktır, buna göre:
• teminatlı alacaklıların hacizleri korunmalıdır;
• teminatlı alacaklılara alacaklarının bugünkü değeri ödenmelidir;
• Teminatsız alacaklılar ve imtiyazlı hissedarlara tam olarak ödeme yapılmalıdır veya onlardan küçük olan taraflar, plan kapsamında herhangi bir hakka sahip olmamalıdır.
Yeni sermaye için bir istisna vardır; bu, yeni parayla katkıda bulunan bir alacaklının, kıdemli sınıflara tam ödeme yapılmasa bile, bir dağıtım almasına veya bir faizi elinde tutmasına izin verir. Yeni sermaye katkısı, tutulan faize veya alınan dağıtıma değer olarak makul ölçüde eşdeğer olmalıdır.
Adi hissedarlar genellikle yeniden yapılanmadan çok az değer elde ettikleri için, mahkeme genellikle planı onların rızası olmaması durumunda zorlamak zorundadır. Bunu yapmak için, mahkeme genellikle adalet ve hakkaniyet bulacaktır, ancak adi hisse senedinin çok az değeri olduğu için bozulma olmayacaktır. Bu işleme sıkıştırma ile doğrulama denir.
Mahkeme planı tasdik ettikten sonra borçlu, planda gösterilen haller dışında ön borçlarından kurtulur. Alacaklılarla bu müzakerelerin kanatlarında beklemek tehdittir.
Takip üç durumda tasfiyeye dönüşebilir:
• Borçlu dönüştürebilir
• Alacaklılar dönüştürmek için mahkemeye başvurabilir
• Alacaklılar yeniden yapılanma planını onaylamadığında, işlemler dönüştürülür
Bu olasılıklar, yeniden yapılanma müzakerelerinin tüm taraflarının aklında olacaktır.
