Annelik mi Kariyer mi?
Erken bir feminist olan Horney, çağdaş bir yüzeye sahip birkaç pozisyonu benimsedi. 1934’te, geleneksel kadınlık idealini daha modern bir bakış açısıyla karşılaştırarak, kadınların rollerini tanımlamadaki psikolojik çatışmaları anlatan bir makale yazdı.
Çoğu erkek tarafından desteklenen ve onaylanan geleneksel şemada kadının rolü erkeğini sevmek, hayranlık duymak ve ona hizmet etmekti. Kimliği, kocasının bir yansımasıydı. Horney, kadınların kendi kimliklerini, yeteneklerini geliştirerek ve kariyerlerini sürdürerek aramalarını önerdi.
Bu geleneksel ve modern roller, bugüne kadar birçok kadının çözmekte zorlandığı çatışmalar yaratmaktadır. Horney’in çalışmalarından yola çıkan daha çağdaş bir feminist, modern kadınların kendilerini erkekler için çekici kılmak istemekle kendi hedeflerinin peşinde koşmak arasında kaldığını yazdı. Rekabet eden amaçlar, çatışan davranışları ortaya çıkarır: baştan çıkarıcıya karşı saldırgan, hürmetkârlıya karşı hırslı. Modern kadınlar aşk ve iş arasında bölünmüş durumda ve dolayısıyla her ikisinden de memnun değiller.
21. yüzyıl kadınları için evlilik, annelik ve kariyeri birleştirmek, 1930’larda Karen Horney için olduğu kadar zahmetli olmaya devam ediyor. Yeteneklerini geliştirme ve işine odaklanma kararı ona muazzam bir tatmin getirdi, ancak hayatı boyunca güvenlik ve aşkı aramaya devam etti.
Kadınsı Psikoloji Üzerindeki Kültürel Etkiler
Daha önce belirttiğimiz gibi, Horney, sosyal ve kültürel güçlerin kişiliğin gelişimi üzerindeki etkisini fark etti. Ayrıca farklı kültürlerin ve sosyal grupların kadınların rollerini farklı şekillerde gördüğünü de fark etti.
Bu nedenle birçok farklı kadın psikolojisi olabilir. Amerikalı kadın Alman kadından farklıdır; her ikisi de belirli Pueblo Hintli kadınlardan farklıdır. New York toplumundaki kadın çiftçinin Idaho’daki karısından farklıdır. Belirli kültürel koşullar, erkeklerde olduğu gibi kadınlarda da belirli nitelikler ve yetiler doğurur.
Kültürün kadınların hayatlarını ve beklentilerini şekillendirme gücünün bir örneği geleneksel Çin toplumunda bulunabilir. MÖ ilk bin yıl öncesine kadar, kadınlar erkeklere bağımlı kabul ediliyordu. Toplum, evrenin iki zıt ama birbiriyle etkileşim halindeki iki unsur, yin ve yang içerdiği inancıyla yönetiliyordu.
Yang, erkek unsurunu temsil eder ve hayati, pozitif, güçlü ve aktif olan her şeyi içerir. Yin, kadın unsurunu temsil eder ve karanlık, zayıf ve pasif olan her şeyi içerir. Zamanla bu unsurlar, erkeklerin üstün ve kadınların daha aşağı görüldüğü bir hiyerarşi oluşturmaya başladı.
Bu fikir, eseri yüzyıllardır Çin’in egemen ideolojisi olan Çinli filozof Konfüçyüs’ün öğretisinin bir parçası haline geldi. Kadınlar için katı davranış kuralları oluşturuldu; itaatkar, itaatkar, saygılı, iffetli ve bencil olmadıkları bekleniyordu.
Çince kadın kelimesi kelimenin tam anlamıyla “içeriden kişi” anlamına geliyordu ve statüsünün evin sınırları ile sınırlı olduğunu gösteriyordu.
Saygın bir Çinli kadın görülmeyecek ve duyulmayacaktı. Görevi evde babasına, evlendikten sonra kocasına ve dul kaldığında en büyük oğluna itaat etmek olduğu için, erkek egemenliğinden asla kurtarılmaması bekleniyordu. Felaketin sonuçlanacağından korktukları için erkeklere kadınları dinlememeleri tavsiye edildi. Bir erkekte kahramanca görülen kasıtlılık ve hırs, bir kadında kötü ve ahlaksız olarak görülüyordu.
Bu tutumu, 21. yüzyıl Amerikan toplumunda bir kadının yeri hakkında geniş çapta kabul gören görüşlerle karşılaştırırsak, Horney’in, kadın ruhunun kültürel güçler tarafından etkilendiği, hatta belirlendiği şeklindeki konumunu kolayca kabul edebiliriz.
İnsan Doğasıyla İlgili Sorular
Horney’in insan doğası imajı, Freud’unkinden çok daha iyimserdir. İyimserliğinin bir nedeni, biyolojik güçlerin bizi çatışmaya, endişeye, nevroza veya kişilikte evrenselliğe mahkum etmediğine olan inancıdır. Horney için her insan benzersizdir. Nevrotik davranış, ortaya çıktığında, çocukluktaki sosyal güçlerden kaynaklanır.
Ebeveyn-çocuk ilişkileri, çocuğun güvenlik ihtiyacını ya tatmin edecek ya da hayal kırıklığına uğratacaktır. Bu ihtiyaç engellenirse, sonuç nevrotik davranıştır. Çocuklar sevgi, kabul ve güven ile büyütülürse nevrozlardan ve çatışmalardan kaçınılabilir.
Her birimiz doğuştan gelen kendini gerçekleştirme potansiyeline sahibiz ve bu, yaşamdaki nihai ve gerekli hedefimizdir. Bir meşe palamudu bir meşe ağacına dönüşürken, içsel yeteneklerimiz ve potansiyelimiz de kaçınılmaz ve doğal olarak çiçek açacaktır. Gelişmemizi engelleyebilecek tek şey, güvenlik ve güvenlik ihtiyacımızın çocukluk dönemindeki engellenmesidir.
Horney ayrıca kişiliğimizi bilinçli olarak şekillendirme ve değiştirme kapasitesine sahip olduğumuza da inanıyordu. İnsan doğası esnek olduğu için çocuklukta değişmez şekillere dönüşmez. Her birimiz büyüme kapasitesine sahibiz. Bu nedenle, yetişkin deneyimleri çocukluk deneyimleri kadar önemli olabilir.
Horney, kendi kendini geliştirme kapasitemizden o kadar emindi ki, kendi yaşamında olduğu kadar terapötik çalışmalarında da kendi kendini analiz etmeyi vurguladı. Kendi Kendini Analiz adlı kitabında, kendi sorunlarımızı çözmemize yardımcı olma yeteneğimizi savunuyor. O halde Horney, determinizme karşı özgür irade konusunda ilkinin lehine tartıştı. Hepimiz hayatlarımızı şekillendirebilir ve kendini gerçekleştirebiliriz.
Horney’in Teorisinde Değerlendirme
Horney’nin insan kişiliğinin işleyişini değerlendirmek için kullandığı yöntemler, esasen Freud tarafından tercih edilenlerdi – serbest çağrışım ve rüya analizi – ama bazı değişikliklerle. Horney ve Freud arasındaki teknikteki en temel fark, analist ve hasta arasındaki ilişkiydi.
Horney, Freud’un çok pasif bir rol oynadığına ve çok mesafeli ve entelektüel olduğuna inanıyordu. Analizin, hasta ve terapist arasında “mükemmel işbirliğine dayalı bir girişim” olması gerektiğini öne sürdü.
Horney ofisinde bir kanepe bulundurmasına rağmen, bunu her hasta ile kullanmadı. Yapıcı dostluk adını verdiği bir tavrı benimseyerek kanepenin kullanımına şu şekilde yaklaştı.
Bu, hastanın kanepede yatarken veya dik otururken daha iyi çalışıp çalışmadığını sorarak, deneme yanılma yoluyla denemesi gereken bir şeydir. Bir hastayı oturmak, uzanmak, dolaşmak ya da ne isterse onu özgür hissetmesi için teşvik etmek özellikle yararlıdır.
Serbest çağrışımla Horney, bilinçdışı zihni araştırmaya çalışırken Freud’un izinden gitmedi. Hastaların iç yaşamlarının yönlerini kolayca bozabileceğine veya saklayabileceğine veya hatırladıkları olaylarla ilgili duyguları tahrif edebileceklerine inanıyordu. Bunun yerine Horney, hastalarının diğer insanlara karşı tutumlarını açıklayabileceğine inanarak, hastalarının ona karşı gözle görülür duygusal tepkilerine odaklandı. Bu tutumları serbest çağrışım yoluyla sürdürdü. Bir analiz kursunun başlangıcında varsayılan çocukça cinsel fantezilere dalmadı, ancak ilk yıllarını ancak mevcut tavırları, savunmaları ve çatışmaları değerlendirdikten sonra sorguladı.
Horney, her tavrın veya hissin daha derin, önceden var olan bir tutumdan kaynaklandığına inanıyordu, bu da daha derin bir tutumdan vb. Analist, özgür ilişki yoluyla, bir soğanın katmanlarını soymaya benzer şekilde, hastanın erken deneyimlerini ve duygularını yavaş yavaş ortaya çıkardı.
Horney ayrıca rüya analizinin bir kişinin gerçek benliğini ortaya çıkarabileceğine ve rüyaların yapıcı veya nötr bir yolla sorunları çözme girişimlerini temsil ettiğine inanıyordu. Rüyalar bize kendi imajımızdan farklı olabilecek bir dizi tutum gösterebilir. Evrensel rüya sembollerinin bir listesini sunmadı, ancak her rüyanın hastanın çatışması bağlamında açıklanmasında ısrar etti. Bir rüyanın duygusal içeriğine odaklanarak, “bir rüyayı anlamanın en güvenli ipucunun, rüyada sahip olduğu şekliyle hastanın hislerinde olduğu” sonucuna vardı.
35 maddelik bir öz bildirim envanteri olan CAD, Horney’in üç nevrotik eğilimi, Uyumlu, Agresif ve Bağımsız kişilik tiplerini ölçmek için tasarlandı. 57 maddelik bir öz bildirim envanteri olan Horney-Coolidge Tipi Gösterge (HCTI), Horney’in üç nevrotik eğiliminin başka bir ölçüsüdür. 198 üniversite öğrencisiyle yapılan araştırma, HCTI’nin uyumlu, saldırgan ve bağımsız kişilik tiplerinin geçerli bir ölçüsü olduğunu doğruladı.
