Teşvik Değerlendirmesi
Yatırımı ölçmek için maliyete dayalı defter değerinin kullanılması (ROI hesaplamasında payda ve ekonomik gelir hesaplamasında faiz maliyetinin temeli) veya hatta fiyat düzeyine göre düzeltilmiş maliyet tahminlerinin kullanılması ciddi eleştirilere tabidir.
Yönetim tarafından tahmin edilen değerlere dayalı bir sistemin, maliyet esaslı geleneksel muhasebe yerine iç amaçlar için kullanılamaması için hiçbir neden yoktur. Burada, yöneticilerin maliyet temelli muhasebeye yönelik geçerli bir itirazını atlamak için ustalığı uygulama fırsatımız var.
Bir muhasebeciden veya başka bir personelden, yöneticilerin yargılanacağı sayıyı vermesini istemek yerine, yöneticilerden değer tahminini vermelerini isteyelim. Prosedür basit olurdu. Bir dizi uygun yönetici alın ve yönetmek istedikleri ve yönetimde bir değişikliğin uygun olduğu varlıklar için periyodik olarak “teklif vermelerini” isteyin.
Teklifi kabul edilen yönetici, varlığı alır ve teklif, performans değerlendirmesi için muhasebe temeli olur. Yönetici çok yüksek teklif verirse, o yönetici varlığı alır ancak yatırım getirisi ve ekonomik gelir gereksinimlerini karşılamakta zorlanır.
Yönetici çok düşük teklif verirse, rakip bir yönetici kazanır veya alternatif olarak “kurul” teklifi reddedebilir ve revize teklifler isteyebilir. Bu prosedürle ilgili büyük bir zorluk var. Yöneticiler, erken hedeflere kolayca ulaşılabilmesi için öngörülen kazançların zaman şeklini düzenleyebilir. Bu eğilimin, teklifi veren üst düzey yöneticiler tarafından kontrol edilmesi gerekecektir. Büyük ertelenmiş faydaların iskonto edilmesi gerekir.
Önerilen prosedürün birçok avantajı olacaktır. Ölçümü hem işletme müdürü hem de üst yönetim seviyesi için kabul edilebilir bir yatırım tabanı oluşturacaktır (birincisi değeri belirler, ikincisi bunu kabul etmelidir).
Muhasebeci, yöneticiler tarafından ilgili kararlarını ve tekliflerini verirken kullanılan ilgili bilgileri sağlamanın çok önemli ve uygun işlevine hizmet eder.
Yatırım tabanı, bir dizi tarihsel kazanın (satın alma yılı ve amortisman yöntemi gibi) sonucu olmaktan ziyade, değerlendirilmekte olan belirli yatırıma ve yöneticiye uygun olduğu için yatırım getirisi ve ekonomik gelir önlemleri iyileştirilir. En önemlisi, yöneticilerin varlıkların kullanımına yönelik planlarını belirlemelerini, tanımlamalarını ve nicelleştirmelerini gerektirir. Planlama, karar verme ve kontrolü birbirine bağlayacaktır.
Ertelenmiş Faydalar
Yatırım getirisi kullanımlarıyla birlikte geleneksel amortisman muhasebesi, varlığın sağladığı faydaların zaman içinde artmasının beklendiği veya faydaların ertelendiği durumlarda en kötü durumdadır. İlk yıllar, geleneksel muhasebe tarafından büyük ölçüde cezalandırılır ve yöneticiler, performans değerlendirmelerinin zarar görmemesi için bu tür yatırımlardan kaçınmaya teşvik edilir.
Firmanın para maliyeti 0,10’dur ve yatırımın indirgenmiş nakit akışı iç getiri oranına eşittir. Geleneksel muhasebe ve doğrusal amortisman kullanan sonuçlar (gerçek faydaların beklenene eşit olduğu varsayılarak) olacaktır.
Geleneksel muhasebenin neden olduğu çarpıklık, 3. döneme kadar hiçbir faydanın olmadığı (veya çok düşük olduğu) varsayılarak arttırılabilir. İlk yılların faaliyet sonuçları, örnektekinden daha da kötü görünecektir.
Nakit Akışı Yatırım Getirisi
Geleneksel amortisman muhasebesinin yetersizliklerini fark eden bazı yöneticiler, sorunları nakit akışı yatırım getirisini kullanarak çözmeye çalışmışlardır. Yatırımı değerlendirmek için nakit akışları kullanıldığından, neden bunları yatırımın performansını değerlendirmek için kullanmayasınız?
Hesaplama çekici görünüyor çünkü amortisman hesaplanmadı, ancak ne yazık ki, hesaplama sadece kötü bir analizi daha da kötüleştiriyor. Yatırımın 0.10 iç getiri oranına sahip olduğu önceki örneği kullanarak, elde ederiz.
Bazı firmalar, ek yatırımlar için gerekli getiriler olarak tarihsel önlemleri gerçekten kullanmaya çalıştılar. Ömrü boyunca 0,10 getirisi olan bir yatırım için, üç yıllık nakit akışı ROI’lerinin 0,43, 0,60 ve 1,10 olduğunu unutmayın. Ölçü, varlığın gerçekte kazandığı yatırım getirisini büyük ölçüde abartıyor.
Önlemin bir başka zorluğu da, sermaye maliyeti performans ölçüsünün payından çıkarıldığından, yönetimi sermaye yoğun üretim yöntemleri lehine etkileme eğiliminde olmasıdır.
Yorumlanması son derece zor olan ve teorik bir temeli olmayan nakit akışı ROI’sini kullanmaktansa, payda gelirle (amortisman sonrası) geleneksel ROI’yi kullanmak daha iyidir. Yukarıda gösterilen önlemin kullanılması, yönetimi bir veya daha fazla yorumlama zorluğuna sokacaktır. Gösterilen yönteme göre iyileştirmeler olan, yatırımın nakit akışı getirisini kullanmanın alternatif yöntemleri vardır.
SGK teşvik muhasebe kaydı İSMMMO
Yatırım teşvik muhasebe kaydı
Teşvik muhasebe kaydı
Yatırım teşvik fatura muhasebe kaydı
Yatırım teşvik faiz desteği muhasebe kaydı
27103 SGK teşvik muhasebe kaydı
27103 teşvik muhasebe kaydı Zirve
6111 teşvik muhasebe kaydı
Planlama Etkileri
Kullanılan yatırım kriterleri ile performans ölçütleri arasında bir çelişki olabileceği gerçeği, kurumsal planlamanın, arzu edilen tüm yatırımların (kurumsal açıdan) yukarıya doğru sunulmayabileceği gerçeğini dikkate alması gerektiği anlamına gelir.
Beş yıllık bir periyot için performans ölçütlerinin olumsuz etkilenmesi durumunda, bir bölüm yöneticisinin karşılıklı olarak münhasır yatırımların analizinin bunun en iyi alternatif olduğunu gösterdiği yüzde 60 fazla kapasiteye sahip bir fabrika önermesini beklemek saflık olur. seçim. Bunun yerine, bölüm yöneticisinin bu tür bir alternatifi gömmesi muhtemeldir, böylece yönetim kurulu, alternatiflerin sayısı ve özellikle bu “istenmeyen” alternatif ile karıştırılmaz.
Yöneticiler, normal yatırım kriterlerini karşılayan, ancak geleneksel muhasebe nedeniyle önümüzdeki birkaç yılın ROI’leri ve hisse başına kazançları üzerinde olumsuz etkileri olan büyük yatırımları değerlendirirken benzer türde bir çatışma yaşarlar.
Pozitif net bugünkü değerlere sahip yatırımları reddeden planlayıcı, kısa vadeli faydalar elde edebilir (basınçlı olmayan kazançlar), ancak uzun vadeli bir maliyeti olacaktır, çünkü gelecekteki kazançlar, olabileceklerine kıyasla baskılanacaktır.
Bir alternatif, önerilen yatırım kriterlerini kullanmak ve bozulmalara neden olan muhasebe sözleşmelerini değiştirmeyi ummaktır. Aksi takdirde, yönetim alternatif olarak yatırımın özelliklerini (ve ertelenmiş faydaları) yatırımcı topluluğa açıklamaya çalışabilir.
Muhasebe mesleği için en iyi çözüm, bu yöntemler yatırımın ekonomik özellikleriyle gerekçelendiriliyorsa, çok çeşitli amortisman yöntemlerini teşvik etmek olacaktır. Şu anda, çok hızlı silme (Ar-Ge, eğitim, tesis ve ekipman) (1) kötü performans ölçümlerine ve (2) optimal olmayan kararlara yol açmaktadır.
Yıllık veya üç aylık muhasebe karları, nispeten kısa bir süre içinde nelerin başarıldığının zayıf bir ölçüsü olabilir. Ayrıca, kâr hedefinden sapma için sorumluluk atamak genellikle zordur. Uzun vadeli etkileri olan birçok ekonomik olay muhasebeci tarafından kaydedilmez. Yönetim bilgi sisteminde normalde görülmeyen faktörleri dikkate almadan herhangi bir performans ölçütü kullanılmamalıdır.
Bazı durumlarda, geliri veya yatırımı ölçmek çok zor olduğundan, yatırım getirisi veya ekonomik gelir işletim birimleri için kullanılmamalıdır. Normal olarak, ROI ölçüsü, yönetim performansı hakkında bir izlenim elde etmek için kullanılabilir, ancak ROI’nin kullanımı her zaman ekonomik gelir ölçüleri ile desteklenmelidir.
Bu, bir firmanın üst yönetimi, firmanın farklı seviyelerindeki kişiler tarafından kontrol edilen varlıkların kullanımının etkinliğini ölçmeye çalışıyorsa gereklidir. Geliri ve yatırımı yararlı bir şekilde ölçmek için çaba gösterilirse, ekonomik gelir bunu başarmanın çok yararlı bir yoludur. Ekonomik amortisman ile birlikte ekonomik gelir çok iyidir. Performans ölçüleri istediğiniz kadar karmaşık veya basitleştirilebilir.
Sonuç olarak, performansı ölçmek için ROI’yi kullanabilirsiniz (asla tek başına), ancak ekonomik gelir şiddetle tavsiye edilir. Yatırım kararları almak için ROI’yi etkin bir şekilde kullanamazsınız.
Kesin güvenilir gelir ve yatırım ölçümleri mümkün olmadığında performans ölçümü zor bir iş olsa da, tüm yöneticilerin sorumlu oldukları kişileri değerlendirmesi gerekir. Kılavuzlar ve göstergeler olarak, yatırım getirisi ve ekonomik gelirin kullanımları vardır.
