Muhasebe Girişleri
Amortismanın muhasebeleştirilmesinde yer alan hesaplar sıklıkla yanlış anlaşılmaktadır. Geleneksel olarak yapılan girişleri anlamak için amaçlarını gözden geçirmekte fayda var. Muhasebeci, bir varlığın maliyetini faydalı ömrü boyunca dağıtmaya ve varlığın her muhasebe döneminde kullanım maliyetini ölçmeye çalışmaktadır. Amortismanı kaydetmek için yapılan temel yevmiye kaydı, bir maliyet veya gider hesabını (borçlandırarak) artırır ve bir varlık hesabını (veya alacaklandırarak kontra hesabını) azaltır.
Verilen girişler, amortismanın sağlam bir muhasebe muamelesini temsil eder, ancak 1.000 ABD Doları Bina hesabına yatırıldıktan sonra Bina hesabının 9.000 ABD Doları bakiyesi olacağını unutmayın. Sabit kıymetin orijinal maliyeti artık Bina hesabının bakiyesine eşit değildir.
Bu prosedür, ilgili bilgilerin bir kısmını elde etmeyi daha da zorlaştırır. Finansal raporların okuyucusu, varlıklar için ne kadar ödendiğini ve ne ölçüde amortismana tabi tutulduğunu bilmek isteyebilir. Önceki prosedür izlenirse bu bilgi kolayca elde edilemez.
Uygulamada, muhasebeci, örnekte olduğu gibi Bina hesabına doğrudan kredi vermez, bunun yerine bir kontra hesabı Bina hesabına (Bina hesabından çıkarılan bir hesap) kredilendirir.
Bu kontra hesabının çeşitli adları vardır. En yaygın olarak kullanılanlar arasında Amortisman Karşılığı ve Birikmiş Amortisman vardır. Amortisman maliyetinin tahakkuk etmesi için 31 Aralık’ta yapılan giriş ve Bina hesabındaki azalma daha sonra olacaktır.
Bu, amortismanın muhasebeleştirilmesi için genel olarak kabul edilen giriştir. Kredi doğrudan sabit kıymet hesabına değil, bir kontra kıymet hesabına yapılır. Bu kontra hesabındaki bakiye, başlığı ne olursa olsun, sabit kıymet hesabından düşülür.
Amortisman ve Nakit Akışı
Muhasebe amortisman gideri girişi, bir iş organizasyonunun nakit akışını etkilemez, ancak vergiler için amortisman gideri nakit akışını etkiler. Aşağıdaki gerçeklerin geçerli olduğu bir durum varsayalım – nakit satış toplamı 100$, muhasebe ve vergi amortisman gideri 20$ ve vergi oranı 0,40’tır.
Nakit satışlardan 20$’lık amortisman gideri düşülerek işletme, 8$’lık vergi tasarrufu sağladı. Genel olarak, amortisman giderinden elde edilen vergi tasarrufu, vergi oranı ile vergiler için izin verilen amortisman giderinin çarpımına eşittir.
Eşdeğer olarak, 20$’lık amortisman giderinin düşülmesinin nakit akışı etkisinin, vergi sonrası nakit akışlarını 0,40($20) = 8$ artırmak olduğunu söyleyebiliriz. Nakit akışı artışını elde etmek için vergi amortismanını vergi oranıyla çarptığımızı unutmayın. Her 1$’lık amortisman gideri vergilendirilebilir geliri 1$ azaltır ve 0,40$ vergi tasarrufu sağlar.
Kazanç veya Kaybın Yorumlanması
Uzun ömürlü bir varlığın kullanımdan kaldırılması sırasında muhasebeleştirilen kazanç veya kayıp, üç faktöre bağlı olacaktır: emeklilik sırasındaki çalışma değeri, kurtarma veya satış gelirleri ve kaldırma maliyetleri. Bu faktörler, bir varlığın edinilmesi sırasında nadiren kesin olarak bilinebilir, bu nedenle emeklilikte her zaman kazanç veya kayıplar olacaktır. Mevcut uygulamada, emeklilikteki kazanç veya kaybın cari geliri etkilediği kabul edilmektedir.
Emeklilik kazanç veya kayıplarının tutarları, amortisman yönteminin seçiminden etkilenir. Önceki bölümde gösterildiği gibi, amortisman ücretlerini belirlemek için kabul edilebilir birkaç prosedür vardır. Farklı prosedürlerin kullanılması, emeklilikte farklı defter değerlerine neden olacak ve dolayısıyla muhasebeleştirilen kazanç veya zararı etkileyecektir.
Genel Muhasebe Kısa Ders Notları
Muhasebe Konu Anlatımı pdf
Genel Muhasebe Ders Notları
Muhasebeye Giriş PDF
Genel Muhasebe AÖF pdf
Genel Muhasebe Konu Anlatımı
Temel muhasebe
Genel Muhasebe pdf
Doğal Kaynakların Kaydedilmesi
Bir petrol kuyusunun sondajını ve meydana gelen olayların muhasebesini düşünün. Bulunan petrolün maliyeti başarılı kuyuların maliyeti mi yoksa tüm kuyuları açmanın maliyeti kuru ve başarılı mı? Eğer ikincisi ise, hangi zaman diliminde ve hangi coğrafi bölgeyi kapsıyor? Maliyet hiç alakalı mı, yoksa finansal tablo kullanıcıları şirketin sahip olduğu kaynakların değeri konusunda bilgilendirilmeyi mi tercih ediyor?
Bu sorular muhasebeciler tarafından uzun yıllar boyunca düşünülmüştür. Petrol arama faaliyetleri için “başarılı çabalar” raporlama yöntemi, birçok muhasebeci tarafından kabul edilen bir uygulama haline geldi. Bu, bir petrol şirketinin sahip olduğu petrolün maliyetinin, petrolü bulma maliyetini yansıtacağı anlamına gelir. Kaydedilen maliyet, yakındaki kuru kuyuların maliyetini içerir, ancak petrolün bulunduğu alanlarla tamamen bağlantısız kuru kuyuların maliyetini içermez.
Doğal Kaynakların Tüketilmesi
Önceki tartışma, ömürleri birkaç hesap dönemine yayılan varlıkların maliyetinin tahsis edilmesi sorunlarıyla ilgiliydi. Bu varlıkların ömürleri ya fiziksel bozulma ya da eskime ile belirlenmiş ve varlıkların kullanım maliyetleri ya üretim maliyetine ya da hemen gidere yansıtılmıştır.
Bazı maden çıkarma endüstrilerinde, kömür madenciliği, petrol üretimi, cevher rafinasyonu ve benzerlerinde benzer bir sorun vardır. Normalde bir miktar doğal kaynak elde etmek için tek bir meblağ ödenir, ancak bu kaynakların çıkarılması süreci birçok hesap dönemine yayılacaktır.
Bu tür kalemlerin maliyetini üretime tahsis etme sorunu, bu durumda varlığın üretilen üründe fiziksel olarak cisimleşmesi dışında, amortisman sorununa benzer. Bu tür maliyetleri tahsis etme prosedürüne tükenme muhasebesi denir.
Doğal bir kaynağın faydalı ömrü, kaynağın fiziksel miktarına ve kullanım oranına bağlıdır. Bir madenden çıkarılan her ton kömür veya demir cevheri, madende bir ton daha az kalmasına neden olur. Bu nedenle, yıllar veya makine saatleri yerine, tükenme muhasebesi, çıkarılması beklenen fiziksel ürün miktarlarına dayalı maliyetleri atar.
Hala toprakta bulunan bir kaynağın kesin miktarını değerlendirmek çok zor olabilir. Bununla birlikte, jeologlar ve diğer bilgili kişilerden numune almaları ve belirli bir operasyonda mevcut olan minerallerin veya diğer kaynakların miktarlarını tahmin etmeleri istenebilir.
Böyle bir tahmin mevcut olduğunda, tükenme hesaplamaları amortismana benzer bir şekilde yapılır. Azalan ücretleri içeren prosedürler kullanılabilse de, tükenme prosedürleri genellikle fiziksel miktarlar hakkında doğrusal bir varsayıma dayanır. Bir yılın tükenme maliyeti, o dönemde çıkarılan miktarlara bağlı olacaktır. Maliyetin bir kısmı envantere, bir kısmı da dönemin giderine tahsis edilecektir.
Tüketim için muhasebe girişleri, amortismana tabi varlıkların muhasebesinde kullanılanlara benzer, ancak genellikle uzun vadeli varlık hesabı, bir kontra varlık hesabı kullanılarak azaltılmak yerine doğrudan alacaklandırılır.
