GELENEKSEL MALİYET SİSTEMLERİİki temel üretim süreci türü, her siparişin özelleştirildiği iş emri yaklaşımı ve ürünün her zaman aynı olduğu seri üretimdir. Bu prosedürlere eşlik eden iki geleneksel maliyet muhasebesi sistemi vardır: iş emri maliyet sistemi ve süreç maliyet sistemi. Bu maliyet muhasebesi sistemleri tarafından toplanan bilgiler, yöneticilere toplam üretim maliyetlerini belirlemede yardımcı olur.İş Emri Maliyet Sistemiİş emri maliyet sistemi, ürünler belirli müşteri siparişlerine göre yapıldığında kullanılır. Üretilen her ürün bir iş olarak kabul edilir. Maliyetler işe göre izlenir. Verilen hizmetler de bir iş olarak kabul edilebilir.Örneğin, hizmet şirketleri, sertifikalı bir mali planlamacı tarafından bir mali planın veya bir avukat tarafından bir emlak planının oluşturulmasını benzersiz işler olarak görür. İş emri maliyet sistemi, bir üretim ortamındaki malzemeleri, işçiliği ve genel giderleri içeren her işin üretim maliyetlerini işe göre yakalamalı ve izlemelidir.Verileri izlemek için aşağıdaki belgeler kullanılır:■ İş maliyet tablosu. Bu, iş numarasını izlemek için kullanılır; Müşteri Bilgileri; iş bilgileri (tarih başlama, tamamlanma ve sevkiyat); kullanılan malzemeler, işçilik ve genel giderler için bireysel maliyet bilgileri; ve toplam iş maliyeti özeti.
■ Malzeme talep formu. Malzeme maliyetlerinin devam eden işlere uygun şekilde dağıtıldığından emin olmak için, genellikle malzemeler ham madde envanterinden alınırken ve devam eden işe eklenirken bir malzeme talep formu doldurulur.
■ Zaman bileti. İşçilik maliyetleri, bir işçinin hangi işte zaman harcadığını belirleyen zaman biletlerinin tamamlanmasına dayalı olarak süreç içi çalışma envanterine dağıtılır.Önceden Belirlenmiş Genel Gider OranıFabrika genel giderleri, önceden belirlenmiş bir genel gider oranı kullanılarak devam eden işlere dağıtılır. Önceden belirlenmiş genel gider oranı, (bütçe sürecinde) toplam fabrika genel giderlerinin tahmin edilmesi ve bu toplam maliyetlerin direkt işçilik saatlerine veya doğrudan işçilik dolarına bölünmesiyle belirlenir.Örneğin, genel gider tahsisi için doğrudan işçilik doları kullanan bir şirketin toplam genel gider maliyetlerinin 300.000 $ ve toplam doğrudan işçilik dolarının 250.000 $ olduğunu tahmin ettiğini varsayalım. Şirketin devam eden işlere genel gider tahsisi için önceden belirlenmiş genel gider oranı, doğrudan işçilik dolarının %120'sidir ve aşağıdaki şekilde hesaplanır.Ay için doğrudan işçilik maliyetleri 20.000 $ ise, 24.000 $' lık (20.000 $ × %120) genel gider, yarı mamul envanterine tahsis edilir. Fabrika ek yükü, her bir işe atanan 20.000 $'lık doğrudan işçilik maliyetinin bir kısmına göre bireysel işlere tahsis edilecektir. 45 numaralı işin ay için 9.000 $ doğrudan işçilik maliyeti varsa, 10.800 $ (9.000 $ × %120) fabrika genel gideri de işe tahsis edilir.Faaliyet TABANLI maliyet sistemi ve bir Uygulama
Faaliyet tabanlı MALİYETLEME nedir
Faaliyet tabanlı MALİYETLEME örnek
Faaliyet tabanlı maliyet sistemi
Safha maliyet sistemi
Faaliyet Tabanlı MALİYETLEME
Hedef MALİYETLEME
Aktivite Bazlı maliyetlendirmeBir iş tamamlandığında, işe atanan toplam maliyetler, yarı mamul envanterinden mamul mal envanterine aktarılır. İş satıldıktan ve teslim edildikten sonra, iş maliyetleri mamul mal envanterinden satılan mal maliyetine aktarılır.Bir iş emri maliyet sistemindeki maliyet akışını özetler ve maliyet akışı için gereken günlük girişlerini özetler. Üç envanter hesabındaki kapanış bakiyeleri, bilançoda stoklar olarak raporlanacak ve satılan malın maliyeti, gelir tablosunda rapor edilecektir.Fabrika genel gider hesabının, devam eden çalışma stoğuna uygulanan genel gider miktarının yapılan fiili genel giderden farklı olduğunu gösteren bir bakiyesi vardır. Fabrika genel gider hesabında bir borç bakiyesi olduğunda, buna eksik uygulanan genel gider denir, bu da işlere yeterli genel gider tahsis edilmediği anlamına gelir.Fabrika genel gider hesabındaki bakiye bir kredi ise, genel gider fazla uygulanır, bu da işlere çok fazla genel gider tahsis edildiği anlamına gelir. Fabrika genel giderleri yıl sonunda sıfır olmalıdır. Çoğu şirket, fabrika genel giderlerindeki bakiyeyi satılan malın maliyetine aktarır.Alternatif bir yöntem, daha karmaşık olmakla birlikte, eksik veya fazla uygulanan bakiyeyi, devam eden iş envanteri, mamul mal envanteri ve satılan malın maliyeti hesapları arasında tahsis etmektir. Fabrika genel giderlerindeki 2.600 dolarlık hesap bakiyesi nispeten küçüktür. Hesap bakiyesini sıfırlamak ve satılan malın maliyetine aktarmak için giriş olacaktır.Süreç Maliyet SistemiBazı firmaların sipariş üzerine yapılmayan ve büyük hacimlerde üretilen homojen veya çok benzer ürünleri vardır. Ürünlerini, tamamlanana kadar bir işlevden diğerine taşıyarak sürekli olarak işlerler. Bu şirketlerde, ortaya çıkan üretim maliyetleri, belirli ürünler yerine fabrika süreci içindeki uygun fonksiyonlara veya departmanlara dağıtılır.Firmaların sürekli olarak ürettikleri ürünlere örnek olarak tahıl, ekmek, şekerleme, çelik, otomotiv parçaları, cips ve bilgisayar verilebilir. Yağlı veya şişeli içecekleri rafine eden şirketler ve posta sıralama ve katalog siparişi gibi hizmetler sağlayan şirketler de sürekli, homojen işleme örnekleridir.Örnek olarak, Best Chips şirketinin patates cipsi ürettiğini varsayalım. Şirketin hazırlama, pişirme ve paketleme olarak adlandırdıkları üç çalışma alanı var. Hazırlama alanı, patateslerin kesilmesini ve tatlandırıcıların eklenmesini içerir. Konveyör bantlar, ürünü bir işlevden diğerine taşımak için kullanılır.Bu şirkette, iki fonksiyonda ham maddeler eklenir: hazırlama fonksiyonu ve paketleme fonksiyonu. Her işlevde işçilik ve genel giderler tahakkuk eder. Süreç maliyet sistemiyle ilişkili süreç akışını ve maliyetleri gösterir.Hammaddeler, malzeme talep formlarına göre, işçilik zaman biletlerine göre ve genel gider, doğrudan işçilik dolarlarına dayalı olarak önceden belirlenmiş genel gider oranlarına göre atanır.Bu işlemleri kaydetmeye yönelik yevmiye kayıtları, tutarları bir yarı mamul stok hesabından diğerine, yarı mamul envanterinden mamul mal stoğuna ve mamul mal stoğundan maliyet hesabına aktaran dönem sonu kayıtlarından önce yapılır. satılan malların Süreç maliyet sistemlerinin muhasebesini göstermek için kullanılan yevmiye kayıtlarının harfleri, harflere karşılık gelir.
EDGER HESAPLARI
İşlemleri kaydetmek için bir dizi çift girişli defterin pratik işlemi, her bir gelir, gider, varlık ve borç türü için ayrı bir kaydın kullanılmasını içerir. Her kayıt, ilgili olduğu öğeye göre adlandırılır ve ‘hesap’ olarak bilinir. Örneğin, her şirketin açıklandığı gibi bir banka hesabı da vardır.
tüm nakit giriş ve çıkışlarının kaydedildiği. Bir hesap sistemi tasarlanırken izlenmesi gereken yol gösterici ilke, en azından bir alım satım ve kar ve zarar hesabı ile bir bilanço içeren muhasebe tablolarının hazırlanması için gereken de bilgileri sağlaması gerektiğidir. Bir firma tarafından tutulan hesapların tamamına muhasebe defteri denir ve bu terim aynı zamanda ‘satış defteri’, ‘satın alma defteri’ ve ‘nominal defter’ gibi belirli hesap gruplarına atıfta bulunmak için de kullanılır.
T hesapları
Ticari işlemlerin kaydedildiği defter hesapları, aşağıdaki örneklerden de anlaşılacağı gibi, her hesabın görünümünden türetilen bir ad olan ‘T’ hesapları olarak da bilinir. T hesabı açık bir defteri temsil eder ve iki tarafı vardır, sol taraf borçları ve sağ kredileri kaydetmek için kullanılır. Hiçbir muhasebe girişi içermeyen bir örnek de gösterilmektedir.
Şimdi Örnek 6.1’de verilen Bernard Eğin’in işlemlerine dönebiliriz. İlki, firmasına 1.000 sterlin nakit şeklinde sermaye girişiydi. Bu işlemi kaydetmek için gereken iki hesap “nakit” ve “sermaye”dir: bir varlık olan nakit, 1.000 sterlinlik bir girişle artırılır ve dolayısıyla bu tutarla borçlandırılır; sahibine karşı sorumluluk olan sermaye 1.000 sterlin artırılır ve hesap alacaklandırılır. İşlem girildiğinde hesaplar aşağıdaki gibi de görünür.
Her hesapta karşılık gelen girişin konumunun adlandırıldığı bir çapraz referans sisteminin kullanıldığına da dikkat edin. Böylece bu işlem için kasa hesabındaki borç girişine karşılık gelen kredi girişi sermaye hesabına kadar kolaylıkla takip edilebilmektedir. Ayrı hesapların defterde birbirine bitişik olması gerekmeyeceği için bu referans da gereklidir.
Hesap döneminin sonunda muhasebeci, kar ve zarar hesabını ve bilançosunu hazırlar. Bu aşamada, hesapların her birini açıklanan şekilde dengelemek gerekir.
Ancak, gelir ve gider kalemlerine ilişkin hesaplardaki bakiyeler bir sonraki döneme taşınmaz, net alım-satım sonucunun hesaplandığı alım satım ve kar zarar hesabına da aktarılır.
Bu hesaplar daha sonra ticaretin yeniden başladığı bir sonraki hesap dönemi için boş bırakılır. Kalan hesaplardaki bakiyeler, bu hesaplardaki değişikliklerin kaydedilmeye devam edileceği bir sonraki hesap dönemine taşınır. Bu bakiyeler ayrıca, ticaretin net sonucu ile birlikte bilançoyu derlemek için de kullanılır.
Genel muhasebe hesapları için alternatif biçimler
Bilgisayar tabanlı muhasebe sistemlerinin ortaya çıkışı, tüm çifte giriş kurallarına hala uyulmasına rağmen, T hesap formatından uzaklaşmaya da neden oldu.
Bir dizi olası alternatif vardır, örneğin, borçlar ve alacaklar için ayrı sütunlar olabilir veya bir hesaptaki işlemler bir yıldız işaretiyle belirtilen kredilerle de listelenebilir. Uyulması gereken bir kural, borçları alacaklardan ayırmak için kullanılan yöntemden bağımsız olarak, tutarlı bir şekilde de uygulanması gerektiğidir. Aynı bilgiyi bilgisayarlı bir kasa hesabına kaydetmenin üç yolunu da listeler.
Muhasebe t cetveli Word
Muhasebe t cetveli Excel
Muhasebe hesap kodları Alt HESAPLARI
Muhasebe t cetveli örneği
Bilanço hesapları
T cetveli nedir
Cari hesap borç, alacak ilişkisi
Muhasebe HESAP PLANI
Uygulamadaki defter
Hesaplar gösterilen türlere göre sınıflandırılabilir. Kişisel hesaplar, işletme ile borçlular, alacaklılar ve yatırımcılar gibi yabancılar arasındaki ilişkiyi kaydeden hesaplardır. Şirkete borcu olan veya şirketten alacaklı olan her kişi için ayrı bir hesap açılarak sırasıyla ne kadar talep edileceği veya ne kadar ödeneceği de belirlenebilir.
Kişisel olmayan hesaplar, nominal hesaplar veya gerçek hesaplardır. Nominal hesaplar, alım-satım ve kar zarar hesabına aktarılan tüm kalemleri içerir ve dolayısıyla satışlar, alımlar, ücretler ve günlük işletme giderleri gibi kalemleri içerir. Şirketin nakit, hisse senedi ve sabit kıymetler gibi kişisel olmayan varlıkları için gerçek hesaplar da kullanılır.
Kişisel hesaplar öncelikle ticari borçlular, ticari alacaklılar, tahvil sahipleri ve sermaye gibi genel türlere göre sınıflandırılmalıdır. Normal olarak, bu kişisel hesapların toplamları, bireysel ayrıntılar kontrol amacıyla ayrı ayrı tutularak ana defterde de gösterilir.
Tesis ve makine ve stok gibi bazı gerçek hesaplar da kişisel hesaplarla aynı şekilde ele alınabilir. Bu durumlarda ana defter, toplam değerini oluşturan ayrıntıyı göstermek için bir tesis ve makine kaydı veya stok kayıtları tarafından desteklenen toplamı içerir.
Hangi nominal hesapların kullanılacağına ilişkin karar, çok genel olduğu için çok az faydası olan bilgilerin sağlanması ile ayrıntı verilmesi arasındaki bir uzlaşmaya da dayanmalıdır. Kesin seçim, işletmenin üstlendiği faaliyetin türüne ve yönetimin izlemek ve kontrol etmek istediği kalemlere bağlıdır, ancak genel olarak, önemli olması muhtemel tüm kalemler için hesapların açılması gerektiği kuralı da geçerlidir.
Örneğin, benzin ve kasko sigortası maliyetlerinin her ikisi de araç kullanımından kaynaklandığından ve “motor giderleri” başlığı altında rapor edildiğinden, normal koşullarda ayrı ayrı tespit edilmesi önemli görülmeyecektir.
Ancak, ticaretin normal seyrinde yapılan satışlardan elde edilen gelir, sabit kıymetlerin satışından elde edilen gelirlerden ayırt edilmelidir. Aralarında ayrım yapmamak, gelir kaynaklarını maskeleyecek ve örneğin, sabit bir varlık olarak elde tutulan fazladan bir arazi parçasının satışından büyük bir miktar elde edilmiş olsaydı, ciddi şekilde yanıltıcı olurdu.
BAŞLANGIÇ KİTAPLARI
Defter hesaplarına her bir nakit, mal veya hizmet akışını ayrı ayrı girmeye çalışmak hantaldır. Bu sorunun üstesinden gelmek için, her işlem ilk olarak bir “ana giriş defterine” girilir. İşlemlerin ilk kaydı bir günlük defterinde, kasa defterinde veya günlükte yapılır; bunların her biri şimdi sırayla ele alınmaktadır.
