Muhasebe Standardı Belirlemenin Politik Doğası
Muhasebe ilkeleriyle ilişkili ekonomik teşvikler, yönetimsel davranışın ek bir unsurunu motive edebilir. Daha önceki bir bölümde bahsedildiği gibi, FASB bir muhasebe standardı yayınlamadan önce ayrıntılı bir yasal süreç prosedürü yürütür. Bu süreç, şirket yöneticilerine FASB’de lobi yapma fırsatı sunar.
Kurula yaptıkları yorumların altında yatan nedir? Yine, iki olasılık var. Yorumlar, hangi ilkelerin en yararlı finansal tablo bilgilerini oluşturduğuna ilişkin yöneticilerin değerlendirmelerini yansıtabilir. Alternatif olarak, onların yorumları, belki de örtülü bir şekilde, çeşitli muhasebe ilkelerinin servetlerini nasıl etkileyeceğini de yansıtabilir.
Bazı gözlemciler, FASB’nin ikinci argümanlara aşırı duyarlı olduğuna inanıyor. Elbette diğerleri, FASB’nin, açıklamalarının bireysel yöneticiler veya firmalar üzerindeki etkilerine yeterince duyarlı olmadığına inanıyor.
Bu nedenle, muhasebe standartlarının belirlenmesi, günümüzde, çeşitli tarafların kendi çıkarlarını geliştiren muhasebe ilkelerinin seçimi için tartıştığı siyasi bir süreç olarak kabul edilmektedir. Bazı muhasebeciler, kişisel çıkar argümanlarının, bazı FASB kararlarının gerektirdiği bilgilerin yararlılığı üzerinde olumsuz bir etkisi olduğuna inanmaktadır.
ETİK VE MUHASEBE
Muhasebecilerin halka karşı önemli bir sorumluluğu vardır. Bu sorumluluk, dışarıdan hissedarlar, alacaklılar, çalışanlar ve diğerlerinin çeşitli ticari kararlar alırken finansal tablolara güvenmelerinden kaynaklanmaktadır. Ticari kuruluşlar, finansal tabloları hazırlamak için iç muhasebeciler kullanır. Bu beyanlar daha sonra bağımsız bir CPA firması tarafından denetlenir. Hem iç muhasebeciler hem de dış denetçiler görevlerini bütünlük ve özenle yerine getirmekle yükümlüdürler.
Çeşitli muhasebe kuruluşları, yüksek etik davranış standartlarını teşvik etmektedir. Bir örnek, kamu muhasebe firmaları veya diğer kuruluşlar (şirketler gibi) için çalışan EBM’lere hizmet veren profesyonel bir kuruluş olan Amerikan Yeminli Mali Müşavirler Enstitüsü’dür (AICPA). Mesleki Davranış Kuralları, CPA’ların kamu yararına hizmet etme yükümlülüğünü ve dürüstlük, tarafsızlık, bağımsızlık ve gerekli mesleki özen ile hareket etme sorumluluklarını vurgular.
Belirli bir durumda, resmileştirilmiş etik kuralları genellikle uygun eylem planına karar vermede yardımcı olabilir. Ancak bazı durumlar, kodların açık bir rehberlik sağlamadığı kadar karmaşıktır. Neyse ki, etikçiler belirsiz etik durumları incelemek için çerçeveler geliştirdiler. Bu çerçevelerden ikisi, faydacılık ve deontoloji, aşağıda kısaca açıklanmıştır.
Faydacılık, bir eylemin ahlaki doğruluğunu yalnızca sonuçlarına dayanarak yargılar. Bu bakış açısına göre, alınması gereken eylem, genel olarak olumlu sonuçları maksimize eden eylemdir (olumsuz olanlar hariç). Sadece aktör için değil, tüm taraflar için sonuçları dikkate alınmalıdır.
UFRS
Muhasebe Standartları
Uluslararası Muhasebe Standartları pdf
Türkiye Muhasebe Standartları
Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu
Uluslararası Muhasebe Standartları Ders Notları
Uluslararası Muhasebe kuruluşları
Uluslararası Muhasebe Standartları Kurulu
Deontolojinin savunucuları, bir eylemin sonuçlarının yalnızca ahlaki doğruluğu dikte etmediğini iddia eder. Eylemin altında yatan doğasının onun doğruluğunu etkilediğine inanırlar. Ancak, deontoloji içinde iki farklı bakış açısı vardır. Bazı deontologlar, bir eylemin doğasının ahlaki doğruluğunu değerlendirirken dikkate alınması gereken tek şey olduğunu düşünürler.
Örneğin, öldürmenin ve yalan söylemenin her koşulda ahlaki olarak yanlış olduğuna inanırlar. Diğer deontologlar, eylemin doğasının ve belirli bir durumdaki sonuçlarının her ikisinin de dikkate alınması gerektiğini ileri sürerler.
Bu yaklaşımları örneklemek için, bir iş gezisini yeni bitirdikten sonra bir gider raporu doldurma sürecinde olduğunuzu hayal edin. İşvereniniz evden uzaktayken çocuk bakım masraflarını karşılamıyor, ancak meslektaşlarınızın çoğu (birinci amiriniz dahil) çocuk bakımının meşru bir masraf olduğunu düşünüyor. Bu harcamaları, yemeklerin maliyetini abartarak telafi ederler (çoğu restoran size boş bir makbuz verir). Yemek maliyetinizi abartmanız etik olarak doğru mu?
Pek çok deontolog, yalan söyleme eyleminin etik olarak yanlış olduğunu ve bir masraf raporunu tahrif etmenin yalan söylemekle eşdeğer olduğunu iddia edecektir. Faydacılar ise eylemin sonuçlarını incelerler ve analizlerinin aynı sonuca varacağı açık değildir. Hissedarlara karşı sizin tahriften nasıl etkileneceğinize dair bir değerlendirme yapılması gerekecektir.
Güçlü bir kişisel etik kodu geliştirmek için her birimiz etik durumlar hakkında nasıl düşündüğümüzü anlamalıyız. Faydacılık ve detolojinin etik durumları analiz etmek için nasıl kullanılabileceğini düşünmenizi ve bu yaklaşımlardan hangisinin kendi ahlaki çerçevenizle tutarlı olduğunu değerlendirmenizi öneririz.
ÖĞRENİM HEDEFLERİNİN ÖZETİ
1. Muhasebeyi tanımlayın ve amaçlarını belirleyin. Muhasebe, bir işletmenin ekonomik faaliyetini ölçmenin sistematik sürecidir. Muhasebenin temel amacı, ticari ve ekonomik kararlar verenlere faydalı bilgiler sağlamaktır.
Muhasebe bilgilerinin kullanıcıları, mevcut ve potansiyel yatırımcılar ve alacaklılar, yatırım danışmanları, şirket yöneticileri, çalışanlar, sendikalar ve hükümet düzenleyicilerini içerir. Muhasebenin ikincil bir amacı, sözleşmelerin geliştirilmesine ve uygulanmasına yardımcı olmaktır. Yani, belirli durumlarda, kişiler ve kuruluşlar, sözleşmelerde muhasebe numaralarının kullanımını oldukça yararlı bulmaktadır.
2. Üç ana muhasebe türü arasında ayrım yapın. Üç ana muhasebe türü, bilgi kullanıcısının kimliğine dayanır. Finansal muhasebe, firmanın gizli kayıtlarına erişimi olmayan yabancılara bilgi sağlar. Buna hissedarlar, alacaklılar, çalışanlar, sendikalar ve hükümet düzenleyicileri dahildir.
Yönetim muhasebesi, şirket yöneticilerine kararlarında yardımcı olmak için bilgi sağlar. Vergi muhasebesinin iki unsuru vardır: (1) Vergi uyumu, çeşitli vergi makamlarının gerektirdiği şekilde vergi formlarının periyodik olarak hazırlanmasını içerir. Bunun amacı, bir firmanın vergi borcunu hesaplamaktır. İşlemler tamamlandıktan sonra gerçekleşir. (2) Vergi planlaması işlemler yapılmadan önce yapılır. Amacı, işlemleri vergi etkilerini en aza indirecek şekilde yapılandırmaktır.
3. Üç birincil finansal tabloyu listeleyin ve her birinde yer alan bilgileri kısaca özetleyin. Bilanço, gelir tablosu ve nakit akış tablosu üç ana finansal tablodur. Bilanço, bir firmanın varlıklarını, yükümlülüklerini ve sahiplerinin özkaynaklarını belirli bir zamanda gösterir.
Gelir tablosu, bir firmanın belirli bir süre için gelir ve giderlerini özetler. Gelirler ve giderler arasındaki fark, net gelirdir (veya zarardır). Nakit akış tablosu, bir firmanın belirli bir süre için nakit giriş ve çıkışlarını gösterir. Bu beyanın üç kategorisi (1) işletme faaliyetlerinden, (2) yatırım faaliyetlerinden ve (3) finansman faaliyetlerinden kaynaklanan nakit akışlarıdır.
4. Mali tablo kullanıcılarını ve verdikleri kararları belirleyin. Finansal tabloların ana kullanıcıları hissedarlar, alacaklılar, yönetim ve hükümet düzenleyicileridir. Hissedarlar, firmadaki hisseleri satın almaya, elde tutmaya veya satmaya karar verirler.
Alacaklılar, kredinin açılıp açılmayacağını ve hangi şartlarla kullanılacağını belirlemelidir. Mali tablolar kurumsal yönetime ilişkin bir performans raporu olduğundan, yöneticiler kararlarının mali tablolar üzerindeki etkisinden endişe duyarlar. Devlet düzenleyicileri, firmaların çeşitli yasa ve yönetmeliklere uyup uymadığını belirlemek için mali tabloları kullanır.
