Nevrotik eğilimler

Psikoloji ödev, tez, proje, makale, rapor yazdırma siparişi veya diğer tüm danışmanlık talepleriniz için, hemen sayfanın altındaki formu doldurarak veya whatsapp destek hattımızdan bize ulaşın.Anna FreudAnna Freud, Beating Fantasies ve Daydreams başlıklı bir bildiri sunarak Viyana Psikanaliz Derneği'ne katıldı. Hayatını babasının bakımına ve psikanaliz sistemine adadı. Yaşlı Freud sadece yetişkinlerle çalışmış, çocukluklarını hatıralarını ortaya çıkararak ve fantezilerini ve hayallerini analiz ederek yeniden inşa etmeye çalışırken, Anna sadece çocuklarla çalıştı. Babasının Londra'daki evinin yanındaki binada analist yetiştirmek için bir klinik ve merkez kurdu.1927'de Çocuk Analizi Üzerine Dört Ders yayınladı. Sigmund Freud, onun çalışmasını onayladı: “Anna’nın çocuk analizi konusundaki görüşleri benimkinden bağımsızdır; Görüşlerini paylaşıyorum ama onları kendi bağımsız deneyimlerinden geliştirdi ”.Anna Freud, egonun id'den bağımsız olarak işlediğini savunarak egonun rolünü genişleterek ortodoks psikanalizi büyük ölçüde revize etti. Bu, Freudcu sistemin temel ve radikal bir değişimi içeren önemli bir uzantısıydı. Savunma mekanizmalarının işleyişini açıkladığı 1936'da yayınlanan Ego ve Savunma Mekanizmaları'nda daha fazla iyileştirme önerdi.Kitap geniş bir övgü aldı ve ego psikolojisi üzerine temel bir çalışma olarak kabul edildiDaha önce tartıştığımız standart savunma mekanizmaları tüm gelişimlerini ve eklemlenmelerini Anna Freud'a borçludur. Bu, psikanalitik teoriye yaptığı en önemli katkılardan biridir.Nesne İlişkileri TeorileriFreud'un bir nesneye psişik enerji yatırımı olarak tanımladığı yatırım kavramını tartışırken nesne kelimesini kullandık. Nesne derken, bir içgüdüyü tatmin edebilecek herhangi bir kişi veya eylemi kastetti. Böylece, temel ihtiyaçlarımızı karşılayabilen annelerimiz gibi insanlara psişik enerji yatırabiliriz. Freud, bir bebeğin hayatındaki ilk içgüdü tatmin edici nesnenin annenin göğsü olduğunu öne sürdü. Daha sonra, anne bir bütün olarak bir nesne haline gelir. Çocuk olgunlaştıkça, çocuğun içgüdüsel ihtiyaçlarını karşıladıkları sürece diğer insanlar da bu tür nesneler haline gelir.Nesne ilişkileri teorileri, içgüdüsel dürtülerden çok, bu tür nesnelerle kişilerarası ilişkilere odaklanır. Sürüş memnuniyeti önemli olsa da, karşılıklı ilişkilerin kurulmasına ikincildir. Kişisel ilişkilere içgüdüsel ihtiyaçlardan ziyade birincil vurgu, bize Freud'dan farklı olarak, nesne ilişkileri kuramcılarının sosyal ve çevresel faktörleri kişilik üzerindeki etkiler olarak kabul ettiklerini söyler. Anne-çocuk ilişkisine özellikle vurgu yaparlar ve kişiliğin özünün Freud'un önerdiğinden daha genç yaşta bebeklik döneminde oluştuğunu öne sürer.Özelliklere göre farklılık gösterse de, nesne ilişkileri kuramcıları kişilik gelişimindeki en önemli sorunun, çocuğun birincil nesnesi olan anneden giderek artan bir şekilde bağımsız hale gelme yeteneği olduğu konusunda hemfikirdir. Bu teorisyenler, güçlü bir benlik duygusunun ilk yıllarında ortaya çıkmasını ve anne dışındaki nesnelerle ilişkilerin olgunlaşmasını da eleştirel olarak görüyorlar.Tüm nesne ilişkileri kuramcılarının bağlılığını yöneten tek bir bakış açısı veya sistem olmamasına rağmen, birkaç yaklaşım aşağıdakileri iddia edebilir. Heinz Kohut, Melanie Klein ve Margaret Mahler'in çalışmalarını kısaca ele alıyoruz.Heinz Kohut (1913–1981)Kohut’un vurgusu, bağımsız bir kişi olmanın temeli olarak tanımladığı, inisiyatif alabilen ve hırsları ve idealleri bütünleştirebilen nükleer benliğin oluşumu üzerinedir. Çekirdek benlik, bebek ile çevredeki sözde kendiliknesneleri arasında oluşan ilişkilerden gelişir. Bu kendiliknesneleri, hayatımızda o kadar hayati bir rol oynayan insanlardır ki, bebekler olarak onların benliğimizin bir parçası olduklarına inanırız.Tipik olarak anne, bebeğin birincil kendiliknesnesidir. Kohut, rolünün sadece çocuğun fiziksel ihtiyaçlarını değil aynı zamanda psikolojik ihtiyaçlarını da tatmin etmek olduğunu öne sürdü. Bunu yapmak için anne çocuğa bir ayna gibi davranmalı ve çocuğa bir benzersizlik, önem ve büyüklük duygusu yansıtmalıdır. Bunu yaparak anne, çocuğun çekirdek benliğinin bir parçası haline gelen gurur duygusunu teyit eder. Anne çocuğunu reddederse ve böylece önemsizlik duygusunu yansıtırsa, çocuk utanç veya suçluluk duyabilir. Bu şekilde, yetişkin benliğinin tüm yönleri (pozitif ve negatif), çocuğun birincil kendiliknesnesi ile ilk ilişkileri tarafından oluşturulur.Kohut, kendi çalışması ile Freud'un çalışması arasındaki sürekliliğe dikkat çekiyordu. Kendilik psikolojisini Freudcu psikanalizden bir sapma olarak değil, onun bir genişlemesi veya uzantısı olarak gördü.Melanie KleinAilesi tarafından reddedildiğini hisseden istenmeyen bir çocuk olan Klein, periyodik depresyon nöbetleri geçirdi. Daha sonra analist olan kızından uzaklaştı. Kızı Klein'ı hayatına müdahale etmekle suçladı ve dağa tırmanırken ölen erkek kardeşinin annesiyle olan zayıf ilişkisi nedeniyle intihar ettiğini iddia etti.Dolayısıyla Klein hem kızı hem de annesi olarak zorluklar yaşadı. Bebek ve anne arasındaki yoğun duygusal ilişkiye odaklanan bir kişilik gelişimi sistemi formüle etmeye devam etti. Freud'un ilk 5 yıldaki stresinin aksine, bir çocuğun hayatının ilk 5 ila 6 ayını vurguladı. Bebeklerin, imgelerin geçici olarak tatmin ettiği Freudcu kimlik içgüdülerinin zihinsel temsillerini (imgelerini) barındıran aktif fantastik yaşamlarla doğduklarını varsaydı. Örneğin, aç bir bebek annenin göğsünü emdiğini hayal edebilir ve böylece bir süreliğine açlığı yatıştırabilir.Klein'ın iç nesneler olarak adlandırdığı bebeklik dönemindeki bu fanteziler gerçek ve canlıdır, çünkü bebekler gerçek ve fantezi dünyası arasında ayrım yapma yeteneğinden yoksundur. Sonuç olarak, bebekler her hayal kırıklığının, bir içgüdünün her engellenmesinin düşman bir dünyanın neden olduğu kişisel bir saldırı olduğuna inanmaya başlarlar. Bebekler başlangıçta yalnızca nesnelerin parçalarıyla ilişki kurar ve bebekler için bu türden ilk kısmi nesne annenin göğsüdür.Meme kimlik içgüdüsünü ya tatmin eder ya da tatmin etmez ve bebek onu iyi ya da kötü olarak yargılamaya gelir. Bu kısmi nesne tarafından temsil edildiği şekliyle bebeğin dünyası, bu nedenle ya tatmin edici ya da düşmanca görülür. Yavaş yavaş, dünya genişledikçe, bebekler kısmi nesneler yerine bütün nesnelere, örneğin yalnızca bir göğüs yerine bir kişi olarak anne ile ilişki kurarlar.Bebek, tüm bu kişiden (anneden) zevk alır ve bu kendine güveni ve diğer insanları algılama ve onlarla ilişki kurma gücünü artırır. Böylece, diğer tüm ilişkiler, annenin göğsüyle başlayan temel nesne ilişkisinden gelişir. Bebeklikteki bu deneyimler, depolanan ve etkili kalan ek zihinsel görüntüler bırakır. O halde yetişkin kişiliği, yaşamın ilk birkaç ayında kurulan ilişkiye dayanır.Psikoloji ödev, tez, proje, makale, rapor yazdırma siparişi veya diğer tüm danışmanlık talepleriniz için, hemen sayfanın altındaki formu doldurarak veya whatsapp destek hattımızdan bize ulaşın.