Risklerin ZamanlamasıGenellikle seçeneklerin zaman içinde farklı risk profilleri olacaktır. Örneğin, ilk taslak aşamasında iki seçenek aşağı yukarı eşit derecede riskliyse, karar verildiğinde güçlü hafifletici eylemler birindeki ana riskleri büyük ölçüde ortadan kaldırırken diğerini iyileştirmek için çok az şey yapılabilir. yatırım zaten taahhüt edilene ve uygulama başlayana kadar.Bu, genellikle olduğu gibi, iş gerekçesi nihai olarak karara bağlanmadan önce bir dizi yinelemeden geçerse özellikle önemlidir.Örneğin, ana hatlarıyla iş gerekçesi, bir seçeneğin diğerlerinden önemli ölçüde önde olduğunu, ancak yalnızca belirli bir iş ortağının katılmayı seçmesi durumunda geçerli olacağını gösteriyorsa, bu açıkça yüksek riskli bir seçenektir, ancak basit bir şekilde ele almak çok kaba olacaktır. bu nedenle ulaşılabilirliğini işaretleyin. Bunun yerine, karar vericiler nihai kararlarını vermeden önce bu müzakerelerin prensipte anlaşmaya vardığından emin olmak için elinizden geleni yapmanızı bekleyeceklerdir.Karşılaştırmalı AnalizSeçenekleri çekicilik-ulaşılabilirlik tablosunda çizebilmek için her seçeneğin risklerinin birbirine göre değerlendirilmesi gerekir. Risk listesinin uzunluğu bunun için neredeyse hiçbir zaman iyi bir kılavuz değildir, ancak mor ve kırmızı risklerin sayısı en azından bir başlangıç noktası sunar.Bilimsel yönteme yönelik herhangi bir iddiadan kaçınırken, üç kritik riskle karşı karşıya olan bir seçeneğin, hiçbir riskle karşı karşıya olmayan bir seçeneğe göre elde edilebilir olma olasılığının daha düşük olduğunu öne sürmek makul olacaktır.Grafikteki göreli konumlandırmaya, farklı seçenekleri etkileyen farklı risk türleri ve hafifletme arasında ayrım yapan, uygun şekilde incelikli bir yorum eşlik etmelidir. Bazı risklerin hafifletilmesi imkansızdır veya çok zordur, diğerleri ise karmaşık, pahalı hafifletme çabalarına duyarlı olabilir.Bazı riskler nispeten tahmin edilebilirken, diğerleri temelde rastgeledir. Bazı seçenekler küçük bir toplam başarısızlık riski taşırken, diğerleri daha yüksek sıradanlık riski taşır. Bu farklılıklar, karar vericiler için seçimleri çerçeveler ve iş gerekçesinin rolü, kararın ve projenin kaçınılmaz bir parçası olarak risklerin bilgilendirilmiş kabulünü güvence altına alarak bunları açık hale getirmektir.Uygulama PlanlamasıHer bir seçeneğin elde edilebilirliğinin değerlendirilmesi, bazı ön uygulama planlamalarının yapılmasıyla da kolaylaştırılacaktır. Riskle ilgili olarak tartışılanlara çok benzer hususlar, planlama uygulamasına yaklaşımınızı yönetmelidir, yani:karşılaştırma amacıyla her seçeneğin kendi planına ihtiyacı vardır;
planın amacı iş gerekçesi kararını bildirmektir;
ihtiyaç duyulan detay ve karmaşıklık düzeyi, büyük ölçüde organizasyonun kültürü ve karar vericilerin beklentileri tarafından yönlendirilecektir;
plan, proje yöneticisine bir başlangıç noktası verir, ancak işlerini hiçbir şekilde onlar için yapmaz.
İş gerekçesinin son versiyonunda, karar vericilere ulaşılabilirlik değerlendirmesinde daha fazla güven vermek ve proje yöneticisine daha iyi bir başlangıç sağlamak için tercih edilen seçenek için uygulama planını daha ayrıntılı olarak geliştirmek pekala uygun olabilir.İş gerekçesinde uygulama planlamasına atanması gereken çaba miktarı, projenin doğasına bağlıdır. Olimpiyat Oyunlarına hazırlıkla ilgili tüm projelerde olduğu gibi bazı projelerde zaman kesinlikle kritiktir ve maliyetlendirmede uygulanması gereken aynı derecede titizlik planlamaya da uygulanmalıdır.Gerçekten de disiplinlerin çoğu, planlama yapısını kurmak, ana zaman bloklarını belirlemek, her satır öğesinin ayrıntılarını araştırarak planı doldurmak, beklenmedik durum eklemek, test etmek ve duyarlılık analizi yapmakla karşılaştırılabilir. Diğer, daha az zaman açısından kritik projeler için planlar, esas olarak bir maliyet tahmini aracı ve proje tamamlanma tarihlerinin bir göstergesi olarak önemlidir ve karar vericilerin kendi başlarına daha az ilgisini çekme olasılığı daha düşüktür.Zaman açısından kritik projeler ve aynı zamanda tüm mühendislik ve inşaat projeleri için, Microsoft Project gibi uygun tescilli planlama yazılımının kullanımında deneyimli profesyonel bir proje yöneticisinin hizmetlerine başvurarak ayrıntılı çizelgeler geliştirmek çok önemlidir. kaynak planlaması ve kritik yol analizi.Daha geniş tabanlı bir iş kararı için, bu düzeyde uzman desteği muhtemelen gerekli değildir ve iş incelemesi yazarı olarak eğitimli bir proje yöneticisi değilseniz (ve olmanıza da gerek yoktur), muhtemelen bu tür bir destek bulacaksınız. yaklaşım ve bu tür yazılımlar aşırı tasarlanmış ve yararsızdır.Çoğu durumda, iki ana ilkeye saygı duyulduğu sürece içgüdülerinizi takip etmek ve yeteneklerinizin ve deneyiminizin sınırları içinde kalmak iyi sonuç verecektir. Birincisi, hem metinde anlatılan hem de grafiksel olarak temsil edilen bir zaman çizelgesi olmalıdır.Karşılaştırmalı Analiz örnek
Karşılaştırmalı Analiz Nedir
Karşılaştırmalı Analiz formülü
Karşılaştırmalı analiz nasıl yapılır
Karşılaştırmalı Tablolar Analizi yorumlama örnekleri
Sürekli karşılaştırmalı analiz nedir
Yatay Analiz örnek soru
Yatay Analiz hesaplamaKarar vericilerin, projenin ne zaman teslim edileceğini ve faydaların ne zaman gerçekleştirileceğini bilmesi gerekir ve bu süre tahmini, tıpkı maliyet tahmininin maliyet bloklarından oluşturulması gerektiği gibi, zamanlanmış faaliyet bloklarından oluşturulmalıdır. Bu zamanlanmış aktivite bloklarının grafiksel olarak gösterilmesi gerekir, böylece okuyucular, örneğin agresif bir proje bitiş tarihini karşılamak için gereken paralel çabanın ölçeğini hızlı bir şekilde kavrayabilir veya belirli faaliyetler için şaşırtıcı derecede uzun veya kısa süreleri kolayca görebilir ve sorgulayabilir.Yine maliyetlendirmedeki iyi uygulamayı yansıtan ikinci ana ilke, uygulama planının ve bileşen parçalarının şeffaf bir şekilde belgelenmesi, hissedilir şekilde kontrol edilmesi ve paydaşlarla doğrulanması gerektiğidir. Teslimat zaman çizelgeleri için aşırı agresif tahminler, maliyetlerin ciddi şekilde eksik tahmin edilmesi kadar yaygındır ve ciddi sonuçlara da yol açabilir.Sık sık ikisi arasında bir bağlantı vardır. Bu nedenle, planın sağlam bir şekilde incelenmesi, maliyetler üzerinde değerli bir çapraz kontrol sağlar. Örneğin, "görevdeki yeni personel" gibi bir kilometre taşından önce işe alım faaliyeti için önemli bir zaman bloğu yoksa, yalnızca planı değiştirmeniz değil, aynı zamanda işe alım maliyetlerinin dahil edildiğini de kontrol etmeniz gerekir.Yine, bir seçenek için taslak uygulama planını inceleyen teknik danışmanlar, kullanıcı kabul testi için bir ay daha önerirse, bu yalnızca proje süresine bir ay eklemekle kalmaz, aynı zamanda test ekibi ve proje ekibi için bir aylık ücretler/maaşlar ve ek yük de ekler. Bu ilkelere göre inşa edilirse, üst düzey bir uygulama planı bile, strateji ve fayda haritalamanın kaçınılmaz olarak istek uyandıran dünyası ile seçeneğin sahada çalışmasını sağlamanın zorlu gerçekliği arasında değerli bir köprü görevi görebilir. Akıllıca yorumlanan iyi bir plan, karar vericilerin bir seçeneğin pratik olarak gerçekleştirilebilirliği konusundaki güven (veya uygunsa kaygı) düzeylerine önemli ölçüde katkıda bulunabilir.
Eleştirel ve Bilimsel Gelişmeler
Son çeyrek yüzyıldaki en çarpıcı eleştirel ve bilimsel gelişmeler, genel olarak yukarıda açıklanan kahramanca başarı duygusunu sorgulama etkisine sahip oldu. Pek çok okuyucu için romantik şiir hakkındaki fikirleri en kökten değiştiren üç akım yapısöküm, yeni tarihselcilik ve metin eleştirisidir.
Çok geniş bir şekilde konuşursak, yukarıda tartışılan çalışmalar, romantikleri, diğer insanların şartlarına göre elli yıl boyunca indirildikten sonra, temelde kendi şartlarına göre ele almakla ilgiliydi.
Yapıbozum ve yeni tarihselcilik bunu yapmayı reddeder, daha ziyade bazen aşırı bir şüphecilik benimser, gizli ideolojileri açığa çıkarır, körlükler ve açmazlar arar ve sınırda görünürdeki her gevşek ucu, kendinden geçmiş bir metin çözülme cümbüşü içinde çeker. Tıpkı Wilson Knight’ın 1940’ların başlarındaki görünüşte taşlı zemine kıyamet tohumlarını atması gibi, 1960’ların başlarında zaten iş başında olan proto-yapısökümcüler de görülebilir. E.E.Bostetter (1963), ‘olumsuz Romantik’ Byron’ı, özünde dönemin diğer şairlerinin ortak sözdizimi olduğuna inandığı şeyi ortaya çıkarmak için kullandı.
Bostetter, bu modası geçmiş sözdiziminden, çağdaşlarının yaşam ve sanatla ilgili yanılsamaları hakkında modern dünyaya tanıklık etmek için tek başına Byron’ın tamamen kurtulduğunu öne sürüyor. Daha yakın tarihli post-yapısalcı gelişmelerin ışığında okunduğunda, Don Juan, bir zamanlar büyük ölçüde çözülmemiş güvenlik ağlarıyla dolu bir uçurum üzerinde büyük bir gösteriş ve büyük bir zevkle icra edilen virtüöz bir yüksek telli eylem ya da bu tür bir dizi eylemdir.
Akrobat, Anne Mellor’un iddia ettiği gibi (1980); ya da belki de bir kişilik olarak adlandırılamayacak kadar parçalanmış bir aygıttır, karakterin ve mevcudiyetin yarı yapıbozumcu bir reddinin ürünüdür. Bu inşa edilmiş kişilik veya yapısı bozulmuş kişilik-olmama, geleneksel şiir biçimlerinin ideolojik yükünün kesinlikle farkındadır ve kendisini aşırı ton istikrarsızlığıyla ifade eder.
Bazı açılardan, yalnızca Byron değil, tüm ikinci kuşak romantikler, 1947 ile 1971 arasındaki yüksek romantik eleştirinin kahramanca dönemine karşı koymak için 1970’lerimizi ve 1980’lerimizi gölgede bırakıyor olarak görülebilir.
Shelley ve Keats ve Byron, kendi kendini yapıbozumunun temel bir kavramsal ve yapısal ilke olarak işlev gördüğü işler üretiyor. Earl Wasserman’ın 1971 çalışması, Shelley’nin İngiliz şüpheci felsefi geleneğine olan borcuna ilişkin CEPulos’un (1954) ufuk açıcı araştırmasını özümsemekten yararlandı (Pulos’un kitabı, o zamanlar oldukça belirsiz olan Nebraska Üniversitesi Yayınları tarafından yayınlandı ve genel hale gelmesi için on yıldan fazla zaman geçti. (biliniyor): o, takdire şayan analitik inceliğini korurken, kendi önceki idealleştirmelerinin ötesine geçmeyi başardı ve Shelley’nin farklı şiirlerde veya tek şiirlerde zıt epistemolojilerle şüpheci ve agnostik deneyler yaptığını, bu arada kendi şiirinde geçici olarak idealizm yönünde hareket ettiğini gösterdi.
Edebiyat teorisi Nedir
Sosyolojik eleştirinin özellikleri
Edebiyat Teorileri Ders Notları
Edebiyat teorisi ve Eleştirisi
Cumhuriyet dönemi eleştirileri Yazarları ve eserleri
Edebiyat Kuramları PDF
Tarihi ve sosyolojik eleştirinin özellikleri
Türk Edebiyatında eleştirmenler ve eserleri
Wasserman’ın yaklaşımı, Tilottama Rajan tarafından yaklaşımın bazı tehlikelerini sergileyen bir kitapta (1980) sert bir yapısökümcü eleştiriye tabi tutulmuştur.
Rajan, Shelley’nin olması gerektiği gibi katı bir şüpheci olmaktan ziyade kafasının karışık olduğunu savunuyor: “şüphecilikle karşılaşması, onu idealizmini gözden geçirmek yerine ertelemeye veya yerini değiştirmeye, şüpheciliğe ironik veya trajik olmaktan ziyade duygusal olarak yanıt vermeye yönlendiriyor” (s. 59). ): ancak geç tamamlanmamış ‘Hayatın Zaferi’nde, ortak dünyadan kopuk bir idealizmden, bu gerçek dünyanın ıstırabının trajik bir şekilde tanınmasına geçiş belirtileri gösterir.
Bir parçaya bu kadar çok ağırlık vermek yapı bozumcu düşüncenin tipik bir örneğidir: Rajan, Keats’in ‘Hyperion’un Düşüşü’ ile aynı şeyi yapar ve Shelley parçası, Bloom (1979) tarafından düzenlenen bir dizi denemede, özellikle Amerikalı post-yapısalcıların en safı Paul de Man tarafından neredeyse aşılmaz bir karmaşıklık vardır.
Rajan’ın yaklaşımıyla ilgili bir sorun, Shelley’nin oldukça aptal olduğu izlenimini vermesidir, ki kendisi öyle değildi ve Rajan’ın cevabı bildiği ya da en azından Shelley’den daha fazla bildiği -cevap şudur: ‘Dünyadaki radikal heteronomi. yanılsama alanının ötesinde hareket tarafından ifşa edilen benlik ve girişimleri örtbas edilemez veya iyileştirilemez, sadece dolayımlanır.
Tamamlanmamış şiirler üzerindeki yoğunlaşmanın, elde edilen sanat eserine karşı bir güvensizlik gösterdiğine de itiraz edilebilir. Açıklayıcı bir dipnot, “kişinin görme sorunları ile yalnızca teknik ve yapısal olan sorunları ayırt etmesi gerektiğini” ileri sürer. Ancak Shelley ve Keats, teknik ve yapının asla “sadece” bir şey olamayacağı adanmış sanatçılardı.
Hâlâ aramızda olan ve bazı yapısökümcülerin iddia ettiği gibi, eleştiride Kopernikçi bir değişim yoluyla çözülmemiş olan ahlaki, felsefi ve dini bilmeceleri araştırmakla ilgilendiler. İfadeye şüpheli bir olumsuz değerlendirme eşlik etmesine rağmen, Rajan aslında Keats’in burada olduğu ‘Hyperion: A Fragment’ı tartışırken bu noktayı çok iyi ortaya koyuyor.
ideal bir Yunanistan kurgusunu hem gizeminden arındırma hem de yeniden inşa etme arzusunu ortaya koyuyor. Bu bakımdan idealizmin emellerinden vazgeçmeden kendi belirsizliklerini içerecek olan ironik ve duygusal kip biçimleriyle de gelişmeye çalışan dönemin teorisyenlerinden farksızdır.
Eleştirmenler olarak sanat yapıtlarıyla uğraştığımızı asla unutmamalıyız. Post-yapısalcı eleştiride, sanat yapıtlarının hakikat olarak adlandırılabilecek bir şeye felsefi argüman yoluyla değil, ama yol yoluyla- varmak ya da onun yönüne imada bulunmak için sahip olduğu özel stratejileri ihmal etme ya da tanımama eğilimi vardır. Güzelliğin. Burada Keats’in kendi topraklarındayız ve aynı zamanda kendi kendini yapıbozuma uğratan bir şiirin neredeyse mükemmel bir örneği olan tamamlanmış bir başyapıta atıfta bulunursak, onun ‘Grecian Urn’daki Ode’sine atıfta bulunursak bu nokta açıklığa kavuşabilir.
Vazo tarafından söylenen (muhtemelen) ünlü son aforizma, ‘Bülbüle Övgü’yü bitiren asıl soru kadar bir sorudur. En hassas post-yapısalcı okuyuculardan biri olan David Simpson (1979), bu şiirin konuşmacısının, duygu yüklü vazonun kendisinden olduğu kadar, kontrol eden kişi olan “şair”den de ayırt edilmesi gerektiğini ileri sürer ve devam eder. kişisel kimliğin bu parçalanmasının sonuçlarını, post-yapısalcı eleştirmenlerin çoğu zaman ellerinden gelenin en iyisini yaptığı yakın okuma türünde etkileyici bir şekilde araştırmak gerekir.
