FİNANSAL MUHASEBE VE ORTAMI
Finansal muhasebenin birincil amacının karar vericilere faydalı bilgiler sağlamak olduğunu hatırlayın. Bu bölüm, finansal tabloların başlıca kullanıcılarını tanımlar ve aldıkları kararları açıklar.
Sahipler Mevcut ve potansiyel sahipler (yatırımcılar) finansal tabloların başlıca kullanıcılarıdır. Alternatif yatırımların olasılıklarını sürekli olarak değerlendirir ve karşılaştırırlar. Her yatırımın değerlendirmesi genellikle iki değişkene dayanır: beklenen getiri ve risk. Beklenen getiri, yatırımın zaman ufku boyunca beklenen yatırımcının servetindeki artışı ifade eder.
Bu servet artışı iki kısımdan oluşur: (1) yatırımın piyasa değerindeki artışlar ve (2) temettüler (firmanın sahiplerine periyodik nakit dağıtımları). Bu zenginlik kaynaklarının her ikisi de firmanın nakit yaratma yeteneğine bağlıdır. Buna göre finansal tablolar, mevcut ve potansiyel yatırımcıların bir firmanın gelecekteki nakit akışlarını tahmin etmelerine yardımcı olan bilgiler sağlayarak karar vermeyi iyileştirebilir.
Risk, beklenen getiri tahminlerini çevreleyen belirsizliği ifade eder. Beklenen terimi, getirinin garanti edilmediği anlamına gelir. Çoğu yatırım için sayısız alternatif gelecek getirisi mümkündür. Örneğin, bir yatırımcı, bir firmanın gelecek yıl için en olası getirisinin 100.000$ olduğunu tahmin edebilir.
Ancak yatırımcı bunun tek ihtimal olmadığını kabul ediyor. Firmanın 90.000 $ veya 110.000 $ getiri elde etme şansı var. Yine de diğer olasılıklar 80.000 dolar ve 120.000 dolar olabilir. Bu tahminler arasındaki fark ne kadar büyük olursa, risk de o kadar büyük olur. Finansal tablolar, geçmiş gelir ve nakit akışlarının tarihsel yapısı hakkında bilgi sağlayarak yatırımcıların riski değerlendirmesine yardımcı olur.
Yatırım seçimi, beklenen getiri ve risk arasında bir denge içerir. Beklenen getirisi yüksek olan yatırımlar genellikle yüksek risk taşır. Her yatırımcı, daha yüksek riskli yatırımların yeterince yüksek beklenen getiriler sağlayıp sağlamadığını değerlendirmelidir.
Risk ve beklenen getiri arasındaki dengeyi göstermek için, bir yatırımcının iki seçeneği olduğunu varsayalım: Yatırım A ve Yatırım B. Her yatırımın maliyeti 100$’dır. Yatırımların gelecek yıl sağlayacağı getiri, ekonominin genişleme veya durgunluk yaşamasına bağlıdır.
A Yatırımının beklenen getirisi daha yüksek olmasına rağmen, riski de yüksektir. Gelecek yıl getirisi 10$ değişebilirken, Yatırım B’nin getirisi sadece 2$ değişebilir. Yatırımcılar, daha büyük riski göz önüne alındığında, Yatırım A’nın daha yüksek beklenen getirisinin değerli olup olmadığına kendileri karar vermelidir.
Alacaklılar
Borç verme kararı iki konuyu içerir: kredinin verilip verilmeyeceği ve bir kredinin şartlarının belirlenmesi. Örneğin, bir kredi başvurusunu değerlendiren bir banka kredi görevlisini düşünün. Memur, kredinin miktarı (varsa), faiz oranı, ödeme planı ve teminat hakkında kararlar vermelidir.
Kredinin ve faizin geri ödenmesi başvuru sahibinin nakit yaratma yeteneğine bağlı olacağından, borç verenlerin bir firmanın gelecekteki nakit akışlarını ve bu akışları çevreleyen belirsizliği tahmin etmesi gerekir. Yatırımcılar genellikle bir firmanın nakit yaratma kabiliyeti hakkında uzun vadeli bir görüşe sahip olsalar da, alacaklılar bu kabiliyetle sadece kredi döneminde endişe duyarlar.
Finansal tabloları faydalı bulan tek alacaklılar borç verenler değildir. Tedarikçiler genellikle krediyle satış yapar ve hangi müşterilerin yükümlülüklerini yerine getirip getirmeyeceğine karar vermeleri gerekir. Diğer Kullanıcılar Çeşitli diğer karar vericiler mali tabloları faydalı bulmaktadır.
Muhasebenin Temel Kavramları
İHTİYATLILIK Kavramı
Tam açıklama Kavramı
Muhasebenin Temel Kavramları örnek
Muhasebe uygulamalarina yol gosteren genel kabul gormus muhasebe ilkeleri
Genel kabul görmüş muhasebe ilkeleri kısaltması
sosyal sorumluluk kavramı; muhasebe örnek
Kişilik kavramı; muhasebe
Bu karar vericilerden bazıları ve kararları şunlardır:
1. Finansal analistler ve danışmanlar. Birçok yatırımcı ve alacaklı, yatırım ve kredi kararlarını verirken uzman tavsiyesi alır. Bu uzmanlar tavsiyelerine temel olarak mali tabloları kullanırlar.
2. Müşteriler. Bir işletmenin müşterileri, istikrarlı bir tedarik kaynağıyla ilgilenir. Mali açıdan sağlam tedarikçileri belirlemek için mali tabloları kullanabilirler.
3. Çalışanlar ve işçi sendikaları. Bu grupların, kendilerini veya üyelerini istihdam eden firmaların yaşayabilirliği ve karlılığı ile çıkarları vardır. Gerçeklik Kontrolü 1-1’de açıklandığı gibi, havayolu endüstrisindeki sendikalar son zamanlarda kısmen mali tablolara dayalı olarak birkaç önemli karar aldılar.
4. Düzenleyici makamlar. Federal ve eyalet hükümetleri, çok sayıda ticari faaliyeti düzenler. Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu (SEC) öne çıkan bir örnektir. Sorumluluğu, New York Menkul Kıymetler Borsası gibi sermaye piyasalarının sorunsuz çalışmasını sağlamaktır. Bunu başarmaya yardımcı olmak için, şirketlerin tam ve adil finansal açıklamalar yapmaları gerekmektedir. SEC, açıklamalarının yeterliliğini değerlendirmek için firmaların mali tablolarını düzenli olarak inceler. Gerçeklik Kontrolü 1-2, muhasebe bilgilerinin başka bir düzenleyici kullanımını açıklar.
Muhasebe mesleği, finansal tabloları genel amaç olarak görmektedir. Önceki listede yer alanlar gibi çok çeşitli kullanıcıların ortak bilgi ihtiyaçlarını karşılamayı amaçlar.
GENEL KABUL GÖRMÜŞ MUHASEBE İLKELERİ
Karar vericiler genellikle birkaç firmanın mali tablolarını karşılaştırmak isterler. Geçerli karşılaştırmalara izin vermek için, firmaların beyanlarının, mali tabloları üretmek için kullanılan kural ve prosedürler olan aynı muhasebe ilkeleri setine dayanması gerekir.
Bir olayın birden fazla şekilde nasıl açıklanabileceğini göstermek için, 25.000.000 $’a mal olan yeni bir film yapan bir film yapım şirketini düşünün.
Film piyasaya çıkmadan önce bir bilançonun hazırlanacağını varsayalım. Firmanın 25.000.000 dolarlık bir varlığı var mı? Filmin gerçek değeri, gelecekteki gelirleri elde etme yeteneğine dayanmaktadır. Başarılı bir film, maliyetinden kat kat daha fazla gelir elde edecektir; başarısız bir film maliyetini bile karşılayamayabilir. Bilanço tarihinde, gelecekteki gelir bilinmemektedir.
Potansiyel bir yatırımcı veya alacaklı olarak bu filmin bilançoya nasıl yansımasını tercih edersiniz? İki bariz alternatif 25.000.000 dolar ve 0 dolar. İkincisi açıkça daha muhafazakar; daha düşük bir varlık değeri ile sonuçlanır. Bazı finansal tablo okuyucuları bu muhafazakar yaklaşımı tercih edecektir.
Diğerleri, yönetimin en az 25.000.000 $ gelir elde etmeyi beklediğini savunur; aksi takdirde projeyi üstlenmezlerdi. Bu nedenle, 25.000.000 $’ın en makul rakam olduğunu düşünüyorlar. Bu sorunun açık bir cevabı yoktur. Ancak, çeşitli firmaların bilançolarının geçerli karşılaştırmalarına izin vermek için aynı muhasebe ilkesi kullanılmalıdır. Cari muhasebe uygulaması, genel olarak, varlıkları tarihi maliyetle kaydetmektir; bu durumda, film 25.000.000 $ olarak kaydedilecektir.
