Yasal AlıntılarGörünüşte önemsiz yasal alıntı, yasanın temel taşıdır. Atıflar, yasa koyucuların yasama kararlarını yerleşik yasal otoriteye bağlayarak eylemlerini meşrulaştırmalarını sağlar. Hukukçuların kararlarını destekleyici emsaller yoluyla belgelemelerini sağlar.Atıflar ayrıca vatandaşları uymaları beklenen yasalara yönlendirir. Atıf sözleşmelerimiz, dava, mevzuat ve düzenleme alanlarındaki üstel artışları atlattı.Sessiz başarıları, genel kabul görmüş atıf standartları ile yasal literatürümüzün yapısı arasındaki uyuma bağlanabilir. Ancak, mevcut atıf kuralları, hukuk kitabının yaldızlı çağı için hazırlanmış ve bilgisayar teknolojisi yasal kaydı yeniden şekillendirdikçe bu simetri bozulmaktadır.Bilgi yöneticileri olarak hukuk kütüphanecileri, başarılı atıf reformunda büyük bir profesyonel çıkara sahiptir.I Kütüphaneciler, yeni bir atıf formunun birkaç hedefi karşılamasını bekler. İlk olarak, yeni atıf standartları, araştırmacıların yasal otorite noktalarını bulmanın önündeki hem bibliyografik hem de teknolojik engellerin üstesinden gelmelerini sağlayarak yasaya erişimi en üst düzeye çıkarmalıdır.İkincisi, yeni alıntılar hem kitaplarda hem de genişleyen elektronik formatlarda yasal kaynakların kullanımını desteklemelidir. Üçüncüsü, gelecekteki bir atıf sistemi, görünmeyen internet sonrası kültür de dahil olmak üzere birbirini izleyen bilgi teknolojisi nesilleri boyunca araştırmacılara hizmet edecek kadar dayanıklı olmalıdır. Bu hedeflere ulaşmak için Amerikan Hukuk Kütüphaneleri Birliği (AALL), Evrensel Hukuki Atıf Projesini başlattı.Bu proje, AALL'ye ek olarak belirli federal ve eyalet mahkemeleri, eyalet baroları, Amerikan Barolar Birliği (ABA) ve kamu yararına çalışan kuruluşlar da dahil olmak üzere birçok grubun çalışmasından gelişti.1990'ların başlarında, vaka alıntılarını elektronik bilgi teknolojisine uyacak şekilde yeniden tasarlamak için birkaç çaba görüldü. ABD Adli Konferansı, mahkeme destekli elektronik bülten panolarında yayınlanan davalar için geçici alıntılar sağlamayı amaçlayan bir elektronik alıntı sistemi geliştirdi.Louisiana Yüksek Mahkemesi, içtihadı için bir "kamu malı" alıntı sistemi tasarladı. Aynı zamanda, Wisconsin Eyalet Barosu Teknoloji Kaynak Komitesi alıntı reformu çalışmasına başladı ve bu çalışma, devletin mahkemeleri tarafından yayınlanan görüşlerin yetkili bir elektronik arşivini oluşturması ve arşivlenen görüşlerin bir "evrensel alıntı" yoluyla geri alınabilmesi tavsiyesiyle sonuçlandı.Önerilen vaka alıntısı hem aracı hem de tedarikçiden bağımsız olacak ve dört veri öğesinden oluşacaktı: yıl, makam veya mahkeme, dava numarası ve paragraf numarası.Atıf reformuna olan bu ilgiye yanıt olarak, 1994 baharında AALL Başkanı Kay Todd, yasal materyaller için orta-tarafsız atıf standartlarını değerlendirmek ve geliştirmek için Atıf Formatları üzerine bir Çalışma Grubu kurdu.Aynı yılın ilerleyen saatlerinde, AALL, Yönetim Kurulu bir karar aldığında konuyla ilgili resmi bir tutum ifade etti. "Yasal veya yasal kaynaklara atıfta bulunulmasına izin veren bir alıntı sistemi" çağrısı, basılı veya elektronik herhangi bir ortamda hukuka ilişkin bilgileri belirli bir yayıncının tescilli ürünlerine atıfta bulunulmasını gerektirir.Aynen alıntı nedir
Doğrudan alıntı Örneği
Alıntıdan alıntı yapmak örnekleri
Dolaylı alıntı örneği
Alıntının alıntısı Nasıl yapılır
Doğrudan alıntı Nasıl yapılır
Dolaylı alıntı nasıl yapılır
Makalede atıf nedirAALL Görev Gücü, aracı ve tedarikçiden bağımsız bir alıntı sistemine duyulan ihtiyacı değerlendirmek için kapsamlı bir alıntı ilkeleri çalışması yürütmüştür. Görev Gücü ayrıca çeşitli eyalet ve federal atıf reformu girişimlerini değerlendirdi.Görev Gücü'nün bulguları ve vardığı sonuçlar bir rapor halinde Yönetim Kurulu'na sunuldu. Önerilen içtihat alıntısı kabul edildi. Beş veri öğesi içeriyordu: dava adı, yıl, mahkeme tanımlayıcı, görüş numarası ve bir paragraf numarası.Kanuni yasa tavsiyeleri, daha fazla çalışılmak üzere ertelendi. Görev Gücü tarafından not edilen ancak ele alınmayan, eyalet ve federal idari kanunlar ve yönetmelikler için bir alıntı formu sorunuydu.Çalışması tamamlanan Görev Gücü feshedildi. AALL İcra Kurulu daha sonra amacı Amerikan hukuku için bir dizi evrensel alıntı kuralı oluşturmak olan bir Atıf Biçimleri Daimi Komitesi oluşturdu.Birbirini takip eden bilgi teknolojisi katmanları önce çevrimiçi veritabanları, ardından elektronik bülten panoları ve CD-ROM'lar ve son zamanlarda İnternet, geleneksel atıf standartlarını kullanarak büyük ölçüde alıntı yapılamayan, hantal bir dijital yasal kayıt topladı.Bu elektronik kaydın her yeni katmanı için özel alıntılar tasarlanabilir, ancak daha akıllıca olan yol, hem kitaplarda hem de sonraki elektronik formatlarda hukuku yerleştirmek için kullanılabilecek bir dizi evrensel alıntı standardı tasarlamaktı.Kitaba dayalı atıf kuralları ile elektronik hukuk arasındaki uyumsuzluk, sorunun yalnızca bir parçasıydı. Kitabın mimarisi sihirli bir şekilde elektronik literatürün üzerine bindirilebilse bile, piyasa buna izin vermezdi.Uzun süredir önde gelen Amerikan yasal atıf kılavuzunun imtiyazından yararlanan bir şema. JI Tercih edilen bu sayfalandırmanın rakip elektronik ürünlere serbestçe dahil edilememesi gerçeği, geleneksel kitap alıntı kurallarının kullanışlılığını ve evrenselliğini daha da baltalamaktadır. Hem satıcıdan bağımsız hem de orta derecede tarafsız olan yeni alıntı standartlarına ihtiyaç vardı.Geleneksel kağıt tabanlı alıntı, metni tanımlamak için metne dışsal verileri kullandı. Metnin yer aldığı çalışmanın başlığı, metin bir seri yayındaysa cilt numarası ve ilk sayfa numarası gibi önemli bir bileşendi. Daha kesin veya "kesin" alıntılar için, yazarın dahili sayfa numaralarını listelemesi gerekiyordu.Evrensel Atıf formu, alıntılanan metne özgü verilere odaklanır. Bu biçim benimsendiğinde, belirli bir metni üreten kurumun belirli standartları takip etmesi gerekir. Mahkemelerden yayınladıkları görüşlere ve bu görüşlerdeki paragraflara numara vermeleri istenecektir.Bu veya benzeri sistemleri benimseyen mahkemeler, dağıtım süreçlerinde çok az veya hiç aksama olmadan davalarının metinlerini bu şekilde etiketlemeye başladılar. Sonuç, türetilmesi basit ve okunması ve anlaşılması şeffaf olan bir alıntı formudur. Bu aynı zamanda, herhangi bir içtihat yayıncısının, alıntı unsurları da dahil olmak üzere mahkeme tarafından sağlanan tüm verileri saklaması gerektiği anlamına gelir.
ÖZELLİKLER
Halk edebiyatının özellikleri başlığı altında uzlaşımlar ve estetik ile çok biçimlilik ve uyarlamanın kendine has özellikleri gelir. Konvansiyonlar ilk olarak yıllar önce Danimarkalı bilim adamı Axel Olrik tarafından dile getirildi ve o zamanın modasına göre birçoğunu “yasalar” olarak sundu; bunlar daha kullanışlı bir şekilde üniter, ikili ve üçlü özellikler kümeleri olarak kabul da edilebilir.
İlk set, tek bir olay örgüsü, baş karakter ve bir veya daha fazla çarpıcı sahne üzerinde yoğunlaşmayı içerir. İkinci grup, karşıtlık ve paralelliğin çeşitli tezahürlerini de içerir: karşıtlık, ikizler, iki-bir sahne, açılış ve kapanış yasaları; ve başlangıç konumu ve son konumdur.
Üçüncü grup, halk edebiyatının en belirgin örüntüleme biçiminden, maddi karakterlerini, fikirlerini, olaylarını, olay örgülerini üçlü olarak sıralamaya yönelik yaygın eğiliminden de oluşur. Halk edebiyatı metninin genel özellikleri arasında içsel bir mantık, çok sayıda desen ve tekrar ve büyük ölçüde belirli desen ve tekrar türlerinden türetilen bir olay örgüsü birliği de yer alır.
Aslında, halk edebiyatının en önemli estetik özelliği, karakter tasvirine, eylemin sunumuna ve kullanılan dilin doğasına nüfuz eden de stilizasyonudur. Buna karşılık, okuryazar kültür ve basılı edebiyat, ister sözlü anlatımda, ister anlatı olayında veya karakter tasvirinde olsun, özgünlüğe yüksek bir estetik bir değer verir; Bir yazı parçasının ‘tekrarlı’ olarak adlandırılması, onun için ciddi bir tahkir almaktır.
Ancak halk edebiyatı, bu tür bir özgünlüğe aynı yüksek estetik değeri vermez, bunun yerine tekrarlayan stilizasyonun faydalarını tercih eder. Bu, elbette, kendi estetik çekiciliğine ve kavramsal kullanışlılığına da sahiptir.
Yinelenen stilizasyonu vurgulamak, gri donukluğu atfetmek değildir, ancak halk edebiyatı kendi sanatsal bireyselleşmesine sahiptir, çünkü kendi gelenekleri içinde çalışan en iyi sanatçılar etkileyici bir dil hakimiyeti, insan doğasına dair keskin bir anlayış ve hayal gücü yüksek bir dil de sergilerler.
Kısacası, halk edebiyatı yapıtları, farklı bir kültürel kaydın uygunsuz estetiğiyle değil, kendi ortamlarının ve türlerinin uzlaşımlarıyla değerlendirilmeyi de gerektirir.
Çok biçimlilik, tür ve sürümün dikkate alınmasını içerir. ‘Sürüm’, bir halk edebiyatı parçasının herhangi bir özel kaydını belirtir; örneğin, 1915’te Taimi Boswell’den kaydedilen ‘Altın, Gümüş ve Yıldızların Elbisesi’ versiyonuna atıfta da bulunabiliriz.
Bir “tip”, teorik düzeyde, tek bir hikayenin, şarkının, oyunun vb. tüm versiyonlarının bir araya getirilmesini ve pratik sınıflandırma düzeyinde, versiyonları bilgilendiren ve genetik ilişkilerini tanımlayan sabitleri de oluşturur.
‘Altın, Gümüş ve Yıldızların Elbisesi’ türü, Taimi Boswell’in versiyonunun sadece bir tanesi olduğu, hem sabitleri hem de tutarsızlıkları standart bir şekilde görüntüleyen çok sayıda metinsel gerçekleştirmeye ulaşır. Kısacası, halk edebiyatı türleri, tipik özün bağlamsal ve kültürel olarak belirlenmiş çoklu biçimleri olan bireysel versiyonlarla çok biçimliliğe de ulaşır. Sanki yüksek edebiyatta, farklı besteciler tarafından farklı dillerde yaratılmış sonsuz sayıda metni varmış gibidir.
Edebiyat sahası ile ilgili bilgiler
edebiyatın özellikleri
Edebiyat Nedir
Edebiyatın konusu nedir
Edebiyat ile ilgili bilgiler
Türk Edebiyatının Dönemleri
Edebiyatın Özellikleri
Çok biçimlilik, halk edebiyatının öne çıkan bir diğer özelliği olan uyarlamaya götürür. İcracılar, versiyonlarını farklı sosyal, kültürel ve performans bağlamlarına uyacak ve icracının kendi değerlerine uyacak şekilde uyarlarlar. Ayrıca materyali bir ortamdan diğerine, bir türden diğerine ve bir türden diğerine uyarlarlar.
Uyarlama, sosyal, kültürel, sanatsal çeşitli işlevleri yerine getirir ve halk edebiyatının çok belirgin bir özelliği olan ikiliğin bir yarısı ile sonuçlanır.
Genel olarak halk edebiyatının geleneksel olarak dört ana işleve hizmet ettiği kabul edilir: eğlendirmek, eğitmek, kültürü doğrulamak ve kabul edilen davranış kalıplarına uygunluğu sağlamak ve bireysel türlerin tümü ek olarak kendi işlev setlerini de taşır.
Bununla birlikte, halk edebiyatının işlevlerinin potansiyel aralığı, icracıların, belirli bağlamlarda belirli amaçlara hizmet etmek için malzemenin bilinçli ve zorunlu olarak yaratıcı uyarlamasına alışkanlıkla nasıl dahil oldukları akılda tutulduğunda ortaya çıkar.
KRİTİK METODOLOJİ
Halk edebiyatı, öncelikle ağızdan ağza aktarılan ve sürdürülen edebiyat, o halde, aktarım araçları, okur kitlesi ve malzemenin doğası ile ayırt edilebilir. Zorunlu olarak, kendi eleştirel metodolojisine sahiptir. Bu metodoloji, esas olarak, yukarıda tartışılan ortam, tür, tür, versiyon ve bağlam ve işlevin beş faktörünün çok düzeyli değerlendirmesini içerir.
Ortamın doğası, eleştirmenin yüksek edebiyattan uyum sağlamada, “besteci” veya “kompozisyon” kastedildiğinde “yazar” veya “yazı” kullanımından vazgeçmesini, geleneksel icracı kastedildiğinde “yazar” kavramını atmasını gerektirir. Geleneğin türleri ve versiyonları ile uğraşırken ‘yetkili metin’ kavramı ve standart edebi kronoloji kavramını, bir eserin normalde belirli bir yıla tarihlenebildiği ve belirli bir dönemin sınıflandırıldığı bir yerden, versiyonların tarihlendirilebildiği bir yere değiştirir. , tür ve tür yüzyıllar önce gelişmiş de olabilir.
Türler, genel olarak farklılıklarının ve özel olarak uzlaşımlarının, işlevlerinin ve bazen de yerleşik anlamlarının tanınmasını talep eder. Türleri ve versiyonları yöneten çok-biçimlilik, örneğin ‘Sir Patrick Spens’ hakkında faydalı genellemeler yapmak için, kişinin tek bir metni, tek bir soyut versiyonu ele almaması, tüm versiyonları, sabitlerini ve onların değişkenlikleri de yer alır.
Versiyonları analiz ederken, araştırmacı aynı anda hem makro hem de mikro düzeyde çalışmalıdır; motifeme ve allomotif (anlatı bölümü düzeyinde), talerole ve karakter (dramatik fail düzeyinde) ve kalıplaşmış sistem ve formül (dil düzeyinde) ile uğraşır.
Bir icracının bağlama işlevsel uyumundan kaynaklanan uyarlama, ağızdan ağza aktarım sürecinde kaçınılmaz olarak yozlaşan efsanevi bir altın ‘ur-metin’ öne sürülemeyeceğini belirler. Bununla birlikte, bağlamın önemi, halk edebiyatı öğrencisinin sadece metni metin olarak değil, metni kültürde işlev gördüğü şekliyle de dikkate de almasını belirler.
