Tahvil Vadesi
Tahvilin vadesinin kısalması nedeniyle verim eğrisinin daha az getiri sağlayan bir kısmına hareket ederseniz ve tersi durumda sermaye kaybı yapmanın hala mümkün olduğu görülebilir. Gelecek yıl getiri eğrisinin değişmeyeceğini varsayarsanız, altı yıllık tahvile yatırım yapmak 15 yıllık tahvile yatırım yapmaktan daha iyidir. Ancak piyasa bu kadar basit değildir.
Bir kişinin yükümlülüklerinin, sekiz yıllık tahvilin getirileriyle (hem kupon hem de itfa tutarıyla) tam olarak eşleşmesi mümkündür, sonuç olarak, getiri eğrisinin bir yıllık süre içindeki şekli ve özellikle sekiz yıllık tahvilin fiyatı, varsayılarak yükümlülük yerine getirilir, ilgisizdir. Bu nedenle, risk açısından bakıldığında, sekiz yıllık tahvil en güvenli yatırımdır.
Şimdi verim eğrisinde paralel bir kayma olursa ne olacağına bakalım. Öncelikle getiri eğrisi vade aralığı boyunca %1,0 artarsa ne olur ona bakalım. Yukarıdaki ile aynı örneği kullanırsak, verilen sonuçları elde ederiz.
Bu, oldukça grafiksel olarak göstermektedir ki, menkul kıymetin ömrü uzadıkça, hepsi aynı kupona sahip olduğundan, getiride % 1’lik bir artış için holdingin değerindeki düşüş o kadar büyük olur. Bu düşüşün menkul kıymetin süresi ile orantılı olduğu gösterilebilir.
Böyle bir grafik gösterim, eğer bir portföy aktif olarak yönetiliyorsa ve yatırım yöneticisi faiz oranlarının yakın gelecekte artmasını bekliyorsa, portföyün ortalama ömrünü azaltmayı veya hatta portföyü nakde çevirmeyi düşünmelidir.
Uygulamada, birkaç nedenden dolayı bunu başarmak her zaman kolay değildir:
- Devlet tahvili piyasaları dışında, fiyatı olumsuz yönde önemli ölçüde değiştirmeden büyük bir r holdinginin satılmasını sağlamak için genellikle yetersiz likidite vardır.
- Benzer şekilde, daha kısa menkul kıymeti uygun bir fiyattan yeterince satın almak genellikle mümkün değildir.
- Fırsatlarla ilişkili başka işlem ücretleri olabilir.
- Portföyün vade profilindeki bu tür yapısal değişiklikler, portföyün yükümlülükleri için uygun olmayabilir.
Tersine, beklediğiniz gibi, yatırım yöneticisi itfa getirilerinin genel olarak düşmesini bekliyorsa, daha uzun vadeli menkul kıymetlere geçiş düşünülmelidir.
Daha önce tartıştığımız gibi, bazen verim eğrisinin şekli değişir. Bunun birçok nedeni olabilir, ancak hepsi arz ve talepten birine indirgenebilir. Örneğin, 2005 yazında, en azından kısmen, menkul kıymetlerin önemli bir kısmının, yükümlülüklerini varlıklarıyla eşleştirme yükümlülüğü olan Birleşik Krallık emeklilik fonlarının elinde olması nedeniyle, Birleşik Krallık’ın parlak kenarlı verim eğrisi yükseldi.
Emeklilik fonuna katkıda bulunanlardan bazıları en az 50 yıl sonra emekli maaşı almak isteyeceklerinden, fonlarını 50 yıl sonra hala getiri sağlayacak varlıklara yatırmak istiyorlar. Bu amaçla Birleşik Krallık Hükümeti, 50 yıllık konvansiyonel ve endeks bağlantılı yaldızlar çıkardı.
Bunlar, 50 yılı aşkın bir süre önce ihraç edilen tarihsiz yaldızlar dışında, mevcut tahvillerinin herhangi birinden çok daha uzun bir ömre sahiptir. Gelecekte, 50 yıllık menkul kıymetlerden yeterli miktarda ihraç edilirse, verim eğrisinin kambur şekli ortadan kalkabilir.
Tahvil Hesaplama
Tahvil faizi nedir
Devlet Tahvili ne kadar Kazandırır
Türkiye 1 Yıllık Tahvil Faizi
Tahvil örneği
Devlet Tahvili
Tahvil Nedir
Tahvil nereden alınır
Uzun vadeli yükümlülüklere karşı korunma ihtiyacı olmayan bir yatırımcı, aynı garantilerle 10 yıldan daha kısa vadeli menkul kıymetleri neden 30 yıl vadeli almak istesin? Yatırımcı, elbette kısa vadede düşen uzun vadeli faiz oranları üzerine kumar oynuyor olabilir. Böyle bir durumda 30 yıllık tahvilin değeri 10 yıllık tahvilden daha fazla olacaktır. Bunun dışında, böyle bir kararın pazarda beklenen diğer yapısal değişikliklere dayanması gerekir.
Prensip olarak, daha önce tartıştığımız gibi, uzun vadede bir getiri eğrisinin ömrü boyunca hafifçe artan klasik şekline dönmesini bekleriz.
Şimdi daha önce tartıştığımız getiri eğrisini ele alalım, ancak getiri eğrisinin gösterilen klasik şekle hareket ettiğini varsayalım. Bu, beklediğiniz gibi, getiri eğrisinin ortasındaki tümseğin ortadan kalkacağını öngörüyorsanız, en iyisinin tümsek ile aynı vadeye sahip tahvillere yatırım yapmak olduğunu gösteriyor.
Depolar
Bir ‘repo’, genellikle bankalar arasında, teminatlı kısa vadeli borç verme şeklidir. Bir repo veya tam adıyla ‘satış ve geri satın alma sözleşmesi’, bir tarafın diğerine menkul kıymetleri satmayı kabul ettiği ve aynı zamanda aynı menkul kıymetleri belirli bir tarihte belirli bir tarihte geri almayı taahhüt ettiği iki kısımlı bir işlemdir.
Menkul kıymetlerin alıcısı, satıcıya önceden belirlenmiş bir oran olan ‘repo faiz oranı’ üzerinden nakit sağlar. İkinci tarihte, asıl satıcının menkul kıymetleri geri alması ve nakit sağlayanın üzerinde anlaşmaya varılan faizle birlikte parayı geri almasıyla, işlem fiilen sona erer. Gerçekte repo, teminat olarak hareket eden menkul kıymetlerin kısa vadeli teminatlı bir kredisidir.
Banka A’nın bir repo gerçekleştirdiği söylenirken, Banka B bir ‘ters repo’ yürütür. Bazen bankalar repo düzenlerken doğrudan başka bir bankaya gitmek yerine üçüncü bir taraf aracılığıyla gitmeyi tercih ederler. Bu tür düzenlemelere üçlü repo denir. Üç taraflı repo acentesi, ticareti düzenlemek için her iki taraftan da komisyon alır.
Temel olarak iki tür repo vardır, ‘klasik’ ve ‘sat/geri al’. Ayrıca benzer bir işleve sahip olan ‘hisse senedi ödünç alma ve verme’, bankada çoğu zaman aynı departman tarafından yürütülmekte ve sonuç olarak çoğu zaman banka ile gruplandırılmaktadır. Bu türler bölümün ilerleyen kısımlarında açıklanmaktadır.
Birçok finansal yenilikte olduğu gibi, Avrupa finansal piyasaları Amerika’dakileri takip etme eğiliminde olmuştur. Bu, Avrupa repo piyasaları için kesinlikle doğruydu. Avrupa’da repo piyasası, bayilerin açık pozisyonlarını kapatmanın ve uzun stoklarını finanse etmenin verimli bir yolunu aramaya başladıkları 1980’lere kadar ortaya çıkmadı.
O zamana kadar açık pozisyonlar Cedel (şimdiki adıyla Clearstream) ve Euroclear aracılığıyla karşılanıyordu ve uzun pozisyonlar banka kredileri ile finanse ediliyordu. Satış ve geri satın alma anlaşmaları veya repolar, bu zamana kadar New York’ta uzun yıllar boyunca ABD Hazine bonolarını teminat olarak kullanan önemli bir pazar olmuştu.
2005 yılına gelindiğinde, Atlantik’in her iki yakasındaki repo piyasaları, kendi başlarına önemli, köklü finansman mekanizmalarıydı. Bu, ABD’de Tahvil Piyasası Birliği (TBMA) ve Uluslararası Sermaye Piyasası Birliği (ICMA) tarafından ICMA’nın Avrupa’daki Avrupa Repo Konseyi’nin desteğiyle repo piyasasının ve menkul kıymetlerin büyüklüğü hakkında yürütülen son araştırmalarla açıklanmaktadır.
