Karlılık Oranları
Karlılık oranları, herhangi bir yatırımcı için analizin ikinci ana odak noktasıdır. Kâr olmadan yatırımcıya geri dönüş olmayacak veya kimse yatırım yapmak istemeyecektir. Birincil karlılık oranları tanımlanır; başlangıçta tartışıldıkları önceki bölümlere atıfta bulunurlar.
Brüt kâr yüzdesi, bir imalat veya ticaret firması için kârlılığın ilk kaynağıdır. Brüt kar marjına ilişkin veriler, gelir tablosunun ilk bölümlerinde yer almaktadır. Bu veriler, mal alıp satmaktan elde edilen kârın seviyesini gösterir. Azalan bir brüt kar yüzdesi, azalan satış fiyatlarını, daha yüksek üretim maliyetlerini veya yüksek kârlı ürünlerden düşük kârlı ürünlere geçişi gösterebilir.
Faaliyet geliri oranı, diğer tüm normal ve tekrar eden işletme maliyetlerini içerdiğinden kârlılığın ikinci göstergesidir. Artan veya istikrarlı işletme geliri seviyeleri, firmanın kârının sürdürülebilirliğini gösterir. Azalan işletme geliri oranları genellikle firmanın üretim verimliliğini, pazarlama stratejilerini ve idari maliyetlerin kontrolünü incelemesi gerektiğini gösterir.
Bir yatırımcının bakış açısından en önemli karlılık oranı, özkaynak getirisi (ROE) oranıdır. Genellikle yatırım getirisi oranı, yatırım getirisi olarak adlandırılır, çünkü firmanın yatırımcılarına veya sahiplerine yıllık getiri oranını gösterir. Özkaynak kârlılığı, diğer tüm finansman maliyetleri düşüldükten sonra sahiplere sunulan kalan getiriyi temsil eder.
Varlıkların getirisi (ROA) oranı, firmanın varlıklarının getiri oranını gösterir. Üstlenilebilecek alternatif yatırımlarla getiri oranlarını karşılaştırmak için kullanılabilir. Daha önce açıklanan düzeltilmiş net gelir yüzdesinde olduğu gibi, ROA, faiz giderinin vergi sonrası etkilerini ortadan kaldırarak borç finansmanının etkilerini ayarlar. Firmalar arasında ve farklı zaman dilimlerinde karlılığı karşılaştırmak için de kullanılabilir.
Bazı analistler firmanın karlılığını ve finansal getirilerini tahakkuk bazlı net gelir açısından değil nakit olarak analiz etmeyi tercih edebilir. Varlıkların nakit getirisi oranı, net gelir ve ROA’ya dayalı karşılık gelen karlılık oranları ile karşılaştırılmalıdır.
Tutarsız görünen sonuçlar dikkatle incelenmelidir. Bu oranlar, tahakkuk esaslı net gelir açısından değil, firmaya olan finansal getirilere nakit olarak bakar. Bu nedenle, nakit bazlı karlılık oranları, analistler tarafından genellikle daha objektif olarak görülmektedir.
Nihai kârlılık oranı, gelir kalitesi, işletme faaliyetlerinden (CFOA) ve net gelirden (NI) elde edilen nakit akışları arasında doğrudan bir karşılaştırmadır. Analist, CFOA’nın göreceli olarak azalmadığını belirlemek için aynı şirket içindeki eğilimleri incelemelidir. NI’ye. Bu nedenle, mali tablo analizi çerçevemizdeki 7. adım aşağıdaki gibidir.
Net gelire ve işletme faaliyetlerinden kaynaklanan nakit akışlarına dayalı kârlılık oranlarını hesaplayın. Karlılıktaki eğilimleri değerlendirin ve tutarlılık için uygun NI ve CFOA oranlarını karşılaştırın. Karlılık oranlarını benzer şirketler arasında ve sektör ortalamalarıyla karşılaştırın.
Sermaye Yapısı
Sermaye yapısı analizi, firmanın varlıklarını finanse etme stratejilerini değerlendirir ve göreli borç ve öz sermaye miktarlarını gösterir. Analist, bu kaynakların nasıl değiştiğini ve aynı sektördeki diğer firmalarla nasıl karşılaştırıldığını değerlendirir. Ardından analist, gelecekteki sermaye finansmanı kararlarını tahmin etmek için firmanın sermaye kaynakları hakkındaki kararları hakkında fikir edinmeye çalışır.
Bir yatırımcı, firmanın yeni borç verme veya ek hisse senedi satma olasılığının yüksek olup olmadığını kesinlikle bilmek ister. Zaman içinde sermaye yapısındaki değişimlerin belirlenmesi, firmanın sermaye kaynakları hakkında gelecekte nasıl kararlar alacağını gösterebilir. Sermaye yapısını incelemenin başlıca yolları özetlenmiştir.
Yüzde bileşimi analizi, herhangi bir sermaye yapısı analizi için başlangıç noktasıdır. Her bir ana finansman kaynağından elde edilen nispi sermaye miktarlarını tanımlar. Analist, önceki yıla göre değişiklikleri not etmek için yüzde kompozisyon sonuçlarını inceleyebilir ve benzer firmalarla ve sektör ortalamalarıyla yüzde kompozisyon oranlarını karşılaştırabilir.
Karlılık oranları yorumlama
Sektörel KARLILIK oranları 2021
Karlılık oranları formülleri
Muhasebe KARLILIK oranları
Merkez Bankası SEKTÖREL kârlılık oranları
Karlılık oranı HESAPLAMA.
İto KARLILIK ORANLARI
Özsermaye kârlılık oranı
Finansal kaldıraç oranının sadece yüzde kompozisyon analizindeki bir varyasyon olduğunu unutmayın. Tüm yükümlülükler eklenir ve daha sonra toplam varlıklara bölünür (tanım gereği toplam yükümlülüklere ve özkaynaklara eşit olmalıdır). Ancak, ertelenmiş vergilerin ve diğer benzer yükümlülüklerin dahil edilip edilmeyeceği her zaman açık değildir. Çoğu durumda analist, ertelenmiş vergilerle ilgili muhasebe kurallarında yapılan son değişiklikler nedeniyle bu yükümlülük kategorisinin baskın bir sermaye kaynağı olabileceğini görecektir.
Diğer sermaye yapısı oranı da firmanın seçtiği finansman stratejileri hakkında bilgi verir. Faiz kazanma oranı, göreceli riskin bir göstergesidir. Kazanılan faiz süreleri ne kadar düşükse, iflas veya diğer temerrüt riski o kadar yüksek olur. Kazanılan zaman faizi, firmanın faiz giderlerini karşılamada sahip olduğu “yastığı” veya güvenlik marjını gösterir.
Yüzde 100’e yakın bir oran, firmanın faiz giderlerini zar zor karşıladığını gösterir. Kazançlardaki küçük bir düşüş, faiz giderlerini karşılayamama ile sonuçlanacaktır. Her zamanki gibi, bu orandaki eğilimler izlenmelidir. Bu nedenle, mali tablo analiz çerçevemizde 8. adımdır.
- Yüzde kompozisyon oranlarındaki eğilimlere özel vurgu yaparak firmanın sermaye yapısını değerlendirin.
Yatırımcı Oranları
Yatırımcı oranları “Hissedarların Özkaynakları”nda tanıtıldı. Bu oranların tümü, sahiplik çıkarının harici bir boyutuyla ilgilidir. Çoğu, şirketin hisselerinin piyasa değeri açısından nasıl performans gösterdiğini gösterir. Yatırımcı oranlarının bir listesi belirir.
Hisse başına kazanç (EPS) oranı, ödenmemiş hisse senetlerinin her bir hissesi tarafından kazanılan net geliri gösterir. Genellikle yatırımcılar tarafından farklı şirketler arasında performans ve karlılığın birincil karşılaştırması olarak kullanılır. Ancak bunun gereğinden fazla vurgulandığını düşünüyoruz. Finansal performansın diğer boyutları bağlamından ayrı olarak kullanılmamalıdır. Ayrıca, yalnızca önceki yılların EPS’leri ve/veya diğer karşılaştırılabilir firmaların EPS’leri ile birlikte kullanılmalıdır.
Piyasa-defter değeri oranı, piyasanın firma değerlemesi ile firmanın mali tablolarında gösterilen defter değerleri arasındaki ilişkiyi gösterir. Genellikle yatırımcılar tarafından, piyasanın belirli bir firmayı düşük değerlendirdiği düşünülen fırsat hedeflerini seçmek için kullanılır. Piyasa firmanın varlıklarını aşırı değerlendirebildiği zaman, bir yatırımcının bir firmadaki hisseleri satma kararını etkilemek için de kullanılabilir.
Öte yandan, yüksek bir piyasa-defter değeri oranı, finansal muhasebenin firmanın kayıtlı varlıklarını düşük değerlendirebileceği gerçeğini yansıtabilir; firmanın birçok değerli ekonomik kaynağı bilançoda bile görünmeyebilir.
Fiyat/kazanç (F/K) oranı, piyasa fiyatları ile kazançlar arasındaki ilişkiyi gösterir ve firmaları karşılaştırmak için yaygın olarak kullanılır. Yatırımcılar genellikle, yalnızca F/K’si 30’un altında olan hisseleri satın alacakları şekilde kılavuzlar veya kesintiler belirler. Her halükarda, F/K oranı, borsa fiyatları ile gelir tablosu arasındaki etkileşimi gösterir. Bu nedenle, alternatif yatırım fırsatlarını karşılaştırmanın uygun ve yaygın olarak erişilebilir bir yoludur.
Son olarak, mali tablo analizi çerçevemizdeki 9. adım
- EPS, F/K ve piyasadan deftere değer oranlarını kullanarak firmanın piyasa performansını inceleyin.
