Ağırlıklı Ortalama Yöntemi
Fiziksel birimler yönteminde karşılaşılan zorlukların üstesinden gelmek için ağırlık faktörleri atanabilir. Bu ağırlık faktörleri, kullanılan malzeme miktarı, üretim zorluğu, tüketilen zaman, kullanılan emek türündeki farklılık ve birim boyutu gibi çeşitli unsurları içerebilir.
Bu faktörler ve göreli ağırlıkları genellikle ağırlık faktörü diyebileceğimiz tek bir değerde birleştirilir. Konserve endüstrisinde, temel bir durumun hesaplanmasında ağırlık faktörü kullanılır.
Ağırlık faktörlerinin kullanımına bir örnek konserve endüstrisinde bulunur.3 Her bir kasaya ortak maliyetlerin tahsis edilmesi amacıyla farklı büyüklükteki şeftali kasalarını tek tip bir boyuta dönüştürmek için bir tür ağırlık faktörü kullanılır.
Bu nedenle, temel bir kasa 21/2 kutu boyutunda 24 kutu şeftali içeriyorsa, bu kasaya 1.0 ağırlık faktörü atanır. 303 boyutunda 24 kutulu bir kutu (21/2 kutu boyutunun kabaca yarısı kadar kutu) 0,57 ağırlık alır ve bu böyle devam eder. Ağırlık faktörleri kullanılarak tüm dava türleri temel davalara dönüştürüldüğünde, fiziksel birimler yöntemine göre ortak maliyetler dağıtılabilir.
Şeftalilere ayrıca dereceye göre ağırlık faktörleri atanabilir (örneğin, fantezi, seçim, standart ve turta). Standart notun ağırlığı 1.00 ise, daha iyi notlar daha ağır ve pasta notu daha az ağırlıklıdır.
Örneğin, bir şeftali konservesi fabrikasının 5.000 dolarlık şeftali satın aldığını varsayalım; bunları fantezi, seçim, standart ve pasta kalitesi olarak sınıflandırır; ve sonra her sınıfta kutular. Derece, vaka sayısı ve ağırlık faktörü ile ilgili aşağıdaki veriler geçerlidir.
Vaka sayısını ağırlık faktörü ile çarparak, ağırlıklı vaka sayısını elde ederiz. Daha sonra, her bir sınıf için ağırlıklı durum yüzdesi elde edildiğinde ve ortak maliyetle çarpılarak, tahsis edilen ortak maliyeti elde etmek için fiziksel birimler yöntemi uygulanabilir.
Etki, daha çok arzu edilen şeftalileri temsil ettikleri için, ortak maliyetin nispeten daha fazlasını fantezi ve seçim derecelerine tahsis etmektir. Turta dereceli şeftaliler, ezilmiş şeftalilerden elde edilen iyi parçalar ve parçalar nispeten daha az arzu edilir ve daha düşük bir ağırlığa sahiptir.
Sıklıkla, ağırlık faktörleri önceden belirlenir ve ya tahmini bir maliyetin ya da bir standart maliyet sisteminin parçası olarak kurulur.
Dikkatle oluşturulmuş ağırlık faktörlerinin kullanılması, maliyet muhasebecisinin çeşitli etkilere daha fazla dikkat etmesini sağlar ve bu nedenle daha makul tahsislerle sonuçlanır. Gerçek tehlike, elbette, ilk etapta uygun olmayan veya zamanla uygun hale gelen ağırlıkların kullanılabilmesidir. Açıktır ki, keyfi oranlar kullanılırsa, bireysel ürünlerin ortaya çıkan maliyetleri keyfi olacaktır.
Muhasebe Ödev Ücretlerini Öğrenmek İçin Whatsapp Tuşunu Kullanın ve Detayları Bildirin. Bize Ulaşmak İçin İnceleyin
Nispi Pazar Değerine Dayalı Tahsis
Birçok muhasebeci, ortak maliyetleri karşılama yeteneklerine göre bireysel ürünlere ortak maliyetlerin dağıtılması gerektiğine inanmaktadır. Bu yaklaşımın avantajı, ortak maliyet dağıtımının sürekli olarak karlı veya kârsız kalemler üretmeyecek olmasıdır.
Dayanma yeteneğinin kullanılmasının mantığı, ortaklaşa üretilen ürünler birlikte tüm maliyetleri karşılayacak yeterli gelir artı makul bir getiri sağlamadıkça maliyetlerin oluşmayacağı varsayımıdır.
Tersi de bu teoriyle tutarlı olacaktır; yani, herhangi bir ürün için malzeme alıcısının ve diğer ortak maliyetlerin katlanmaya hazır olduğu türetilmiş bir maliyet, maliyetlerin satış değerleriyle ilişkilendirilmesiyle elde edilebilir. Öte yandan, herhangi bir veya daha fazla nihai ürünün piyasa değerindeki dalgalanmalar, ortak maliyetlerin payını otomatik olarak değiştirir, ancak aslında üretim maliyeti eskisinden daha fazla veya daha az değildir.
Müşterek maliyet dağıtımına yönelik göreli piyasa değeri yaklaşımı, iki koşul mevcutsa, fiziksel birimler yaklaşımından daha iyidir: (1) çıktının fiziksel karışımı, daha fazla (daha az) toplam ortak maliyete katlanılarak değiştirilebilir ve (2) bu değişiklik daha fazla (daha az) toplam piyasa değeri. Pratikte nispi piyasa değeri yönteminin çeşitli varyantları bulunur.
Ağırlıklı ortalama maliyet Yöntemi
Hareketli ortalama maliyet Yöntemi
Hareketli ortalama maliyet Yöntemi soru çözümü
Ortalama maliyet Yöntemi
Ortalama maliyet yöntemi çeşitleri
Hareketli Ağırlıklı ortalama maliyet Yöntemi örnekleri
Hareketli ortalama maliyet yöntemi Excel
Ağırlıklı ortalama Maliyet Yöntemi hesaplama
Satış-Bölünme-Değer Yöntemi
Bölünmedeki satış değeri yöntemi, her bir ürünün pazardaki orantılı payına veya bölünme noktasındaki satış değerine dayalı olarak müşterek maliyeti tahsis eder. Bu yönteme göre, piyasa değeri ne kadar yüksek olursa, ürüne yansıtılan müşterek maliyetin payı o kadar büyük olur. Bölünme fiyatları sabit olduğu veya çeşitli ürünlerin fiyatlarındaki dalgalanmalar (mutlaka miktar olarak değil, değişim oranında) senkronize olduğu sürece, ilgili tahsis edilen maliyetleri sabit kalır.
Fiziksel birimler yönteminin önceki tartışmasında verilen kereste fabrikası maliyetleriyle ilgili aynı örnek kullanılarak, 186,000 $’lık ortak maliyet, bölünmedeki piyasa değerleri temelinde çeşitli kalitelere dağıtılır.
Ortak maliyetin, bölünme noktasındaki satış değeriyle orantılı olarak dağıtıldığına dikkat edin. Örneğin 1 numaralı ortak, bölünmede 240.000 dolar değerindedir ve bu miktar toplam satış değerinin yüzde 47.99’udur. Bu nedenle, toplam ortak maliyetin yüzde 47,99’u 1 No’lu ortak dereceye tahsis edilir.
Bölünmüş satış değeri yöntemi, fiyata dayalı ağırlıklandırma faktörlerinin kullanılmasıyla yaklaşık olarak hesaplanabilir. Avantajı, fiyat bazlı ağırlıkların piyasa fiyatları gibi değişmemesidir. Bu yöntemin bir örneği tutkal endüstrisinde bulunur. Pişirme bölümünde malzeme işleme konur.
Pişirme işlemlerinden kaynaklanan ürünler, birkaç “tutkal akışı”dır. İlk çalıştırma en yüksek derecelidir, en yüksek piyasa değerine sahiptir ve en az maliyetlidir. Ardışık çalıştırmalar daha yüksek sıcaklıklar gerektirir, daha pahalıya mal olur ve daha düşük kalitede ürünler üretir.
Tutkal fabrikaları, her bir sıyırma işleminin gerçek maliyetini belirlemeye çalışmazlar, çünkü bunun etkisi, ürünün birinci sınıfında en düşük maliyeti ve en düşük kalitede en yüksek maliyeti göstermek olacaktır.
Bunun yerine, üretilen tüm yapıştırıcının maliyeti belirlenir ve bu toplam maliyet, ilgili saflık testleri temelinde çeşitli sınıflara yayılır. Nispi saflık derecesi, kalitenin ve dolayısıyla üretilen her bir serinin veya kalitenin piyasa değerinin bir göstergesidir.
Bu nedenle, her çalışmanın verimini göreli saflığıyla çarpmak, onu piyasa değeriyle çarpmaya eşdeğerdir. Saflığa göre ağırlıklandırılmış miktarlar, her çalıştırmaya ortak maliyetleri tahsis etmek için kullanılır. Ek çalıştırmalar, elbette, yalnızca ek çalıştırmanın artan geliri, katlanılan artan maliyetlere eşit veya daha fazla olduğu sürece gerçekleştirilecektir.
Bölünme sırasında piyasa değerine dayalı ağırlıklandırma faktörü, kavramsal olarak fiziksel birimler altındaki ağırlıklandırma faktörü yöntemiyle aynıdır. Bununla birlikte, bu durumda, ağırlık faktörü satış değerine dayanırken, fiziksel birimler bölümünde açıklanan ağırlık faktörü, işleme zorluğu, boyut vb. gibi çeşitli diğer hususlara dayanabilir. Bu diğer hususlar piyasa değeri ile ilgili olabilir veya olmayabilir.
