kuram (teori nedir)

ShakespeareShakespeare'in durumu özellikle ilginçtir. Richard II, İncil'deki deyimlere batmış durumda ve kahraman hapishanede tövbe ediyor. Kötü adam olan III. Richard, Bosworth arifesinde lanetlendiğini itiraf ediyor. Hamlet, şeytanın tuzaklarıyla ve ilahi takdirin işleyişiyle ilgilenir. Othello vaftizine çok değer verir ve kendini lanetlediğine inanır.Macbeth, ruhunu insanın ortak düşmanına adadığını biliyor. Bu oyunların hiçbiri Hıristiyan çerçeve tarafından daha az trajik hale getirilmemiştir. Diğer trajedilerden beşi, diğer hususların geçerli olduğu Roma dünyasında geçiyor. King Lear daha tartışmalı.Kaynak oyunun bir Hıristiyan ayarı var. Shakespeare bunu ya Lear'ın İsa'nın doğumundan önce yaşadığını bildiği için ya da daha önceki oyun yazarı Cordelia'nın hapishanede intihar ettiği devam filmini çıkarmış olduğu için değiştirmiştir. Sebep ne olursa olsun, değişiklik ona kıskanılacak bir özgürlük verdi. Sapkınlıkla suçlanmadan, pagan bir dünyada Tanrı'nın işleyişi hakkında garip sorular sorabilirdi. Tanrıların dualara cevap vermediğini ve hatta onların varlığı hakkında şüphe uyandırdığını öne sürebilirdi.Yine de Shakespeare, cennet vaadi veya cehennem korkusu olmadan bile Hıristiyan etiğinin geçerli olduğunu ima ediyor gibi görünüyor; ve bir oyun yazarı olarak onun için daha önemli olan şey, trajedi yalın ve dindirilmemişti. "Şu an için" (Richards'ın tabirini kullanırsak), Kral Lear'dan önce ve sonra gelen oyunların dekor ve ton bakımından Hıristiyan olmasına rağmen, nihilizmin olanaklarını araştırabilirdi.Aristoteles, bir olay örgüsünün trajedide çok önemli olmasa da değerli olan üç özelliğinden bahseder. Peripeteia (ya da tersine çevirme), bir eylemin sonucunun amaçlananın tersi olduğunun kanıtlanmasıdır, tıpkı Oidipus'un masumiyetini kanıtlamak için çağrılan habercinin aslında suçunu kanıtlaması gibidir.Kadından doğan bir erkeğin kendisine zarar veremeyeceği için güvende olduğunu düşünen Macbeth, Macduff'ın sezaryen tarafından doğurtulduğunu keşfeder; Othello, Desdemona'nın suçluluğunun bir kanıtı olduğunu düşündüğü mendilin aslında onun masumiyetinin bir kanıtı olduğunu öğrenir; Antonius'un Octavius ​​ile olan dostluğunu güçlendirmek için tasarlanan Octavia ile evliliği tam tersini yapar; Rebecca, Rosmer ile evlenebilmek için Beata'yı öldürür ve bu olayın böyle bir sonuç olasılığını ortadan kaldırdığını anlar; ve son bir örnek vermek gerekirse, Bir Bebek Evi'ndeki Nora kocasını kurtarmak için harekete geçer ve kocasının davranışları ona onun bir illüzyon içinde yaşadığını gösterir.Şekspir Eserleri Shakespeare tiyatro eserleri Shakespeare eserleri kronolojik Shakespeare hangi dönem William Shakespeare bilim sanat ya da düşünce hayatına katkısı Shakespeare ölüm tarihi Shakespeare hayatı Shakespeare doğum tarihiAnagnorisis (keşif veya gerçekleştirme), bir karakterin ilk kez bir gerçeği fark etmesidir. Gloucester, kör olduğu sahnede Edgar'ın masum olduğunu anlar; Lear, zavallı çıplak zavallılarla çok az ilgilendiğini fark eder; Albany, güzel karısının şeytani olduğunu fark eder. Ibsen, bazıları ani ve bazıları yıllara yayılmış birçok gerçekleştirme örneği sunar.Bayan Alving, Manders'ın ikiyüzlülüğünü ve kocasının küstahlığını çoktan görmüştü; ancak Ghosts'un aksiyonunun kapsadığı iki gün içinde oğlunun kalıtsal bir hastalıktan muzdarip olduğunu ve sevmediği bir adamla evliliğinin Kaptan Alving'in küstahlığının başlıca nedeni olduğunu fark eder.Ghosts'ta şimdiki zaman, geçmişteki eylemler ve modası geçmiş fikirler tarafından musallat olur; ve en etkili trajedilerden bazıları, geçmişin yavaş yavaş ortaya çıktığı trajedilerdir. Rosmersholm, Beata hayattayken hane halkına, Rosmer'in dönüşümüne ve Rebecca'nın onun üzerindeki etkisine dair kısa bakışlar içeriyor.İlk itirafında Rebecca neredeyse cinayetin siyasi amaçlı olduğunu ima ediyor. İkinci itirafı, onu vahşi bir tutkuya, o zamandan beri özverili aşka saflaştırılmış bir tutkuya dönüştürür. Bu arada Kroll'un gayri meşruluğu hakkındaki ifşası, istemeden ensest ilişki kurduğunu gösteriyor.Middleton'ın iki güzel gerçekleştirme örneği var. The Changeling'de, De Flores'i kocasını öldürmeye kışkırtan Beatrice, cinayetin kölesi olduğunu fark etti - o "eylemenin yaratığı"; ve Women Beware Women'da Isabella, teyzesi tarafından Hippolito ile olan ilişkisinin ensest olduğu konusunda bilgilendirilir.Aristoteles'in bahsettiği sürpriz, Rönesans teori ve pratiğinde daha önemli bir unsur haline geldi. Sidney, Aristotelesçi formülde korkunun yerine "hayranlığı" koyar. Horatio, Fortinbras ve İngiliz büyükelçilerinin Danimarka kraliyet ailesinin ve Polonius ailesinden hayatta kalan son kişi olan Laertes'in cesetleriyle karşı karşıya kaldıklarında bahsettiği "mucize"dir.Ayet ve nesirAyet, Rönesans döneminde İngiltere ve Fransa'da ve on yedinci yüzyıl boyunca kabul edilen trajedi aracı olarak devam etti; ama sonraki yüzyıllarda en iyi şairlerin bile girişimleri, büyük seleflerinin kötü taklitleriydi. Almanya'da farklıydı, çünkü oyun yazarları bir geleneğin sonunda değil, başında görünüyordu. Norveç'te şair olarak başlayan Ibsen, şiirin tiyatro sanatına büyük zarar verdiğine karar verdi ve kendini düzyazı dramaya adadı. Günümüze kadar devam eden bir akım başlattı.Orta sınıf karakterler hakkında yazan oyun yazarları, konuşma diline yakın kalarak gerçeğe yakınlık elde edebilirler; ancak Ibsen'in kendisi katı bir şekilde natüralist olarak kalmadı ve şiirin kaynaklarının bir kısmını elinde tuttu.Bu, Hayaletler, Bir Bebek Evi, Yaban Ördeği oyunlarının sembolik başlıkları, Fare-Karısı kadar fantastik karakterlerde, batıl inançlara göndermelerde ve ara sıra şiirsel benzetmelerde, Rebecca'nın Rosmer'e olan ani tutkusunu karşılaştırdığında olduğu gibi önerilir. Ayet trajedileri zümre izleyicileri için yazılmaya devam etti, ancak Synge'in Denize Binenler ve Acıların Deirdre'si gibi son yüz yılın en başarılı şiirsel oyunları düzyazı olarak yazılmıştır. Synge, dramatik amaçlar için dönüştürdüğü İrlandalı köylülerin konuşmasını muhteşem bir şekilde kullandı.Ayetin terk edilmesi bazı avantajlardan yoksun değildir. Düzyazıda sıradan konuşmanın alış-verişini taklit etmek ve mısranın karakterizasyon üzerindeki eşitleyici etkisinden kaçınmak daha kolaydır, çünkü çok az şair mısrayı konuşanlara uyacak şekilde değiştirmiştir.Dezavantajları eşit derecede açıktır. Büyük şiir, bizi en iyi düzyazının yapamayacağı kadar etkiler. İyi eşitlikçiler olarak, Bayan Alving'in trajedisinin Phèdre'ninki kadar önemli olduğunu hissetmemiz gerekir. Ne de olsa son derece zeki ve parçası olduğu trajedinin sonunda tamamen bilinçli. Yine de oyun, Racine'in trajedisinin mitolojik arka planının ve bunun ifade edildiği şiirin sağladığı ihtişamdan yoksundur.