Kademe Sabit Maliyetler
Gerçekte, pek çok sözde sabit maliyet muhtemelen en iyi adım maliyet fonksiyonu ile tanımlanır. Pek çok taahhütlü kaynak, özellikle zımni sözleşmeyi içerenler, bir adım-maliyet fonksiyonunu takip eder. Örneğin, bir şirketin, müşteri gereksinimlerini karşılamak için mevcut ürünleri yeniden tasarlamaktan sorumlu üç sürdürülebilir mühendis mühendisi işe aldığını varsayalım. Şirket, mühendisleri işe alarak, bir faaliyet gerçekleştirme becerisini kazanmıştır: mühendisliğin yeniden tasarımı.
Mühendislere ödenen maaşlar, mühendislik yeniden tasarım kapasitesinin elde edilmesinin maliyetini temsil etmektedir. Üç mühendis tarafından verimli bir şekilde işlenebilen mühendislik değişikliklerinin sayısı, bu kapasitenin nicel bir ölçüsüdür.
İşlenen değişiklik siparişlerinin sayısı ise fiili kullanımın bir ölçüsüdür. Mühendislerin her birine yıllık 50.000 ABD Doları maaş ödendiğini ve her mühendisin yılda 2.500 mühendislik değişikliği siparişini işleyebileceğini varsayalım. Şirket, toplam maliyeti 150.000 ABD Doları (3 – 50.000 ABD Doları) olmak üzere yılda 7.500 (3 2.500) değişiklik siparişini işleme kapasitesine sahip olmuştur.
Kaynağın doğası, kapasitenin parçalar halinde edinilmesini gerektirir (her seferinde bir mühendis işe alınır). Bu örnek için maliyet fonksiyonu görüntülenir. Adımların genişliğinin, görüntülenen maliyet işlevinden çok daha geniş bir adım olan 2.500 birim olduğuna dikkat edin. Geniş adımlarla bir adım maliyet davranışı izleyen maliyetler, adım sabit maliyetler olarak tanımlanır.
Adım sabit maliyetler, sabit maliyet kategorisine atanır. Aşamalı sabit maliyetlerin çoğu, bir firmanın normal faaliyet aralığı boyunca sabitlenir. Bu aralık 5.000 ila 7.500 değişiklik siparişi ise, firma mühendislik kaynaklarına 150.000 ABD Doları harcayacaktır.
Bu, değişiklik siparişi başına 20 ABD Doları (150.000 ABD Doları/7.500 ABD Doları) harcamaya eşdeğerdir. Kaynak harcamasının faaliyetin pratik kapasitesine bölünmesiyle elde edilen ortalama birim maliyet, faaliyet oranıdır. Faaliyet oranı, kaynak kullanım maliyetini ve kullanılmayan faaliyet maliyetini hesaplamak için kullanılır.
Örneğin, şirket yıl içinde 7.500 siparişi fiilen işlemeyebilir, yani mevcut sipariş işleme kapasitesinin tamamı kullanılmayabilir. Kaynak kullanımı, fiilen işlenen değişiklik emirlerinin sayısıdır. Yıl boyunca 6.000 değişiklik siparişinin işlendiğini varsayalım.
Kaynak kullanımının maliyeti, faaliyet oranı ile fiili faaliyet çıktısının çarpımıdır: 20$ – 6.000 – 120.000$. Ayrıca, kullanılmayan aktivitenin maliyeti, aktivite oranı ile kullanılmayan aktivitenin çarpımıdır: 20$ – 1.500 – 30,000$. Kullanılmayan kapasitenin maliyetinin, kaynağın (mühendisliğin yeniden tasarımı) topaklı (bütün) miktarlarda elde edilmesi gerektiğinden oluştuğunu unutmayın. Şirket sadece 6.000 değişim siparişi ihtiyacını öngörmüş olsaydı bile, 2,4 mühendise (6.000/2.500) eşdeğerini işe almak zor olurdu.
Bu örnek, kaynaklar önceden elde edildiğinde, sağlanan kaynaklar ile faaliyetleri gerçekleştirmek için kullanılan (talep edilen) kaynaklar arasında bir fark olabileceğini göstermektedir. Bu, yalnızca sabit bir maliyet davranışı (kullanımdan önce edinilen kaynaklar) gösteren faaliyet maliyetleri için ortaya çıkabilir.
Tipik olarak, geleneksel maliyet yönetimi sistemi, yalnızca sağlanan kaynakların maliyeti hakkında bilgi sağlar. Çağdaş bir maliyet yönetim sistemi ise bize faaliyetin ne kadarının kullanıldığını ve kullanım maliyetini söyler. Ayrıca, sağlanan kaynaklar ile kullanılan kaynaklar arasındaki ilişki aşağıdaki iki denklemden biri ile ifade edilir:
- Etkinlik kullanılabilirliği = Etkinlik çıktısı + Kullanılmayan kapasite
Muhasebe kayıtları örnekleri
Muhasebe kayıt Kodları
Muhasebe kayıt örnekleri pdf
Muhasebe kodları
Muhasebe yevmiye kaydı
muhasebe sorulari ve cevaplari (muhasebe kayıtları)
Üretim işletmesine ait bir aylık muhasebe kayıtları monografi
Yevmiye kayıtları örnekleri
Faaliyetler ve Karma Maliyet Davranışı
Faaliyetlerin, önceden edinilmiş kaynaklara ve gerektiğinde edinilmiş kaynaklara sahip olması mümkündür. Böylece, faaliyet maliyetleri karma bir maliyet davranışı sergileyebilir. Bir tesisin kendi güç departmanına sahip olduğunu varsayalım. Tesis, bir bina ve ekipmana yatırım yaparak (önceden elde edilen kaynaklar) güç sağlamak için uzun vadeli kapasite elde etmiştir.
Tesis ayrıca gerektiğinde güç üretmek için yakıt da alır (gerektiğinde elde edilen kaynaklar). Binanın ve ekipmanın maliyeti üretilen kilovat-saatten bağımsızdır, ancak kilovat saat talebi arttıkça yakıt maliyeti de artar. Güç sağlama faaliyeti, faaliyet çıktı ölçüsü olarak kilovat-saat kullanan hem sabit bir maliyet bileşenine hem de bir değişken maliyet bileşenine sahiptir.
Muhasebe Kayıtlarının Ortaya Çıkardıkları
Bazen, daha önce satış temsilcileri için verilen örnekte olduğu gibi, karma bir maliyetin değişken ve sabit bileşenlerini belirlemek kolaydır. Bununla birlikte, çoğu zaman, mevcut olan tek bilgi, bir faaliyetin toplam maliyeti ve faaliyet çıktısının bir ölçüsüdür (Y ve X değişkenleri).
Örneğin, muhasebe sistemi genellikle hem belirli bir süre için bakım faaliyetinin toplam maliyetini hem de bu süre içinde sağlanan bakım saatlerinin sayısını kaydeder.
Muhasebe kayıtları, sabit bir ücreti temsil eden toplam bakım maliyeti tutarını ve değişken bir ücreti temsil eden tutarı göstermez. (Aslında, muhasebe kayıtları, satış temsilcisi örneğindeki maliyetlerin dökümünü bile göstermeyebilir.) Çoğu zaman, toplam maliyet, sabit ve değişken maliyetleri ayırma girişimi olmadan basitçe kaydedilir.
Maliyet Ayrımı İhtiyacı
Muhasebe kayıtları tipik olarak bir karma maliyet kaleminin yalnızca toplam maliyetini ve ilişkili faaliyet çıktısını gösterdiğinden, toplam maliyeti sabit ve değişken bileşenlerine ayırmak gerekir. Yalnızca maliyetleri ayırmaya yönelik resmi bir çabayla bunların tümü uygun maliyet davranışı kategorilerinde sınıflandırılabilir.
Bununla birlikte, karma maliyetler toplam maliyetlerin çok küçük bir yüzdesiyse, resmi maliyet ayrımı, değerinden daha fazla sorun olabilir. Bu durumda, sınıflandırma hatası veya karar verme üzerindeki etkisi ile fazla ilgilenmeden, karma maliyetler sabit veya değişken maliyet kategorisine atanabilir.
Alternatif olarak, toplam karma maliyet keyfi olarak iki maliyet kategorisi arasında bölünebilir. Ancak bu seçenek nadiren kullanılabilir. Birçok firma için karışık maliyetler, ayrılmayı garanti edecek kadar büyüktür. Maliyetleri ayırma ihtiyacı göz önüne alındığında, bu nasıl yapılır?
Karma Maliyetleri Sabit ve Değişken Bileşenlere Ayırma Yöntemleri
Karma bir maliyeti sabit ve değişken bileşenlerine ayırmanın yaygın olarak kullanılan üç yöntemi, yüksek-düşük yöntemi, dağılım grafiği yöntemi ve en küçük kareler yöntemidir. Her yöntem, doğrusal bir maliyet ilişkisinin basitleştirici varsayımını yapmamızı gerektirir. Bu nedenle, bu yöntemlerin her birini daha yakından incelemeden önce, bir düz çizgi denklemi olarak maliyet ifadesini gözden geçirelim.
Bağımlı değişken, değeri başka bir değişkenin değerine bağlı olan bir değişkendir. Önceki denklemde, toplam faaliyet maliyeti bağımlı değişkendir; tahmin etmeye çalıştığımız maliyettir. Bağımsız değişken, faaliyet çıktısını ölçen ve faaliyet maliyetindeki değişiklikleri açıklayan bir değişkendir. Bu bir aktivite sürücüsüdür.
Bağımsız bir değişkenin seçimi, ekonomik akla yatkınlığı ile ilgilidir. Yani yönetici, bağımlı değişkene neden olan veya bağımlı değişkenle yakından ilişkili bağımsız bir değişken bulmaya çalışacaktır.
Intercept parametresi, sabit faaliyet maliyetine karşılık gelir. Grafik olarak, kesişme parametresi, karma maliyet çizgisinin maliyet (dikey) eksenini kestiği noktadır. Eğim parametresi, faaliyet birimi başına değişken maliyete karşılık gelir. Grafiksel olarak bu, karma maliyet doğrusunun eğimini temsil eder.
Muhasebe kayıtları sadece X ve Y’yi gösterdiğinden, bu değerler F ve V parametrelerini tahmin etmek için kullanılmalıdır. F ve V tahminleriyle, sabit ve değişken bileşenler tahmin edilebilir ve karma maliyetin davranışı tahmin edilebilir. aktivite çıktısı değiştikçe tahmin edilebilir. Bu bölümün başında bahsedildiği gibi, F ve V’yi tahmin etmek için üç yöntem açıklanacaktır: yüksek-düşük yöntemi, dağılım grafiği yöntemi ve en küçük kareler yöntemi.
