Standart Muhasebe Uygulaması
1960’ların sonlarında muhasebe uygulamaları büyük bir eleştiri konusu olmuştur. Bu eleştirinin temel nedeni, alternatif değerleme prosedürlerinin benimsenmesiyle çok farklı kâr rakamlarının rapor edilmesinin mümkün olduğu konusunda kamuoyunun farkındalığının artmasıydı.
1965’te Profesör Chambers, geleneksel olarak kabul edilebilir prosedürlerin “kar ölçümü için birbirini dışlayan bir milyon dizi kural” için kapsam sağladığı gerçeğine dikkat çekti. Ancak meseleleri zirveye taşıyan olay, Ekim 1967’de GEC’nin AEI için yaptığı teklifti.
Devralma teklifine direnmek amacıyla, AEI’nin yöneticileri 1967 için 10 milyon sterlinlik bir kar tahmini yayınladı. Devralma yine de devam etti ve AEI Nisan 1968’de bildirdiğinde, yatırım yapan halk, hesaplarının bir artış gösterdiğini keşfettiğinde şaşırdı. 4.5 milyon sterlin zarar etti. Müteakip araştırmalar, tahmin edilen ve gerçekleşen sonuçlar arasındaki 14,5 milyon sterlinlik tutarsızlığın ana nedeninin, yeni yönetim tarafından daha muhafazakar değerleme prosedürlerinin benimsenmesi olduğunu kanıtladı.
Sonuç, halkın tepkisiydi ve mali raporların hazırlanmasından sorumlu olanlara verilen serbestlik derecesiyle ilgili büyük bir memnuniyetsizlik ifade edildi. Kamu güvenini yeniden tesis etme çabası içinde muhasebe mesleği, Muhasebe Standartları Komitesi’ni (ASC) kurdu. Bu komite için belirlenen iş, aşağıdaki hedeflere ulaşmak için tasarlanmış Standart Muhasebe Uygulamaları (SSAP’ler) hazırlamaktı:
1 En iyi muhasebe uygulamalarının benimsenmesini teşvik etmek.
2 Şirketlerin mümkün olduğunca benzer prosedürleri benimsemesini sağlamak.
3 Fiilen benimsenmiş olan prosedürleri açıklamak.
ASC, finansal raporlama standardını yükseltmek için çok şey yaptı, ancak 1980’lerin sonlarında artan eleştirilerin konusu oldu. Bu eleştiri, ASC’nin tatmin edici bir enflasyon muhasebesi sistemi tasarlamadaki başarısızlığının ve en iyi uygulama olarak gördüğü şeyde ısrar etmek yerine iş dünyası tarafından kabul edilebilirlik kazanmak için yeterince esnek standartlar yayınlama eğiliminin artmasının bir sonucuydu. .
Eleştiriler sonucunda, Kasım 1987’de Sir Ronald Dearing’in başkanlığında bir inceleme komitesi kuruldu. 1988’de rapor verdi ve standart belirleme sürecinin gözden geçirilmesine yönelik tavsiyeleri, 26 Şubat 1990’da Dearing’in başkanlığında Mali Raporlama Konseyi’nin kurulduğunu ilan eden hükümet tarafından olumlu karşılandı. Finansal Raporlama Konseyi’nin iki “bağlı kuruluşu” vardır: Finansal Raporlama İnceleme Paneli (FRRP) ve Muhasebe Standartları Kurulu (ASB).
İnceleme panelinin görevi, Şirketler Yasası’nın gerekliliklerinin ihlal edildiğine dair kanıtların bulunduğu, özellikle de gerçek ve adil bir görüş gösteremediklerinin görüldüğü yayınlanmış hesapları incelemektir.
İnceleme paneli, daha önce yayınlanmış olanların kusurlu olduğu gösterilmişse, gözden geçirilmiş hesaplar yayınlamak için Mahkemeye başvurabilir. Bu, amortisman politikasını değiştirmesi ve 2000 hesabını yeniden düzenlemesi emredilen restoran zinciri Groupe Chez Gérard örneğinde yapıldı.
ASB’nin işlevi, yeni muhasebe standartları yayınlamak ve güncel olmadığı kabul edilenleri geri çekmektir. Bu nedenle ASC’nin halefidir. ASB’ye, muhtemelen farklı yorumlara yol açabilecek muhasebe standartları ve yasal hükümler arasındaki çelişkileri ele almak için Acil Sorunlar Görev Gücü tarafından yardım edilmektedir. ASB, ASC’nin halefi olarak görülse de, birçok önemli açıdan farklıdır.
ASB, varlığını kanun hükmünde kararnameye borçludur ve kendi adına muhasebe standartları yayınlayabilir, oysa ASC sadece profesyonel muhasebe kuruluşları tarafından çıkarılacak standartları hazırlar.
muhasebe programları
muhasebe programları isimleri
logo muhasebe programı
on muhasebe programı
di̇a muhasebe
logo muhasebe programı fiyat
i̇şbaşı
türkiye muhasebe standartları
ASB’nin bağımsızlığı, sadece muhasebe mesleği (ASC’de olduğu gibi) tarafından değil, aynı zamanda finans topluluğu ve hükümet tarafından da finanse edilmesi gerçeğiyle vurgulanmaktadır. Artık şirketlerin muhasebe standartlarından önemli sapmaları açıklama ve açıklama zorunluluğunun olması, yetkisini daha da artırıyor.
ASB, ASC tarafından yayınlanan ve ASC’nin sona erdiği tarihte hala geçerli olan 22 SSAP’yi benimsemiştir. Yeni organ, beş tanesi bu kitapta dikkate alınan Finansal Raporlama Standartlarını yayınlar: FRS 3, Finansal Performansın Raporlanması, FRS 10, Şerefiye ve Maddi Olmayan Duran Varlıklar, FRS 12, Karşılıklar, Koşullu Borçlar ve Koşullu Varlıklar ve FRS 18, Muhasebe Politikaları bu bölümün ilerleyen kısımlarında tartışılacaktır ve FRS 1, Nakit Akış Tabloları (ilk kullanıma sunulduğundan bu yana sonradan revize edilmiştir) Bölüm 12’de ele alınmaktadır. FRS’ler kademeli olarak SSAP’lerin yerini alacaktır; örneğin, FRS 1, SSAP 10 Fonların Kaynağı ve Uygulamasının yerini alır; FRS 10, şerefiyeye ilişkin SSAP 22’nin yerini almaktadır.
Muhasebe Politikaları Muhasebe Politikaları (Aralık 2000’de yayımlanmıştır) başlıklı FRS 18, öncelikle muhasebe politikalarının seçimi, uygulanması ve açıklanması ile ilgilenir. Amacı, tüm maddi öğeler için aşağıdakileri sağlamaktır:
1 İşletme, doğru ve gerçeğe uygun bir görüş sağlamak amacıyla, içinde bulunduğu özel koşullara en uygun muhasebe politikalarını benimser.
2 Uygulanan muhasebe politikaları, uygun kaldıklarından emin olmak için düzenli olarak gözden geçirilir ve yeni bir politika işletmenin özel koşullarına daha uygun hale geldiğinde değiştirilir.
3 Finansal tablolarda, benimsenen muhasebe politikalarının ve bunların nasıl uygulandığının anlaşılması için kullanıcılar için yeterli bilgi açıklanır.
Belge, muhasebe politikalarının muhasebe standartları ve şirket mevzuatı ile tutarlı olmasını gerektirir. Bir muamele seçimine izin verildiğinde, bir şirket doğru ve adil bir görüş sağlamak amacıyla kendi özel koşullarına en uygun politikayı seçmelidir.
Bir şirketin muhasebe politikalarının uygunluğu, ilgililik, güvenilirlik, karşılaştırılabilirlik ve anlaşılabilirlik amaçlarına göre değerlendirilir ve belirli koşullar için en uygun olduklarından emin olmak için düzenli olarak gözden geçirilmelidir.
Standardın amacı, benimsenen muhasebe politikalarının uygun olmasını, gerektiğinde değiştirilmesini ve kullanım amaçları için yeterince açıklanmasını sağlamaktır.
Muhasebe Politikaları
Bir işletme tarafından uygulanan ve işlemlerin ve diğer olayların etkilerinin finansal tablolarına aşağıdakiler aracılığıyla nasıl yansıtılacağını belirleyen ilkeler, esaslar, sözleşmeler, kurallar ve uygulamalar:
• tanımak;
• için ölçüm esaslarının seçilmesi; ve
• sunum
Varlık borçları, kazançlar, kayıplar ve hissedarların fonlarındaki değişiklikler önemlidir. Muhasebe politikaları tahmin tekniklerini içermez. Muhasebe politikaları, işlemlerin ve diğer olayların finansal tablolara yansıtıldığı süreci tanımlar.
Örneğin, belirli bir harcama türü için bir muhasebe politikası, bir varlığın mı yoksa bir zararın mı muhasebeleştirileceğini belirleyebilir; ölçüleceği temel; ve kâr ve zarar hesabının veya bilançonun neresinde sunulacağı önemlidir.
