Modernizm ve postmodernizm

Tarihsel DönemlerMısırlıların en eski tarihsel dönemlerden beri yılın yaklaşık uzunluğunun farkında oldukları kesindir. Nil selinden Nil seline veya gündönümünden gündönümüne gün kaydının kolaylıkla tutulabileceği düşünülürse, başka türlü olması tuhaf olurdu. Ancak bu, elbette, yalnızca yaklaşık bir sayı için geçerlidir.En erken dönemde Mısırlıların bu sayıyı sadece 360 gün yaptıklarına inanmak için bazı nedenler var. Yıllarının otuz günden oluşan on iki aya bölünmüş olması bu inanca renk katmaktadır; ancak her halükarda, yanlışlık zamanında fark edilmiş ve on ikinci ayın sonu ile yeni yıl arasına beş günlük bir "küçük ay" enterpolasyonu yapılarak kısmi bir çare uygulanmıştır.Bu, sorunu neredeyse ama tam olarak çözmedi. Açıkça başarısız olduğu şey, gerçek yılı gerçekten tamamlayan bir günün bu ek çeyreğini hesaba katmaktı.Dünyanın, güneş etrafındaki geçiş hızıyla dönme hareketini yıllık uçuşunu tam olarak 360 günde yapacak şekilde ayarlaması şans eseri insanlık için son derece uygun bir şey olurdu.O zaman, her biri otuz günlük on iki kameri ay tam olarak güneş yılına denk gelecek ve tarih öğrencilerinin kafasını karıştıran takvimin karmaşıklıklarının çoğundan kaçınılmış olacaktı; ama öte yandan, belki de bu basitlik, insanların gökleri eskisi kadar dikkatli araştırmasını engelleyerek astronomik bilime zarar verebilirdi.Olabildiğince, karmaşıklık var. Üç yüz altmış beş ve (yaklaşık) bir çeyrek günlük gerçek yıl, aylara eşit olarak bölünemez ve günlerin burada ve orada araya eklenmesi gibi bazı çareler esastır, aksi takdirde takvim kesinlikle uyumsuz hale gelir. Mısırlılar söz konusu olduğunda, az önce belirtildiği gibi, Mısırlıların kendilerinin "yılın beş günü" olarak adlandırdıkları şeyi oluşturan beş günün tanıtılmasıyla ayarlama girişiminde bulunuldu. Bu sözde epagomenal günler şüphesiz çok erken bir dönemde tanıtıldı.Maspero, Osiris efsanesinin bu günlerin Nuit'in tüm çocuklarını doğurmasına izin vermek için tanrı Thot tarafından yaratıldığını açıkladığı gerçeğini kanıtlayarak, bunların ilk Thinite hanedanından önce kullanıldığını savunuyor; bu çare, Nuit'e yılın herhangi bir gününde çocuk doğuramayacağına dair ilan edilen bir yasağın üstesinden gelmek için gerekliydi.Ama elbette ek beş gün takvimi tam olarak düzeltmeye yetmiyor. Hesaplanacak ek bir çeyrek gün kaldı. Bu, elbette, her dört yılda bir tam gün anlamına gelir. Daha sonra İskenderiye biliminin her dört yılda bir bir gün eklemek gibi bir çare bulduğunu göreceğiz.Ama ne yazık ki, eski Mısırlı bu ek günün gerekliliğini fark edemedi ya da fark ettiyse bile bilgisine göre hareket edemedi ve öyle oldu ki, uzak geçmişte bir yerde yeni bir yıl gününden başlayarak Nil'in sular altında kalmasıyla aynı zamana denk geldiğinden, zaman geçtikçe takvim ve mevsimlerde sürekli değişen bir uyumsuzluk vardı.Açıklanması gereken Mısır mevsimlerinin sayısı üçtü: sel mevsimi, tohum zamanı mevsimi ve hasat mevsimi; her sezon elbette dört aydır. Başlangıçta, az önce de belirtildiği gibi, su baskını mevsimi başladı ve gerçek su baskını zamanı ile aynı zamana denk geldi.Yeni yıl gününün daha kesin tespiti, Mısırlıların Sothis adını taşıyan köpek yıldızı Sirius'un sözde güneş doğuşu zamanının gözlemlenmesiyle başarıldı. Heliopolis bölgesinden bakıldığında, yaz gündönümü sırasında güneşin göklerde köpek yıldızına yakın bir konumda olması muhtemeldir.Şimdi, çok iyi bilindiği gibi, Mısırlılar, hemen hemen her doğa olgusunun gerisinde tanrısallığı görerek, çok doğal olarak güneş-tanrısı gibi etkili olduğu açıkça belli olan bir şahsiyete özel bir hürmet gösterdiler.Tarih öncesi dönemler Tarih öncesi Çağlar sırasıyla Tarih sonrası devirler Tarihi Çağlar Tarihi çağlar sıralaması tarihi çağlar Kalkolitik dönem Günümüze en Yakın dönem NeolitikBilhassa, sabah Mısır turuna çıkarken ona biat etmeyi uygun gördüler; Mısırlı astronom rahipler, tapınaklarının yakınındaki tepelere tünemiş, gelişinin kesin anını bilebilmek için, güneş ışınlarından önce geldiği gözlemlenmiş bir yıldıza atıfta bulunarak doğu ufkunu taramayı adet edinmişlerdi.Elbette ekinoksların devinimleri, beceriksiz dünyamızın içine düştüğü eksenel yalpalama nedeniyle, sabit yıldızların güneşe göre görünen konumlarını değiştirir, öyle ki aynı yıldız sonsuza kadar güneş habercisi olarak hizmet edemez; ama öte yandan, bu değişimler o kadar yavaş ki, kaymayı tespit etmek için birçok gökbilimci kuşağının gözlemleri gerekecektir.Kanıtlar tam olarak kanıtlayıcı olmasa da Lockyer, Mısırlıların astronomik gözlemlerinin köpek yıldızı Sothis'in yaz gündönümü sabahı güneşle yakın ilişkide olmadığı bir döneme kadar uzandığına inanıyor.Yine de Biot'un hesaplarına göre, gündönümünde Sothis'in helyasal yükselişi MÖ 3285 gibi erken bir tarihte kaydedildi ve bu yıldızın sonraki yüzyıllar boyunca bu özel prestij konumunu korumaya devam ettiği kesindir.Bu nedenle, Mısır'ın en önemli tanrılarından biri olan İsis ile ilişkilendirilmeye başlandı ve Sothis'in sabah gökyüzünde ilk kez göründüğü gün yeni yılın başlangıcı oldu; o gün, daha önce belirtildiği gibi, yaz gündönümü ve Nil akışının başlangıcı ile aynı zamana denk geliyor.Ama şimdi, günün o hesaba katılmamış çeyreğinin getirdiği zorluklar için. Açıkçası, yalnızca 365 günlük bir takvimle, dört yılın sonunda, takvim yılı veya Mısırlıların adlandırdığı şekliyle belirsiz yıl, gerçek güneş yılına, yani güneş yılına göre bir tam gün kazanmıştı. Köpek yıldızı Sothis'in yükselişi, hatalı takvimin yeni yıl gününde değil, bir gün sonra gerçekleşecekti.Ve birbirini takip eden her dört yıllık dönemde, yılın gerçek başlangıcını belirleyen ve yine de tabii ki su baskını ile çakışan güneş doğuşu günü, takvimden bir gün daha geride kalacaktı.120 yıl boyunca koca bir ay kaybedilirdi; ve 480 yılda o kadar büyük bir kayma olur ki, mevsimler tamamen yersiz olur; takvimin tohum zamanı olarak kaydettiği şeye karşılık gelen gerçek su baskını zamanı ve takvimin hasat zamanına karşılık gelir.İlk başta bunun çok garip ve kafa karıştırıcı göründüğünü düşündüm, ancak büyük olasılıkla etkiler gerçek uygulamada hiç bu kadar fazla değildi. Aylar ve günler itibariyle mevsim adlarının çoğumuzun zihninde tamamen geleneksel bir anlam kazandığını bilmek için kendi deneyimlerimizden öteye gitmemize gerek yoktur.Öyleyse, kendi takvimimiz o kadar kusurlu olsaydı ki, 120 yıl boyunca Şubat ayı ilk Ocak ayı konumuna geri kaymış olsaydı, değişiklik o kadar kademeli olurdu ki, iki ya da daha fazla yaşam süresini kapsayabilirdi. ortalama dört ya da beş nesil, genel gözlemden pekala kaçabilir.