Yöneticilerin ve Direktörlerin Başarısızlığı
Son iki yıldaki finansal olaylar, günümüz yöneticilerinin ve yönetim kurulunun rolü hakkında soruları gündeme getirdi. Yönetimin amacının hissedarlardan ve alacaklılardan yöneticilere servet transferi olduğu ve yönetim kurulunun bu cesur yeni kurumsal dünyayı kabul ettiği bir Woody Allen filmi izliyormuşuz gibi geliyor.
Eğer öyleyse, belki de şimdi sinemadan çıkma ve para iadesi isteme zamanıdır. Yöneticilerin ticari girişimin vekilharçları olduğuna ve yöneticilerin onların şirket sahipleri için iyi birer vekilharç olarak davrandıklarını görmeleri gerektiğine dair ortodoks inancı yeniden teyit etmeliyiz.
Son yıllarda yaşanan muhasebe hilelerinden bazı yöneticiler sorumludur; sonuçta dolandırıcılık yaptılar. Benzer şekilde, bazı direktörler, yönetim davranışını araştırmak ve yöneticileri kontrol altında tutmak için gerekli gözetimi sağlamak için uygun adımları atmamaktan şüphesiz sorumludur.
Açıkça görülüyor ki, tüm yöneticiler ve tüm yöneticiler sahtekârlık yapmamaktadır; birçoğu yüksek profesyonellik ve etik standartlarını koruyor. Bununla birlikte, bilinçli veya bilinçsiz olarak, bu yöneticilerin çoğu, onları potansiyel olarak yıkıcı bir yola sürükleyebilecek faaliyetlerde bulunuyorlar, bu nedenle kurum kültürünün bu işlevsiz yönlerine bakmak önemlidir.
Güç ve dayanıklılık görünümüne rağmen, muhasebe kırılgandır; bilim ve kesinlik görünümüne rağmen, muhasebe kesin değildir; aritmetiğin katı yüzüne rağmen, muhasebe yumuşak ve dövülebilirdir; ve mekanik mükemmelliğin ana hatlarına rağmen, muhasebe kumdan kaleler ve sabun köpüğüdür.
Muhasebe, işlemlerin ve olayların geçmişini ayrı istatistiklere dönüştürebilir, ancak bu sayıların bir anlamı olup olmadığı dönüşüm sürecine bağlıdır. Muhasebe, profesyonel bir özenle ele alınırsa, bir şirketin iyiliği hakkında binlerce kişiyi bilgilendirebilir. Suistimal edildiğinde ve küçümsendiğinde, muhasebe hayal edilemez oranlarda bir canavar haline gelir.
Amerikan ekonomik sisteminin toplu başarısızlığına bir göz atmak için. Kurumsal yönetimin başarısızlığını ele alır, denetim mesleğinin başarısızlığını irdeler, düzenlemenin başarısızlığını araştırır ve yatırımcıların kendilerini korumadaki başarısızlıklarını dikkate alır.
Bu bölümün ilk iki bölümü, yöneticilerin başarısızlığını ve yönetim kurulunun başarısızlığını incelemekte ve Amerikan Barolar Birliği’nin Ön Raporunun bir eleştirisi de dahil olmak üzere kurumsal yönetim kavramını araştırmaktadır.
Bir sonraki bölüm, iş etiğine son zamanlarda ortaya çıkan ilgiye bakıyor ve bunun gösteri için mi yoksa gerçek mi olduğunu merak ediyor. Bölümün son kısmı, kurum kültürünü yeniden odaklayarak ve canlandırarak ve uygun yaptırım önlemleriyle ekonomik sisteme güvenin nasıl geri getirileceğini inceler.
Yanlış muhasebe kaydı cezası
Düzeltme kaydı muhasebe
Yanlış kayıtların düzeltilmesi Nedir
Unutulan muhasebe kaydı
Açılış fişi düzeltme kaydı
Fiş tashihi
Cari hesap düzeltme muhasebe kaydı
Mükerrer Muhasebe Kaydı düzeltmesi
YÖNETİCİLERİN HATASI
Son yıllarda çok sayıda görünür mali başarısızlığı zaten tartıştı. Yöneticiler bir dizi dolandırıcılık ve dolandırıcılığa giriştiler, muhasebe numaralarıyla daha da fazla oynadılar, kendilerini iyi göstermek ve belki de hisse senedi opsiyonlarının değerini artırmak için onları her türlü şekle soktular.
Enron ve WorldCom’daki ve başka yerlerdeki başarısızlıklar nedeniyle, bu finansal açıklamalara yeni bir ilgi gösterildi ve sonuç olarak şirketler bir muhasebe yeniden beyanı seli ürettiler. Yeniden yapılanmaların çokluğu, yüksek miktarda dolandırıcılık olmasa bile finansal raporlamayla ilgili çeşitli ciddi sorunlara işaret etmektedir.
Willkie Farr & Gallagher’ın Muhasebe Usulsüzlükleri Uygulama Grubu başkanı Michael Young, yöneticilerin genellikle bir sabah uyanıp o gün kimi dolandırabileceklerini sormadıklarını hatırlatıyor.1 Bunun yerine, yöneticiler, CEO’nun baskısı şeklinde ayartmalarla karşı karşıya kalıyor ( CEO) veya yönetim kurulu veya harici olarak, belki de analist tahminlerini karşılama ihtiyacından.
Bu baskılar nedeniyle ve yöneticiler takım oyuncusu olmak istediklerinden veya belki de işlerinin, terfilerinin veya maaş artışlarının söz konusu olduğundan endişe ettikleri için, yöneticilerin etik duruşu yumuşar.
Genellikle yöneticiler, daha uzun veya daha fazla çalışarak ve satışları artırmaya veya giderleri azaltmaya çalışarak analist tahminlerini karşılamanın doğrudan yaklaşımını denerler, ancak bir noktada bu çabalar sonuçsuz kalır ve durumu iyileştirmek çok zor veya imkansız hale gelir.
Bu noktada yöneticiler raporlama sistemine bakabilirler. Muhasebedeki birçok belirsizlik ve profesyonel muhakeme gerektiren birçok alan nedeniyle, iyileştirme için bir fırsat kendini gösterir. Yöneticiler daha sonra bu fırsata “evet” derler, değişikliğin küçük olduğunu veya yalnızca bu kez olacağını veya iyi bir neden için olduğunu veya kabul edilebilir genel kabul görmüş muhasebe ilkeleri (GAAP) kapsamına girdiğini rasyonalize ederler. buna “genel olarak belirsiz muhasebe olasılıkları” adını verebiliriz.
Ne yazık ki, yeni baskılar ortaya çıkıyor ve yöneticiler finansal raporlama sisteminde ince ayar yapma fırsatını kullanmaya devam ediyor. Daha büyük bir çukur kazarlar ve sonunda kendilerini bu pislikten kurtarmanın hiçbir yolu yoktur. Er ya da geç, yatırımcılar ve alacaklılar gerçeği öğrenecek ve iş bitecektir.
Young modeli olarak adlandıracağımız bu sürecin basit bir şemasını gösterir. Yapılması gereken baskılar dayanılmaz hale gelene kadar artar, ardından yönetici kitapları pişirme fırsatını yakalar ve dolandırıcılık başlar.
Yönetici bu “çözüm”deki engelin farkında değil, sorun sıklıkla tırmanıyor ve daha fazla abartı ve manipülasyon gerektiriyor. Süreç, ya yöneticilerin aldatmacalarını saklamalarına izin veren şirket için büyük bir şey olana ya da sahtekarlık kamuya açık hale gelene kadar devam eder.
Açıklanan Sensormatic Electronics örneğini düşünün. Sensormatic Electronics’in yöneticileri, bilgisayar saatini, sonraki dönemin satışlarından bazılarını cari dönemin satışları gibi ele almak için değiştirdi. Örneğin, mevcut çeyrekte 100 milyon dolarlık satış kaydetme baskısını hissettiğimizi, ancak yalnızca 95 milyon dolarlık gelirimiz olduğunu varsayalım.
5 milyon dolarlık 2. çeyrek satışlarını 1. çeyreğe taşıyarak sorunu çözdük ve böylece ilk çeyrekte hedefimize ulaştık. Ama bir hesap günü gelir. Şimdi ikinci çeyrekte 100 milyon dolarlık satışa ihtiyacımız olduğunu, ancak sadece 95 milyon dolarımız olduğunu varsayalım.
İlk olarak, ilk çeyreğe 5 milyon dolarlık “krediyi” tamamlamamız gerekiyor, bu yüzden aslında 95 milyon dolarlık satışımız olmasına rağmen sadece 90 milyon dolarlık satış gösteriyoruz. Rakamları yapmak için yöneticiler, 10 milyon dolarlık üçüncü çeyrek satışlarını ikinci çeyreğe aktarıyor. Ve sorun büyüyor.
Tabii ki, bir afiş çeyreği gerçekleşirse, şirket yöneticileri görünüşte sonsuz döngüden çıkabilir. Aksi takdirde, yöneticiler yakalanana kadar tutarsızlıklar büyür. Vicdanı sızlayan bir çalışan sahtekarlığı ortaya çıkarmaya karar verdiğinde veya dışarıdan biri gerçekleri tesadüfen öğrendiğinde, basın gerçekleri tüm dünyaya yayınlar ve herkes şirketin, yöneticilerinin ve müdürlerinin kusurlu olduğunu anlar.
