TANIMA
Gelir, “kazanıldığında” muhasebeleştirilir. Bu genellikle bir mal veya hizmetin satışı gerçekleştirildiğinde ortaya çıkar. Satış, genellikle işin tamamı veya büyük ölçüde tamamı tamamlandığında ve makul bir ödeme şansı olduğunda tanınır.
Bazı işletmeler belirli kalıpları takip eder. Uzun sözleşmelerle çalışan şirketler, sözleşmenin ömrü boyunca geliri muhasebeleştirebilir. Örneğin, tamamlanma yüzdesi yöntemi, sözleşmenin ne kadarının gerçekleştirildiğine ilişkin bir değerlendirmeye dayalı olarak toplam geliri dağıtır. Şirketler bu geliri müşteri tarafından nakit ödemeler yapılmadan önce veya sonra muhasebeleştirebilir.
Müşteriler tarafından geliri tanımak için kullanılan ikinci bir model, taksitlendirme yöntemidir. Bir şirket, sözleşmenin ömrü boyunca birkaç eşit veya eşit olmayan ödeme almak için sözleşme yapabilir. Taksitlendirme yöntemi, geliri nakit alındıkça muhasebeleştirir.
Taksitlendirme yönteminin, belirli bir sözleşme veya işlem için muhasebeleştirmenin nakit esasını uyguladığını unutmayın. Taksitlendirme yöntemini kullanan şirketler, diğer muhasebe işlemleri için tahakkuk esaslı muhasebe yöntemlerini kullanmaya devam edebilirler.
Muhasebeciler, makul bir ödeme şansı olmadıkça geliri muhasebeleştirmemelidir. Ayrıca, şirketler genellikle hizmet gerçekleştirilmeden önce geliri muhasebeleştirmemelidir. Geliri çok erken tanıyan şirketler, kazançlarını yeniden beyan etmek zorunda kaldılar. Bazı durumlarda şirketler, gelirleri uygunsuz bir şekilde muhasebeleştirdikleri için hukuki ve cezai yaptırımlarla karşı karşıya kaldılar.
ANLAŞILABİLİRLİK
Muhasebe kayıtları, GAAP’yi takip ediyorsa, yeterli açıklamalar içeriyorsa ve bir yıldan diğerine tutarlı yöntemler uyguluyorsa anlaşılabilir.
YARARLILIK
Muhasebe kayıtları hem ilgili hem de güvenilir olmalıdır. İlgili olması için, hesap kayıtları zamanında olmalı ve yeterli açıklamaları içermelidir. Güvenilir olması için muhasebe kayıtlarının doğru olması, GAAP’ye uygun olması ve tutarlı olması gerekir.
DEĞERLEME
Genel olarak, muhasebe finansal tabloları, çoğu muhasebe işleminin değerini belirlemek için fiili veya tarihi maliyete dayanır. Gerçek işlem tutarı doğrulanabilir ve çoğu zaman emsallere uygun bir işlem olarak gerçekleşir. Bir kayıt maliyet bedeliyle muhasebe sistemine girdiğinde, muhasebeciler bu maliyete güvenmeye devam ederler.
Stoklar genellikle bilançoda maliyetin veya piyasanın düşük olanı ile taşınır. Sık sık envanter deviren şirketler için, özellikle şirket yakın zamanda elde edilen envanterden (FIFO) önce eski envanter maliyetlerini kaldırırsa, envanter maliyeti ve piyasa fiyatı çok fazla farklılık göstermeyebilir. Ayrıca fiyatların genel olarak yükseldiği dönemlerde piyasa fiyatı genellikle maliyetin üzerinde olacaktır.
Muhasebe kuralları, finansal varlık sahiplerinin bu finansal varlıkların çoğunun adil piyasa değerini açıklamasını gerektirir. Bazı durumlarda, finansal tabloların güncellenmiş gerçeğe uygun değeri içeren bir dipnot içermesi gerekir. Diğer durumlarda, değer değişikliğinin etkisi gelir ve bilançoya girebilir.
Net nakit akışı formülü
Nakit akış tablosu
Nakit akış tablosu Nasıl Hazırlanır
Nakit akış tablosu örneği
Basit nakit akış tablosu örneği
Nakit akış Tablosu Nedir
Nakit akış tablosu yorumlama
Finansman faaliyetlerinden nakit akışı
DOĞRULANABİLİRLİK
Finansal tablo kullanıcıları, finansal tabloların gerçeğe uygun olduğuna dair güvene ihtiyaç duyar. Şirketler, mali tabloların doğruluğunu ve adilliğini sağlamaktan sorumlu olması gereken iç denetçiler istihdam etmektedir. Birçok mali tablo bağımsız CPA’lar tarafından denetlenmektedir.
İç ve bağımsız denetçilerin finansal tabloların doğruluğunu ve adilliğini belirleyebilmeleri için, şirketin işlemlerin adil bir şekilde yürütüldüğüne, finansal tabloların fiili işlemleri yansıttığına ve finansal tabloların gerçek işlemleri yansıttığına dair kanıt oluşturan muhasebe yöntemlerini benimsemesi gerekir. finansal tablolar tüm işlemleri yansıtır.
ÇÖZÜM
Birçok muhasebe sözleşmesi, yasalar, düzenleyiciler veya GAAP tarafından belirlenir. Şirketler, bu bölümde açıklanan sözleşmelerin çoğuna uygun mali tablolar hazırlamalıdır. Mali tablo kullanıcıları, bu sözleşmelerin raporlanan mali sonuçlar üzerindeki etkisini de akılda tutmalıdır.
Muhasebe öğrencileri bu bölümden ticari işlemleri hesaba katmanın tek bir doğru yolu olduğu sonucuna varmamalıdır. Şirketler, ticari işlemleri muhasebeleştirme ve raporlama yöntemlerinde önemli ölçüde takdir yetkisine sahiptir.
GAAP, şirketlerin önemli muhasebe sözleşmelerini nasıl ele almaya karar verdiğine bağlı olarak raporlanan sonuçları etkilemek için şirketler için önemli bir serbestlik yaratabilir. Bu bölümdeki yönergeler, muhasebecilere, finansal tablo okuyucuları için faydalı olması için ticari işlemlerin nasıl muhasebeleştirileceğini öğretmeye hizmet eder.
Bilanço
Muhasebecilerin bu hesapları son derece sistematik ve yapılandırılmış bir şekilde nasıl birbirine bağladığı ile birlikte bilançoda görünen birkaç hesap sundu. Bölüm sadece bilanço hesaplarını tartışırken, bölüm öncelikle çift girişli sistemi tanımladı. Muhasebecilerin ticari işlemleri tanımlamak için kullandıkları bazı kuralları gözden geçirdi.
Bu bölüm, bu metinde açıklanan üç anahtar ifadeden biri olan (gelir tablosu ve nakit akış tablosu ile birlikte) bilançoyu oluşturmak için çift kayıt sisteminin ve açıklanan sözleşmelerin nasıl kullanıldığını gösterecektir.
Kalıcı hesapları ve geçici hesapları tanıttık. Geçici hesaplar, gelir ve giderleri içerir. Varlıklar, yükümlülükler ve öz sermaye dahil olmak üzere kalan tüm hesaplar bilançoda (finansal durum tablosu olarak da adlandırılır) rapor edilir.
Bölüm, bilançoda yer alan işlemlerin diğer işlem türlerinden nasıl farklılaştığını açıklayarak başlamaktadır. Bu bölüm ayrıca bilançonun zaman ufkunun hangi işlemlerin dahil edileceğini nasıl etkilediğini gösterir. Bölümün büyük kısmı, işletmelerin kullandığı en yaygın olarak gözlemlenen varlıkları, yükümlülükleri ve öz sermayeyi ve muhasebecilerin bunları nasıl ele aldığını açıklar.
NAKİT AKIŞLARININ ZAMAN ÇİZELGESİ
Bilanço, kuruluşundan bu yana şirketi etkileyen tüm yevmiye kayıtlarını yansıtır. Bir şirketin kuruluşundan bu yana tüm günlük işlemlerini temsil eden bir zaman çizelgesi içerir. Bu özel çizim, 2004 yılında kurulmuş ve 2008 sonunda bilanço ve gelir tablosu hazırlayan bir şirketi göstermektedir.
Bilançoya birleştirilen tüm girişlerin nasıl birikimli olduğuna dikkat edin. Yani, şirketin tüm ömrü boyunca tüm borç ve alacakları bu hesaplara yansıtırlar. Bunlar kalıcı hesap denilen hesaplardır.
Tarihsel kayıtlar, işletmelerin Avrupa ve Asya’da yüzlerce yıldır varlıklarını sürdürdüklerini göstermektedir. Amerika Birleşik Devletleri’nde Amerikan Devrimi’nden önce kurulmuş işletmeler bulmak mümkündür.
Bu işletmeler modern muhasebe yöntemlerini kullansaydı, bilançoları o uzun dönem için yapılan işlemlerin toplamını içerecekti. Gerçekten de, Ford Motor Company’nin bilançosundaki NAKİT hesabı muhtemelen Henry Ford’un bir müşteriden aldığı ilk doları içerir.
Gelir tablosu sadece 2008 yılında gerçekleşen işlemlere ilişkin bilgileri içerir. Yıl başında tüm gelir ve gider hesaplarının bakiyesi sıfırdır ve yıl sonunda bu hesaplar o yıla ait gelir ve giderleri yansıtır. Gelir tablosundaki bu hesaplara geçici hesaplar denir ve tartışılacaktır.
