Pazarlıklı Transfer Fiyatlarının Dezavantajları
Pazarlıklı transfer fiyatlarının yaygın olarak bahsedilen üç dezavantajı vardır.
1. Özel bilgilere sahip olan bir bölüm yöneticisi, başka bir bölüm yöneticisinden yararlanabilir.
2. Performans ölçüleri, yöneticilerin müzakere becerileri tarafından bozulabilir.
3. Müzakere önemli ölçüde zaman ve kaynak tüketebilir.
Örneğin, eczacılık Bölümünün yöneticisi olan Carlos’un plastik şişe üretmenin değişken maliyetini bilmediğini gözlemlemek ilginçtir. Yine de, bu maliyet müzakerenin anahtarıydı. Bu bilgi eksikliği, diğer bölüm müdürü Sharon’a durumu kullanma fırsatı verdi.
Örneğin, değişken maliyetin 0,27 ABD doları olduğunu iddia edebilir ve Carlos’a bir iyilik olarak birim başına 0,25 ABD dolarına satmayı teklif edebilir ve gelecekteki iş vaadi karşılığında 5.000 ABD doları zararı karşılamaya istekli olacağını söyleyebilirdi.
Bu durumda, transferin 25.000$’lık kazancının tamamını alacaktı. Alternatif olarak, rakamı yanlış sunabilir ve talebi geri çevirmek için kullanabilir, böylece Carlos’un bütçe hedefine ulaşmasını engelleyebilirdi; sonuçta, terfiler, ikramiyeler, maaş artışları vb. için Carlos ile rekabet ediyor olabilir.
Neyse ki, Sharon sağduyulu davrandı ve dürüst davrandı. Müzakerenin işe yaraması için yöneticilerin ilgili bilgileri paylaşmaya istekli olmaları gerekir. Bu gereksinim nasıl karşılanabilir? Cevap, iyi iç kontrol prosedürlerinin kullanılmasında yatmaktadır.
Belki de en iyi hareket tarzı, dürüst yöneticiler etik davranışa bağlılığı olan yöneticileri işe almaktır. Ek olarak, üst yönetim, özel bilgilerin istismar amaçlı kullanımını caydırmak için başka önlemler alabilir. Örneğin, şirket merkezi, bir bütün olarak şirketin çıkarlarına en uygun eylemleri teşvik etmek için yönetim ödül yapısının bir kısmını genel kârlılığa dayandırabilir.
Müzakere edilmiş transfer fiyatlarının ikinci dezavantajı, uygulamanın yönetim performansının ölçümünü çarpıtmasıdır. Bu görüşe göre, bölümün karlılığı, yöneticilerin müzakere becerilerinden çok güçlü bir şekilde etkilenebilir ve her yöneticiye emanet edilen kaynakların fiili yönetimini maskeleyebilir.
Bu argümanın bir miktar değeri olsa da, müzakere becerisinin aynı zamanda arzu edilen bir yönetim becerisi olduğu gerçeğini göz ardı eder. Belki de bölümün karlılığı, müzakere becerilerindeki farklılıkları yansıtmalıdır. Bu tekniğe yönelik üçüncü eleştiri, müzakerenin çok zaman alıcı olabileceğidir.
Bölüm yöneticileri tarafından müzakerede harcanan zaman, bölümün başarısı üzerinde etkisi olabilecek diğer faaliyetleri yönetmek için harcanabilir. Bazen müzakereler, üst yönetimi sürece arabuluculuk yapmak için zaman ayırmaya zorlayarak bir çıkmaza girebilir.
Yönetim zamanının kullanılması maliyetli olabilse de, karşılıklı olarak tatmin edici bir müzakere sonucu, ilgili yönetim süresinin maliyetini kolayca aşan firma için artan karlar üretebilir. Ayrıca, benzer işlemler için müzakerenin her seferinde tekrarlanması gerekmez.
Zararına fiyat politikası nedir
Psikolojik fiyatlandırma
Tek fiyat politikası
Fiyatlandırma politikası
Özel fiyat Politikası nedir
İndirimli fiyat Politikası
Miktar indirimi yoluyla fiyatlandırma
Fiyat politikaları nelerdir
Pazarlıklı Transfer Fiyatları Avantajları
Zaman alıcı olmasına rağmen, üzerinde anlaşmaya varılan transfer fiyatları, hedef uyumu, özerklik ve doğru performans değerlendirmesi olmak üzere üç kritere uyma konusunda bir miktar umut vermektedir. Daha önce de belirtildiği gibi, ademi merkeziyetçilik birçok firma için önemli avantajlar sunmaktadır.
Bununla birlikte, şirketin genel hedeflerine ulaşılabilmesi için farklı bölümlerin eylemlerinin bir araya geldiğinden emin olma süreci de bir o kadar önemlidir. Müzakere, hedef uyumunu sağlamaya yardımcı olursa, merkezi yönetimin müdahale etme cazibesi önemli ölçüde azalır.
Çok basit bir şekilde müdahale etmeye gerek yok. Son olarak, bölüm yöneticilerinin müzakere becerileri karşılaştırılabilir ise veya firma bu becerileri önemli bir yönetim becerisi olarak görüyorsa, motivasyon ve doğru performans ölçümleri ile ilgili endişelerden kaçınılır.
Maliyet Bazlı Transfer Fiyatları
Maliyete dayalı transfer fiyatlandırmasının üç biçimi dikkate alınacaktır: tam maliyet, tam maliyet artı kâr marjı ve değişken maliyet artı sabit ücret. Her üç durumda da, bir bölümün verimsizliklerini diğerine aktarmamak için transfer fiyatını belirlemek için standart maliyetler kullanılmalıdır.
Örneğin, Tandem Computers, Inc.’in Mikro Ürünler Bölümü, bölümler arasında maliyete dayalı transferleri kolaylaştırmak için bölüme özgü oran yerine kurumsal malzeme genel gider oranını kullanır.21 Ancak daha önemli bir konu, maliyete dayalı transfer fiyatlarının uygunluğu. Kullanılmalı mı? Eğer öyleyse, hangi koşullar altında?
Tam Maliyetli Transfer Fiyatlandırması
Belki de en az arzu edilen transfer fiyatlandırması yaklaşımı, tam maliyet yaklaşımıdır. Tek gerçek erdemi basitliktir. Dezavantajları oldukça fazladır. Tam maliyetli transfer fiyatlandırması, ters teşvikler sağlayabilir ve performans ölçümlerini bozabilir.
Gördüğümüz gibi, hem alım hem de satım bölümlerinin fırsat maliyetleri, iç transferlerin uygunluğunu belirlemek için esastır. Aynı zamanda, karşılıklı olarak tatmin edici bir transfer fiyatının belirlenmesi için faydalı referans noktaları sağlarlar. Tam maliyet, yalnızca nadiren fırsat maliyetleri hakkında doğru bilgi sağlar.
Tam maliyetli bir transfer fiyatı, daha önce açıklanan anlaşmalı fiyatları kapatabilirdi. İlk örnekte, fiyatın tam maliyet olması gerekiyorsa, yönetici dahili olarak aktarmayı asla düşünmezdi.
Yine de, bazı dağıtım giderlerini satış fiyatından devrederek, hem bölümler hem de firma bir bütün olarak daha iyi durumdaydı. İkinci örnekte, Eczacılık Bölümünün yöneticisi, West Coast zinciri ile özel siparişi asla kabul edemezdi. Hem bölümler hem de şirket, hem kısa vadede hem de uzun vadede daha kötü durumda olurdu.
Tam Maliyet Artı İşaretleme
Tam maliyet artı işaretleme, tam maliyetle hemen hemen aynı sorunlardan muzdariptir. Örneğin, ilk örneğin anlaşmalı transfer fiyatını temsil etmek için tam maliyet artı kâr marjı formülü kullanılabilirdi.
Bazı durumlarda, tam maliyet artı kâr marjı formülü müzakerenin sonucu olabilir; eğer öyleyse, bu sadece anlaşmalı transfer fiyatlandırmasının başka bir örneğidir. Bu durumlarda, bu yöntemin kullanımı tamamen haklıdır.
Bununla birlikte, tüm müzakere edilen fiyatları temsil etmek için tam maliyet artı kâr marjı kullanmak mümkün değildir (örneğin, ikinci örneğin pazarlık fiyatını temsil etmek için kullanılamaz). Üstün yaklaşım müzakeredir, çünkü daha fazla vaka temsil edilebilir ve fırsat maliyetlerinin tam olarak değerlendirilmesi mümkündür.
