Proje Maliyet Sorunları
Proje Maliyet SorunlarıProje ve programların her zaman nakit maliyetleri vardır; bazen güvenli bir şekilde parasal terimlerle ifade edilemeyecek maliyetleri de vardır. Bunlara faydasızlık denir. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, zararlar, faydalarla aynı tür alanlarda olma eğilimindedir.Örneğin, büyük bir değişim programında dikkate alınması gereken tipik dezavantajlar, düşük personel morali veya ikinci dereceden bir stratejik hedef üzerindeki olumsuz etki olacaktır. Zararlar sayıca daha az ve kapsam olarak daha dar olma eğilimindedir, çünkü normalde bir proje fayda elde etmek için yatırım yapmakla ilgilidir ve zararlar arızidir.Bununla birlikte, bazı durumlarda, faydasızlıklar merkezi olabilir. Üzücü bir nedenden dolayı, İrlanda'nın batısında yeni inşa ettiğiniz tüm rüzgar çiftliklerini yıkmak için bir projeyi düşünmenin gerekli hale geldiğini varsayalım, bu zararlar esas olarak yukarıda listelenen faydaların tersi olacaktır.Negatif sayıları dahil ederek faydaların nicelleştirilmesi ile zararların nicelleştirilmesini entegre etmeye çalışmak tavsiye edilmez. Metodolojiniz neredeyse kesinlikle başarısız olacak ve zaten kimse ne yapmaya çalıştığınızı anlamayacak.Üç alternatif vardır:1. Ofset, puanlama sürecindeki faydalara karşı doğrudan dezavantajlardır. Bu en basit yaklaşımdır, ancak yalnızca faydalar ve zararlar arasında makul bir korelasyon varsa işe yarayacaktır.Örneğin, rüzgar santrallerinin 1. Seçeneği olan mega-çiftliğin bir dezavantajı, iş gücünü sahaya getirmek için her yıl n milyon ekstra yolcu milinin kat edilmesi gerekmesi ve böylece karbon emisyonlarının artmasıysa, bu faktör ölçülebilir ve , yeterince büyükse, ilgili çıktı avantajına ilişkin Seçenek 1 puanından bir puan alınarak dikkate alınır. Bunu yaparsanız, ne yaptığınızı belgelemeniz gerekir.2. Yararları ölçmeye çalışmayın. Normalde olduğu gibi, yalnızca bir veya iki maddi zarar varsa, belki de seçeneklerden yalnızca birini veya ikisini etkiliyorsa, o zaman muhtemelen bunları ölçmeye değer değildir.Maliyetleri ağırlıklı fayda puanlarıyla karşılaştırmak için muhakeme zaten gerekli olacak (aşağıya bakın) ve karışıma başka bir farklı ölçekte üçüncü bir nicel faktör eklemek, zararları kelimelerle kaydetmeye göre herhangi bir avantaj sağlamaz. Bunu yaparsanız, çekicilik-elde edilebilirlik matrisini doldururken ve bunun arkasındaki argümanları oluştururken yararsızlıkların unutulmadığından emin olun.3. Avantajlar haritasını sola doğru genişletin. Fayda haritalama, ağırlıklandırma ve puanlama metodolojisi faydasızlıklar için tekrarlanabilir ve faydalar haritasındaki iş durumu seçeneklerinin solunda faydasızlıklar ve çıktılar gösterilir. Bu, yalnızca faydalarla ilişkilendirilemeyecek çok sayıda ve önemli zararlar varsa yapmaya değer olacaktır. Bunu yaparsanız, fayda ve zarar puanlarını birlikte toplamaya çalışmayın, çünkü bunun mantıksal bir geçerliliği olmayacaktır.Bu noktada, her bir seçeneğin faydalarını değerlendirerek seçenek analizi görevine nasıl başlanacağı açıklanmıştır. Karar vericilere farklı seçenekleri karşılaştırmak için açık, rasyonel ve erişilebilir bir temel sunmak amacıyla, belirlediğiniz seçenekleri bir çekicilik-ulaşılabilirlik tablosunda çizmeye başlamalısınız. Karşılaştırmanın imkansız olduğu sübjektif ifadelerin ötesine geçmek için her seçeneğin faydalarını ölçmek önemlidir.Proje sorunları Proje Maliyet hesaplama Olası maliyet nedir Proje yöneticilerinin en sık karşılaştığı sorun Maliyet tahmin YöntemleriFaydaları ölçmek için yedi adım vardır:1. Proje sonuçlarına odaklanın. Öncelikle, her seçeneğin faydalarını değil, projenin faydalarını sade bir dille, sürücüler üzerinde zaten yapmış olduğunuz çalışmalardan yararlanarak ifade edin.2. Parasal faydaları hariç tutun. Mali faydaları saymayın. Bunun yerine maliyet modelinde yer alacaklar.3. Seçeneklerin çıktılarını projenin faydalarıyla eşleştirin. Her seçeneğin çıktılarını – gözlemlenebilir, ölçülebilir sonuçlarını – projeden beklenen faydalarla ilişkilendiren bir fayda haritası çizin.4. Ağırlıklandırma ve puanlama. Faydaları birbirine göre ağırlıklandırarak ve çıktıların beklenen başarısına göre seçenekleri puanlayarak faydalar haritanızı tamamlayın.5. Maddeyi gözden geçirin. İşinizin size ne söylediğini kontrol edin. Kritik faydalar sağlayamayan tüm seçenekleri bırakın. Proje faydalarının gerçekten de paydaşların ve müşterilerin kendi başlarına değer verecekleri nihai sonuçlar olduğunu doğrulayın. Mantıklı ve güvenilir olup olmadıklarını görmek için tüm nedensel bağlantıları gözden geçirin. Seçenekleriniz gerçekten fayda sağlayacak mı?6. Seçenekleri sıralayın. Basit bir aritmetik prosedür, incelenen seçeneklerin sırasını verir. Bu, yalnızca finansal olmayan faydalarla ilgilidir ve size hangisinin tercih edilmesi gerektiğini söylemez.7. Çalışmalarınızı paydaşlarla doğrulayın. Tüm bu süreç boyunca, paydaşlarınızın yaptığınız varsayımları desteklediğinden emin olun ve her seçeneğin sağlamasının beklendiği faydalarla ilgili önemli konuları tartışma fırsatı buldunuz.Daha sonra, bir veya daha fazla seçenekten doğabilecek herhangi bir dezavantaja ilişkin, genellikle daha basit ve daha az resmi bir değerlendirme yapmanız gerekebilir.Maliyetlendirme Neden Yanlış Yapılıyor?Hiç kimsenin içinde herhangi bir maliyet bilgisi olmadan bir iş gerekçesi sunmaya çalışacak kadar cüretkar olması pek olası değildir, ancak çoğu zaman maliyetlendirme standardı o kadar zayıftır ki, karar vericileri bir tahminde bulunmaya davet etmek daha iyi olabilir. giderler ve kendi deneyimlerine dayanarak bir görüş oluştururlar.Bu fenomenin birçok nedeni olabilir, ancak en olası iki tanesi öne çıkıyor ve bu bölümün çoğu onlarla nasıl başa çıkılacağı hakkında olduğu için bu konular üzerinde kısaca durmakta fayda var.Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, kötü iş vakalarının iki ana nedenini yeterlilik sorunları ve dürüstlük sorunları olarak hatırlıyorlar. Maliyetlendirmeyle yeterince ciddiyet ve bütünlük içinde başa çıkamamak, belki de proje ve programlardaki felaketin en büyük tek nedenidir.Maliyetlendirmenin bazen bu kadar yanlış gitmesinin ilk nedeni, finansal ve aritmetik yeterlilik ve güven eksikliğidir. Başka türlü etkili olan pek çok yönetici, özellikle sayısal bilgi sahibi olmama baskısı altında ortaya çıkar ve temel aritmetik hatalar yapacaktır.Daha da büyük bir kısmı, düzgün işleyen, denetlenebilir bir elektronik tablo tasarlamaktan acizdir; ve çoğunluk, iş gerekçesine dahil edilmek üzere önlerine konulan rakamların gerçekten doğru olup olmadığını kontrol etmeyi zor bulacaktır.Muhasebeciler ve diğer uzmanlar tarafından empoze edilen karmaşık ve bazen gereksiz yere kafa karıştırıcı rakamlara dayalı yaklaşımlar, tam sayısal yöneticilere bile hesaplamaların kendilerinin ötesinde olduğunu hissettirerek bu sorunu daha da artırır. Ortaya çıkan sonuçlara çok geç olmadan meydan okuyacak ya da duyularını kontrol edecek özgüvenden yoksun olduklarından, istemeden hata şampiyonu olurlar.

Aktivite Oranları – Muhasebe Alanında Tez Yaptırma – Muhasebe Tez Yaptırma Ücretleri – Muhasebe Ödevleri – Muhasebe Ödev Ücretleri

Aktivite Oranları

Birim düzeyindeki oranların neden olduğu bozulmaların üstesinden gelmenin en doğrudan yöntemi, kullanılan oranların sayısını artırarak, oranların çeşitli ürünler tarafından genel genel gider maliyetlerinin gerçek tüketimini yansıtmasıdır.

Böylece, genel giderleri fabrika veya departman havuzlarında birleştirmek yerine, her bir genel genel gider faaliyeti için oranlar hesaplanır. Oranlar, tüketimi ölçen nedensel faktörlere dayanmaktadır (birim düzeyinde ve birim düzeyinde olmayan etkinlik sürücüleri). Bu yaklaşım ve elde edilen veriler kullanılarak, her bir aktivite için aşağıdaki aktivite oranları hesaplanır.

Maliyetler, faaliyet oranlarının her bir faaliyet tarafından tüketilen miktarla (faaliyet sürücüsü tarafından ölçüldüğü gibi) çarpılmasıyla her ürüne atanır. Faaliyet oranları kullanılarak birim maliyetler gösterilir.

Farklı Ürün Maliyetleme Yöntemlerinin Karşılaştırılması

Burada, faaliyet tabanlı maliyetlemeden elde edilen birim maliyetler, fabrika çapında veya departman oranı kullanılarak fonksiyonel tabanlı maliyetleme tarafından üretilen birim maliyetlerle karşılaştırılır. Bu karşılaştırma, genel giderleri atamak için yalnızca birim tabanlı etkinlik sürücülerinin kullanılmasının etkilerini açıkça göstermektedir.

Faaliyete dayalı maliyet ataması, genel gider tüketimi modelini çoğaltır ve bu nedenle gösterilen üç maliyetten en doğru olanıdır. İşlevsel tabanlı maliyetleme, kokulu kartların maliyetini düşürür ve normal kartların maliyetini artırır. Aslında, ABC ataması, kokulu kartların maliyetini kutu başına en az 8,80 dolar artırır ve normal kartların maliyetini en az 0,88 dolar azaltır.

Bu nedenle, önemli birim dışı genel giderler ve ürün çeşitliliği varlığında, yalnızca birim tabanlı etkinlik sürücülerinin kullanılması, bir ürünün diğerini desteklemesine yol açabilir (normal kartlar kokulu kartları sübvanse ettiğinden).

Bu sübvansiyon, bir ürün grubunun son derece karlı olduğu ve başka bir ürün grubunun fiyatlandırmasını ve rekabet gücünü olumsuz etkileyebileceği görünümünü yaratabilir. Yüksek rekabet ortamında, maliyet bilgisi ne kadar doğru olursa, planlama ve karar verme o kadar iyi olur.

ABC Kullanıcıları

Goodmark Company örneği, ABC’nin bir firma için ne zaman yararlı olabileceğini anlamamıza da yardımcı olur. İlk olarak, birden fazla ürüne ihtiyaç vardır. ABC, tek ürün ayarı için ürün maliyet doğruluğunda artış sağlamaz. İkincisi, ürün çeşitliliği olmalıdır. Ürünler, birim düzeyindeki etkinliklerle aynı oranda birim düzeyinde olmayan etkinlikleri tüketiyorsa, ABC atamaları, işlevsel tabanlı atamalarla aynı olacaktır.

Üçüncüsü, birim düzeyinde olmayan genel giderler, üretim maliyetinin önemli bir yüzdesi olmalıdır. Değilse, nasıl atandığının pek önemi yoktur. Bu nedenle, birden fazla ürüne, yüksek ürün çeşitliliğine ve birim düzeyinde olmayan önemli genel giderlere sahip fabrikalara sahip firmalar, bir ABC sistemi için adaydır.

Bir anket bu kavramı inceledi. Ankete katılan bu firmaların yüzde 49’u ABC’yi benimsemişti. Benimseyen firmalarla karşılaştırıldığında, benimseyen firmaların, toplam üretim maliyetlerinin yüzdesi olarak ifade edildiğinde, çarpık maliyetler için daha yüksek bir potansiyel ve daha yüksek bir genel gider seviyesi bildirdiği bulundu. Benimseyen firmalar ayrıca karar verme için doğru maliyet bilgisi için daha büyük bir ihtiyaç veya fayda olduğunu bildirdi.


Karlılık oranları formülleri
Oran analizi PDF
Ekonomik Rantabilite oranı
Mali Yapı Oranları
Ekonomik Rantabilite Oranı formülü
Devamlı Sermaye Oranı
Faaliyet Oranları formülleri
Bir işletmenin karlı bir şekilde çalışıp çalışmadığını ölçmede


Faaliyete Dayalı Maliyetleme Sistemi

Goodmark Company örneği, temel maliyetlerin işlevsel veya faaliyet tabanlı maliyetlendirme için aynı şekilde atandığını oldukça açık bir şekilde göstermektedir. Örnek ayrıca, genel genel giderlerin toplam tutarının her iki yaklaşımda da atandığını göstermektedir. Bununla birlikte, her ürüne atanan miktar, hangi yöntemin kullanıldığına bağlı olarak önemli ölçüde farklılık gösterebilir.

Faaliyete dayalı maliyetlemenin teorik dayanağı, maliyetleri ürünlerin kaynak tüketim modeline göre atamasıdır. Bu doğruysa, birim tabanlı sürücüler ürünlerin tam tüketim modelini yakalayamadıkları için, ürün çeşitliliği varsa faaliyet tabanlı maliyetleme daha doğru ürün maliyetleri üretmelidir.

Goodmark örneği, fabrika çapında bir maliyet havuzu, departman maliyet havuzları veya faaliyet maliyet havuzları arasından seçim yapmamız gerektiğini gösteriyor. Bu doğru olmakla birlikte, farklı kümelenme düzeylerinden bahsettiğimiz de doğrudur. Gerçekte, ürün çeşitliliği yoksa ve fabrika çapında bir maliyet havuzu seçilirse, tek ihtiyacımız olan genel muhasebe hesaplarından alınan genel gider kaynaklarının maliyetidir: amortisman, maaşlar, kamu hizmetleri, kira vb.

Öte yandan, departman maliyet havuzları, maliyetlerin her üretim departmanına atanması gerektiğinden daha fazla ayrıntı ve daha az toplama gerektirir. Son olarak, faaliyete dayalı maliyetleme, gerçekleştirilen her bir faaliyetin ve bununla ilişkili maliyetlerin tanımlanması gerektiğinden, en ayrıntılı ve en az toplulaştırmayı gerektirir.

Gösterildiği gibi, bir faaliyete dayalı maliyetleme (ABC) sistemi, maliyetleri önce faaliyetlere, ardından ürünlere ve diğer maliyet nesnelerine kadar izler. Temel varsayım, faaliyetlerin kaynakları tükettiği ve ürünlerin ve diğer maliyet nesnelerinin faaliyetleri tükettiğidir. Bir ABC sistemi tasarlarken, listelendiği gibi altı temel adım vardır.

Faaliyet Tanımlama ve Sınıflandırma

Faaliyetleri belirlemek, faaliyete dayalı bir maliyetlendirme sistemi tasarlamanın mantıklı bir ilk adımıdır. Faaliyetler, diğer insanlar için ekipman veya insanlar tarafından gerçekleştirilen eylemleri veya gerçekleştirilen işleri temsil eder. Bir aktiviteyi tanımlamak, genellikle bir eylem fiili ve eylemi alan bir nesne kullanarak yapılan eylemi tanımlamaya eşdeğerdir.

Tanımlanan faaliyetlerin basit bir listesine faaliyet envanteri denir. Bir elektronik üreticisi için örnek bir faaliyet envanteri listelenmiştir. Tabii ki, çoğu kuruluş için faaliyetlerin gerçek envanteri 12’den fazla aktiviteyi listeleyecektir (200 ila 300 nadir değildir).

Aktivite Tanımı

Faaliyetlerin bir envanteri mevcut olduğunda, faaliyetleri tanımlamak için faaliyet öznitelikleri kullanılır. Faaliyet öznitelikleri, bireysel faaliyetleri tanımlayan finansal olmayan ve finansal bilgi kalemleridir. Bir etkinlik sözlüğü, bir kuruluştaki etkinlikleri istenen niteliklerle birlikte listeler. Seçilen nitelikler, hizmet edilen amaca bağlıdır.

Bir ürün maliyetleme hedefi ile faaliyet özniteliklerinin örnekleri, faaliyeti tanımlayan görevleri, faaliyet tarafından tüketilen kaynak türlerini, bir faaliyette işçiler tarafından harcanan zamanın miktarını (yüzdesini), faaliyeti tüketen maliyet nesnelerini ve faaliyetin bir ölçüsünü içerir. 

Faaliyetler, hem ürün maliyetlendirme hem de sürekli iyileştirme için yapı taşlarıdır. Bir faaliyet sözlüğü, faaliyete dayalı maliyetlemenin yanı sıra faaliyet yönetimi için de önemli bilgiler sağlar. Bu, bölümün ilerleyen kısımlarında tartışılacak olan, faaliyete dayalı bir veri tabanı oluşturmak için önemli bir bilgi kaynağıdır.

yazar avatarı
tercüman tercüman