Etkinlik Sınıflandırması
Nitelikler aktiviteleri tanımlar ve tanımlar ve aynı zamanda aktivite sınıflandırmasının temeli haline gelir. Faaliyet sınıflandırması, ürün veya müşteri maliyeti, sürekli iyileştirme, toplam kalite yönetimi ve çevresel maliyet yönetimi gibi temel yönetim hedeflerine ulaşılmasını kolaylaştırır.
Örneğin, maliyetlendirme amacıyla faaliyetler birincil veya ikincil olarak sınıflandırılabilir. Birincil faaliyet, ürün veya müşteri gibi bir nihai maliyet nesnesi tarafından tüketilen bir faaliyettir. İkincil faaliyet, birincil faaliyetler, malzemeler veya diğer ikincil faaliyetler gibi ara maliyet nesneleri tarafından tüketilen faaliyettir.
İki tür faaliyet arasındaki farkı tanımak, ürün maliyetlendirmesini kolaylaştırır. Faliyetlerin kaynakları tükettiğini gösterir. Böylece, faaliyete dayalı maliyetlemenin ilk aşamasında, kaynakların maliyeti faaliyetlere atanır. Ayrıca ürünlerin faaliyetleri tükettiğini, ancak yalnızca birincil faaliyetleri ortaya koyduğunu ortaya koymaktadır.
Bu nedenle, birincil faaliyetlerin maliyetlerini ürünlere atamadan önce, birincil faaliyetler tarafından tüketilen ikincil faaliyetlerin maliyetlerinin birincil faaliyetlere atanması gerekir. Diğer birçok faydalı aktivite sınıflandırması mevcuttur.
Örneğin, faaliyetler katma değerli veya katma değeri olmayan olarak kalite ile ilgili veya çevresel olarak sınıflandırılabilir. Bir faaliyet maliyetleme sistemi tasarlarken, faaliyet sözlüğü için gerekli verilerin toplanabilmesi için istenen öznitelikler ve temel sınıflandırmaların önceden karakterize edilmesi gerekir.
Gerekli Verilerin Toplanması
Mülakatlar, anketler, anketler ve gözlem, bir ABC sistemi için veri toplama araçlarıdır. Yöneticilerle veya işlevsel departmanların diğer bilgili temsilcileriyle yapılan görüşmeler, ihtiyaç duyulan bilgileri toplamak için belki de en yaygın yaklaşımdır. Mülakat soruları, maliyetlendirme veya diğer yönetim amaçları için gereken faaliyetleri ve faaliyet özelliklerini belirlemek için kullanılabilir.
Mülakat sorularından elde edilen bilgiler, bir aktivite sözlüğü oluşturmak için temel teşkil eder ve bireysel faaliyetlere kaynak maliyetlerini atamak için faydalı veriler sağlar. Bir görüşmeyi yapılandırırken, sorular belirli temel nitelikleri ortaya çıkarmalıdır.
Görüşme soruları, istenen özelliklerin tanımlanmasına ve ölçülmesine izin veren cevaplar sağlayacak şekilde yapılandırılmalıdır. Bir örnek, bir aktivite sözlüğü için veri toplamak için bir görüşmenin nasıl kullanılabileceğini göstermenin belki de en iyi yoludur.
Etkinlik Sözlüğü
Röportajın cevaplarına göre artık bir aktivite sözlüğü hazırlanabiliyor. Kardiyoloji ünitesi için sözlüğü resimliyor. Etkinlik sözlüğü, etkinliği adlandırır (genellikle bir eylem fiili ve eylemi alan bir nesne kullanarak), etkinliği oluşturan görevleri tanımlar, etkinliği birincil veya ikincil olarak sınıflandırır, kullanıcıları listeler (maliyet nesneleri) ve bir aktivite çıktısının ölçüsü (aktivite sürücüsü).
Örneğin, denetleme faaliyeti şu birincil faaliyetler tarafından tüketilir: hastaları tedavi etmek, hijyenik bakım sağlamak, hasta taleplerine yanıt vermek ve hastaları izlemek. Üç ürün yoğun bakım hastaları, ara bakım hastaları ve normal bakım hastaları sırayla birincil aktiviteleri tüketir.
Ortak veri sorumlusu
Bankalardan bilgi talep etmeye yetkili Resmi kurumlarla yalnızca talep edilen verilerin paylaşılması
KVKK veri sorumlusu
Yönetim muhasebesi Nedir
Kişisel verilerin işlenmesindeki Genel ilkeler
Veri sorumlusu örnekleri
Veri işleyenin sorumluluğu
Veri işleyen Kimdir
Faaliyetlere Maliyet Atama
Faaliyetleri tanımlayıp tanımladıktan sonraki görev, her bir faaliyeti gerçekleştirmenin maliyetini belirlemektir. Bir faaliyetin maliyeti, her bir faaliyet tarafından tüketilen kaynakların maliyetidir. Faaliyetler emek, malzeme, enerji ve sermaye gibi kaynakları tüketir. Bu kaynakların maliyeti defteri kebirde bulunur, ancak her bir faaliyet için ne kadar harcandığı açıklanmaz. Kaynak maliyetleri, doğrudan ve sürücü izleme kullanan faaliyetlere atanmalıdır.
İşgücü kaynakları için genellikle bir iş dağıtım matrisi kullanılır. Bir iş dağılım matrisi, her bir faaliyet tarafından tüketilen emek miktarını basitçe tanımlar ve görüşme sürecinden (veya yazılı bir anketten) türetilir. Örneğin, kardiyoloji biriminin hemşire süpervizörü, bireysel faaliyetler tarafından işgücü kullanımı hakkında aşağıdaki bilgileri açıkladı.
Her aktiviteye harcanan zaman, aktiviteye işçilik maliyetlerini atamak için kullanılan itici güçtür. Harcanan zaman yüzde 100 ise, o zaman emek, faaliyete özeldir ve doğrudan izleme, maliyet atama yöntemidir (denetim işgücü maliyeti gibi). Öte yandan, hemşirelik kaynağı çeşitli faaliyetler tarafından paylaşılır ve maliyet ataması için sürücü izleme kullanılır.
Bu sürücülere kaynak sürücüleri denir. Kaynak sürücüleri, faaliyetler tarafından kaynakların tüketimini ölçen faktörlerdir. Örneklemek gerekirse, defteri kebirin denetçi maaşının 50.000 dolar olduğunu ve hemşirelerin maaşlarının toplam 300.000 dolar olduğunu gösterdiğini varsayalım. Her bir aktiviteye tahsis edilen hemşirelik maliyeti miktarı aşağıdaki gibidir.
Mülakatlar, anket formları, anketler ve zaman tutma sistemleri, kaynak sürücüleri hakkında veri toplamak için kullanılabilecek araçlara örnektir. Farklı faaliyetler için harcanan emeğin izlenmesinin, işçilerin farklı işlerde harcadıkları zamanı izlemeye benzer olduğuna dikkat edin. Ancak, kritik bir fark var.
Çeşitli faaliyetlere harcanan çabanın yüzdesi genellikle oldukça sabittir ve yalnızca periyodik olarak (belki de yıllık olarak) ölçülmesi gerekebilir. Aynı sabitlik özelliği, diğer kaynak sürücüsü türleri için de mevcuttur. Aslında, emek süresi, kaynakların maliyetini tayin etmek için kullanılan bir standarttır. Fiili sürelerin sürekli olarak ölçülmesine ve istenen maliyet atamasını elde etmek için kullanılmasına gerek yoktur.
Emek, faaliyetler tarafından tüketilen birçok kaynaktan yalnızca biridir. Faaliyetler ayrıca malzeme, sermaye ve enerji tüketir. Örneğin görüşme, kardiyoloji bakım faaliyetlerinin monitör (sermaye), bilgisayar (sermaye), üniforma (malzeme) ve sarf malzemelerinin (malzeme) kullanımını da içerdiğini ortaya koymaktadır.
Bu diğer kaynakların maliyeti de doğrudan izleme ve kaynak sürücüleri kullanan faaliyetlere atanır. Örneğin, monitörlerin maliyeti doğrudan izleme kullanılarak belirlenir. Gözlemcilerin genel muhasebe maliyeti 80.000 $ olsaydı, bu ek miktar doğrudan izleme faaliyetine tahsis edilirdi.
Öte yandan, bilgisayarın maliyeti, denetim çalışması (yüzde 40) ve izleme (yüzde 60) tarafından paylaşılan bir kaynaktır ve zamana dayalı bir kaynak sürücüsü olan kullanım saatleri kullanılarak atanır. Bu nedenle, bilgisayarın maliyeti yılda 1.200$ ise, denetleme faaliyetine 480$ ve izleme faaliyetine 720$ ek tahsis edilecektir.
Bu noktaya kadar, izleme faaliyetinin maliyeti 125.720 $ (45.000 $ 80.000 $ 720 $) ve denetleme faaliyetinin maliyeti 50.480 $’dır (50.000 $ 480 $). Bu işlem tüm kaynaklar için tekrarlanarak her bir faaliyetin toplam maliyeti hesaplanabilir.
Kaynak maliyetlerinin faaliyetlere atanması, defteri kebirde açıklanan kaynak maliyetlerinin ayrıştırılmasını ve yeniden atanmasını gerektirir. Geleneksel bir muhasebe sisteminde, defteri kebir, maliyetleri departmana ve harcama hesabına göre (bir hesap planına dayalı olarak) raporlar. Örneğin, 300.000 dolarlık hemşire maaşı, kardiyoloji biriminin toplam maaşlarının bir parçası olarak kaydedilecektir.
Defteri kebir neyin harcandığını gösterir, ancak kaynakların nasıl harcandığını göstermez. Elbette kaynaklar departmanda yapılan temel işlere (faaliyetlere) harcanmaktadır. Faaliyete dayalı bir maliyet sisteminde, maliyetler faaliyete göre raporlanmalıdır.
Bu nedenle, bir ABC sistemi, yeni sistemin kaynakların nasıl tüketildiğini ortaya çıkarması için genel muhasebe maliyetlerini yeniden ifade etmelidir. Kardiyoloji ünitesindeki hemşirelik bakımı etkinlikleri için ayrıştırma konseptini gösterir. Serginin gösterdiği gibi, kaynak maliyetlerinin bireysel faaliyetlere yeniden atanması, kuruluş için bir ABC veri tabanının oluşturulmasına katkıda bulunur.
