MUHASEBE GELİRLERİNİN SINIRLAMALARI
Mali tablo okuyucuları, raporlanan muhasebe gelirini çok faydalı bulsa da, birkaç sınırlaması vardır. Kavramsal olarak, genellikle geliri servetteki bir artış olarak düşünürüz. Faiz yüzünden banka hesabımız 100$ büyürse, gelirimizin 100$ olduğunu hissederiz. Bununla birlikte, birçok varlık için muhasebe, meydana geldiğinde değerde bir artış tanımaz. Bunun yerine, değer artışı ve buna bağlı gelir, varlığın elden çıkarılması sırasında muhasebeleştirilir.
Bazen tarihi maliyet ile cari değer arasındaki fark oldukça büyük olabilir. Disneyland’in karşısında 58 dönümlük bir çiftliğe sahip olan Hiroshi Fujishige’yi düşünün. Çiftlik 1953 yılında 2.500 dolara satın alındı. Güney Kaliforniya emlak uzmanları, değerinin 55.000.000 $ olduğunu tahmin ediyor.
Bu tahmine rağmen, Fujishige Çiftliği bilançosu araziyi 2500$ olarak yansıtıyor ve değer artışı Fujishige’nin gelir tablolarının hiçbirinde görünmedi. Genel olarak, bir değer artışını tanımak için, muhasebe kuralları doğrulama amacıyla bir işlemin gerçekleşmesini gerektirir.
Mali tablolar, bir firmanın diğer başarılarını yansıtmaz. Örneğin, Wall Street Journal, Gıda ve İlaç İdaresi’nin COR Therapeutics, Inc. tarafından geliştirilen bir pıhtılaşma önleyici ilacı onaylamayı planladığını bildirdi. Bu, COR için son derece iyi bir haberdi; hatta hisse senetleri haberler üzerine %79 arttı.
Ancak duyuru yapıldığında bu olay muhasebe kayıtlarında yer almıyordu. O zaman, COR herhangi bir işlem yapmamıştı; satış yapılmamıştı. İlaç satışlarının mali tablo etkileri, oluştukça muhasebe kayıtlarına yansıtılacaktır.
Muhasebenin ihtiyatlılık ilkesi, muhasebe gelirinin servetteki değişiklikleri yansıtma derecesini de sınırlayabilir. Bu ilke, belirli bir işlem için muhasebe muamelesi hakkında şüphe olduğunda, muhafazakar bir alternatifin seçilmesi gerektiğini belirtir. Diğer bir deyişle, daha düşük varlık değerleri ve daha düşük net gelir bildiren alternatifi seçin.
Örneğin, araştırma ve geliştirme için yapılan harcamalar, değerli ürünler veya patentlerle sonuçlansa bile derhal giderleştirilir. Amacı daha yüksek vasıflı bir iş gücü yaratmak olsa da, çalışan eğitimine yapılan harcamalar anında giderilir.
Bu örnekler, bazı şirketlerin bilançolarının düşük değerlenmiş veya kayıt dışı varlıklara sahip olabileceğini düşündürmektedir; bu, elbette, gelir tablosundaki net gelir rakamının servetteki değişiklikleri mutlaka yansıtmadığı anlamına gelir. Öte yandan, çoğu muhasebeci, aşırı iyimser mali tablolardan kaçınmaya yardımcı olduğu için muhafazakarlık ilkesini desteklemektedir.
Özetle, muhasebe sürecinden güvenilir ve doğrulanabilir finansal tabloların ortaya çıkmasını sağlamak için GAAP, belirli potansiyel değer değişikliklerinin tanınmasını engeller. Bu nedenle, muhasebe geliri servetteki değişiklikleri kesin olarak ölçmez. Bununla birlikte, iş dünyasının büyük ölçüde güvendiği çok yararlı bir performans ölçüsüdür.
MUHASEBE GELİRLERİ VE EKONOMİK SONUÇLARI
“Finansal Muhasebenin Temel Kavramları”ndan, halka açık birçok şirketin yöneticilerinin rapor edilen muhasebe net gelirine dayalı ikramiye aldığını hatırlayın. Bu ikramiye planları tipik olarak bir taban ve bir tavan içerir.
Taban, bonusun etkinleştirilmesinden önce net gelirin belirli bir seviyeye ulaşmasını gerektirirken, tavan, bonusun boyutuna bir sınır koyar. Yani, net gelir tavanın üzerine çıktıkça ikramiye artmaz. Bu nedenle yöneticiler, net gelirin taban ile tavan arasındaki aralığın en üst noktasına düşmesini tercih ederler.
İkramiyeler, yöneticileri firmanın operasyonlarını iyileştirecek eylemlerde bulunmaya motive edebilir ve böylece karı arttırabilir. Ne yazık ki ikramiyeler aynı zamanda yöneticileri, firmanın altında yatan karlılığı etkilemeyen, ancak raporlanan muhasebe gelirini etkileyen muhasebeyle ilgili kararlar almaya motive edebilir.
Genel Yönetim Muhasebe Yönetmeliği 2022
Merkezi Yönetim Muhasebe Yönetmeliği
Ertelenmiş vergi hesaplama
Ertelenmiş vergi varlığı örneği
Genel Yönetim Muhasebe YÖNETMELİĞİ ders notlari
Genel yönetim Muhasebe YÖNETMELİĞİ eki 1
Genel Yönetim Muhasebe YÖNETMELİĞİ mevzuat
Genel Yönetim Muhasebe YÖNETMELİĞİ özet
Örneğin firmalar zaman zaman büyük hamamlara girerler. Bunlar, bir yılda büyük kayıplara neden olan muhasebe kararlarıdır. Bildirilen kazançlar, aksi takdirde bir ikramiye planının tabanının altında olsaydı, bu tür kayıpların cari yılın ikramiyesi üzerinde hiçbir etkisi olmaz.
Ayrıca, kayıpların hepsini bir kerede alarak, sonraki dönemlerde bu masraflardan kurtulur ve gelecekte daha yüksek rapor edilen kar ve ikramiye şansı maksimize edilir. Waste Management, Inc. tarafından yapılan büyük bir banyoyu anlatıyor.
Atık Yönetimi tarafından alınan önlemler, izin verilen yönetimsel takdir sınırları içindedir. Ancak diğer şirketler çok daha şüpheli eylemlerle suçlandılar. Örneğin, iflas etmiş bir disk sürücüsü üreticisi olan Miniscribe’ın, müşterilerin sipariş etmediği gönderiler, uygun olmayan şekilde tahmin edilen tahsil edilemeyen alacak hesapları ve tahrif edilmiş envanterler üzerinden erken gelir muhasebeleştirdiği iddia edilmektedir.
GAAP’nin uygulanması, yargının uygulanmasını gerektirir. Aynı zamanda, yöneticinin kişisel çıkarı, rapor edilen muhasebe gelirinden etkilenir. Buna göre, finansal tablo kullanıcıları, yöneticilerin kişisel çıkarlarının muhasebe politikası kararlarını etkilemesine şaşırmamalıdır. Sonuç olarak, finansal tablolar, firmaların temel ekonomik faaliyetleri hakkında tarafsız yansımalar olmayabilir.
ÖĞRENİM HEDEFLERİNİN ÖZETİ
1. Gelirlerin ne zaman muhasebeleştirileceğini açıklayın.
Gelir, kazanç süreci önemli ölçüde tamamlandığında ve tahsil edilecek tutar makul bir şekilde belirlenebilir olduğunda muhasebeleştirilmelidir. Bu kriterler, firma müşteriye karşı yükümlülüğünü yerine getirmeden ve müşteriden nakit tahsil edeceğinden makul ölçüde emin olmadan hasılatın muhasebeleştirilmemesini sağlar. Gelir genellikle satış noktasında muhasebeleştirilir.
2. Giderlerin ne zaman muhasebeleştirileceğini açıklayın.
Eşleştirme ilkesi, gelir oluşturmaya yardımcı olmak için kaynaklar tüketildiğinde giderlerin muhasebeleştirilmesi gerektiğini belirtir. Gelirlerin ve ilgili giderlerin aynı gelir tablosunda gösterilmesi, bir firmanın dönem performansını en iyi yansıtan net gelir rakamını verir. Eşleştirme ilkesi üç yoldan biriyle uygulanır: neden ve sonucu ilişkilendirme, sistematik ayırma ve anında tanıma.
3. Gelir tablosunun bileşenlerini yorumlayın.
Gelir tabloları birkaç ana bölüm içerebilir: devam eden faaliyetlerden gelirler, durdurulan faaliyetlerden gelirler ve olağanüstü kalemler. Bu format, finansal tablo kullanıcılarının bir firmanın geçmiş performansını değerlendirmesine ve gelecekteki operasyonların sonuçlarını tahmin etmesine yardımcı olur.
Tarihsel bilgilere dayalı tahminler yapılırken, gelecekte tekrarlaması beklenmeyen işlem ve olayların etkisi net gelirden elimine edilmelidir. Muhasebe tanımlarının geliştirilme şekli nedeniyle, devam eden faaliyetlerden elde edilen gelir bile tekrar etmeyen kalemleri içerebilir.
4. Çeşitli oranlar kullanarak gelir durumu bilgilerini analiz edin.
Gelir tablosu, bir firmanın kazanç elde etme kabiliyeti ile ilgili bir dizi ölçü içerir. Bu, analistlerin bir firmanın beklenen getirisini değerlendirmesine yardımcı olur. Dikey analiz, bir dönemin gelir tablosundaki ilişkileri inceler; gelir tablosunun her satırı satışların yüzdesi olarak ifade edilir.
Yatay analiz, gelir tablosu rakamlarında zaman içindeki eğilimi gösterir. Öz sermaye getirisi ve varlıkların getirisi, bir firmanın performansının iyi bir özetidir. Son olarak, kazanılan faiz oranı, alacaklılara firmanın faiz ücretlerini ödeme kabiliyetine dair bir gösterge sağlar.
5. Raporlanan kazançların yöneticilerin serveti üzerindeki etkilerini ve dolayısıyla muhasebe politikası kararları üzerindeki etkilerini tanımlayın. Birçok şirket, üst düzey görevlilerinin ücretlerini rapor edilen muhasebe kazançlarına bağlar. Bu ikramiye planları genellikle bir taban ve bir tavan içerir.
Taban, bonus etkinleştirilmeden önce aşılması gereken net gelir düzeyidir, tavan ise net gelirin ne kadar büyük olduğuna bakılmaksızın bonus miktarını sınırlar. Bu durum, yöneticileri, taban-tavan aralığının en yüksek ucunda bir net gelir rakamı bildirmeye motive ediyor. Yöneticiler ayrıca “büyük banyolar” yapmaya motive olurlar.
Bir yılda büyük masraflar almak, bu giderlerden gelecek yılların gelirini hafifletir ve daha yüksek rapor edilen kazançların ve yönetim için daha yüksek ikramiyelerin yolunu açar.
