Birim Dışı Giderler
Tesis genelindeki oranların veya departman oranlarının kullanımı, bir ürünün genel gider kaynaklarının tüketiminin kesinlikle üretilen birimlerle ilgili olduğunu varsayar. Ama ya üretilen birim sayısıyla ilgisi olmayan genel giderler varsa? Örneğin kurulum maliyetleri, bir ürün grubu her üretildiğinde ortaya çıkar. Bir parti 1.000 veya 10.000 birimden oluşabilir ve kurulum maliyeti aynıdır. Ancak daha fazla kurulum yapıldıkça kurulum maliyetleri artar.
Kurulum maliyetlerinin nedeni, üretilen birim sayısı değil kurulum sayısıdır. Ayrıca, ürün mühendisliği maliyetleri, herhangi bir üründen üretilen birimlerden ziyade farklı mühendislik iş emirlerinin sayısına bağlı olabilir. Bu örneklerin her ikisi de birim tabanlı olmayan sürücülerin varlığını göstermektedir.
Birim tabanlı olmayan etkenler, maliyet nesnelerinin faaliyetlere yüklediği talepleri ölçen, üretilen birim sayısı dışındaki faktörlerdir. Bu nedenle, birim düzeyindeki sürücüler bu maliyetleri ürünlere doğru bir şekilde atayamazlar. Aslında, birimle ilgili olmayan genel giderleri atamak için yalnızca birim düzeyinde sürücülerin kullanılması, çarpık ürün maliyetleri yaratabilir.
Bu bozulmanın ciddiyeti, bu birim bazlı olmayan maliyetlerin toplam genel giderlerin ne kadarını temsil ettiğine bağlıdır. Birçok şirket için bu yüzde önemli olabilir – toplamın yüzde 40 veya 50’sinden fazlasına ulaşır. Açıkça, bu yüzde azaldıkça, maliyet atamak için birim tabanlı sürücülerin kullanılmasının kabul edilebilirliği artar.
Ürün Çeşitliliği
Önemli birim dışı genel giderler, ürünlerin birim düzeyindeki genel genel gider faaliyetleriyle aynı oranda birim dışı genel giderleri tüketmesi koşuluyla, ürün maliyetinde bozulmalara neden olmaz. Ürün çeşitliliği ise ürün maliyetinde bozulmaya neden olabilir. Ürün çeşitliliği, ürünlerin genel gider faaliyetlerini farklı oranlarda tüketmesi anlamına gelir.
Ürün çeşitliliği, ürün boyutundaki farklılıklar, ürün karmaşıklığı, kurulum süresi ve partilerin boyutu gibi şeylerden kaynaklanır. Bir ürün tarafından tüketilen her bir faaliyetin oranı tüketim oranı olarak tanımlanır. Birim olmayan genel giderlerin ve ürün çeşitliliğinin çarpık ürün maliyetleri üretebilmesi (genel giderleri atamak için yalnızca birim düzeyindeki sürücüler kullanıldığında) en iyi bir örnekle gösterilir.
Birim Bazlı Genel Gider Oranlarının Başarısızlığını Gösteren Bir Örnek
Tesis genelinde ve departman oranlarının başarısızlığını göstermek için, iki ürün üreten bir fabrikaya sahip Goodmark Company’yi düşünün: kokulu ve normal doğum günü kartları. Kokulu kartlar açıldığında hoş bir koku yayar. İki üretim departmanı kesim ve baskıdır. Kartların şekillendirilmesinden kesim, tasarım ve anlatımdan (kokulu kartlar için koku eklenmesi dahil) baskı sorumludur.
Beklenen ürün maliyet verileri verilmiştir. Birimler bir düzine karttan oluşan kutulardır. Üretilen normal kartların miktarı kokulu kartlardan 10 kat daha fazla olduğu için normal kartları yüksek hacimli bir ürün ve kokulu kartları düşük hacimli bir ürün olarak adlandırabiliriz. Kartlar partiler halinde üretilir.
Sunum kolaylığı için, dört farklı destek departmanı tarafından gerçekleştirilen yalnızca dört tür genel gider faaliyeti varsayılmıştır: her parti için ekipmanın ayarlanması, işleme, teftiş ve bir partinin taşınması. 12 kartlık her kutu, her departmanın çalışmasından sonra kontrol edilir.
Kesimden sonra, doğru şekli sağlamak için kartlar ayrı ayrı kontrol edilir. Baskıdan sonra, kartların kutuları ayrıca doğru ifade, leke olmaması, koku girişi vb. sağlamak için ayrı ayrı denetlenir. Genel giderler, doğrudan yöntem kullanılarak iki üretim departmanına atanır.
Kurulum maliyetleri, her departman tarafından gerçekleştirilen kurulum sayısına göre atanır. Sayı aynı olduğu için her departman toplam kurulum maliyetlerinin yüzde 50’sini alır. İşleme maliyetleri, her departman tarafından kullanılan makine saatlerinin sayısıyla orantılı olarak atanır. Son olarak, denetim maliyetleri, kullanılan denetim saatlerinin sayısıyla orantılı olarak atanır. Hareketli malzemelerin maliyetleri, her departman tarafından kullanılan hamle sayısına göre belirlenir.
Üretim giderleri nelerdir
Genel Üretim Giderleri örnek
yurtdışı birim, marka ve tanıtım desteği
Genel Yönetim Muhasebe Yönetmeliği 2022
Ticaret Bakanlığı Yurtdışı Destekleri
2010/6 sayılı tebliğ
Direkt ve endirekt giderler örnek
Direkt gider nedir
Tesis Geneli Genel Gider Oranı
Tesisin toplam genel gideri, her bir bölümün genel giderlerinin toplamı (216.000 $ 504.000 $) olan 720.000 $’dır. Birim bazlı faaliyet sürücüsü olarak doğrudan çalışma saatlerinin kullanıldığını varsayın. Toplam genel giderin toplam doğrudan çalışma saatlerine bölünmesi, aşağıdaki genel gider oranını verir.
Bu fabrika genelindeki oran ve diğer bilgiler kullanılarak, her bir ürün için birim maliyetler hesaplanır ve gösterilir. Asal maliyetler, doğrudan izleme kullanılarak atanır.
Bölüm Ücretleri
İşçilik ve makine saatlerinin dağılımına göre, kesim bölümü emek yoğun, baskı bölümü ise makine yoğundur. Ayrıca, kesim bölümünün genel giderleri, baskı bölümünün maliyetlerinin neredeyse yüzde 43’ü kadardır.
Bu gözlemlere dayanarak, departman genel gider oranlarının genel gider tüketimini fabrika genelindeki bir orandan daha iyi yansıtacağı iddia edilebilir. Doğruysa, ürün maliyetleri daha doğru olacaktır. Bu yaklaşım, kesim departmanı için doğrudan işçilik saatlerini ve baskı departmanı için makine saatlerini kullanarak aşağıdaki departman oranlarını verecektir.
Maliyet Doğruluğuyla İlgili Sorunlar
Tesis genelinde veya departman oranlarının kullanılmasından bağımsız olarak, genel masraf atamasının doğruluğu sorgulanabilir. Her iki prosedürdeki ana sorun, makine saatlerinin veya doğrudan çalışma saatlerinin tüm genel maliyetleri yönlendirdiği veya neden olduğu varsayımıdır.
Yüksek hacimli ürün olan normal kartların, kokulu kartların, düşük hacimli ürünün (20.000 saate karşı 160.000 saat) kullandığı doğrudan çalışma saatlerinin sekiz katını kullandığını biliyoruz. Böylece, fabrika çapında bir oran kullanılırsa, normal kartlar, kokulu kartlardan sekiz kat daha fazla genel maliyet alacaktır.
Ama bu mantıklı mı? Birim bazlı aktivite sürücüleri, tüm genel gider aktivitelerinin tüketimini açıklıyor mu? Özellikle, her ürünün genel gider tüketiminin, kullanılan doğrudan çalışma saatleriyle doğru orantılı olarak arttığını makul bir şekilde varsayabilir miyiz? Dört genel faaliyete bakalım ve birim tabanlı sürücülerin genel gider kaynakları için düzenli ve kokulu kartların taleplerini doğru bir şekilde yansıtıp yansıtmadığını görelim.
İşleme ve muayene, birim (kart) her üretildiğinde tüketilen kaynakları temsil ettikleri için birim düzeyinde maliyetler gibi görünmektedir (denetimin yüzde 100 olduğunu hatırlayın). Bu nedenle, bu maliyetleri atamak için doğrudan çalışma saatlerinin kullanılması makul görünmektedir. Bununla birlikte, buradaki veriler, genel giderlerin önemli bir bölümünün üretilen birimlerden kaynaklanmadığını veya bunlardan kaynaklanmadığını göstermektedir (doğrudan çalışma saatleriyle ölçülür).
Örneğin, her ürünün kurulum ve malzeme taşıma faaliyetlerine yönelik talepleri, sırasıyla üretim çalıştırma sayısı ve hareket sayısı ile daha mantıklı ilişkilidir. Bu birim dışı faaliyetler, toplam genel giderlerin yüzde 50’sini (360.000$/720.000$) temsil eder.
Düşük hacimli ürünün, kokulu kartların, normal kartların (60/40) bir buçuk katı ve bir buçuk katı hareketin (180/120) kullandığına dikkat edin. Bununla birlikte, doğrudan çalışma saatlerinin kullanımı, birim bazlı bir aktivite sürücüsü ve fabrika çapında bir oran, normal kartlara kokulu kartlara göre sekiz kat daha fazla kurulum ve malzeme taşıma maliyeti atar.
