Read more about the article POSTMODERN PERSPEKTİFLER – Muhasebe Alanında Tez Yaptırma – Muhasebe Tez Yaptırma Ücretleri – Muhasebe Ödevleri – Muhasebe Ödev Ücretleri
Proje Maliyet SorunlarıProje ve programların her zaman nakit maliyetleri vardır; bazen güvenli bir şekilde parasal terimlerle ifade edilemeyecek maliyetleri de vardır. Bunlara faydasızlık denir. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, zararlar, faydalarla aynı tür alanlarda olma eğilimindedir.Örneğin, büyük bir değişim programında dikkate alınması gereken tipik dezavantajlar, düşük personel morali veya ikinci dereceden bir stratejik hedef üzerindeki olumsuz etki olacaktır. Zararlar sayıca daha az ve kapsam olarak daha dar olma eğilimindedir, çünkü normalde bir proje fayda elde etmek için yatırım yapmakla ilgilidir ve zararlar arızidir.Bununla birlikte, bazı durumlarda, faydasızlıklar merkezi olabilir. Üzücü bir nedenden dolayı, İrlanda'nın batısında yeni inşa ettiğiniz tüm rüzgar çiftliklerini yıkmak için bir projeyi düşünmenin gerekli hale geldiğini varsayalım, bu zararlar esas olarak yukarıda listelenen faydaların tersi olacaktır.Negatif sayıları dahil ederek faydaların nicelleştirilmesi ile zararların nicelleştirilmesini entegre etmeye çalışmak tavsiye edilmez. Metodolojiniz neredeyse kesinlikle başarısız olacak ve zaten kimse ne yapmaya çalıştığınızı anlamayacak.Üç alternatif vardır:1. Ofset, puanlama sürecindeki faydalara karşı doğrudan dezavantajlardır. Bu en basit yaklaşımdır, ancak yalnızca faydalar ve zararlar arasında makul bir korelasyon varsa işe yarayacaktır.Örneğin, rüzgar santrallerinin 1. Seçeneği olan mega-çiftliğin bir dezavantajı, iş gücünü sahaya getirmek için her yıl n milyon ekstra yolcu milinin kat edilmesi gerekmesi ve böylece karbon emisyonlarının artmasıysa, bu faktör ölçülebilir ve , yeterince büyükse, ilgili çıktı avantajına ilişkin Seçenek 1 puanından bir puan alınarak dikkate alınır. Bunu yaparsanız, ne yaptığınızı belgelemeniz gerekir.2. Yararları ölçmeye çalışmayın. Normalde olduğu gibi, yalnızca bir veya iki maddi zarar varsa, belki de seçeneklerden yalnızca birini veya ikisini etkiliyorsa, o zaman muhtemelen bunları ölçmeye değer değildir.Maliyetleri ağırlıklı fayda puanlarıyla karşılaştırmak için muhakeme zaten gerekli olacak (aşağıya bakın) ve karışıma başka bir farklı ölçekte üçüncü bir nicel faktör eklemek, zararları kelimelerle kaydetmeye göre herhangi bir avantaj sağlamaz. Bunu yaparsanız, çekicilik-elde edilebilirlik matrisini doldururken ve bunun arkasındaki argümanları oluştururken yararsızlıkların unutulmadığından emin olun.3. Avantajlar haritasını sola doğru genişletin. Fayda haritalama, ağırlıklandırma ve puanlama metodolojisi faydasızlıklar için tekrarlanabilir ve faydalar haritasındaki iş durumu seçeneklerinin solunda faydasızlıklar ve çıktılar gösterilir. Bu, yalnızca faydalarla ilişkilendirilemeyecek çok sayıda ve önemli zararlar varsa yapmaya değer olacaktır. Bunu yaparsanız, fayda ve zarar puanlarını birlikte toplamaya çalışmayın, çünkü bunun mantıksal bir geçerliliği olmayacaktır.Bu noktada, her bir seçeneğin faydalarını değerlendirerek seçenek analizi görevine nasıl başlanacağı açıklanmıştır. Karar vericilere farklı seçenekleri karşılaştırmak için açık, rasyonel ve erişilebilir bir temel sunmak amacıyla, belirlediğiniz seçenekleri bir çekicilik-ulaşılabilirlik tablosunda çizmeye başlamalısınız. Karşılaştırmanın imkansız olduğu sübjektif ifadelerin ötesine geçmek için her seçeneğin faydalarını ölçmek önemlidir.Proje sorunları Proje Maliyet hesaplama Olası maliyet nedir Proje yöneticilerinin en sık karşılaştığı sorun Maliyet tahmin YöntemleriFaydaları ölçmek için yedi adım vardır:1. Proje sonuçlarına odaklanın. Öncelikle, her seçeneğin faydalarını değil, projenin faydalarını sade bir dille, sürücüler üzerinde zaten yapmış olduğunuz çalışmalardan yararlanarak ifade edin.2. Parasal faydaları hariç tutun. Mali faydaları saymayın. Bunun yerine maliyet modelinde yer alacaklar.3. Seçeneklerin çıktılarını projenin faydalarıyla eşleştirin. Her seçeneğin çıktılarını – gözlemlenebilir, ölçülebilir sonuçlarını – projeden beklenen faydalarla ilişkilendiren bir fayda haritası çizin.4. Ağırlıklandırma ve puanlama. Faydaları birbirine göre ağırlıklandırarak ve çıktıların beklenen başarısına göre seçenekleri puanlayarak faydalar haritanızı tamamlayın.5. Maddeyi gözden geçirin. İşinizin size ne söylediğini kontrol edin. Kritik faydalar sağlayamayan tüm seçenekleri bırakın. Proje faydalarının gerçekten de paydaşların ve müşterilerin kendi başlarına değer verecekleri nihai sonuçlar olduğunu doğrulayın. Mantıklı ve güvenilir olup olmadıklarını görmek için tüm nedensel bağlantıları gözden geçirin. Seçenekleriniz gerçekten fayda sağlayacak mı?6. Seçenekleri sıralayın. Basit bir aritmetik prosedür, incelenen seçeneklerin sırasını verir. Bu, yalnızca finansal olmayan faydalarla ilgilidir ve size hangisinin tercih edilmesi gerektiğini söylemez.7. Çalışmalarınızı paydaşlarla doğrulayın. Tüm bu süreç boyunca, paydaşlarınızın yaptığınız varsayımları desteklediğinden emin olun ve her seçeneğin sağlamasının beklendiği faydalarla ilgili önemli konuları tartışma fırsatı buldunuz.Daha sonra, bir veya daha fazla seçenekten doğabilecek herhangi bir dezavantaja ilişkin, genellikle daha basit ve daha az resmi bir değerlendirme yapmanız gerekebilir.Maliyetlendirme Neden Yanlış Yapılıyor?Hiç kimsenin içinde herhangi bir maliyet bilgisi olmadan bir iş gerekçesi sunmaya çalışacak kadar cüretkar olması pek olası değildir, ancak çoğu zaman maliyetlendirme standardı o kadar zayıftır ki, karar vericileri bir tahminde bulunmaya davet etmek daha iyi olabilir. giderler ve kendi deneyimlerine dayanarak bir görüş oluştururlar.Bu fenomenin birçok nedeni olabilir, ancak en olası iki tanesi öne çıkıyor ve bu bölümün çoğu onlarla nasıl başa çıkılacağı hakkında olduğu için bu konular üzerinde kısaca durmakta fayda var.Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, kötü iş vakalarının iki ana nedenini yeterlilik sorunları ve dürüstlük sorunları olarak hatırlıyorlar. Maliyetlendirmeyle yeterince ciddiyet ve bütünlük içinde başa çıkamamak, belki de proje ve programlardaki felaketin en büyük tek nedenidir.Maliyetlendirmenin bazen bu kadar yanlış gitmesinin ilk nedeni, finansal ve aritmetik yeterlilik ve güven eksikliğidir. Başka türlü etkili olan pek çok yönetici, özellikle sayısal bilgi sahibi olmama baskısı altında ortaya çıkar ve temel aritmetik hatalar yapacaktır.Daha da büyük bir kısmı, düzgün işleyen, denetlenebilir bir elektronik tablo tasarlamaktan acizdir; ve çoğunluk, iş gerekçesine dahil edilmek üzere önlerine konulan rakamların gerçekten doğru olup olmadığını kontrol etmeyi zor bulacaktır.Muhasebeciler ve diğer uzmanlar tarafından empoze edilen karmaşık ve bazen gereksiz yere kafa karıştırıcı rakamlara dayalı yaklaşımlar, tam sayısal yöneticilere bile hesaplamaların kendilerinin ötesinde olduğunu hissettirerek bu sorunu daha da artırır. Ortaya çıkan sonuçlara çok geç olmadan meydan okuyacak ya da duyularını kontrol edecek özgüvenden yoksun olduklarından, istemeden hata şampiyonu olurlar.

POSTMODERN PERSPEKTİFLER – Muhasebe Alanında Tez Yaptırma – Muhasebe Tez Yaptırma Ücretleri – Muhasebe Ödevleri – Muhasebe Ödev Ücretleri

Post ve Yeni-modern Bakış Açıları Bu bölümün sonunda şunları yapabilmelisiniz: • Postmodern bakış açılarının muhasebe etiği anlayışımıza temel katkısını açıklayın; • Güç ve etik arasındaki ilişkiyi tartışın; • Michel Foucault'nun…

Okumaya devam edinPOSTMODERN PERSPEKTİFLER – Muhasebe Alanında Tez Yaptırma – Muhasebe Tez Yaptırma Ücretleri – Muhasebe Ödevleri – Muhasebe Ödev Ücretleri
Read more about the article Felsefi Postmodernizm – Felsefe Üzerine Araştırmalar – Felsefenin Alanları Nelerdir? – Felsefe Nasıl İncelenir – Felsefe Alanında Ödev Yaptırma – Ödev Yaptırma Fiyatları
Felsefi PostmodernizmLatin dillerinde olduğu gibi İngilizcede de Latince'den türeyen ve dolayısıyla retorik geleneği temsil eden ikna, ikna ve ikna edici kelimelerin kötü şöhretli belirsizliğini düşünün.Günümüzde konuşma eylemi teorisi, perkütan etkiyi dinleyicinin özerk yargılarına bağlı kılan argümanlarla ikna etme (Almanca'da: uberzeugen) ile dar retorikteki "iftira" arasında çok net bir ayrım yapmayı mümkün kılmaktadır. duyan kişinin özerk yargısını kurnazca engelleyerek veya ortadan kaldırarak bile her ne pahasına olursa olsun "vurucu etkiye" ulaşmak isteyen duyu yer alır.Iiberzeugen ve iiberreeden arasındaki karışıklıktan daha da kötüsü, dilin iki farklı açık stratejik kullanımı arasındaki kafa karışıklığıdır: argümanları, geçerlilik iddialarını telafi etmek ve eleştirmek hizmetinde stratejik olarak kullanmak, dili kişinin kendi çıkarına hizmet etmek için stratejik olarak kullanmak. , teklifleri ve / veya tehditleri öne sürer. (örneğin pazarlıkta olduğu gibi).Çünkü birinci dil oyununun argümanların gücünü kanıtlamak için vazgeçilmez olduğunu aşkın-pragmatik düşünmeyle bilebiliriz, oysa ikincisi, geçerlilik iddiaları hakkında bir uzlaşmaya varmadaki felsefi çıkar tarafından a priori dışlanır.After Philosophy'de, "felsefenin sonu" nu, yani Rorty, Lyotard, Foucault ve Derrida'yı temsil edenler, argümantasyonun aşkın işlevini bir şekilde görmezden gelir veya buna karşı çıkarlar. Kendi kendine tutarlı felsefenin sınırlarının ötesine geçerek, felsefenin sadece edebi türlerin unsurları tarafından zararsız bir şekilde zenginleştirilmesini değil, aynı zamanda bu kafa karışıklıklarının bir kısmını uygulayıp yayarlar.Örneğin Rorty, felsefeyi "sohbeti düzenlemeye" indirgemeyi önerir. Bunu yaparak, tüm karmaşık filolardan kaçınmaya çalışır. argümantasyonun evrensel geçerlilik iddialarıyla bağlantılı karmaşık sorunlar. Chicago'daki bir konferansta, aşkın felsefenin sorunlarına Rorty'nin çözümüne bağlı bir kişi, söylem akılcılığına dair makalemi dinledikten sonra bana şöyle dedi: "Geçerlilik iddialarınız olmamalı, sadece ikna edici olmalısınız.Bu ifade, belirli bir izleyici kitlesine yönelik bir iddianın olgusal ikna edici başarısında normatif ölçüsüne sahip olması bakımından pragmatik olan, Rorty'nin kendine özgü mutabakat teorisi ile uyumludur.Somut sosyal anlaşmaları hedefleyerek, Rorty, "tarafsızlık" çabamızı "dayanışma" için çabalamakla değiştirmek ve (William James'i izleyerek), gerçekten yapabilenler için "inanmak için iyi" olanı "gerçek" ile anlamak istiyor. uzlaşmaya varmak - örneğin, Batı toplumunun liberal, eğitimli üyeleri, batılı kültür geleneğinde duruyor.IO Rorty'nin görüşü, retorik argümantasyon tarafından yararlı olanla doğru olanın kültür merkezli bir denklemi gibi görünüyor; bağlamsal ikna edici başarıdan bağımsız evrensel bir geçerliliğe yönelik bir iddia olarak hakikat iddiası fikrinin altını çizer veya ortadan kaldırır.Dönemsel postmodernizm Postmodern felsefe Edebiyatta postmodernizm Postmodern felsefe filozofları Postmodernizm Postmodernizm Nedir Postmodernizm Nedir Sosyoloji Felsefi postmodernizmGerçekte, Rorty, iiberreden ve iiberzeugen arasındaki ayrımın "bağlam bağımlılığı" ve "evrensellik" (bir doğruluk iddiası) arasındaki farkla bir ilgisi olduğunu açıkça reddeder.Ona göre, "dilin stratejik ve stratejik olmayan kullanımı arasındaki ayrım, sadece ilgilendiğimiz tek şeyin başkalarını ikna etmek olduğu durumlar ile bir şeyler öğrenmeyi umduğumuz durumlar arasındaki ayrımdır." Rorty için bu durumlar, "bir ucunda ikna etmek için yapabileceğimiz her türlü kirli numarayı (yalan söylemek, omissio veri, telkin etmek, vb.) kullanacağımız bir spektrumun iki ucudur. [Burada ikna kelimesinin olmasını beklerdim, çünkü Ben (Sokrates'i izleyerek), tartışarak ikna etme girişimlerini bir şeyler öğrenme umuduyla ilişkilendiriyorum.]Diğer uçta, kendimizle en rahat, en düşünceli ve en meraklı olduğumuzda konuşurken başkalarıyla konuşuruz. . . 'saf gerçeğin peşinde', bu yelpazenin bir ucunda yer alan konuşma türünün geleneksel adıdır.Ama bu tür bir konuşmanın evrensellikle veya koşulsuzla ne alakası olduğunu anlamıyorum. Bununla birlikte, ciddi bir felsefi tartışmada, böyle bir "pragmatik" konum, bir rakip tarafından eleştirilmeyi imkansız kılar, çünkü ikna etmenin bağlama bağlı başarısından önceden ayırt edilebilecek bir geçerlilik iddiasını ortaya çıkarmaya hazır değildir. Rorty'nin karşıtlıkçı pragmatizmi, eleştiri olasılığını ortadan kaldırarak felsefenin gerçekten de sonunu işaret eder. Karl Popper, eleştiriye karşı aşılamayı düşünmekte haklıydı  ve bu bağlamdan bağımsız geçerlilik iddialarına sahip olmamakla aynı şey  felsefedeki ölümcül günahtır.Ama Rorty'nin pozisyonu tek çıkış yolu değil mi, çünkü "dış gerçekçilik" anlamında bir hakikat ölçütü mevcut değil - yani, söylem içindeki olası başarıdan önceden ayırt edilebilecek bir ölçüt yok mu? Rorty'nin çıkış yolunun alternatifi, herhangi bir dış gerçekçilik metafiziğiyle değil, Charles Peirce'in "pragmatikizmiyle" temsil edilir.Anladığım kadarıyla pragmatikizm, argümantatif söylemin normatif bir usulciliğidir, retorik iknaya değil, düzenleyici bir tartışma fikrine dayanmanın bir yoludur: ideal (epistemolojik ve iletişimsel) argümanın koşulları altında nihai mutabakata varılması fikri vardır. Eğer gerçeğin prensipte çabalayabileceğimiz bir şey olduğunu varsayarsak, tatif söylem, hakikatten anlamamız gereken şeyle özdeş olacaktır.Hiçbir belirli topluluk gerçekte gerçeklikle ilgili tüm gerçeği yakalayan bir fikir birliğine varamayacak olsa da, herhangi bir ciddi argüman zorunlu olarak bu tür bir konsensüsün düzenleyici bir fikir olarak olasılığını varsayar. Başka bir deyişle, dolaylı olarak performatif bir kendi kendine çelişki yapmadan bu düzenleyici fikrin ön varsayımına karşı çıkamayız.Felsefi postmodernizmin kahramanı ean-Francois Lyotard, bu düzenleyici fikre karşı çıkmanın performatif kendi kendine çelişkiye nasıl yol açtığına dair güzel bir örnek sağlar. Wittgensteinizm'in Nietzsche'ci veya anarşist bir versiyonunu takip eden Lyotard, felsefi bir meta-söylem tarafından söylemlerin "meşrulaştırılması" ihtiyacına veya olasılığına açıkça saldırır.Ancak kendi felsefi meta-söyleminin kaçınılmazlığı (ve evrensel geçerlilik iddiaları) üzerine düşünmüyor. Bunun yerine, modern bilimin felsefi meta-söyleminin, on sekizinci yüzyılda ortaya çıkan ve Hegel ve Marx'ın çalışmalarıyla sonuçlanan tarihin spekülatif felsefesinin metafizik meta-anlatıları gibi olduğunu ileri sürer.Her iki durumda da, modern ilerleme fikrinin özgül bir kavrayışı adına evrensel geçerliliğe yönelik bütünsel bir iddiada bulunulur. Bu tür görüşlere karşı Lyotard, hem son-ampirist bilim felsefesinin kavrayışlarını hem de hayal kırıklığına uğramış çağımızın deneyimlerini oynar.Gerçeğin aşkın bir eleştirisi olabileceğini reddettiği için, aşağıdaki gibi şeyler söyleyebilir: "Meşruiyet, Habermas'ın düşündüğü gibi, görüş birliği ile tartışmada elde edilebilir mi? Bu tür bir fikir birliği, dil oyunlarının heterojenliğine şiddet yapar. Ve icat her zaman ihtilaftan doğar. Postmodern bilgi, sadece otoritelerin bir aracı değildir; farklılıklara olan duyarlılığımızı geliştirir ve ölçülemez olana tahammül etme becerimizi güçlendirir. İlkesi, uzmanların homolojisi değil, mucidin paralojisidir. 

Felsefi Postmodernizm – Felsefe Üzerine Araştırmalar – Felsefenin Alanları Nelerdir? – Felsefe Nasıl İncelenir – Felsefe Alanında Ödev Yaptırma – Ödev Yaptırma Fiyatları

Felsefi Postmodernizm Latin dillerinde olduğu gibi İngilizcede de Latince'den türeyen ve dolayısıyla retorik geleneği temsil eden ikna, ikna ve ikna edici kelimelerin kötü şöhretli belirsizliğini düşünün. Günümüzde konuşma eylemi teorisi,…

Okumaya devam edinFelsefi Postmodernizm – Felsefe Üzerine Araştırmalar – Felsefenin Alanları Nelerdir? – Felsefe Nasıl İncelenir – Felsefe Alanında Ödev Yaptırma – Ödev Yaptırma Fiyatları