Muhasebe Uygulaması
Bir an için muhasebe uygulamasının işlevini bir yana bırakalım; önceki bölümde bu işlevle ilgili etik sorunları tartışmıştık ve bu temayı bir sonraki bölümde tekrar ele alacağız. Muhasebe mesleğinin tamamlayıcısı ile ilgili bir dizi etik sorun vardır ve bazı yönlerden, muhasebecilerin bu görevi yerine getirmek için yetkin olmasını sağlayarak kamu çıkarını desteklediğini iddia etmektedir.
Burada bir takım sorunlar var. İlk olarak, yetkinliği nasıl yorumlamalıyız ve muhasebecilerin yetkin olmasını sağlamak için ne tür bir eğitim gerekli olacaktır? Akademik literatürde, mesleğin neredeyse yalnızca teknik yeterlilik açısından değerlendirildiği görünen dar yeterlilik görüşüne yönelik bazı önemli eleştiriler vardır.
Endişe, muhasebecilerin muhasebe ile pratik düzeyde ilgilenebilseler ve muhasebe sorunlarına teknik çözümler geliştirmede yetenekli olsalar da, bir yurttaşlık ve siyasi seviye. Başka bir deyişle, muhasebenin ekonomik olduğu kadar sivil ve demokratik potansiyelini de geliştirecek bilgi ve becerilerden yoksundurlar.
İkincisi, karakteri veya ahlaki doğruluğu nasıl yorumlamalıyız? Etnik statüleri açısından ne kadar ölçülü veya daha kötü olursa olsun, kesinlikle sınıf statüsü açısından değil. Ve mesleğin, sadece uygun karakterdeki kişilerin mesleğe girmesini değil, aynı zamanda mesleğe üyelik yoluyla ahlaki karakterlerinin gelişmesini sağlamak için ne sorumluluğu var?
Yine, kamu yararına uygun etik standartların korunması konusu, ahlaki gelişim açısından daha proaktif olmaktan ziyade, dar ve belki de disiplin kapsamı ve davranış kuralları (bunları birazdan ele alacağız) açısından olumsuz bir şekilde yorumlanmıştır. Gerçekten de, muhasebe mesleğinde etik eğitimiyle ilgili ciddi bir tartışmanın ortaya çıkması ancak nispeten yakın zamanda olmuştur.
Mesleğin geleneksel kamu yararı söyleminden bağımsız olarak, muhasebe uygulamasının belirgin bir şekilde ticari bir yönelim aldığına dair çok az şüphe olabilir. Örneğin Roberts, bir profesyonelin geleneksel rolü ile “mesleğin çok çeşitli profesyonel hizmetlerde ticari bir pazarda rekabet etme kararı” arasındaki karşıtlık hakkında yorum yapar.
Fraser (1997), örneğin, bir Amerikan CA’sı olan Stanly Nasberg’den alıntı yapar, “Geldik çünkü artık kendimizi yalnızca bir meslek olarak düşünmüyoruz, biz bir işiz, biz girişimciyiz”. Roberts, ABD pratisyen literatürünün, ticarileşmenin CPA firmaları için birincil öneme sahip olduğuna dair kanıtlarla dolu olduğunu belirtiyor ve bu ticari yeniden yönelimin öncelikle azalan kar marjlarından kaynaklandığını iddia ediyor.
Muhasebe Uygulaması Nedir
Muhasebe uygulaması yapma
Muhasebe Uygulaması Megep
Defter uygulaması Nasıl Kullanılır
Defter uygulaması yorumları
Muhasebe uygulamaları PDF
E-Muhasebe Uygulamaları
Defter uygulaması ekşi
Muhasebenin daha genel olarak profesyonellikten uzaklaştığı sonucuna varıyor. Mitchel ve Sikka, denetimlerin artık daha kârlı diğer işletmeleri çekmek için zarar liderleri olarak kullanıldığını bile iddia ediyor ve bu kâr yöneliminin denetim hizmetlerinin kalitesi üzerinde zararlı bir etkisi olduğuna dair bazı endişeler var.
Örneğin 1987’deki çalışmasında Larson, ABD’de gerçekleştirilen tüm denetimlerin yüzde 30-40’ının standartların altında olduğunu belirten bir dizi ankete atıfta bulunuyor.
Ancak, bu görüşlerin meslek genelinde yaygın olduğunu söylemek yanlış olur. Bu yeni ticarileşmenin daha yerleşik geleneksel görüşlere uymadığına dair ipuçları var.
Bu gerilim, Bruce’un aşağıdaki alıntısında görülebilir: “Yeni nesil ortaklardan bazılarının, kıdemli ortaklardan daha çok kârla ilgilenen, kolejlere daha az bağlı olan ve diğerlerini araçsal olarak kullanma olasılıklarının daha yüksek olduğu genç pazarlamacılar olduğuna dair endişeler vardı.” kendi hırsları için’. Bruce (1996) ayrıca muhasebe mesleğine tamamen ticari bir bakış açısının fazla basit olduğunu öne sürer.
Goodwin’in, “Muhasebe firması, yüksek standartlara vurgu yapan, çağdaş ticaricilik ile daha geleneksel bir profesyonelliğin ilginç bir karışımını sunar” iddiasını savunan bir çalışması hakkında yorum yapıyor. Bruce, büyük muhasebe firmalarının “merkezi kimlikleri için iki tarafla boğuşmak zorunda olduklarını” ileri sürer. Onlar işletmelerdir, ancak aynı zamanda mesafeli, soğukkanlı, bağımsız profesyonellerdir.
Bu çatışma, meslek için ciddi bir sorun yaratır, çünkü bu kimlikler, birbirinden tamamen farklı iki çıkar grubuna yöneliktir. Dyckman, örneğin, muhasebecilerin profesyonellerden ziyade şirket yöneticileri haline geldiklerini ve sonuç olarak kişisel çıkarların kamu çıkarından önce geldiğini iddia ediyor.
Radcliffe ve meslektaşları, ticaricilik ve profesyonelliğin uyumsuz olduğunu savunuyorlar. Özellikle ticarileştirme sürecinin profesyonellik fikriyle çeliştiğini, çünkü kamu çıkarının üzerinde kişisel çıkar arayışını temsil ettiğini savunuyorlar.
Serbest piyasa, faydacı etik model içinde kamu ve özel çıkarları uzlaştırmak mümkün olsa da, bu hakim dünya görüşü, hem denetim hem de yönetim hizmetlerinin sağlanmasının yarattığı potansiyel çıkar çatışmasını barındıramaz. Roberts, artan ticarileşmenin muhasebecinin mütevelli sorumluluklarını azalttığı ve nihayetinde profesyonellik iddiasını sorguladığı sonucuna varıyor.
BAĞIMSIZLIK
Bağımsızlığın özelliği, kamu yararı fikriyle yakından ilişkilidir. Bağımsızlık, AICPA’nın (1989) uygulama kurallarındaki ilk kuraldır ve Claypool ve meslektaşları (1990), bunun “ana etik kavram” olduğunu iddia etmektedir. Ancak meslek profesyonel bağımsızlıktan bahsettiğinde, tartışma genellikle tek müşteri bağımlılığı, denetim dışı hizmetler ve iş ile profesyonel ilişkilerin ayrılması gibi şeylerle sınırlıdır.
Bu dar bağımsızlık anlayışı, önemli bir etik mesele olmasına rağmen, çoğu zaman özden yoksundur. Sikka ve Willmott (1995), Birleşik Krallık mesleğinin bağımsızlık “aurasını” savunmak için kullandığı taktikleri araştırıyor. Bu taktiklerin, diğer şeylerin yanı sıra, etik yönergelerini ve disiplin işlemlerini değiştirmeyi içerdiğini öne sürüyorlar.
Bu değişikliklerin öncelikle kendi kendini düzenlemeye yönelik herhangi bir tehdidi savuşturma endişesiyle motive edildiğini öne sürüyorlar.
Zeff, hem ABD’de hem de özellikle Finansal Muhasebe Vakfı’nın mütevelli heyetinin oluşumuyla ilgili olarak önemli yapısal değişikliklerin önerildiğini kabul etti, ancak Arthur Andersen ve meslektaşı The Public Accounting Mesleği: Bir Değişen Dünya’da mesleğin, ABD’de taktiksel olarak bağımsızlık kapsamını daraltmaya çalıştığını iddia etti.
Enron ve Andersen’in ölümü, hem denetçi bağımsızlığının çok önemli bir konu olduğunu hem de bağımsızlığı çevreleyen Enron öncesi söylemlerin çoğunun özden yoksun olabileceğini göstermektedir. Kısmen Enron fiyaskosuna yanıt olarak uygulanan Sarbanes-Oxley Yasası hükümleri de benzer şekilde denetim bağımsızlığını yapısal bir konu olarak yorumlamaktadır.
