Varlıkların Muhasebeleştirilmesi
Varlık terimi, bir ekonomist veya muhasebeci tarafından kullanılmasına bağlı olarak farklı çağrışımlara sahip olabilir. Muhasebe pratiğinde kullanılan terimi şu şekilde tanımlayacağız: Varlıklar, bir ticari kuruluşun bir piyasa işleminde edindiği ve kuruluşa gelecekte ekonomik faydalar sağlayacak olan kaynaklarıdır.
Muhasebe varlıklarına örnekler:
- Fiziksel olmayan kaynaklar: nakit, menkul kıymetler, alacak hesapları.
- Fiziksel kaynaklar: arazi, binalar, ekipman, mal.
- Maddi olmayan kaynaklar: patentler, iyi niyet, telif hakları, ticari markalar.
- Gelecek dönemler için geçerli maliyet faktörleri: Bir sonraki yıl için peşin ödenen kira ve sigorta primleri.
Ekonomi ve Muhasebe Varlıkları
Kaydedilen ve kaydedilmeyen varlıklar arasındaki farkı anlamak önemlidir. Yukarıdaki varlıkların tanımı iki kriteri yansıtmaktadır: (1) bir piyasa işleminde elde edilmişlerdir ve (2) şirkete gelecekteki ekonomik faydalar sağlayacaktır.
Muhasebeciler tipik olarak varlıkları kaydetmek için temel olarak açıkça tanımlanmış bir piyasa işlemine güvenirler. İki bağımsız taraf arasındaki bir işlemde yansıtılan piyasa fiyatı, edinilen varlıkların maliyetinin veya satılan varlıkların piyasa değerinin objektif kanıtını sağlar.
Muhasebecilerin, uzun zaman önce gerçekleşmiş bir piyasa işlemi dışında, ekonomik değerin nesnel kanıtlarına güvenmeleri yararlıdır. Geçmişte, muhasebeciler gerçek piyasa işlemlerine güvenmeyi seçmişlerdir.
Bu güven, varlıkların nasıl kaydedildiği konusunda tekdüzelik getirme eğilimindeydi, ancak satın alma maliyetinin, edinilen varlığın ekonomik değeriyle çok az ilişkili olabileceği durumlarda daha az yararlı bilgilerle sonuçlandı.
Örneğin, bir petrol kuyusu sondaj maliyeti, kuyudaki petrol miktarı ile ölçüldüğü gibi değeri ile ilgili değildir. Kuyu sondajının maliyetlerini kaydetmek, petrolün ekonomik değerini kaydetmekten daha az faydalıdır. Benzer şekilde, Manhattan’ın maliyeti 24 dolar olabilir, ancak mevcut ekonomik değeri 24 doları çok aşıyor.
Fiili piyasa işlemleri gerektirmesi de bazı varlıkların kaydedilmemesine neden olur. Telif hakları ve ticari markalar gibi öğeler, genellikle yalnızca belirli bir fiyat karşılığında bir şirket tarafından satın alınmışlarsa varlık olarak kaydedilir.
Bu tür öğeler şirket tarafından yaratıldığında veya icat edildiğinde, şirket için ekonomik değerleri ne olursa olsun, tarihsel olarak varlık olarak kaydedilmediler. Benzer şekilde, bir şirketin yüksek kaliteli çalışanları büyük bir ekonomik değere sahip olabilir, ancak muhasebeciler tipik olarak böyle bir değeri kaydetmezler.
Örneğin, profesyonel bir futbol takımının muhasebecileri, başka bir takımdan alınan yıldız oyun kurucunun milyonlarca dolarlık maliyetini bir varlık olarak kaydedebilir, ancak bir üniversite kampüsünden açık bir maliyet olmadan (bir yıllık ücretler hariç) alınan eşit derecede iyi bir oyun kurucu olmaz. muhasebe kayıtlarında varlık olarak görünür.
Dönen varlık nedir
Dönen Varlıklar nelerdir
Temel muhasebe eşitliği
Varlık hesapları muhasebe
Dönen Varlıklar örnek
dönen varlıklar-duran varlıklar tablosu
İşletmenin varlıkları nelerdir
DÖNEN VARLIKLAR hesap kodları
Ekonomik varlıklar, şirkete gelecekteki ekonomik faydalar sağlar. Tüm muhasebe varlıkları ekonomik varlıklardır, ancak tüm ekonomik varlıklar muhasebe varlıkları değildir. Muhasebe varlıkları, ekonomik varlıkların bir alt kümesidir.
Bir kalem şirkete gelecekte ekonomik fayda sağlamadıkça, ekonomik bir varlık değildir ve dolayısıyla bir muhasebe varlığı değildir. Bir kalem (örneğin, bir çalışan) şirkete gelecekte ekonomik fayda sağlayabilir ve bu nedenle ekonomik bir varlık olabilir, ancak bir piyasa işleminde elde edilmemişse, bir muhasebe varlığı olarak kaydedilmez.
Bir varlık satın alındığında, varlık için fiilen ödenen tutarın yansıttığı ekonomik değeri kaydedilmeye çalışılacaktır. Ancak bu tutar, varlığın alıcıya göre ekonomik değerini yeterince ölçemeyebilir, bunun yerine minimum değeri ölçebilir ve kayıtlı tutarları kullanarak karar verirken bu gerçek akılda tutulmalıdır.
Zaman geçtikçe, bir varlığı elde etmek için ödenen tutarın ekonomik değerinin tam bir tahmini olma şansı çok azdır ve bu nedenle muhasebeci gerçeğe uygun değer kullanmayı düşünmelidir.
Finansal Muhasebe Standartları
Bu standart Eylül 2006 tarihlidir ve “Gerçeğe Uygun Değer Ölçümleri” başlığını taşımaktadır. Gerçeğe uygun değer ve kullanımları hakkında kapsamlı bir çalışmadır. “Bu beyan, gerçeğe uygun değeri tanımlar, gerçeğe uygun değeri ölçmek için bir çerçeve oluşturur ve gerçeğe uygun değer ölçümleriyle ilgili açıklamaları genişletir”.
Gerçeğe uygun değer ölçümlerinde uygulanabilirlik istisnaları olduğunu kabul eder. Ancak, genel olarak gerçeğe uygun değer, varlık ve yükümlülükleri ölçmenin temel yöntemidir. Gerçeğe uygun değerin tanımı şu şekildedir: “Gerçeğe uygun değer, ölçüm tarihinde piyasa katılımcıları arasında düzenli bir işlemde bir varlığın satışından elde edilecek veya bir borcun devri için ödenecek fiyattır”.
FASB tarafından yayınlanan Standart, 145 sayfa uzunluğunda artı beş sayfalık bir özettir. Neredeyse evrensel olan maliyet esaslı muhasebe kuralının yerini alan muhasebe ölçümlerinin temeli olarak gerçeğe uygun değer kullanımını tanımladığı için önemli bir muhasebe belgesidir.
Dönen ve Duran Varlıklar
Bilançonun varlık bölümü normalde iki temel bileşene ayrılır: dönen varlıklar ve duran varlıklar. Dönen varlıklar nakit ve normalde bir yıllık bir süre içinde (veya bir yıldan uzunsa bir faaliyet döngüsü) nakde dönüştürülecek diğer varlıklardır. Duran varlıklar, normal faaliyet döngüsü içinde nakde çevrilmesi muhtemel olmayan varlıklardır.
Dönen varlıklar, eldeki veya bankadaki nakit gibi kalemleri içerir; müşterilerden ödenmesi gereken tutarlar (alacak hesapları); eldeki malzemeler, sarf malzemeleri veya mallar (envanterler); bir yıl içinde satılması beklenen kolayca pazarlanabilir menkul kıymetler; ve sigorta, kira ve benzerleri için avans ödemeleridir (ön ödemeli kalemler).
Ön ödemeli kalemlerin cari varlık olarak listelenmesi, avans ödemesinin bir sonraki faaliyet döneminde kullanılacak olması durumunda gerekçelendirilir. Ön ödeme bir yıldan uzun bir süre için ise, sadece bir sonraki yıla uygulanacak kısım dönen varlık olarak dahil edilecektir. Öğeler ön ödemeli olduğunda, aksi takdirde gelecek yıllarda gerekebilecek nakit harcamalarını azaltırlar.
Duran varlıklar, sabit varlıklar veya uzun ömürlü varlıklar olarak da adlandırılır. Bu kategori arazi, bina ve ekipman gibi öğeleri içerir. Bu kalemlerin normalde bir yıldan fazla sürmesi beklenir ve normal ticari operasyonları kesintiye uğratmadan satılamaz (paraya çevrilemez).
