Alım Fiyatı
Alım fiyatı nispeten düşük belirlenirse, eşdeğer sayıda adi hisse senedi ihracına kıyasla, şirketin dönüştürülebilir borç ihracına pişman olma olasılığı çok düşük olacaktır.
Hazine veya Kongre tarafından kabul edilebilir borcun ne olduğu (dolayısıyla, faiz ödemeleri vergiden düşülebilir) ile ilgili olarak oluşturulan yönergeler, bir firmanın teorik olarak optimum güvenliğe (çok düşük bir arama fiyatı) ne kadar yaklaşabileceğini belirlemede çok önemli olacaktır.
Dönüştürülebilir borç ihracına karşı önemli bir argüman, bunun hissedarın hisse senedi pozisyonunda bir sulandırmaya yol açmasıdır. Dönüştürülebilir menkul kıymetin sahibi, olayların arzu edilir olduğu ortaya çıkarsa kazançları paylaşabilir. Bu gerçek seyreltmedir. Olaylar iyi gitmezse, sonuç olarak hisse senedi fiyatı artmaz, o zaman potansiyel bir seyreltme fazlalığı oluşur ve hala ödenmemiş borç vardır.
Diğer bir önemli husus, finansal analistlerin adi hisse senedini değerlendirirken dönüştürülebilir tahvilleri adi hisse senedi eşdeğerleri olarak görme eğiliminde olmaları ve tahvil derecelendirme kuruluşlarının tahvil derecelendirmelerine ulaşırken dönüştürülebilir tahvilleri borç olarak değerlendirme eğiliminde olmalarıdır.
Bu, mali görevliler tarafından çifte ceza olarak görülüyor ve dönüştürülebilir borcun ihracına karşı olumsuz bir faktör olarak görülüyor.
Vergi hususları, dönüştürülebilir tahvillerin hem lehine hem de aleyhine çalışır. Dönüştürülebilir tahvil faizinin vergi indirimi, tahvillere adi hisse senedine göre avantaj sağlar. Ancak, dönüştürülemez borca kıyasla daha düşük açık faiz maliyetleri, daha düşük vergi kalkanları ile sonuçlanır; bu nedenle, dönüştürülebilir tahvilin (kısmen öz sermayedir) kullanılmasının bir sonucu olarak 1.000 dolarlık tahvil başına daha az katma değer vardır.
Varantlı Tahviller
Varant, yatırımcıya belirli bir uygulama fiyatından bir hisse senedi (veya hissenin bir kısmını) satın alma hakkı verir. Kullanım bedeli ihraç eden kuruluşa ödenir. Hisse senedine dönüştürülebilir tahvillerin yanı sıra, şirketler tarafından ayrılabilir varantlı tahviller de kullanılmaktadır.
Ayrılabilir varantın avantajı, yatırımcının kullanımdan sonra hala sabit getirili bir tahvil yatırımına sahip olması ve şirketin ödenmemiş borcu olmasıdır. Ayrılabilir varantlarda her bir tahville ilişkili hisse senedi sayısı, bir dönüştürme özelliğine göre daha azsa, mevcut hissedarların pozisyonunda daha az seyrelme olma eğiliminde olacaktır.
Şirket açısından olası bir dezavantaj, varantların kullanılmasından sonra hala ödenmemiş borçların kalması ve bu durumun firmanın borç verme kabiliyetini düşürmesidir (daha fazla borç vermek istediği varsayıldığında). Bu itirazı çözmek için tahvilin itibari değeri uygulama fiyatı olarak kabul edilebilir.
Varantlı tahvil ihraç etmenin bir avantajı, ihraç fiyatının borç ve hisse senedi arasında bölünmesidir (varantın değeri, hisse senedi özsermayesi olarak sınıflandırılır). Dönüştürülebilir bir tahvilin ihraç fiyatı borç olarak sınıflandırılır.
İki menkul kıymet türü (konvertibl tahviller ve ayrılabilir varantlı tahviller) çok benzerdir ve muhasebedeki farklılıklar dışında önemli farklılıkları tanımlamak zordur.
Tahvil nedir Osmanlı
Tahvil örneği
Tahvil Nedir
Tahvil nereden alınır
Tahvil nasıl alınır
Tahvil türleri
Tahvil ihracı nedir
Tahvil ve hisse senedi arasındaki farklar
Seyreltme
Mevcut hissedarlar için seyreltme, sahiplik yüzdeleri yeni hisselerin veya yeni menkul kıymetlerin ihracı ile azaldığında gerçekleşir. Dönüştürülebilir menkul kıymetler, ihraççılar için caziptir, çünkü dönüştürme özelliği açık faiz maliyetini düşürme eğilimindedir. Ancak dönüştürülebilir bir menkul kıymet, doğrudan borçla mevcut olmayan hissedarların öz sermayesinin sulandırılması tehdidini beraberinde getirir.
Bununla birlikte, seyreltme, adi hisse senetlerinin hemen çıkarılmasından daha az olabilir. Ayrıca, tahvillerin dönüştürülmeme ve şirketin düz borçtan daha düşük bir harcama sonrası maliyetle fon toplamış olma ihtimali her zaman vardır. (Bu, hisse senedi fiyatının dönüştürme fiyatının üzerine çıkamadığı anlamına gelir, dolayısıyla hissedarlar yine de mutsuz olabilir.)
Örnek
Bir şirketin 20 yıl vadeli 40 $ veya 40.000 dönüştürülebilir 1.000 $ tahvil fiyatından 1 milyon adi hisse senedi ihraç etmeyi düşündüğünü varsayalım. Her tahvil, 20 adi hisse senedine dönüştürülebilir. Şu anda ödenmemiş 5 milyon adi hisse senedi bulunmaktadır.
Olumlu bir dönüştürme primi olduğu sürece (yüzde 25’tir), tahviller, adi hisse senedi ihracından daha az potansiyel sulandırmaya yol açacaktır. Tahvil alıcısı, tahvil özelliklerinin sunduğu olumsuz koruma için bir bedel ödüyor.
Dönüştürülebilir tahvillerin veya ekli teminatlı tahvillerin daha fazla sulandırmaya yol açıp açmayacağı, belirli menkul kıymetlerin koşullarına bağlı olacaktır. Ayrılabilir varantların daha az seyreltmeye yol açmasını bekleyebiliriz, çünkü varantla ne olursa olsun yatırımcının bir borç senedi olacaktır. Öte yandan, varantın kullanılması ek bir nakit yatırımı gerektirecektir; bu nedenle potansiyel avantajı tahmin edemeyiz.
Dönüştürülebilir Tahviller ve Black–Scholes Modeli
Dönüştürülebilir bir tahvil, geleneksel bir tahvil ile adi hisse senedine dönüştürme opsiyonunun bir kombinasyonu olduğundan, opsiyonları değerleme yöntemlerinin de dönüştürülebilir tahvillerin değerlemesinde ilgi çekici olduğu sonucu çıkar. Dönüştürülebilir tahvil değerlemesinde önemli bir adım, bir yatırım olarak dönüştürülebilir borcun hem opsiyon özelliğinin hem de bono özelliğinin değerlemesine Black-Scholes modelinin uygulanmasıdır.
Bir Yatırımcı Neden Gönüllü Olarak Dönüştürmeli?
Adi hisse senedinin nakit temettüleri borcun faiz ödemelerinden daha fazla olursa, yatırımcının bir kararı vardır. Seçim, adi hisse senedi temettüleriyle ilişkili daha büyük risk ile daha fazla nakit akışı ile daha güvenli ancak daha az miktarda nakit arasındadır.
Yatırımcı dönüştürme yaparsa, yatırımcı, nakit temettülerin beklenen bugünkü değerinin faiz ödemelerinin bugünkü değerinden daha büyük olduğu varsayımında bulunuyor demektir. Ayrıca, adi hisse senedi fiyatının, borcun daha güvenli vade ödemesinden vazgeçerek gelecekte kaybetmemesi için yeterince yüksek kalması beklenmektedir.
Tüm bu koşullar yerine getirilirse, yatırımcının bir dönüştürme kararı vardır, ancak risk nedeniyle yatırımcının gönüllü olarak dönüştürme yapması gerektiği açık değildir. Yüksek, nispeten güvenli nakit temettülerin olduğu nadir durumlar dışında, yatırımcının dönüştürmektense dönüştürülebilir tahvilleri elinde tutması daha iyidir. Koyma seçeneğinin değeri vardır.
Tahvilin piyasa fiyatı, dönüştürme değerinden yüksekse, gönüllü olarak dönüştürmektense elde tutmak veya satmak daha iyidir. Yatırımcı, alım opsiyonundan (adi hisse senedine dönüştürme hakkı) veya satım opsiyonundan (vade sonunda dönüştürülebilir borcun nominal değeri hakkından) vazgeçme konusunda isteksizdir.
