Değişim Mottosu
Mahoney, savaşın Şili ve Kosta Rika’nın yokluğunda olmayacak gelişimsel adımlar atmasına nasıl izin verdiğini açıklarken, Orta Amerika’nın geri kalanı için savaş gerici elitleri bugüne kadar ve öngörülebilir gelecekte ekonomik ve sosyal kalkınmayı geciktiren iktidara getirdi. Kosta Rika’nın üssünde, Orta Amerika’nın geri kalanındaki savaşlardan yalıtımı liberal hükümetin sağlamlaşmasına izin verdi.
Şili için savaş hem acil bir ekonomik dürtü hem de nitrat bakımından zengin toprakları bölgeye ekleme yoluydu. Mahoney’nin analizi, Bölüm 2’de gördüğümüz Zeitlin’in analizini tamamlıyor. Mahoney, hem Şili’nin sosyal yapısının savaşla açıldığı dönemi hem de ekonomik kalkınmanın uzun vadeli sonuçlarını tanımlıyor.
Zeitlin, değişimin asıl nedensel motoru olan iç politik dinamiğin izini sürüyor: Yeni nitrat toprakları, eski elit ve sınıf ilişkilerini bozan ve bir tür devlet ve biraz da yeni bir devlet yaratan iki iç savaşı mümkün kılan yeni bir maden seçkinleri yarattı. Şilili seçkinler grubu, böylece hala sınırlı da olsa bazı ekonomik kalkınmaya izin veriyor.
Diğer İspanyol Amerikan ülkeleri için, göreli konumları bağımsızlıktan sonra kilitlendi. Arjantin’in 1920’lerde dünyanın en zengin ülkelerinden birinden, en fakir Batı Avrupa ülkelerinin bile çok altındaki mevcut konumuna olan meşhur düşüşü, İspanyol Amerika’nın bu on yıllardaki genel düşüşüyle paraleldir.
Arjantin ve Uruguay, tam yüz yıl önce oldukları yerde, Latin Amerika hiyerarşisinin tepesinde kalmaya devam ediyor. Bourbon İspanya’nın çekirdek liberal kolonileri haline gelen Habsburg İspanyol ticari çevre birimleri olarak uzun zaman önceki yörüngeleri, hâlâ onların kıta ve dünya konumlarını ve sosyal gelişme düzeylerini şekillendiriyor.
Tüccar sömürgeciliği, ham maddeleri (en önemlisi değerli metaller ve aynı zamanda tarımsal ürünler) çıkarmak için zorlayıcı işgücü kontrol yöntemlerini kullanan bir sömürü sistemi olan belirli bir yönetim biçimi kurdu.
Emek kontrolünün özellikleri, ilk fatihlerin karşılaştığı sosyal yapıya bağlı olarak değişiyordu. Yönetim sistemi çeşitlilik gösterirken, egemen sömürge seçkinleri tüm koloniler arasında çok önemli bir özelliği paylaştı: pratikte memurların, din adamlarının, toprak ağalarının ve tüccarların füzyonu anlamına gelen sıkı bir bağlantıdır.
Auguste Comte sosyoloji
Auguste Comte sosyoloji PDF
Sosyoloji Nedir
Tamamlayıcı sosyoloji nedir
Sosyolojinin TAMAMLAYICILIK SORUNU
Toplumsal statik nedir
Toplumsal dinamik ne demek
Auguste Comte kavramları
Koloniler arasında değişen, seçkinlerin büyüklüğü ve fethedilen toplumlara kendilerini ne kadar sıkı bir şekilde yerleştirebildikleri idi. Sömürge öncesi toplum ne kadar büyük, daha zengin, daha yerleşik ve daha karmaşıksa, merkantilist kolonyal elit kendini o kadar derinden yetiştirebildi, hem İspanyol kraliyetinin hem de yerli halkların zorluklarını savuşturabildi ve gelecekteki kalkınma pahasına vurguncular yer alacaktı.
Seçkinlerin sınırdaki Arjantin’de olduğu gibi zayıf yayıldığı yerlerde, Bourbon tacı, ekonomik kalkınmayı teşvik eden yeni liberal elitleri yerleştirebileceği, hem coğrafi hem de yapısal boş alanlar buldu. Mahoney’nin kolonilerin metropolü nasıl etkilediği hakkında söyleyecek çok az şeyi var.
Analizinin en büyük gücü, sömürge öncesi toplumları farklılaştırmanın sistematik bir yolunu bulması ve aralarındaki farklılıkları çeşitli İspanyolcayı ve karşılaştırmalı bir bölümde kontrol etmek için İngiliz ve Portekiz stratejilerini açıklamak için çeşitli boyutlarda kullanmasıdır. Avrupalıların fethettiği kolonilerin halkları ve toprakları, özünde, sömürgecilik türleri arasındaki veya emperyal yönetim biçimleri arasındaki farklılıkların, sömürgeciler yerli halklara ulaşıp onları fethettiğinde ortaya çıktığını savunuyor. Önceden büyükşehir siyaseti ve kültürü tarafından şekillendirilmiyorlar.
Mahoney’nin karşılaştırmalı tarihsel analizinin genişliği ve zenginliği, Avrupalılar tarafından sömürgeleştirilen yoğun, gelişmiş yönetimlere sahip toprakların çevresel bir konumdan kaçmasının neden bu kadar zor olduğunu her zamankinden daha titiz bir şekilde açıklamasına olanak tanır.
Merkantilist çekirdek koloniler asla daha yüksek ekonomik gelişme sağlayamadılar çünkü merkantilist yönetim altında geçirdikleri süre boyunca liberal reformlarla ortadan kaldırılamayacak seçkinler kuruldu. Liberalizm, Arjantin’de yeni bir ticari seçkinler için bir açılım yaratarak, nihai olarak esas olarak eski çevreler için önemliydi. Sömürge dünyasının çoğu liberalizmi için çok geç geldi.
Mann’ın bize öğrettiği gibi imparatorluklar asla yalnızca ekonomik, askeri veya kültürel yaratımlar değildir. Yine de, emperyalizmin bir veya iki yönüne odaklanan araştırmalar, Mahoney’ninki gibi, analiz edilen faktörlerin nedensel rolünü belirlemelerine ve dolayısıyla diğer sosyal güçlerin ne zaman ve nasıl olduğunu göstermeye yönelik bir temel oluşturmalarına olanak tanıyan kavramsal bir yapı oluştururlarsa büyük bir içgörü sağlayabilir. Zeitlin’in Şili siyaseti analizi için çizdiğimiz gibi, nedensel zincire girin.
George Steinmetz’in Alman sömürgeciliği üzerine araştırması, Mahoney’ninki ile önemli yönlerden paraleldir. Mahoney gibi, tek bir imparatorluktaki kolonileri karşılaştırır: Alman. Mahoney gibi o da emperyalizmin bir bölümüne analitik öncelik veriyor: Steinmetz’in çalışmasında ideolojik güç.
Alman imparatorluğu, araştırma kültürü içinözellikle uygundur. (ABD imparatorluğundan daha geç olmamakla birlikte), diğer Avrupalı emir güçlerinden daha sonra yaratıldı. Almanya’nın sömürgeleri, ülke ekonomisine neredeyse hiçbir katkı sağlamadıkları için öne çıkıyor: imparatorluğu esas olarak prestij için ve mali yağmalardan ziyade sömürge yönetimi içinde güç, prestij ve ofisler için birbirleriyle savaşan Alman seçkinlerinin emriyle kuruldu. .
Sonuç olarak, Alman sömürge seçkinleri, büyükşehir çıkarlarından (çünkü kolonilerin değeri çok düşüktü) İspanyol, Fransız veya İngiliz meslektaşlarından daha fazla özerkliğe sahipti. Böylelikle Steinmetz, sömürge seçkinlerinin büyükşehir mali çıkarlarının kafa karıştırıcı baskıları olmadan iktidar için ideolojik ve bürokratik rekabete nasıl girdiklerini gösterebilir.
Steinmetz ne bulur? Birincisi, sömürge memurları fethedilen topraklara bireyler olarak gelmediler. Bunun yerine, evlerinden nakledilen seçkinlerin temsilcileri olarak geldiler ve kolonilerdeki farklı kimliklerini korudular.
Üç ana Alman seçkinleri, “soylular, mülk sahibi burjuvazi ve Bildungsbiirgertum (yani eğitimli orta sınıf)”, Alman sömürge hükümeti üzerinde kontrolü ele geçirmek için kullandıkları farklı sermaye biçimleriyle kolonilere ulaştı. Ana mücadele alanı “yerel politika” ydı. Her elit, Almanya’dan kolonyalara getirdikleri kültürel sermaye türüne dayalı olarak “etnografik uzmanlık” iddiasında bulundu.
